Galatea Logo
ListelerDestek
Kurt Adamlar ve Şekil Değiştiriciler
Mafya
Milyarder Romantik
Zorba romantizmi
Yavaş gelişen romantizm
Düşmandan Sevgiliye
Paranormal Romantik
Yetişkin Eşler
Spor hikayeleri
Üniversitede Geçen Kitaplar
İkinci Sans Hikâyeleri
Tüm Kategorileri Gör
App Store'da 4,6 puanlı
Kullanım KoşullarıGizlilikCayma hakkıYasal Bilgiler
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for Derin Arzular Serisi Spin Off: Mahvet Beni

Derin Arzular Serisi Spin Off: Mahvet Beni

Yazar
Daphne Watson
Okur
17.1K
Bölüm
45
Yazar
Daphne Watson
Okur
17.1K
Bölüm
45
😱Gerilim💪🏻Muhafız🏙️Çağdaş💪🏻Alfa Erkekler⚔️Aksiyon & Macera🕵️Suç ve Gizem🔒Zorla yakınlık

Isa kaostan beslenir; ama bu kontrollü ve öngörülebilir bir kaostur. Ancak Dante Moretti ile bağlantılı tehlikeli bir takasın içine çekildiğinde, sadece anladığını sandığı bir dünyanın kıyısında yaşayan Nico ile tanışır. Sivri dilli ve kontrol edilmesi imkansız olan Isa, sırlar, güç ve şiddet etrafını sarmaya başladığında bile geri adım atmayı reddeder.

Nico mesafesini korumalıdır. Bunun yerine, ikisini de mahvedebilecek şekillerde ona çekilir. Sadakatin bir para birimi, tehlikenin ise baki olduğu bir dünyada Isa ne kadar ileri gideceğine... ve her şeyi kimin için riske atacağına karar vermelidir.

