Voor één nacht
Auteur
Heather Teston
Lezers
1,0M
Hoofdstukken
37
Hoofdstuk 1
Ze voelde zich verdrietig toen ze haar vader hoorde. Ze waren close geweest sinds haar moeder tien jaar geleden overleed. Maar ze kende haar vader. Als hij iets zei, meende hij het en veranderde niet van gedachten. Ze probeerde uit te leggen dat ze hier niets had, dat ze niet gelukkig was en nieuwe dingen wilde proberen. Er was nog een reden waarom ze weg wilde, maar dat zou ze nooit vertellen. Ook al hield ze van haar vader, ze moest gaan. "Papa, dat meen je niet."
Hij keek boos. "Meid, als je gaat, ben je dood voor me."
Met tranen in haar ogen zei ze: "Het spijt me, ik ga."
"Het komt door dat meisje dat je vorige zomer ontmoette toen ze haar ouders bezocht. Zij heeft je al die slechte ideeën gegeven. Onthoud, je zult spijt krijgen."
Ze zag haar vader naar de schuur lopen. Vorige zomer, toen Pierce's dochter Eve terugkwam naar Fort Worth, werden ze vriendinnen. Eve was model in Orlando en vertelde hoe geweldig het daar was. Ze zei dat Rosalee bij haar moest komen wonen en werk zoeken. Ze hielden contact. Toen ze hoorde over een baan bij Thatcher's Real Estate Agency, solliciteerde ze meteen. Een week later, na wat telefoontjes, kreeg ze de baan. Ze was blij met een plek om te wonen en werk, maar haar geluk verdween toen haar vader woedend werd.
De ochtend van haar vertrek pakte ze haar spullen in haar kleine Honda, gekocht van haar werk bij Kent's makelaardij. Ze werkte daar na school en deed 's avonds online cursussen voor haar business diploma. Haar baas had haar veel geleerd. Hij vond het jammer haar te zien gaan, maar gaf een goede referentie en een brief die hielp bij de baan in Orlando. Ze ging terug naar binnen en vond haar vader aan tafel, koffie drinkend en de krant lezend. "Ik ga weg, papa."
"Ga dan," zei hij zonder op te kijken.
"Ik hou van je, papa. Dag." Toen ze alleen een grom kreeg, veegde ze een traan weg en liep weg. Na een laatste blik op haar ouderlijk huis, startte ze de auto voor de achttien uur durende rit naar haar nieuwe thuis en leven. Ze kon niet wachten. Het zou een nieuwe start zijn in een mooi appartement en een goedbetaalde baan. Ze zou de persoonlijke assistent van Ace Thatcher worden.
Toen ze de envelop kreeg met alle papieren over haar taken, was ze opgewonden te lezen dat ze soms mee zou gaan op zakenreis. Natuurlijk zou ze haar eigen kamer hebben en alleen bij hem zijn tijdens vergaderingen. De rest van de tijd kon ze doen wat ze wilde.
Ze zou liegen als ze zei dat ze niet een beetje bang was om alles achter te laten, maar de meeste vrienden waren verder gegaan. Ze waren verhuisd of getrouwd en begonnen aan gezinnen. Wat echt pijn deed, was hoe haar vader haar behandelde. Wetende dat het een lange rit was en niet in slaap willend vallen, besloot ze te stoppen bij een motel na zeven uur rijden. Door haar werk en geen huur te betalen, kon ze deze auto kopen en had ze gespaard. Genoeg om Eve huur vooruit te betalen en wat goede werkkleren te kopen.
******************
Eve maakte de logeerkamer klaar voor haar nieuwe huisgenoot. Ze was vijf jaar ouder dan Rosalee en had nooit aandacht aan haar besteed, tot ze terugkwam voor familiebezoek. Daar werden ze vriendinnen gedurende de zomer. Eve hield van feesten en als lingeriemodel had ze altijd aandacht van mannen. Maar de laatste zes maanden had ze iets met Rory Gilbert, een modefotograaf. Ze woonden niet samen, maar hij bleef vaak slapen. Ze hoopte dat Rosalee daar geen probleem mee zou hebben.
*********
Ace Thatcher, een gescheiden man van 31, nam het makelaarsbedrijf over toen zijn vader overleed. Zijn moeder stierf bij zijn geboorte. Hij werkte veel, wat bijdroeg aan zijn scheiding. Het ergste was dat het hem niet leek te deren en hij besefte nooit echt van Clarice gehouden te hebben. Wat pijn deed, was het geld dat hij haar moest geven. Hij beloofde nooit meer verliefd te worden of te trouwen. Hij sliep niet met veel vrouwen, maar genoot wel van gezelschap. Hij had moeite assistenten te houden, misschien omdat hij veeleisend en soms onbeleefd was. Hij wilde perfectie en verwachtte dat de assistent deed wat gezegd werd zonder vragen. Hij had alles: looks, een mooi huis en geld. Maar geen liefde, en dat wilde hij ook niet. Of probeerde hij zichzelf dat wijs te maken?
