Sexy achtervolging
Auteur
A. Duncan
Lezers
2,3M
Hoofdstukken
37
Rayna betrapt haar man op overspel met haar beste vriendin. De scheiding is een puinhoop, en Miles wil haar absoluut niet laten gaan. Hij beseft wat voor fout hij heeft gemaakt en probeert alles om haar te laten begrijpen hoeveel hij van haar houdt. Ze besluit dat het het beste is om opnieuw te beginnen, weg van New York, en verhuist terug naar waar het allemaal begon.
Kelly Hawthorne is een detective met zijn eigen bagage en skeletten in de kast. Maar wanneer hij Rayna helpt langs de kant van de weg, beseffen ze geen van beiden hoezeer het lot in hun leven is gestapt. Kunnen ze het samen redden, zelfs als hun verleden komt opdagen?
Ongewenste SMS
RAYNA
Mijn hart bonst als een razende. Het bloed suist in mijn oren. Mijn ademhaling is snel en oppervlakkig. Twintig jaar voorbij. Twintig jaar aan loze beloftes. Ik had het kunnen zien aankomen, maar dit? Dit breekt mijn hart in duizend stukjes.
Met trillende handen houd ik het kleine apparaat vast. Dit moet een vergissing zijn. Ik zie het vast verkeerd. Er vallen druppels op het scherm en ik merk dat de tranen over mijn wangen biggelen. Twintig jaar door de plee gespoeld.
Toen ik mijn berichten opende en zag dat het een foto van mijn beste vriendin was, stond ik er niet bij stil. Dat was normaal. Ze stuurt me aan de lopende band foto's van zichzelf. Maar deze kiekje was niet voor mijn ogen bestemd, en ik denk niet dat ze doorheeft dat ze hem heeft verstuurd.
Nee, het is niet de naaktfoto waarop ze voorovergebogen alles laat zien die me van streek maakt. Het is het bericht.
'Ik wacht op je, Miles. Gelukkig werkt Rayna laat op kantoor, want ik ben geil. Vergeet niet om haar te vertellen dat je een dubbele dienst draait. Schiet op, ik word al nat als ik denk aan de vorige keer dat we samen waren.'
Normaal gesproken zou het me een zorg zijn met wie ze het bed deelt. Mannen waren voor haar een dime a dozen. Maar deze keer is haar bedpartner, Miles, mijn echtgenoot. En niet alleen is hij mijn man, hij vertelde me vanochtend nog dat hij extra uren in het ziekenhuis moest draaien en vanavond niet thuis zou komen.
Nu snap je waarom ik door het lint ga. Ik bel Miles.
'Hé Miles. Ik wilde even checken of je vanavond werkt.'
'Oh ja, ik heb dienst. Sorry Rayne' - hij noemde me altijd zo - 'ik kom niet thuis. Ik zie je morgenochtend, schat.'
'Oké, wees voorzichtig.'
'Altijd, ik hou van je.'
'Dat zal wel. Doei.'
Ik sta nog steeds in mijn kantoor, waar ik momenteel werk als assistent van de beste strafrecht- en familierecht-advocaten van New York. Er komt een grote zaak aan en iedereen moet overwerken. Of dat was tenminste zo, tot mijn baas binnenkomt en ziet dat ik als een klein kind sta te huilen.
'Rayna, lieve hemel, wat is er aan de hand?! Gaat het wel?'
Ik schud alleen mijn hoofd en laat mijn telefoon op mijn bureau vallen. 'Helemaal niet.'
Een goede manier om vrij te krijgen? Uithuilen op de schouder van je baas. Dezelfde baas die er een broertje dood aan heeft dat vrouwen gevoelens hebben. En hem dan alles vertellen over de affaire die je net hebt ontdekt tussen je man en je beste vriendin. Dezelfde beste vriendin die je al kent sinds je acht was.
Hij stuurt me snel de deur uit en zegt dat ik een paar dagen vrij moet nemen. Maar niet voordat hij me wat 'gratis' advies geeft. Dus in plaats van bij de pakken neer te zitten, zet ik me schrap en begin ik mijn plan. Je werkt niet voor niets bij keiharde advocaten.