Bölüm 1: Sadece Bir Teslimat

ISA

Isa Rossi, Dante Moretti hakkında iki şey biliyordu. Birincisi, işler çoktan ters gitmedikçe asla gece yarısından sonra mesaj atmazdı. İkincisi, ters giden şey asla küçük bir mesele olmazdı.
Telefonu gece tam 12:14'te mermer mutfak tezgahının üzerinde titredi. DANTE. Isa telefona hiç dokunmadan tam bir saniye boyunca ekrana bakakaldı.
Etrafındaki Lexington çatı katı dairesi, sıcak ve yumuşak bir ışıkla parlıyordu. Böyle insanların etrafında böylesine pahalı ve huzurlu bir ev ortamı ona hâlâ gerçek dışı geliyordu. Gizli hoparlörlerden kısık bir caz müziği yayılıyordu. Mum ışığı, yarım bırakılmış şarap kadehleri ve tatlı tabaklarının üzerinde titriyordu. Dairenin iç kısımlarında bir yerlerde bir bebek telsizi hafifçe cızırdadı.
Güvenli bir karmaşa. Isa'nın bu zamana kadar güvendiği tek şey buydu.
“Yine o yüz ifadesini yapıyorsun,” dedi Arabella tezgahın diğer tarafından.
Isa refleks olarak başını kaldırdı. “Ne ifadesi?” diye sordu Isa.
“Hayatının birazdan zorlaşacağını anladığın andaki yüz ifaden,” dedi Arabella.
“O benim normal yüz ifadem,” dedi Isa.
“Hayır,” dedi Katherine ocağın yanından sakince. “Normal yüz ifaden daha çok insanları yargılıyormuşsun gibi duruyor.”
Isa elindeki şarap kadehiyle onu işaret etti. “Gördün mü? İşte bu yüzden annelik seni daha korkutucu biri yaptı.”
Çıplak ayaklı ve üzerinde bol, krem rengi bir kazak olan Katherine gözünü bile kırpmadı. “Haklısın.”
Yanındaki bebek telsizi tekrar cızırdadı. Odadaki her kadın içgüdüsel olarak sessizleşti.
Sonra bir sessizlik oldu. Ağlama sesi yoktu.
Katherine neredeyse hiç belli etmeden rahatladı.
Isa ona baktı. “Nefes almayı kestin.”
“Annelik böyle bir şey,” diye mırıldandı Arabella.
“Bu bildiğin psikolojik savaş,” diye düzeltti Isa.
Arabella şarabını yudumlarken hafifçe güldü.
Mutfak bu gece gerçekten yaşanıyor gibi görünüyordu. Xavier'in çatı katı dairesi geçtiğimiz yıl içinde küçük, insani detaylarla değişmişti. Sandalyelerden birinin üzerinde katlanmış bir bebek battaniyesi duruyordu. Katherine nereye bıraktığını sürekli unuttuğu için çay kupası iki kez soğumuştu.
Arabella bar taburelerinden birinde bağdaş kurmuş oturuyordu. Zarafetin dik durmayı gerektirip gerektirmediğini umursamayı bırakmış gibiydi.
Isa burayı bu kadar çok sevmekten nefret ediyordu. Burası ona güven veriyordu. Bu da onu ister istemez şüphelendiriyordu.
Telefonu tekrar titredi. Isa abartılı bir şekilde iç çekip telefonu eline aldı.
Dante
Telefonunu aç.
Arabella anında gözlerini kıstı. “Dante sana neden gece yarısından sonra mesaj atıyor?”
“Belki de beni özlemiştir,” dedi Isa.
“Kimse romantik bir şekilde ‘telefonunu aç’ demez,” dedi Arabella.
Katherine çayından bir yudum aldı. “Dante zaten neredeyse hiçbir şeyi romantik söylemez.”
“Haklısın,” diye kabul etti Arabella.
Isa mesajları açtı.
Dante
Bir iyiliğe ihtiyacım var.
Isa
Kulağa şimdiden yasa dışı geliyor.
Ekranda anında üç nokta belirdi.
Dante
Sadece bir teslimat.
Isa alaycı bir şekilde güldü.
Arabella şimdi onun yüz ifadesini dikkatle izliyordu. “Bu kesinlikle daha kötü bir yüz ifadesi.”
“Ne ifadesi?” diye sordu Isa.
“Korkunç bir karar vermeden hemen önceki yüz ifaden,” dedi Arabella.
“Ben çok güzel, korkunç kararlar veririm,” dedi Isa.
Katherine elini uzattı. “Telefon.”
Isa gözlerini kırpıştırdı. “Kesinlikle hayır.”
“Telefon,” dedi Katherine.
“Artık bir çocuğun var. Öyle sürekli eşyalara el koyamazsın,” dedi Isa.
“Ben çok yönlü biriyim,” dedi Katherine.
Isa telefonu istemeye istemeye verirken Arabella çoktan gülmeye başlamıştı.
Katherine mesajlara şöyle bir göz attı. Sonra yüz ifadesi ciddileşti. “Olamaz.”
Arabella hemen onun omzunun üzerinden eğilerek baktı. “Ne oldu?”
Katherine ekranı ona doğru çevirdi.
Dante
Zarfı Nocturne'e getir.
Dante
Onu doğrudan Nico'ya ver.
Dante
Sonra oradan ayrıl.
Arabella uzun bir süre mesaja baktı. Sonra, “Kesinlikle hayır,” dedi.
Isa telefonunu geri aldı. “İkiniz de çok abartıyorsunuz.”
