The Criminals Series (Nederlands)
Auteur
Mariah Sinclair
Lezers
2,1M
Hoofdstukken
71
Carter Jackson was een ruwe, meedogenloze drugsbaron die niet aan liefde deed. Hij deed wat hij wilde met de vrouwen die bereid waren zijn slaapkamer te betreden. Emma Sullivan was het meisje dat opgroeide tussen de verkeerde mensen en een deal sloot met Carter om haar drugsverslaafde broer te redden. Maar niemand zei dat ze het hem makkelijk moest maken. Zal Carter kunnen weerstaan verliefd te worden op de enige vrouw die zich niet onderwerpt aan zijn knappe uiterlijk en zinderende aanraking? En zal Emma de schijnvertoning vol kunnen houden met de man die ze geleerd heeft te verachten?
Leeftijdsclassificatie: 18+.
Hoofdstuk 1.
Boek 1:Getting Carter
CARTER
„Verdomme, neem hem helemaal in je mond.“
Ik duwde haar hoofd naar beneden, zo ver als ik kon. Mijn penis gleed diep in haar keel. De vrouw knielde voor me, haar lippen om mijn lid, terwijl ik voor haar stond.
„Slik hem, trut,“ zei ik, terwijl ik haar hoofd nog steeds vasthield en probeerde haar verder op mijn penis te duwen. Ik wilde helemaal in haar mond verdwijnen. Ik wist dat ze me dieper kon nemen, en ik had gelijk.
Ze bleef me opnemen, kokhalsde om mijn penis, had moeite met ademhalen en krabde aan mijn benen tot ik haar even losliet zodat ze lucht kon happen.
„John, kom eens hier,“ riep ik naar mijn vriend die buiten mijn slaapkamerdeur stond.
„Ja, Carter, wat is er?“ vroeg hij terwijl ik het meisje weer naar mijn stijve lid liet gaan.
„Ga achter haar staan en neem haar. Ik wil toekijken,“ zei ik terwijl ik voelde dat ze harder begon te zuigen. Als ze dat vanaf het begin had gedaan, had ik John misschien niet hoeven roepen.
John trok zijn kleren uit, deed een condoom om en ging in haar.
„Nu hard,“ zei ik tegen hem. Dat hoefde ik geen twee keer te zeggen.
Ik hield haar haar vast, zodat mijn vingers over haar hoofd schraapten, en bewoog mijn penis krachtig in en uit haar mond, alsof ik haar keel neukte.
Ik voelde mijn spieren aanspannen terwijl ik genoot van het zien hoe John heen en weer ging terwijl zij huilde, ons beiden tegelijk in zich opnemend.
„Harder!“ riep ik naar John.
„Urr, ja,“ zei hij, doende wat ik zei, keihard.
„Mmmm, verdomme,“ zei ik, klaar om binnenkort klaar te komen. „Je vindt het lekker om door ons allebei gevuld te worden, hè, slet? Je geniet ervan hoe mijn vriend je hard neemt.“
Ze huilde nog harder, „ja“ zeggend alsof ze pijn had maar ook genoot van wat we met haar deden.
„Ja, zo is het goed.“ Ik stootte nog een keer, deze keer nog harder, en vertraagde toen ik bijna klaarkwam.
Het was geil om een vrouw voor me te zien die geneukt werd. Haar zwakte voor ons, gecontroleerd worden en alles doen wat we zeiden.
En wij gebruikten alles van haar, namen alles wat we wisten dat ze kon geven, zelfs als ze dat zelf niet wist.
„Urrgh.“ Ik stootte een laatste keer en kwam klaar in de mond van de vrouw terwijl John direct na mij klaarkwam, het condoom vullend. Ik spoot in haar keel terwijl hij over haar bleke kont ging.
„Je kunt je aankleden en gaan, John.“ Ik keek naar het meisje, wiens naam ik me niet kon herinneren. „Jij kunt ook ophoepelen.“
„Je belt me toch wel, hè?“ vroeg ze, nog steeds op haar knieën, bedekt met John's en mijn troep.
