Zaginiona księżniczka Tom 2
Autorzy
Holly Prange
Lektury
16,0K
Rozdziały
50
W świecie, w którym magia i zjawiska nadprzyrodzone przeplatają się, Everly, potężna wróżka, i jej partner Logan, dziki wilk alfa, muszą odnaleźć się w zdradliwym świecie zdrady, niewoli i mrocznych sił. Kiedy Everly zostaje porwana przez Księcia Ciemności, Logan wyrusza w niebezpieczną podróż, by ją uratować, prowadząc ich oboje do serca podziemnego świata wróżek. Gdy walczą ze złowrogimi wrogami i odkrywają ukryte prawdy, ich więź zostaje wystawiona na próbę jak nigdy dotąd. Czy ich miłość wystarczy, by pokonać mrok, który grozi im pochłonięciem?
Rozdział 50
Księga druga
Szczęśliwe zakończenia są zabawne...
Sugerują, że dotarłeś do końca, ale w rzeczywistości przecież tak nie jest, prawda?
Otrzymałam swoje szczęśliwe zakończenie z moim prawdziwym partnerem, Loganem, ale historia nie skończyła się w tym momencie.
W moim życiu poza “żyli długo i szczęśliwie” jest więcej...
O WIELE więcej.
Zwłaszcza to, co wydarzyło się po mojej ceremonii godowej...
To opowieść warta opowiedzenia, otwierająca cały świat nowych możliwości...
I przywołująca pewne duchy z przeszłości, o których myślałam, że zginęły na zawsze.
Ale wiem lepiej niż większość, że to co zgubione zawsze może zostać odnalezione, w końcu sama byłam kiedyś zaginioną księżniczką, uciekającą od przeszłości...
ROK WCZEŚNIEJ
Słyszę miarowe kroki Logana schodzące z korytarza – dźwięk, który rozpoznaję z odległości mili.
Kieruje się prosto do naszej sypialni.
Koncentruję się mocno, robiąc wszystko, co w mojej mocy, by zablokować połączenie umysłem.
Jeśli on będzie mógł czytać w moich myślach, wtedy seksowna niespodzianka, którą zaplanowałam zostanie zrujnowana.
Jego kroki są teraz coraz bliżej. Muszę poruszać się szybko.
Zamykam oczy, kieruję moje moce nimf i wszystkie białe świece filarowe, które ustawiłam wokół pokoju zapalają się jednocześnie.
Posypuję łóżko kilkoma ostatnimi płatkami róż, a potem szybko wysuwam się z koszuli nocnej i wkładam mój urodzinowy kostium.
Chwytam bursztynową butelkę olejku do masażu z nocnej szafki i zaczynam wcierać słodko pachnący olejek w moje nagie ciało.
Delisia zrobiła ten olejek, używając silnego afrodyzjaku, który pozyskała z jagody, którą odkryła podczas podróży po Ameryce Południowej.
To nie jest tak, że Logan i ja naprawdę potrzebujemy afrodyzjaku... Nie mogliśmy trzymać rąk z dala od siebie od czasu naszej ceremonii godowej dwa tygodnie temu... ale ten olejek działa jak urok!
W jednej chwili staję się mokra, rozpaczliwie pragnąc poczuć członka mojego partnera wsuwającego się i wysuwającego z mojego wnętrza.
Nagle słyszę delikatne pukanie do drzwi.
Umieszczam butelkę z powrotem na szafce nocnej i kładę się na łóżku.
– Wejdź kochany – mówię.
Drzwi otwierają się i w futrynie pojawia się wysoka, silna postać Logana.
Wchodzi w przyćmionym świetle świec i widzę, jak jego twarz rozświetla się w uśmiechu.
– Co to wszystko jest? – pyta mnie.
– Niespodzianka – mówię najbardziej uwodzicielskim głosem, jaki mogę wydobyć.
Logan nie marnuje czasu. Zrzuca swoje buty, rzuca kurtkę na podłogę i wskakuje na łóżko.
– To jest najlepszy dzień w historii – mówi.
– Powiedziałeś to wczoraj – mówię.
– Każdy dzień z tobą jest najlepszy w życiu – mówi z uśmiechem.
Logan przesuwa palcem po skórze mojego ramienia. Ślizga się łatwo, nasmarowany magicznym olejkiem.
Potem wciska twarz w mój brzuch i biegnie pocałunkami wzdłuż mojego torsu.
– Mój Boże… – mówi. – Pachniesz niesamowicie.
– Zdejmij resztę swoich ubrań – mówię. – Nie chcę być jedyną nagą osobą.
