Belle Island 2. Kitap: En Kıymetli Nehir Perisi
Yazar
C. Swallow
Okur
18,7K
Bölüm
25
Yalnız bir nehir perisi olan Sophie, bataklığının derinliklerine gizlenmiş yetimhaneyi korumaktadır. Dünyası yosunlar, yengeçler ve sakin sularla doludur; ancak rüyaları ona kaçamayacağı bir Karanlığı fısıldayıp durur. Sonra hazine peşinde koşarken bunun yerine onu keşfeden bir denizkızı prensi olan Ezra gelir. Ezra'nın çekiciliği sırları gizlemektedir ve Sophie'nin sırlarını açığa çıkarma yemini ya güçlü bir şeyi ateşleyecek... ya da Sophie'nin en çok korktuğu o laneti serbest bırakacaktır. Kalp kırıklığı ve kader arasında kalan Sophie, korunaklı dünyasını ona açmanın kendisini iyileştireceğine mi yoksa yok edeceğine mi karar vermek zorundadır. Su ve gelgitin çarpışmasında aşka güvenilebilir mi, yoksa o sadece kopmayı bekleyen başka bir tür fırtına mıdır?
Değerli Bir Keşif
SOPHIE
Nemli. Yosun. Ve küçük keşiş yengeçleri. İyi şans getirmesi için onları üst üste diziyorum. Bunu yaparken onlara hep isim veririm.
“Juniper, şifa için.” İlk yengeci yerleştiriyorum. “Goop, güvenlik için. Keeper, saklanmak için. Forest, korunmak için. Küçük kırık ve küçük ölü Nemphyus, Ölüm Tanrısı'na bir hediye.” Beş keşiş yengecini üst üste diziyorum ama hepsi düşüyor. Bataklığın kenarından, şişmiş bir adamın bedenini barındıran nilüfer yapraklarına ve tertemiz suya doğru dönüyorum.
Ölü.
Onu sudan çıkarıp dinlenmesi için topladığım sazlıkların üzerine yatırıyorum. Küçüğüm ama oldukça güçlüyüm.
Şimdi böceklerin onu yemesi için orada yatıyor. Karada dinlenen bir kara hayvanı.
Uzaklara, ilerideki nehre doğru süzülürken, “İyi geceler,” diye fısıldıyorum. Bataklıklara geri dönüyorum.
EZRA
O şimdiye kadar gördüğüm en tatlı şey. Kocaman, ametist rengi gözleri var.
Ama aynı zamanda küçük yengeçleri üst üste dizip çocukça hikayeler fısıldıyor. Ya da belki de bu onun lanet veya büyü yapma şekli.
Sonra arkasını dönüyor ve bir bakıyorum sudaki avımın ölüsünü çekip çıkarıyor, şımarıkça bir iyi geceler diliyor. Bu çok ateşli. Sikimi taş gibi sertleştiriyor.
O çok tuhaf.
Kafasında geyik boynuzlarına benzeyen küçük boynuzlar var. Açık yeşil saçları uzun ve nehir çiçekleriyle kaplı. Ama kuyruğu yok. Ayakları perdeli mi?
Deep aşkına...
O bir denizkızı değil.
O başka bir şey.
Ben bir erebos'um. Küçük denizkızlarını atıştırmayı severim ama onun ne olduğunu bilmiyorum, bu yüzden onu öldürmeyi denemekte tereddüt ediyorum.
Zavallı annem bu niyetimi bilse hayal kırıklığına uğrardı ama babam avcı içgüdülerimi kullanma şeklimle gurur duyardı.
Arkamda sahte bir kuş sesi duyunca kulağım seğiriyor; kabilem beni geri çağırıyor.
Erebos arkadaşlarım ve ben okyanustan uzakta bir macera arıyorduk, bu yüzden buraya yakın bir yere yerleştik. Karada, perili bir bataklığa.
Her adımım sessiz olacak şekilde geri dönüyorum.
Önce Merwyn'i bir ateşin yanında yatarken görüyorum; siren kız arkadaşı onun sikini emiyor.
Gözlerimi deviriyorum. Keskin bakışlarını üzerimde gezdirerek bununla gösteriş yapıyor.
Coraline ona ilgi göstermekten hiç vazgeçmiyor. Başlarda sevimliydi ama şimdi sadece sinir bozucu.
“Hiç bitmez misiniz?” diye ikisiyle de alay ederek tıslıyorum.
“Sen siktiğimin bir bakiresisin ve bir prenssin—beni rahatsız etmeye bile kalkma.” Merwyn sırtüstü uzanıp diğerlerinin duyup karşılık vermesi için bir sürü garip ses çıkarıyor.
“Bakire mi?” Gülmemeye çalışıyorum. “İnsanların buna inanmasını istiyorum, alabalık siki. Cora taşaklarının üzerindeki pulları yalıyor.” Merwyn onu üstünden atıp kontrol etmek için doğrulduğunda sırıtıyorum.