Ik pakte haar kin tussen mijn duim en wijsvinger. Ik tilde haar hoofd op, zodat ze recht in mijn ogen kon kijken.
„Schatje, je bent een slet. Als je denkt dat je specialer bent dan alle andere vrouwen die met me willen neuken, heb je het goed mis.“
Ik lachte. Ze was een van de miljoenen die maar al te graag smeekten om in mijn bed te belanden en met me te neuken.
Soms vroeg ik me af of deze vrouwen nog gestoorder waren dan ik. Ze hielden van het idee door mij gebruikt te worden omdat ik aantrekkelijk, rijk en machtig was in de drugswereld.
„Maar...maar...,“ smeekte ze, eindelijk beginnend zich aan te kleden.
„Maar niets.“ Ik verlaagde mijn stem en keek boos zodat ze begreep dat ik klaar was met praten. „Als je niet je kop houdt en hier oprot, zorg ik ervoor dat je er spijt van krijgt.“
Ze leek het te snappen want ze zei geen woord meer en vertrok toen ze volledig aangekleed was, uit huis begeleid door John.
Toen ze weg was, pakten John en ik een biertje en ploften neer in de woonkamer.
„Blondjes...ze zijn soms echt zo dom,“ grapte John.
„Je slaat de spijker op zijn kop, maat.“ Ik grijnsde terwijl we allebei een beetje lachten.
„Bedankt dat ik mee mocht doen, trouwens.“
„Waar zijn vrienden anders voor?“
Ik haalde John er altijd bij—het maakte de dingen leuker. Wie heeft nog porno nodig als je je eigen kunt maken en bekijken, recht voor je neus? Misschien zou het me storen als ik ook maar iets om deze vrouwen gaf, maar dat deed ik niet.
„Dus, hoe zit het met die junk Sullivan?“ vroeg ik John, overgaand op zaken. „Heb je hem al een lesje geleerd? We kunnen die loser net zo goed afmaken. Je weet dat hij ons nooit zal terugbetalen.“
„Ja, ik weet het. Ik ging gisteren langs en heb hem wat pijn gedaan. Die loser smeekte om zijn leven en zei dat zijn zus je wilde spreken. Zei dat ze een deal voor je had.
„Hij zei dat ze echt knap is, maar dat komt van een junk.“ John leunde achterover, zijn armen over de rugleuning van de bank leggend, zoals altijd cool.
„Hmm, ik ben benieuwd. Regel iets voor vandaag zodat ik haar kan ontmoeten. Laat haar hier na vijven komen. Ik moet nog wat dingen doen in het pakhuis, maar dan ben ik terug.“
Ik wilde zien wat voor deal deze vrouw zou proberen aan te bieden. Ze dacht waarschijnlijk dat ze haar broer kon redden door me een pijpbeurt aan te bieden of zoiets.
Ze was de zus van een junk; ze kon niet veel beter zijn dan hij. Als ze niet te lelijk was en nog al haar tanden had, zou ik haar een pijpbeurt laten geven en haar broer een dag of twee langer laten leven.
„Ik regel het,“ zei John.
Ik ging naar het pakhuis, alle achterafstraatjes nemend en halverwege van auto wisselend. Ik zorgde er altijd voor dat ik heel voorzichtig was wanneer ik daar naartoe moest.
Daarom had ik een extra auto verstopt in een van de parkeergarages in het centrum. Iedereen wilde weten waar mijn pakhuis was—vooral Frank Esposito, mijn vijand en voormalige partner.
Frank had op een dag besloten dat hij niet genoeg poen kreeg en begon zijn eigen zaak, probeerde alles te jatten waar ik hard voor had gewerkt.
Hij was nu wanhopig op zoek naar mijn grootste bezit—de plek waar ik mijn belangrijkste producten maakte en al mijn belangrijke papieren bewaarde met al mijn contacten en de dingen die me in de problemen konden brengen.
Gelukkig, zelfs als hij het zou vinden, had ik bijna elke smeris voor me aan het werk, en de rest was als de dood voor me, dus ik hoefde me geen zorgen te maken over hen.
„Zijn die twintig kilo's coke vandaag binnengekomen?“ vroeg ik Roberto, mijn pakhuismanager en de enige andere kerel naast John die ik vertrouwde.