Podpiera się na kolanach i ściąga koszulę, odsłaniając rzędy doskonałych abs, po jednym na raz, podczas gdy ja szybko zajmuję się jego paskiem. Następnie zdejmuje swoje dżinsy, które dołączają do reszty jego ubrań na podłodze.
Członek Logana już stoi w pełnej gotowości.
Biorę go w swoje ręce i wsuwam końcówkę do ust, rozkoszując się dźwiękiem jego jęków.
– Everly – szepcze – to niesamowite uczucie.
Przebiega palcami po moich włosach, chwytając je mocno u nasady.
Kontynuuję lizanie jego członka w górę i w dół, podczas gdy jego ręce wędrują w dół do mojej szyi, a następnie nad moimi piersiami.
Uszczypnął moje sutki i teraz to ja jęknęłam. Ale dźwięk jest stłumiony przez jego twardość, która jest teraz umieszczona głęboko w moim gardle.
– Chcę cię dotknąć – mówi.
Nie musi mi tego powtarzać dwa razy...
Uwalniam jego członka z moich ust i wspinam się na kolana, spotykając się z nim na wysokości oczu.
Nasze usta zderzają się, a ja ponownie chwytam jego twardość dłonią, głaszcząc go coraz mocniej i mocniej.
Jego palce odnajdują moją szczelinę i znów jęczy.
– Cholera – mówi – jesteś taka mokra.
– Chcę cię, Logan – mówię. – Chcę cię we mnie.
– Odwróć się więc, moja mała partnerko – mówi.
Wykonuję jego polecenie i obracam się na miejscu, dociskając mój tyłek do jego bioder.
On chwyta go mocno i daje mu lekkiego klapsa przed umieszczeniem swojego członka na moim otworze.
Wbijam dłonie w materac, stabilizując się i drżę z niecierpliwości.
Ale właśnie wtedy, gdy on ma zamiar wsunąć się we mnie, głośny trzask wyrywa mnie z trybu przyjemności i wprowadza w tryb paniki.
Rozglądam się gorączkowo po pokoju i widzę, że ogień w kominku iskrzy się i buzuje bez kontroli.
– Czy ty to robisz? – pyta mnie Logan.
– Nie sądzę – mówię. – Przynajmniej nie celowo.
Ustawia swoje ciało przede mną, chroniąc mnie przed tym, co może się stać dalej.
Nagle rozlega się kolejny głośny trzask i dzieje się coś naprawdę dziwacznego.
Z płomieni wystrzeliwuje koperta, która przelatuje przez powietrze i ląduje prosto na naszym łóżku.
Oboje wpatrujemy się w nią w szoku.
Koperta jest szkarłatnoczerwona i ma nasze imiona wypisane na froncie nieskazitelną kaligrafią.
Sięgam po nią, ale Logan kładzie swoje ręce na moich.
– Pozwól mi ją otworzyć – mówi. – Na wszelki wypadek...
Chwyta go i przedziera się przez papier, wyciągając ze środka list.
Wraz z papierem pojawia się posypka z czegoś, co wygląda jak srebrny brokat. Wiem czym jest ta substancja... widziałam ją już wcześniej.
To pył Nimf!
– Przeczytaj to na głos! – mówię mu, teraz podekscytowana.
Logan oczyszcza swoje gardło i zaczyna.
Drodzy Everly i Logan,
Gratulacje z okazji ceremonii godowej! Moja rodzina i ja chcielibyśmy zorganizować uroczystość na waszą cześć i w końcu poznać człowieka, który skradł serce mojej kuzynki.
Zapraszamy do nas w tę sobotę, a pokażemy Wam jak świętuje się u nas, w stylu nimf.
Z miłością,
Książę Jedrek z Domu Valdus
a.k.a. Jed
PS: Mam nadzieję, że nie przestraszyłem Was naszym systemem dostarczania poczty. Jest trochę przestarzały... i trochę dramatyczny.
Nie mogę się powstrzymać i uśmiecham się szeroko na to niesamowite zaproszenie.
– Sobota? – mówi Logan. – To już jutro!
– To będzie wspaniałe! – mówię. – Umierałam z niecierpliwości, aby pokazać ci królestwo Nimf. Spodoba ci się.
Ale mogę powiedzieć po wyrazie Logana, że nie jest tak podekscytowany jak ja.
– Co o tym myślisz? – pytam go i z niecierpliwością czekam na jego odpowiedź.
LOGAN
List ciąży w mojej dłoni i to nie tylko dlatego, że jest napisany na bardzo grubej kartce.