En nu ben ik woest.
Zodra ik thuiskom, pak ik mijn boeltje. Als ik klaar ben, zit bijna alles van mij en onze zoon Logan in mijn SUV. Ik kijk naar alle herinneringen in huis, inclusief de foto's van Miles en mij op de middelbare school. We waren smoorverliefd en bleven samen tijdens onze studietijd.
De moeilijkste periode was toen hij geneeskunde studeerde, gefocust op zijn studie, en ik probeerde online mijn diploma te halen, voor een baby te zorgen en tegelijkertijd te werken.
Onze zoon Logan zal er kapot van zijn. Ik kreeg hem vier jaar nadat Miles en ik in het huwelijksbootje stapten, toen ik negentien was. Logan kijkt op naar zijn vader en ik wil niet degene zijn die hem vertelt waarom ons huwelijk op de klippen loopt. Hij is pas zestien en heeft al zoveel aan zijn hoofd. Na zijn tweede jaar middelbare school brengt hij de zomer door op een lang voetbalkamp.
Ik pak een foto van ons drieën toen Logan net geboren was en laat hem op de grond vallen. Ik kijk toe hoe het glas breekt maar op zijn plek blijft, net als mijn hart. Dan loop ik Miles' kantoor in en pak de foto die hij op zijn bureau heeft staan van ons samen. Het is er een van net na ons huwelijk. Ik sla het glas stuk tegen zijn bureau, waardoor er een deuk in het glanzende hout komt, en stop het lijstje in mijn tas.
Hij bewaart de reservesleutel van zijn auto in een keukenkastje. Die heb ik nodig voor wat ik nu ga doen. Ik wil dat hij net zoveel pijn voelt als ik. Ik start mijn auto en rijd naar het huis van mijn beste vriendin. Ik parkeer iets verderop achter een grote bestelwagen. Zijn auto staat natuurlijk al op haar oprit en alle lichten zijn uit behalve één, haar slaapkamerlicht.
Ik zorg dat mijn telefoon op stil staat en de flitser uit is. Ik loop om het huis heen naar de achterkant en gebruik de reservesleutel die zij me gaf om de deur te openen, luisterend naar elk geluid. Het is stil, te stil. Ik loop naar haar slaapkamer en dan hoor ik het.
Het zijn geluiden van genot. Ze schreeuwt de naam van mijn man. Mijn maag draait om en ik moet bijna overgeven. Het geluid van het bed dat tegen de muur slaat maakt me misselijk. Het slaat zo hard dat geen van beiden me de deur hoort openen.
Mijn hand bedekt mijn mond als ik zijn handen op haar zie, terwijl hij haar van achteren neemt. Dit beeld staat nu voor altijd op mijn netvlies gebrand. Ik pak snel mijn telefoon en maak de foto's die ik nodig heb als bewijs. Ik haal het maar net tot buiten voordat alles wat ik bij de lunch at eruit komt, over haar favoriete rozen.
Stilletjes loop ik naar zijn auto en ontgrendel hem. Ik leg de gebroken foto van ons op de bestuurdersstoel. Dan doe ik mijn trouwringen af en leg die er bovenop.
Terug in mijn auto druk ik op de alarmknop van zijn reservesleutel. Ik kijk toe hoe de lichten knipperen en luister naar het getoeter. Zodra de buitenverlichting van het huis aangaat, verstop ik me achter de bestelwagen en wacht af wat er gebeurt.
Miles rent snel het huis uit, de roze zijden badjas wapperend achter hem aan, en opent vlug zijn autodeur. Hij pakt de foto en mijn ringen op. Daar staand kijkt hij de straat op en neer, op zoek naar mij. Als hij me niet kan vinden, schreeuwt hij voordat hij de autodeur dichtsmijt en terug het huis in rent.
Ik stap in mijn auto en start hem. Laten we hopen dat zijn keuzes het waard waren. Het enige waar je in het leven en bij mensen op kunt rekenen, is dat slechte mensen zich uiteindelijk altijd verraden.
