Galatea Logo
Klantenservice
Weerwolven & gedaanteverwisselaars
Maffia
Miljardairromance
Bully-romance
Langzaam opbloeiende liefde
Van vijanden tot geliefden
Paranormaal & fantasy
Voorbestemde partners
Sportverhalen
Studentenromance
Verhalen over tweede kansen
Bekijk categorieën
Beoordeeld met een 4,6 in de appstore
ServicevoorwaardenPrivacyHerroepingsrechtImpressumAbonnement hier opzeggen
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for Going Nowhere

Going Nowhere

Auteur
R S Burton
Lezers
30.5K
Hoofdstukken
61
Auteur
R S Burton
Lezers
30.5K
Hoofdstukken
61
😱Thriller📸Beroemdheden⚔️Van vijanden naar geliefden👩🏼‍🏫Leraren🏙️Hedendaags🎸Rocksterren😈Pestkoppen

Scarlett Jackson heeft jaren besteed aan het perfectioneren van de kunst van het onzichtbaar zijn. Als dochter van een rockster en een machtige talentagent weet ze als geen ander hoe de schijnwerpers je kunnen verbranden. Na een verwoestend verraad op de middelbare school trok ze zich terug in een rustig leven. Kleuterjuf. Huis in de buitenwijk. Vier katten. Geen vriendje, geen muziek, geen publiek profiel. Veilig, voorspelbaar, onzichtbaar. Dan komt Xavier Smith naar huis.

Scarlett kent Xavier alleen als de humeurige familievriend die haar tienerjaren tot een hel maakte. Wat ze niet wist, is dat hij de afgelopen vijf jaar heeft doorgebracht als Vax — de getergde leadzanger van Going Nowhere, de band wiens muziek de geheime soundtrack vormde van haar zorgvuldig opgebouwde, stille leven. De rockster die ze aan haar muur had hangen, is de jongen die ze altijd heeft verafschuwd. Behalve dat hij die jongen niet meer is.

Xavier is ouder, zit onder de tatoeages en draagt een schuldgevoel met zich mee dat zo zwaar is dat het elke roekeloze beslissing heeft bepaald die hij nam sinds hij uit de stad vertrok. Hij prikt dwars door Scarletts zorgvuldige vermomming heen — het meisje dat doet alsof ze doodgewoon is, dat ineenkrimpt bij camera’s en zweert dat ze een hekel heeft aan muziek. En Scarlett begint achter zijn pantser de man te zien die al een liefdesliedje over haar schreef jaren voordat ze wist dat hij bestond.

Maar elkaar willen en goed voor elkaar zijn, zijn twee heel verschillende dingen. Xavier is ervan overtuigd dat hij een gevaar is voor zijn omgeving, en elke keer dat Scarlett dichtbij genoeg komt om er echt toe te doen, vlucht hij. Ondertussen leert Scarlett — die jarenlang zichzelf heeft beschermd tegen misbruik en pijn — eindelijk om te stoppen met schuilen en te beginnen met leven. Een geheim talent. Een verborgen verleden. Een stalker met een drieëntwintig jaar oude wrok. En een vader die zich met gelijke delen liefde en schade met alles bemoeit.

Going Nowhere is een slow-burn romance over twee mensen die hun hele leven voor zichzelf zijn weggerend, en het moment dat ze eindelijk stilstaan — en in plaats daarvan naar elkaar toe rennen.

