Alfa Kral'ın Kızı Kitap 3
Yazar
S. J. Allen
Okur
52.8K
Bölüm
25
Mavi Ay Sürüsü'nün ilk kadın alfası Reign, liderliğini kabul ettirmeye çalışırken kendi meclisinden ve ailesinden gelen muhalefetle karşı karşıya kalır. Betası Milly'nin ve eşi Prens Maddox'un desteğiyle siyasi entrikaların, yasak büyünün ve başıboş kurt tehdidinin arasından geçmeye çalışır. Konumunu korumak için mücadele ederken Reign, kendi korkularıyla ve babasının mirasıyla da yüzleşmek, bu süreçte içindeki gerçek gücü keşfetmek zorundadır.
Reign
Alfa Kralın Kızı Kitap 3: Reign
REIGN
Kraliçe olmak için prensesi oynamaktan vazgeçmelisin…
“Bu çok saçma! Buna izin veremem! Kadın ~alfa mı! Bu duyulmamış bir şey! Bu…”
“Sanırım aradığın kelime çığır açan alfaydı büyükbaba.~”
Ellerimi masanın üzerinde kavuşturmuş, babamın eski masasında oturuyordum. Babamın babasına yani büyükbabama bakıyordum. Mavi Ay Sürüsü’nün alfası olduğum için öfke saçıyordu.
Bu tarihi bir şey, çığır açan bir şeydi. Eğer bu insanların dünyasında olsaydı, “algıları yıkmak” lafı ortalıkta dolaşırdı.
Tarihteki ilk kadın alfa bendim ve görünüşe göre ilk görevim bir önceki alfayı hizaya getirmekti.
“Reign, bu çok saçma. Hepimiz büyük bir kayıp yaşadığını ve trajik birkaç ay geçirdiğini anlıyoruz ama bunu gerçekten düşünmüyorsundur herhâlde!”
“Alfa olmak erkek işidir! Bu görevde bırak bir çocuğa, bir kadına bile yer yoktur.”
Büyükbabam masamın önünde durmuş, öfkeyle yumruklarını sıkıyor, sanki dört yaşımdaymışım ve değerli bir şeyi kırdığım için beni azarlıyormuş gibi öfkeden titriyordu.
Annem ve babası iki yanımda oturuyordu. Jason’ın bana gerçekten bağırmamasının tek sebebinin büyükbabam olduğuna emindim.
O da benim büyükbabam olabilirdi ama kralın önünde sesini yükseltmeye cesaret edemezdi.
“Jason, lütfen, bu çok saçma. Yıllar önce sürü için bir varis talep etmiştin. Sana iki tane varis verdik, çeneni kapa ve mutlu ol.”
“Reign bu işi yapabilecek kapasiteye sahip. Bu iş için doğmuş,” dedi annem, kollarını kavuşturmuş, bu konuşmadan sıkıldığı her hâlinden belli olan bir tavırla.
Büyükbabam homurdandı ve kollarını kavuşturarak gözlerini devirdi.
“Bunun için doğmuşmuş. Rica ediyorum Gianna. Axel bunun için doğmuş. O ilk çocuk. Onu bu unvana layık olmayan zayıf bir çocuk olarak yetiştiren senin annen.”
“KRALİÇEN HAKKINDA BU ŞEKİLDE KONUŞMAYA NASIL CÜRET EDERSİN?”
Büyükbabam Raphael öfkeyle ayağa kalktı. Büyükbabam Jason’ın rengi o kadar çabuk atmıştı ki bir an bayılacağını sandım.
“Büyükbaba, lütfen otur. Bunu ben halledebilirim,” dedim nazikçe oturmasını işaret ederek. Neyse ki beni dinlemişti. Annem ise beni cesaretlendirircesine başını salladı.
Yavaşça ayağa kalkarak öne doğru eğildim ve avuçlarımı masanın üzerine koydum. Dudaklarımı yalayarak damarlarımda dolaşan alfa enerjisinin dudaklarımdan akmasına izin verdim.
“Jason.”
Hayatımda ilk kez onun adını kullandığım için şoke olmuş bir şekilde geri adım atmıştı.
“Alfa pozisyonuna meydan okundu. Abim uygun durumda olmadığı için meydan okumayı kabul etmek istemedi ve alfa unvanını reddetti.”
“Bu nedenle, kazanmam hâlinde pozisyonu alma niyetiyle devreye girdim. Alfa pozisyonu için ölümüne bir mücadele söz konusuydu. Dövüştüm. Kazandım. Adil ve dürüstçe.”
“İstersen bütün gün burada durup bunun ne kadar barbarca olduğunu düşündüğünden bahsedebilirsin. Dik kafalılık edip geçmişe bağlı kalmak istemen bizi bağlamaz.”
“YA DA çeneni kapar, yeni alfanı sorgulamayı bırakır ve işimi yapmama izin verirsin!”
Jason başını eğdi çünkü başka seçeneği yoktu. Ses tonum ve gücüm ona bunu emrediyordu. “Evet, alfam,” diye mırıldandı dişlerini sıkarak.
“Gidebilirsin.”
Topuklarının üzerinde döndü ama tam kapıya varacakken annem, “İnsanın eski anıları canlanıyor, değil mi Jason?” diye bağırdı.
Büyükbabamın yüzü ve boynu kıpkırmızı olmuştu. Kapıyı arkasından sertçe kapattı.
Yüzleri gururla parlayan annemle büyükbabama döndüm. Annem bana sımsıkı sarıldı.
