Verboden Liefde
Auteur
Calyp50
Lezers
16,3K
Hoofdstukken
45
Holden leeft voor ijshockey. Als getalenteerde keeper die de top wil bereiken, houdt hij zijn leven strak gedisciplineerd — totdat zijn aandacht begint te verschuiven naar de enige persoon naar wie hij absoluut niet mag verlangen: Carlee. Ze is slim, onverschrokken en totaal verboden terrein... want ze is de zus van zijn beste vriend. Hoe meer tijd ze samen stelen, hoe moeilijker het wordt om te doen alsof het niets voorstelt. Eén verkeerde stap kan de vriendschap verwoesten waar hij het meest op bouwt, maar weglopen van Carlee voelt minstens zo onmogelijk. Tussen de druk in de kleedkamer, torenhoge ambities en een connectie die zich niet laat verbergen, moet Holden beslissen wat hij bereid is te riskeren voor een gevoel dat hij onmogelijk op de reservebank kan zetten.
Hoofdstuk 1
HOLDEN
Ik zou je kunnen vertellen over mijn trieste en zielige thuissituatie, maar eerlijk gezegd, wie wil dat nou horen? Het is niet het soort verhaal waar mensen graag voor gaan zitten. Het is het soort verhaal waardoor ze wegkijken, ongemakkelijk en vol schuldgevoel.
Dus laat ik het zo zeggen: mijn vader is een lul. Hij geeft niks om mij en hij geeft niks om anderen, niet echt. Zijn hele wereld bestaat uit alcohol, drugs en iedereen die met hem wil feesten tot de zon opkomt.
Hij drinkt de hele dag, gaat out, en doet het 's nachts gewoon weer opnieuw. Als hij er niet was, zou mijn leven waarschijnlijk een stuk beter zijn.
Mijn moeder is omgekomen bij een auto-ongeluk toen ik tien was. Sindsdien zijn het alleen mijn vader en ik, hoewel „vader“ niet meer als het juiste woord voelt.
Hij is gewoon de man met wie ik in één huis woon. Degene die mijn leven veel moeilijker maakt dan nodig is.
Ik was achttien, zat in mijn laatste jaar van de middelbare school, en in mijn hoofd was ik de allerbeste keeper die er bestond. Oké, „van de wereld“ is misschien wat overdreven, maar als ik in het doel stond, deed niets anders er meer toe.
Op het ijs hoorde ik thuis.
Mijn meeste tijd bracht ik door bij Zach. Hij was al mijn beste vriend sinds we vijf waren, en ik zou alles voor hem doen.
Hij was degene die me al vaker had gered. Hij was de enige die wist wat er zich echt in mijn huis afspeelde. Zijn ouders waren best wel chill. Ze bemoeiden zich nergens mee en stelden niet te veel vragen.
Die stilte betekende meer voor me dan ze doorhadden.
Maar vanavond was ik niet bij Zach. Vanavond zat ik vast thuis.
En God, ik wenste dat het niet zo was. Zodra ik de voordeur hard hoorde dichtslaan, wist ik dat mijn vader thuis was en stomdronken.
„HOLDEN!“ Zijn stem klonk luid en boos vanaf de onderkant van de trap.
Een deel van mij wilde op mijn kamer blijven en net doen alsof ik hem niet hoorde. Maar ik wist wel beter. Als ik hem negeerde, zou het alleen maar erger worden.
„Ja?“ riep ik naar beneden, terwijl ik nonchalant probeerde te klinken.
„Beweeg je reet naar beneden en ruim dat op!“
Ik had geen idee wat hij met „dat“ bedoelde, maar afgaande op zijn toon wilde ik niet in discussie gaan.
Ik stapte de keuken in en zag de gootsteen uitpuilen met vuile afwas. Zijn troep, natuurlijk.