Everly patrzy na mnie wyczekująco, czekając na odpowiedź. Więc otwieram usta i słowa zaczynają się wylewać.
– Chyba po prostu – mówię – cóż, spotkanie z twoją rodziną… to po prostu coś wielkiego.
– Czekaj, czekaj, czekaj – przerywa Everly. – Nie mów mi, że najsilniejszy alfa na południu jest...nerwowy?
– To tylko… co jeśli mnie nie zaakceptują? – pytam ją.
Ona się śmieje. – Myślę, że jest trochę za późno na ich aprobatę – mówi Everly, wskazując na znak godowy z boku jej szyi.
– Myślę, że to prawda – mówię. – Ale nadal chcę, żeby mnie lubili.
– Lubili cię?! – Everly mówi z niedowierzaniem. – O czym ty mówisz? Będą cię kochać!
Przyciąga mnie do siebie i od razu czuję, jak moje obawy zaczynają znikać.
– To będzie świetna zabawa – mówi. – A jeśli martwisz się o pozostawienie watahy za sobą, pamiętaj, że czas płynie szybciej w królestwie Nimf. Kilka dni tam będzie się wydawać jednym dniem na Ziemi.
– Masz rację – mówię, z nowym poczuciem ulgi przepływającym przeze mnie. – Będziemy mogli kochać się dwa razy więcej w o połowę krótszym czasie – dodaję z przymrużeniem oka.
– Dokładnie – mówi Everly. – I poznasz Snow, i moich kuzynów, i moją ciotkę i wujka, i...
– Czy jestem pierwszym chłopakiem, którego przyprowadziłaś do domu? – pytam ją kpiąco.
Ale tak szybko, jak słowa wypływają z moich ust, zdaję sobie sprawę z absolutnej głupoty mojego pytania.
Everly nawet nie wiedziała, że ma rodzinę Nimf aż do kilku miesięcy temu. A jej matka i ojciec nie żyją odkąd była dzieckiem.
Czasami zapominam jak wiele traumatycznych przeżyć przeszła ta dziewczyna, ponieważ jest tak cholernie silna.
– Przepraszam – mówię, zanim ma szansę odpowiedzieć. – To było głupie pytanie.
Ale widzę, że szkoda została już wyrządzona.
Smutek pojawił się w jej oczach, zastępując radość, która była tam chwilę temu.
EVERLY
– Czy jestem pierwszym chłopakiem, którego przyprowadziłaś do domu?
Słowa Logana rozbrzmiewają w moim umyśle i nagle moje serce ogarnia strach, a oddech zaczyna przyspieszać.
Mój umysł natychmiast podróżuje w czasie, wydobywając na powierzchnię wspomnienie, które desperacko próbuję stłumić.
Logan jest miłością mojego życia... nie ma co do tego wątpliwości.
Ale nie jest jedynym mężczyzną, którego kiedykolwiek kochałam.
Przed Loganem był Phillipe. Był wampirem, który odwiedzał Bank Krwi. Był dla mnie miły, kiedy żaden z innych mężczyzn nie był. On też mnie kochał i miał zamiar pomóc mi uciec.
Próbuję oprzeć się wspomnieniom, ale taśma gra, a ja straciłam pilota.
– Zabiorę cię stąd dziś wieczorem – mówi Phillipe. – Chcę cię zabrać daleko stąd i zacząć wspólne życie.
Takie są ostatnie słowa Phillipe'a zanim Lord Vlad Lacroix wpada do pokoju i wbija mu kołek w serce.
Potem robi się gorzej. Obraz w mojej głowie zaczyna się zmieniać.
Nagle, to nie Phillipe wykrwawia się na podłodze przede mną, ale Logan.
Ten widok doprowadza mnie do histerii. Jeśli Logan umrze, nie wiem jak ja to przeżyję. Nie mogę przeżyć czegoś takiego… nie znowu.
Czuję na sobie rękę i na pewnym poziomie wiem, że to mój partner próbuje mnie pocieszyć, ale czuję tylko lodowatą rękę Lorda Vlada spoczywającą na moim ramieniu.
– Nigdy nie będziesz wolna – szepcze do mnie, gdy światło opuszcza oczy Logana. – Należysz do mnie… na zawsze.
Ale myli się. Znalazłam wolność z Loganem.
I od tej pory moje życie było tak dobre. Ale co, jeśli zbyt dobre, by było prawdziwe?
A co, jeśli moje szczęście to tylko iluzja i to “wspomnienie” to prawda.
Co jeśli nieszczęście czai się tuż za rogiem.