“Bunu harika bir şekilde hallettin hayatım. Seninle çok gurur duyuyorum, eminim baban da duyardı.”
Gözleri, dökülmek üzere olan yaşlarla parlıyordu.
Benim de gözlerim dolmuştu. Ağlamamak için hemen gözyaşlarımı sildim. “Teşekkürler anne. ‘İnsanın eski anıları canlanıyor’ derken ne demek istedin?”
Annem bunu geçiştirerek elini salladı. “Yok bir şey hayatım, yok bir şey. Sadece çok uzun zaman önce, başka bir Gri dişi ona doğuştan gelen haklarını ve gücünü hatırlatmıştı,” dedi bana göz kırparak.
“Belalı annem benim.”
“Reign, canım. Sürü için kendini ortaya koymanı izlemekten daha fazla gurur duyamazdım. Sen bunun için doğmuşsun. Kralın olarak, ihtiyacın olan her şekilde yardıma hazırım,” dedi büyükbabam.
“Başa çıkamayacağın bir sorunla karşılaşırsan bana haber ver.”
Büyükbabam beni kendine çekip kemiklerimi kırarcasına bana sarıldı.
“Sağ ol büyükbaba ama beni eziyorsun,” dediğimde beni bıraktı. Başımı kralımın önünde saygıyla eğdiğimde o da karşılık olarak eğildi.
Kapının çalınmasıyla aile saadetimiz bölünmüştü. Sekreterim Rita kapıyı aralayarak kafasını kapıdan içeri uzattı. “Böldüğüm için özür dilerim Alfa…”
Alfa… Buna alışabileceğimi hiç sanmıyorum.
“Bir şeyi bölmedin. Ne oldu?” dedim Rita’ya ofise girmesini işaret ederek. Hızla içeriye girdi, kıvrımlı vücudu çiçekli elbisesinin içinde harika görünüyordu.
Ayaklarında düz sarı babetleri vardı. Kızıl saçlarını topuz yapmıştı. Kedi gözü şeklindeki gözlükleri burnunun üzerinde duruyordu. Kolları defterler ve günlüklerle doluydu.
“Pozisyon atamalarıyla ilgili bir sorun var. Görünüşe göre, mevcut üyelerden bazıları... Sizden memnun değil.” Gözlüklerinin arkasından mahcup mahcup bakıyordu.
Büyükbabam arkamdan hırladığında onu susturmak için nazikçe elimi kaldırdım.
“Acil bir toplantı ayarla Rita. Bunu bugün halledeceğiz. Teşekkür ederim.”
Odadan çıkarken yarı reverans yaptı. Biraz abartılıydı ama olsun. Annem omzumu tuttu. “Görünüşe göre yapacak işlerin var, Alfa. Seni yalnız bırakalım,” dedi bana sarılırken.
Ardından büyükbabamı kolundan tutarak, öfkeden patlamadan önce onu ofisten dışarı çıkardı. Kalp krizi geçirmeden nasıl bu kadar uzun süre dayanabildi, aklım almıyordu.
Kurt olmanın faydaları, iyileştirici güçler.
Tekrar masaya oturdum ve odaya baktım. Büyük masa maundandı. Karşısında iki sandalye vardı. En sağ köşede, etrafında birkaç sandalyenin bulunduğu uzun bir masa duruyordu.
Konsey büyüdükçe babam toplantı alanında değişiklikler yapardı.
Sol tarafımdaki pencereden bahçeyi görebiliyordum. Sağ tarafta kitap ve dergilerle dolu kitaplıklar vardı. Babam her şeyi belgelemişti. Belki aldığı notlarda bana yardımcı olabilecek şeyler bulabilirdim.
Masadan kalkıp kitaplığa doğru yürüdüm. Kitaplara dokunurken gözlerimden yaşlar süzüldü. “Seni özledim baba,” diye fısıldadım usulca.
Seni gururlandıracağım.
Bu sürüyü gururlandıracağım.
Rita kapıyı çaldı ve başını tekrar içeriye uzattı.
“Konseyiniz sizi görmeye geldi Alfa Reign.”
Ne çabuk!
Siyah elbisemi düzelttim ve topuzumun düzgün olup olmadığını kontrol ettim.
Kendimi hazırlamak için son kez derin bir nefes aldıktan sonra masanın arkasındaki yerime oturdum. Topuklu ayakkabılarım yerde takırdamıştı. “Evet, Rita. Konseyi içeriye gönder. Teşekkür ederim.”
Kapı ardına kadar açıldığında dört çatık kaşlı adamla Beta Jordan içeriye girdi.
Bu gaddar adamların neden babamın konseyinde oldukları çok aşikârdı. Bu adamlar sürüdeki en onurlu adamlardandı. Sürü için hayatlarını feda etmeye yemin etmişlerdi.
Elleri arkalarında, masamdan bir adım kadar uzakta, yarım daire şeklinde durdular. Bana ters ters bakıyorlardı.
Farklı bir şekilde yetiştirilseydim ya da farklı bir rütbede olsaydım karşımda duran bu adamları görünce tir tir titrerdim.
Onlara tatlı tatlı gülümsedim ama bakışlarım bana meydan okumaları için onları cesaretlendiriyordu. İkisi rahatsız bir şekilde ayaklarına bakarak kıpırdandı.
Beta Jordan masama yakın duruyordu, babamdan kalan vazifesini gurur ve onurla üstlenmişti.
“Beyler, duyduğuma göre kasabaya yeni gelen alfayla ufak bir sorununuz varmış. Bunu birlikte tartışalım, olur mu?”