Maar goed, het maakte niet uit. Ik hield me gedeisd en begon met schoonmaken. Als zijn slaafje spelen voor één avond ervoor zorgde dat de boel niet ontplofte, dan deed ik dat gewoon.
Toen ik klaar was, draaide ik me om om weer naar boven te gaan, maar hij blokkeerde de weg. De stank van bier uit zijn mond was zo sterk dat ik een stap achteruit deed. En toen haalde hij keihard uit.
De klap kletste hard tegen mijn gezicht.
„Waag het niet om voor me weg te lopen,“ gromde hij met bloeddoorlopen ogen en dubbele tong.
Hij gaf me een harde duw, en ik viel op de grond. Even dacht ik dat hij nog vaker zou slaan. Maar in plaats daarvan draaide hij zich gewoon om en pakte alweer een nieuw drankje.
Ik haastte me zo snel mogelijk naar boven, terwijl de woede in mijn borst brandde. Wat was in godsnaam zijn probleem?
Ik haatte hem. Ik haatte hem zo erg dat ik er misselijk van werd.
Ik zag mezelf in de spiegel en boog voorover om te kijken. Geen blauwe plek, godzijdank.
Ik was het liegen zat. Klaar met het verzinnen van smoesjes. Ik kon het niet meer.
Uiteindelijk viel ik in slaap, al bleef mijn lichaam zelfs in mijn dromen gespannen.
De volgende ochtend werd ik wakker van mijn wekker. Ik douchte snel, trok kleren aan en ging de deur uit voordat hij ook maar bewoog.
Hij lag laveloos op de bank. Eén arm hing omlaag en er lagen lege flessen op de vloer.
Meestal at ik geen ontbijt. Hij verspilde ons geld aan alcohol en drugs, en eten stond niet bepaald hoog op zijn lijstje.
Daar kwam Zach in beeld. Als je het over de duivel hebt, daar kwam hij al door de straat aanlopen.
„Hé, ik heb dit voor je meegenomen,“ zei hij, terwijl hij me een broodje in zilverfolie voorhield.
„Je bent mijn redding,“ zei ik, en ik nam meteen een hap. Niemand kon koken zoals zijn moeder.
Toen viel mijn oog op Carlee. Verdomme.
Ze was uitgegroeid tot een geweldige meid. Bloedmooi, op een manier die me elke keer weer hard raakte. Ze was verboden terrein, dat wist ik best.
Maar ik kon het niet laten om te kijken.
Ik kon elk meisje op school krijgen als ik dat wilde. Maar Carlee was degene die me niet losliet.
De manier waarop haar haar over haar schouders viel, de rondingen van haar lichaam... en haar outfit van vandaag. Veel te bloot, als je het mij vroeg.
„Laten je ouders je zusje echt zo de deur uitgaan?“ vroeg ik aan Zach.
„Breek me de bek niet open. Ze mag blij zijn dat ik haar überhaupt laat gaan,“ mopperde Zach.
„Gaf ze je een grote mond?“
„Ja. Ze is met Layla vertrokken voordat ik haar tegen kon houden,“ gaf hij toe, terwijl hij zijn hoofd schudde. „Ik werd bijna gek.“
„Adem in, man. Ze is inmiddels volwassen,“ zei ik, hoewel ik stiekem mijn eigen trui wilde uittrekken om haar ermee te bedekken.
Voordat we nog meer konden zeggen, kwam Aaliyah op ons af wandelen.
„Hé, lekkerding.“ Haar stem droop van de neppe schattigheid.
Ze deed te veel haar best. Dat had ze altijd al gedaan. Hoe vaak ik ook duidelijk maakte dat ik niet het type was voor een vaste relatie, ze bleef terugkomen alsof ik van gedachten zou veranderen.
„Ik zie je later, man,“ zei Zach, en hij wierp me een blik toe voordat hij me met haar alleen liet.
„Wil je straks langskomen?“ vroeg ze, met smalle ogen alsof ze me uitdaagde om nee te zeggen.