Katherine kollarını kavuşturdu. “Ortada bir sebep yokken Dante asla ‘sonra oradan ayrıl’ demez.”
“Bu sebep genellikle onun insanlarla konuşmaktan nefret etmesi oluyor,” dedi Isa.
“Bu hiç iç açıcı değil,” dedi Katherine.
Isa rahat görünmeye çalışarak omuz silkti. Ama içten içe bir şeyler çoktan gerilmişti. Dante'yi tanıyordu ve Katherine haklıydı.
“Nocturne nedir?” diye sordu Arabella.
Isa gözlerini kırptı. “Sanırım bir gece kulübü.”
Katherine gözlerini hafifçe kıstı. “Sanıyorsun?”
“Adını duymuştum,” dedi Isa. En azından bu kadarı doğruydu.
Nocturne, Londra sosyetesinin dedikodularla dönen tuhaf köşelerinde yer alıyordu. Yeterince zengin olan herkes adını bilse de çok seçkindi, sadece davetiyeyle girilebiliyordu, internette fotoğrafı yoktu ve bilinen bir sahibi de yoktu.
İnsanların çok fazla şampanya içtikten sonra fısıltıyla konuştuğu ve Isa'nın normalde prensip olarak uzak durduğu bir yerdi. Ne yazık ki bu durum, orayı hemen görme isteği uyandırıyordu.
Arabella ikna olmamış görünüyordu. “Bu iş hiç hoşuma gitmedi.”
“Benim de,” diye itiraf etti Katherine.
Isa telefonunu, o akşam Dante'nin şoförünün bıraktığı mühürlü zarfın yanına, çantasına attı. “Sakin olun. Alt tarafı bir zarf teslim edeceğim, mafyanın içine sızmıyorum.”
İki kadın da konuşmadı. Isa duraksadı. “...Tamam, vay canına. Bu sessizlik epey iddialıydı,” dedi Isa.
Bebek telsizi tekrar hafifçe cızırdadı. Katherine tekrar Isa'ya bakmadan önce refleks olarak telsize baktı. “Eğer ters giden bir şeyler hissedersen,” dedi sessizce, “hemen oradan ayrıl.”
Artık sesinde alaycı bir ton yoktu. Sadece çelik gibi bir ciddiyet vardı.
Isa elinde olmadan yumuşadı. “Gerçekten tam bir anne oldun.”
“Bunu duygusal bir şeye çevirme,” dedi Katherine.
“Çok geç,” dedi Isa.
Arabella taburesinden kayarak indi ve bir sandalyenin arkasından Isa'nın paltosunu aldı. “Oraya vardığında bana mesaj atıyorsun.”
“Duruma bağlı,” dedi Isa.
“Neye bağlı?” diye sordu Arabella.
“Dante'nin gizemli gece kulübünün sıkıcı çıkıp çıkmamasına,” dedi Isa.
Katherine ona öyle bir baktı. “Çıkmayacak.”
***
Kırk beş dakika sonra Isa, Mayfair'de üzerinde hiçbir tabela bulunmayan siyah bir binanın önünde arabadan indi. İnsanların neden Nocturne hakkında bir sırmış gibi konuştuklarını hemen anlamıştı.
Kapının üzerinde bir tabela yoktu, dışarıda kalabalık yoktu, sokağa taşan bir gürültü de yoktu. Sadece cilalı siyah taşlar, tek bir dış mekan lambası ve kenara çekilmeden önce ona bir kez bakan koyu renk giysili sessiz bir kapıcı vardı.
Hiç soru sormadı. Hiç tereddüt etmedi. Isa'nın midesi hafifçe kasıldı.
Onu bekliyorlardı. O içeri adımını atarken Londra'da yağmur hafifçe çiseliyor, sokak lambalarının altındaki kaldırımları gümüş rengine boyuyordu.
İçeri girdiğinde onu ilk olarak müzik karşıladı. Kısık, ölçülü ve kaburgalarında hissedecek kadar güçlü bir sesti.
Nocturne çok güzeldi. Siyah mermer zeminler altın rengi loş aydınlatmayı yansıtıyordu. Kadife localar gölgelerin arasında kavisler çiziyordu. Barda duran kristal kadehler süs eşyası kılığına girmiş silahlar gibi parlıyordu.
İçerideki herkes çok şık görünüyordu. Ayrıca birbirlerini izlemiyormuş gibi davranıyorlardı.
Isa yavaşça kulübün içlerine doğru ilerledi. Buranın normal bir yer olmadığını neredeyse hemen anlamıştı. Müziğin altında çok disiplinli ve çok sessiz bir ortam vardı. Çalışanlar bile farklı hareket ediyordu; yumuşak ve dikkatliydiler, sanki kokteyl yapmaktan çok daha fazlası için eğitilmişlerdi.
Siyah ipek elbiseli bir kadın yanında belirdi. “Size yardımcı olabilir miyim?”
“Birini arıyorum,” dedi Isa.
“Adı nedir?” diye sordu kadın.
“Nico,” dedi Isa.
Kadının yüzünde kısa bir süreliğine bir ifade belirdi. Onu tanıdığını dikkatlice belli etmişti.
“Bu taraftan,” dedi kadın.
Elbette. Isa ana kattan geçip, gözden uzak özel bir merdiveni çıkarak onu takip etti. Ardından füme camlar ve loş altın rengi ışıklarla kaplı daha karanlık bir koridora girdiler. Kulübün derinliklerine ilerledikçe ortam daha da sessizleşti. Müzik sesi azaldı. Atmosfer daha gergin bir hal aldı.