Hoofdstuk 1: De eregast

SCARLETT

Vanaf het moment dat ik werd geboren, stond ik in de belangstelling. Mijn moeder was op haar hoogtepunt een rockster en mijn vader was, en is nog steeds, de baas van het meest prestigieuze talentenbureau. Ik zou liegen als ik zei dat het makkelijk was.
De middelbare school was om een heleboel redenen vreselijk, maar mijn geërfde beroemdheid was voor mij echt de druppel. Ik kon niet over straat lopen zonder te worden lastiggevallen door vreemden met camera's, maar dat niet alleen, mensen die ik had vertrouwd, gebruikten me, misbruikten me en spuugden me daarna uit alsof ik niks was.
Al van jongs af aan wist ik dat ik aan de roem moest ontsnappen als ik rust wilde vinden, en de middelbare school bevestigde dat gevoel. Ik loog over mijn passies en stopte ze zo ver weg dat zelfs ik het ging geloven. Ik studeerde pedagogiek en vond een baan als kleuterjuf. Ik verhuisde naar een buitenwijk en deed alsof ik geen Jackson was.
Na een tijdje leek het leven normaal. Normaal in de zin dat ik drieëntwintig ben, alleen woon in een klein huisje met twee slaapkamers en vier katten, zonder mogelijke vriendjes. Oh, en ik ben nog steeds heel erg maagd.
Maar toch liet mijn verleden me niet los. Xavier was een „huisvriend“: we waren even oud en scheelden maar een paar uur. Sinds ons dertiende had hij me getreiterd, puur voor zijn eigen vermaak. Ik had er een hekel aan gehad, maar toch was hij niet het ergste van die vier martelende jaren.
Het Gebruik/Misbruik/Spuug-uit-team had iets gedaan dat zo verachtelijk en moreel verrot was, dat het me in zijn eentje al in een kluizenaarsbestaan had gedwongen. Na mijn eindexamen snakte ik er niet alleen naar om normaal te zijn, maar ook om onzichtbaar te zijn. Toch had ik er de afgelopen vijf jaar elke dag aan gedacht.
De terugkeer van Xavier versterkte de gevoelens en herinneringen aan de middelbare school alleen maar, ook al was zijn getreiter anders geweest, draaglijk zelfs. Ik verachtte hem en waar hij voor stond, maar ik had het nooit over mijn hart kunnen verkrijgen om hem te haten.
Dit zou een feestelijk etentje voor hem moeten zijn. Een „samengesteld“ familielid dat terugkeerde van de businessschool om het levenswerk van mijn vader de grond in te boren.
Er werd op de deur geklopt en de eregast zou gearriveerd moeten zijn, maar er liep iemand onverwachts naar binnen. Eén blik op onze bezoeker en ik werd niet teruggevoerd naar mijn middelbareschooltijd, maar eerder naar mijn universiteitsjaren, en het was alsof er een levensechte poster voor me stond. Het was Xavier niet.
Hij was lang, langer dan ik had verwacht. Zijn armen waren versierd met de prachtige kunst waar ik urenlang naar had gekeken in videoclips. Hij droeg dezelfde standaard zwarte spijkerbroek en hetzelfde T-shirt dat hij altijd droeg, en zijn lange donkere haar hing los en bedekte de helft van zijn gezicht zoals altijd.
Ik was niet van plan ertegen in te gaan. Vax was een aanzienlijke verbetering ten opzichte van Xavier, maar het riep wel de vraag op: waarom in vredesnaam stond Vax van mijn favoriete band „Going Nowhere“ in de keuken van mijn ouders bij mijn familie?
„Verrassing,“ zei hij schouderophalend, terwijl hij zijn haar uit zijn gezicht streek. Hij keek me recht aan en er verscheen een grijns op zijn lippen. Zijn lichtbruine ogen glinsterden met iets wat ik niet kon ontcijferen. Ik voelde mijn hart sneller kloppen en het leek alsof mijn temperatuur steeg.
„Xavier,“ riep Janie vol ongeloof uit. Ze stapte naar voren en raakte zijn wang aan. „Ik begrijp het niet.“
Wacht, Xavier? Ik deinsde geschrokken achteruit. Waarom keek ik naar Vax, terwijl Janie precies dezelfde persoon Xavier noemde? De Xavier die me getreiterd had. Ik kende Xavier, en Xavier zag er niet zo uit. Ja, hij was humeurig. Ja, hij droeg alleen maar zwart, maar…
Hoe meer ik hem in me opnam, hoe meer ik besefte dat hij er inderdaad zo uitzag. Het was Xavier. Ik was er niet zeker van hoe ik de gelijkenissen in zijn amandelvormige lichtbruine ogen had gemist.
Natuurlijk, hij was nu ouder. Zijn huid was versierd met inkt en op zijn gezicht zat een lichte stoppelbaard, maar dat leek geen redelijk genoeg excuus. Het was genoeg geweest om me voor de gek te houden, en nu ik naar hem keek, kon ik het niet helpen dat ik me dwaas voelde.
„Ik wilde het je vertellen, mam, maar, tja…“ Hij keek naar Marc en zijn blik verhardde.
Hij was boos en ik schaamde me kapot dat ik het sexy vond. Ik schudde mijn hoofd, nog steeds worstelend om te begrijpen wat er in vredesnaam aan de hand was. Xavier had mijn leven op de middelbare school tot een hel gemaakt. Hij had me nep genoemd en had mijn kluisje beklad.
Hij had een video van mij waarin ik heel slecht danste op een kerstfeestje op de website van de school gezet. Hij was een eikel geweest.
Hij was Vax niet. Dit was gewoon een grap.
„Xavier. Wat is er aan de hand?“ bulderde Marc, zich duidelijk niet bekommerend om het publiek dat hij had. De kamer stond vol met andere samengestelde familieleden, stuk voor stuk net zo geschokt als de rest.
„Je wilde dat ik een opleiding ging volgen. Je wilde dat ik je bedrijf zou runnen! Ik wilde dat niet. Ik wilde muziek maken!“ Xavier trok een Rolling Stone-tijdschrift uit zijn achterzak en smeet het hard op het aanrecht. „Je vertelde me dat ik droomde. Een man die op zoek is naar nieuw talent, vertelde me dat ik beter een negen-tot-vijfbaan kon zoeken. Je had het mis! En dit bewijst het.“
Marc zei verder niets. Janie omhelsde Xavier. Hij leek verrast door het gebaar, maar beantwoordde de knuffel niettemin.
Daarna leek iedereen behalve Marc en ik deze nieuwe ontwikkeling te accepteren, alsof hun wereld niet onder hen verkruimeld was als krijt. Hoe kon ik hem niet hebben herkend? Ik kon dit niet accepteren. Ik weigerde het.
Isla, haar zus Grace en hun ouders Amelia en Josh arriveerden kort na de ongemakkelijke ontmoeting. Isla en ik kregen een hechte band toen ik naar de universiteit ging. Ze studeerde fotografie en zag me alleen onder een boom zitten. We hadden al eerder met elkaar opgetrokken omdat onze families hecht waren, maar ze zat op een andere middelbare school, dus we praatten eigenlijk niet veel met elkaar.
De universiteit was echter anders, en bij haar voelde ik me vrij om te zijn wie ik was. Ik vertelde haar over de middelbare school. Ze wist het meeste al omdat haar ouders haar hadden bijgepraat, en ze werd al snel mijn beste vriendin. Eentje waarvan ik wist dat ik haar kon vertrouwen.
Maar ze wist ook van Xavier, als enige aan wie ik het ooit had verteld. Dus terwijl haar ouders, Amelia en Josh, de volgende vijf minuten vol lof spraken over Xavier en hoe verrast en onder de indruk ze waren, liep Isla naar me toe en sloeg haar arm om mijn schouder.
„Dit gebeurt nu echt, of niet?“ hapte Isla naar adem, op een geamuseerde toon. Ze wist van mijn gigantische verliefdheid op Vax en mijn gigantische afkeer van Xavier.
„Maak me dood. Alsjeblieft,“ kreunde ik, wensend dat ik toch nee had gezegd tegen dit stomme etentje. Het was echter hopeloos. Ik zat hier vast.
„Misschien is hij veranderd,“ suggereerde Isla schouderophalend. „Hij ziet er in elk geval anders uit.“
Hij zag er inderdaad anders uit, maar nu kon ik niet begrijpen hoe ik niet eerder had gezien dat Vax Xavier was. Toen zijn haar uit zijn gezicht was, zag ik alleen nog maar Xavier. Zelfs ik kon niet ontkennen dat Xavier altijd al knap was geweest, maar hij had als tiener zo vaak boos gekeken dat het me amper was opgevallen.
Hij keek nu niet boos. Hij glimlachte terwijl hij met mijn vader sprak over zijn laatste tournee door het land. Mijn maag draaide om toen ik hem zag praten, en de vlinders begonnen door me heen te fladderen. Ik schudde mijn hoofd, me realiserend wat er gebeurde en hoe absurd het was.
Het was hoe ik me had gevoeld als ik naar posters van Vax of videoclips keek, hoe ik me had gevoeld als ik over hem fantaseerde. Ik bloosde. Ik kon de hitte van mijn gezicht voelen stralen.
Ik kon me niet op deze manier over hem voelen, nu het duidelijk was dat Vax Xavier was. Ik moest dat gevoel de kop indrukken.
Ik schraapte mijn keel en liet Isla’s arm van mijn schouder glijden. „Ik eh... ik heb even een momentje nodig,“ zei ik, mezelf verontschuldigend.