„Ja, baas. Ik heb Victor er al op uitgestuurd om het aan onze klanten te geven en al het geld is naar de veilige rekening overgemaakt.“
Roberto gaf me de tablet die hij vasthield, me latend zien dat alle nodige overboekingen waren gedaan. Ik checkte het en bevestigde dat alles in orde was, waarna ik hem het apparaat teruggaf.
„Goed werk. Maar ik weet dat ik altijd op je kan rekenen.“
„We hadden wel een klein probleempje dat beneden in de kelder is.“ Roberto streek met zijn hand door zijn bruine haar.
„Ik heb het onder controle, maar ik wilde weten wat je met die gast wilt doen. Ik heb een van die domme klootzakken betrapt bij het proberen van je te stelen.“
„Laten we even dag zeggen,“ zei ik met een glimlach.
Roberto en ik gingen naar beneden naar de kelder, of eigenlijk de kerker, want dat was voornamelijk waar we ons bezighielden met iedereen die me dwarszat.
Roberto had die domme klootzak behoorlijk toegetakeld. Hij zat onder het bloed, zijn rechteroog dichtgezwollen en zijn opengebarsten lip nog steeds bloedend.
Aan de manier waarop hij krom zat en geluid maakte, leek het alsof zijn ribben misschien gebroken waren.
„Dus, je dacht dat je van me kon stelen? Van mij, Carter Jackson. Je moet wel een verdomde idioot zijn.“ Ik lachte terwijl ik om de stoel heen liep waar hij aan vastgebonden zat.
„Het spijt me zo. Alsjeblieft, alsjeblieft, ik heb een gezin,“ smeekte hij terwijl ik wegliep.
„Daar had je beter over na moeten denken voordat je besloot om me te proberen te bestelen.“ Ik wendde me tot Roberto. „Laat hem leven maar snij zijn tong eruit en steek zijn ogen uit. Hij kan een voorbeeld zijn voor iedereen.“
„Nee, alsjeblieft! Alsjeblieft!“ schreeuwde hij.
Ik negeerde hem en vertrok, mijn werk in het pakhuis voor nu klaar. Ik belde John op mijn weg terug naar huis om te checken of hij de afspraak met Sullivan's zus had geregeld.
„Heb je met die zus gesproken zoals ik vroeg?“
„Ja, ze komt om half zes. Ze klonk eigenlijk best sexy aan de telefoon. Misschien kunnen we later wat lol met haar trappen.“ John lachte aan de andere kant van de lijn.
Hmm, dus ze ziet er misschien toch behoorlijk uit. Misschien moet ik haar verleiden.
„Je kent me. Ik heb er nooit moeite mee om te delen met mijn beste maat.“
„Ik weet niet eens waarom ik de moeite neem om te vragen. Ik weet dat je altijd voor me zorgt... Kijk, ik rammel van de honger. Ik ga even wat eten halen. Wil je dat ik iets voor je meeneem?“
„Ja, waar ga je heen?“
„Ik ging naar dat Mexicaanse tentje bij het winkelcentrum.“
„Ik heb geen zin in Mexicaans. Dat Indiase restaurant zit ernaast. Kun je voor mij die kip tikka masala en een paar samosa's meenemen?“
Ik had zelf ook honger, aangezien ik geen lunch had gehad omdat ik bezig was met die vrouw en daarna werk. Wat Indiaas eten zou er nu wel ingaan.
„Tuurlijk. Ik zie je over een uurtje thuis.“
„Tot zo.“
Toen ik thuiskwam, had ik nog vijfenveertig minuten voordat Sullivan's zus op zou komen dagen, dus ik plofte neer op de bank voor mijn grote tv en zette Call of Duty aan.
Ik zou me bezighouden met wat PlayStation 4 spelen terwijl ik wachtte, aangezien ik klaar was met werken voor de dag. Na een snel potje of twee, ging de deurbel, me onderbrekend en me latend afmaken in het spel.
Ja, deze trut gaat me pijpen voor dit. Ze was tien minuten te vroeg, maar tenminste was ze op tijd.