“Ah, OLACAK ŞEY DEĞİL.” Merwyn yerinden sıçrayıp uzaklaşıyor, kendi kendine küfrediyor.
“Hiç yiyecek buldunuz mu?” diye sisten çıkıp gelen diğerlerine soruyorum; solgun ve aç görünüyorlar.
“Hayır.” Sağ kolum ve en yakın arkadaşım olan Titan, onlara sazlıkların arasından geri dönerken öncülük ediyor. “Ama nehrin daha ilerisinde bir bataklık evinde yaşayan bazı insanları takip ettik. Onları yiyebiliriz.”
“Ölümlü kanından bıktım. Benim için yeterli olmuyor.” Diğer en yakın arkadaşım Ula yanıma oturuyor, gerçi sirenleri ereboslardan daha çok sever.
“Ben başka bir şey buldum.” Gülümsüyorum. “Bir tür su perisi.”
“Bir nehir perisi mi?” Merwyn hırlayarak geri dönüyor. “Onlar gerçek bile değil, Ezra. Hayal mi görüyorsun? Deep'e geri dönmeliyiz.”
“Perdeli ayakları ve küçük boynuzları vardı.” Onu görmezden gelip ne gördüğümü anlatıyorum. “Ve küçük yengeçlere şarkı söylüyordu.” Ne kadar eğlenceli.
“Onun tadına baktın mı?” diye soruyor Ula. Neredeyse ağzının suyu akıyor.
“Hayır. Zehirli olup olmadığını bilmiyorum,” diye mırıldanıyorum, bunun bir olasılık olduğunu düşünerek.
“Nehir perileriyle taşak geçme.” Merwyn ateşin yanına geri oturup hepimiz için temiz su doldurmaya başlıyor. “Öğrendiğimiz masallarda sessiz bir öfkeleri vardır. Gülümseyerek öldürürler.”
“Ben de öyle yaparım,” diyerek araya giriyorum. “Ne demek istiyorsun?”
“Tuhaf kelimesi onlar için yetersiz kalır,” diye daha olgun bir şekilde ekliyor Titan. “Mercan denizkızları tuhaftır ama periler öyle değildir. Onlar tamamen farklıdır.”
“Bunu nerede duydun ki?” Ula, Merwyn'e tıslıyor.
“Balık Okulu'nda, tabii ki.” Cora Merwyn'e sarılmaya çalışıyor ama Merwyn aşktan bıkmış halde kütüğün üzerinde ondan uzaklaşıyor.
Cora kıskanç bir şekilde kaşlarını çatıyor. Parmaklarını avuçlarının içine kıvırıyor. Kolayca ortaya çıkan öfkesini saklamaya çalışıyor.
“Herkes bir gözü açık uyusun,” diyerek araya giren Titan, yanına kıvrılan üç sirenle birlikte yere uzanıyor. “Bu bataklıklar birçok öngörülemeyen tehlike barındırıyor. Ezra, periyi unut. Hayatta kalmak gibi bir görevin var. Eğer zehirli kan içersen Lily beni öldürür. Eros da hepimizi öldürür. Ve yanında bir arkadaşın olmadan dolaşmayı bırak.” Titan benden on yaş büyük ve benim akıl hocam ama böyle anlarda sadece kabileden ayrılmak istiyorum.
Eğlendiğimiz zamanlarda o da eğlencelidir, bana siktiğimin kuralları hakkında ders verdiği zamanlarda değil.
Onlar beni hep takip ediyorlar.
Onların yanımda olmasını aslında hiç istemiyorum.
Ama kalabalık olmak herkes için daha güvenli; dikkatimi dağıtmazlarsa hepsi açlığıma kurban gidebilir.
Açlığım kanlı, doymak bilmez ve her şeyi tüketir. Denizkızı kanına olan açlık, çoğu erebos'u yaşlandıkça tuhaf davranışlara sürükler.
Büyüyüp tam bir yetişkin oldukça bunun daha da kötüleştiğini söylüyorlar.
Şimdi benim en güçlü halime büyüme zamanım.
Kendi babamın denizlerdeki katliam hikayeleri inanılmaz derecede eğlencelidir.
Ben de tıpkı onun gibiyim. Bir de annemin sabrıyla.
Muhtemelen hakkımdaki tek tatlı şey de budur.
Avımla acele etmeyi sevmem.
Yarın gecenin iyi bir zaman olduğuna karar veriyorum.
Hazır olduğumda o nehir bebeğini avlayacağım.
Onun da büyümüş bir kadın olduğu açık ama çok saf ve masum davranıyor... Acaba katil içgüdülerini mi saklıyor?
Bunu da görmem gerekiyor. O jilet gibi keskin, tırtıklı dişlerimin arasında ölmeden önce.