Ontdek Galatea

Wat buren doen Boek 1: In de buurtHet vuur dat ons verbindt Boek 2De Draak van Verderf: Kira POVDe Glimlach van de Miljardair: Als de Baas BeltGeliefd in de rijken 1: Mijn demon, mijn liefde

Nieuwste publicaties

Verliefd op de maffiabroers Boek 3Verliefd op de maffiabroers Boek 2Pierce Charming Academy 2: De halfgod-koning kussen & andere slechte beslissingenOnderzochtDe Blue Ice Serie 2: Vallen voor het blauwe ijs

Leeslijsten

Alles weergeven

Duik in romantische boekencollecties samengesteld door onze lezers.

Kidnapped by my mate

door celestial

5 boeken

Nieuwe Nederlandse

door Laura Twente

17 boeken

Nieuw nederlands mei 2025 (nl)

door Laura Twente

12 boeken

My Library

4 boeken

Boeken bewaren

door anita68

21 boeken

Winterhof

door celestial

4 boeken

Nederland weerwolven

door Laura Twente

11 boeken

Ahoeee!!!!

door jumpy_cumquat_679

4 boeken

Owned by the alphas

door Book mermaid

10 boeken

The Millenium Wolves

door LouiseC93

13 boeken

Fairy godmother Inc

door Book mermaid

8 boeken

Owned By the Alphas Saga

door jkc146

12 boeken

Ophelia Bell

door Jeanetta

35 boeken

Linda kage

door irisha20

20 boeken

F.R. Black

door Vikka9

8 boeken