Toen ik de deur opendeed, was ik behoorlijk verrast. Ze was niet alleen mooi, ze was bloedmooi en zag er exotisch uit, precies mijn type.
Haar zwarte haar was glad en steil, tot halverwege haar rug. Haar bruine ogen waren een beetje schuin, als die van een kat, en haar volle roze lippen zagen eruit alsof ze geweldig om mijn pik zouden voelen.
„Nou, hallo daar, schoonheid. Kom binnen,“ glimlachte ik, een stap opzij doend zodat ze door de deur kon lopen.
„Jij moet Carter zijn,“ zei ze, ongelukkig en geïrriteerd klinkend terwijl ze binnenkwam.
Wat de fuck? Zodra vrouwen me zagen, raakten ze meestal helemaal opgewonden. Ik leek geen effect op dit meisje te hebben, iets waaraan ik niet gewend was. Een uitdaging...dit zou interessant kunnen worden.
„Kan ik je iets te drinken aanbieden?“ Ik kon soms beleefd zijn.
„Bier,“ antwoordde ze op verveelde toon.
„Een vrouw naar mijn hart. Waarom ga je niet op de bank zitten, dan ben ik zo terug, schoonheid.“
„Hou op met die flauwekul, Romeo. Ik ben hier voor mijn broer. Ik ben niet een van je sletjes, en mijn naam is Emma, niet schoonheid,“ zei ze boos, me een vuile blik toewerpend voordat ze op de bank ging zitten.
„Mmm, vurig. Hoe kom ik aan zoveel geluk?“ plaagde ik haar.
„Klootzak,“ mompelde ze met een boos gezicht.
Ik lachte alleen maar en liep naar de keuken om twee biertjes te pakken. Ik kwam terug en gaf er een aan haar, waarna ik tegenover haar in mijn leren stoel ging zitten.
„Dus, Emma,“ zei ik, haar naam benadrukkend om haar te irriteren, „ik hoor dat je een deal wilt sluiten voor het leven van je loser broer.“
Ik had het gevoel door hoe aantrekkelijk ze was en haar houding dat ze hier niet was om me een pijpbeurt aan te bieden.
„Ik ben bereid om voor je te werken om zijn schuld af te betalen,“ antwoordde ze, van haar bier drinkend. Ik keek toe hoe haar mooie lippen zich om de hals van de fles sloten, plotseling jaloers op een glazen container.
„Er is maar één baan die ik je wil aanbieden. Je blijft drie maanden bij me, en je doet wat ik wil.
„Dat betekent dat als ik je over die eettafel daar wil buigen en mijn pik in je wil steken, je dat doet.“ Ik was al opgewonden bij het idee; ze zag er erg sexy uit in een lange, zwarte rok die erom vroeg gebruikt te worden.
„Wat? Ben je helemaal gek geworden! Ik ben weg!“ schreeuwde ze, opspringend van de bank, klaar om mijn huis uit te rennen.
„Als je door die deur loopt, is je broer er geweest, schatje,“ waarschuwde ik haar.
„Ugh.“ Ze balde haar vuisten, ze langs haar zij gooiend terwijl ze stopte. „Geen seks. Je mag doen wat je wilt met me, maar alleen jij mag me aanraken. En ik neuk niet met je.“
„Geen seks de eerste maand. Maand twee mag ik hem in je mond stoppen. Maand drie mag ik met je neuken hoe ik wil. Dat is mijn laatste bod, of ik bel om je broer te laten afmaken.“
Ze ging weer zitten, zwaar ademend, boos nadenkend over mijn aanbod. Na een minuut of twee stilte, antwoordde ze eindelijk.
„Goed dan,“ zei ze nijdig.
Ik liep naar haar toe en streek met mijn vinger over haar wang naar beneden langs haar kaak. „Schatje, binnen twee maanden smeek je me om deze pik in je te stoppen.“
Ze was nu nog koppig, maar ik zou haar breken. Daar twijfelde ik niet aan. Als ik klaar met haar was, zou ze niet meer weg willen. Ze zou weggaan—niemand mocht ooit blijven.