„Misschien heb ik daar wel zin in,“ zei ik. Ik wist nu al dat ik waarschijnlijk op haar aanbod in zou gaan. Het betekende in ieder geval dat ik niet naar huis hoefde.
Eerste schooldag. Ik haatte het. Altijd al gedaan.
En ik was niet dom. Ik wist dat ik buiten ijshockey om niet veel te bieden had. Als ik geen beurs zou scoren, was ik zwaar de klos.
Die zomer draaide alleen maar om Zach, ijshockey en ja, Carlee. Ze had de gewoonte om rond te lopen in blote topjes en korte broekjes. Ik zweer het, het leek soms alsof ze me aan het testen was.
Ze was nog maagd, zoveel wist ik wel. En Zach? Hij zou haar nooit met iemand laten daten, laat staan met mij.
Maar toch kon ik niets doen aan de gedachten die ik soms had.
Ik dwong mezelf om haar als een klein zusje te behandelen. Dat moest wel. Ze was het zusje van Zach, niet iemand om naar te verlangen.
Toch hield dat de gedachten laat in de nacht niet tegen, wanneer ik helemaal alleen in het donker was.
„Aarde aan Holden?“
Ik knipperde met mijn ogen en werd terug in de realiteit gesleurd. Aaliyah keek me aan met opgetrokken wenkbrauwen.
„Wat is er?“
„Breng je me nog naar de les?“
Ik zuchtte. Ik had toch geen keuze. We liepen immers dezelfde kant op.
In de klas hield ik me gedeisd. Het laatste wat ik wilde was dat de leraar me de beurt gaf, waardoor ik voor schut zou staan voor iedereen.
School was niet mijn sterkste kant. Nooit geweest ook.
Maar ijshockey, dat was mijn redding.
Dit jaar hadden we echter een nieuwe coach. Dat betekende dat ik mezelf weer helemaal opnieuw moest bewijzen. Selecties. Stress. Druk.
Na school gingen Zach en ik naar de ijshal. De geur van ijs en rubber vulde mijn longen zodra ik binnenstapte, en het bracht me tot rust.
„Ik heb gehoord dat die coach een keiharde is,“ zei Tyler in het voorbijgaan met een grijns op zijn gezicht. Er was iets aan hem waardoor ik hem altijd in elkaar wilde slaan.
„Oh, en je zusje ziet er lekker uit vandaag,“ voegde hij eraan toe, terwijl hij Zach recht aankeek.
Ik moest Zach grijpen voordat hij uithaalde. „Laat het gaan. Carlee is dit niet waard.“
„Ik zou hem één keer vol op zijn bek willen slaan,“ mompelde Zach met gebalde vuisten.
Maar voordat hij in actie kon komen, kwam de coach binnenlopen.
„Ik ben Coach Taylor,“ zei hij streng, terwijl hij ons allemaal aankeek. „Ik accepteer geen slordigheid. Als je een plek in mijn team wilt, zorg je maar voor minimaal een zeven gemiddeld. Omdat ik jullie nog niet ken, houden we selecties. De besten blijven. De rest, tja, er is altijd nog een volgend jaar.“
Mijn maag draaide om. Een zeven? Met moeite een zesje vasthouden was al lastig genoeg.
Het fluitje klonk en de training begon.
En verdomme, ik was onverslaanbaar. Elk schot dat op me afkwam, hield ik tegen. Ik was gefocust, in topvorm en niet te stoppen.
Toen het voorbij was, zei Coach Taylor dat hij nog een trainingsronde nodig had voor de definitieve selectie.
Prima. Kom maar op.
Ik zag Aaliyah buiten de ijshal op me wachten met gekruiste armen en een grijns die al op haar lippen lag. Ik twijfelde niet. Ik ging met haar mee.
Na de dag die ik had gehad, kon ik wel wat afleiding gebruiken. Ze was geen liefde, verre van dat. Maar ze was een makkelijke oplossing.