Isa köşelere gizlice yerleştirilmiş güvenlik kameralarını fark etti. Kilitli kapılar ve misafirden çok korumaya benzeyen takım elbiseli adamlar vardı.
Kadın özel bir salonun dışında durdu ve kapıyı çalmadan açtı. “İçeri girebilirsiniz.” Sonra Isa başka bir soru soramadan oradan uzaklaştı. Ne kaba.
Isa odaya temkinli bir şekilde adımını attı. Tavandan tabana kadar uzanan pencereler yağmura bulanmış Londra manzarasına bakıyordu. Koyu renkli deri mobilyalar alçak bir mermer masanın etrafına dizilmişti. Barın yanındaki açık bir dosya klasörünün yanında hiç dokunulmamış bir viski bardağı duruyordu. Başlangıçta oda boş görünüyordu. Sonra pencerelerin yanındaki gölgelerden bir ses geldi.
“Geciktin.”
Isa arkasına döndü. Adam yavaşça ışığa doğru adım atarken aklından geçenleri tamamen unuttu. Uzun boyluydu. Omuzlarını yağmurun ıslattığı koyu renkli bir takım elbise giymişti. Siyah gömleğinin yakası açıktı. Keskin elmacık kemikleri, yorgun gözleri ve sanki kadınların aklını başından almak için özel olarak tasarlanmış gibi duran bir yüzü vardı. Ama dikkatini çeken şey dış görünüşü değildi. Ona bakış şekliydi; odaklanmış ve kararlı. Sanki onun kim olduğunu çoktan biliyormuş gibi bakıyordu.
Önce toparlanan Isa oldu. “Karanlıkta kötü adamlar gibi saklanan biri için ilginç bir karşılama,” dedi.
Dudağının bir kenarı hafifçe kıvrıldı. “Buranın sahibi benim.”
“Bu egonu açıklıyor.”
“Bu neden hâlâ burada durduğunu açıklıyor,” dedi.
Pekâlâ. Bu sinir bozucu derecede etkili bir cevaptı. Isa yavaşça odayı geçti ve Dante'nin zarfını aralarındaki mermer masaya bıraktı. “Teslimat tamamlandı. Sanırım artık gecenin karanlığına karışıp gizemli bir şekilde kaçabilirim.”
Bakışları kısa bir süreliğine zarfa kaydı, sonra tekrar onun yüzüne döndü. “Kaçmalısın,” dedi.
Bu beklenmedik bir cevaptı. Isa başını hafifçe yana eğdi. “Önce dramatik bir kulüp sahibi konuşması yapmayacak mısın?”
“İstiyor musun?” diye sordu.
“Konsepte sadık kalınmasını severim,” dedi.
Yüzünde ilk defa eğlenmiş gibi bir ifade belirdi; kısa, keskin ve çok çabuk kaybolan bir ifade. Zarfı eline aldı ve mühürü inceleyerek elinde bir kez çevirdi. Sonra yüz ifadesinde bir şey değişti; küçük ama ani bir değişimdi. O rahat tavrı yok oldu ve Isa bunu anında fark etti.
“Ne oldu?” diye sordu.
Gözleri tekrar onunkilerle buluştu. “Dante seni buraya asla göndermemeliydi.”
Isa'nın nabzı bir an hızlandı. Bu korkudan değil, sadece içgüdüseldi. O cevap veremeden salonun dışından bir yerlerden keskin sesler geldi; öfkeli erkek sesleriydi. Sonra cam kırılma sesi duyuldu.
Nico olduğu yerde kaskatı kesildi. Şaşırmamıştı, sadece hazırlıklıydı.
Isa onun etrafındaki bütün atmosferin saniyeler içinde nasıl değiştiğini izledi. Bir saniye önce sinir bozucu derecede çekici bir gece kulübü sahibiydi. Bir sonraki saniye ise tamamen başka birine dönüşmüştü.
“O da neydi?” diye sordu sessizce.
Bütün dikkati kapıdaydı. “Bela.”
“Güzel,” diye mırıldandı Isa, “kulağa umut verici geliyor.”
Koridorda başka bir çarpma sesi yankılandı, bu sefer daha yakındı.
Ardından sert bir ses, “Üst katı kontrol et,” dedi.
Nico tekrar ona baktı. Nocturne'e girdiğinden beri ilk kez gerçekten ciddi görünüyordu. “Gitmelisin,” dedi.
Isa itiraz etmek için refleks olarak ağzını açtı. O sırada kapı kolu hareket etti.

Galatea’yı Keşfet

Kenzo Kitap 2Kırılma NoktasıBliss'in PeşindeSahne Işıklarının Altında Kitap 6Çarpık Zihinler 4. Kitap

En Yeni Yayınlar

Mafya ve Aşk Kitap 3Mafya ve Aşk Kitap 2İkinci Bir ŞansDağyarı Sürüsü Serisi 5. Kitap: KehanetPierce Charming Akademisi 2: Yarı Tanrı Kralı Öpmek ve Diğer Kötü Kararlar

Okuma listeleri

Hepsini gör

Okuyucu topluluğumuzun derlediğ kitap koleksiyonları ile romantizmin dünyasına dalın.

Okudum

Yazar: urbeknt

287 kitap

Okunan kitaplar

Yazar: mavi rota

395 kitap

Benim kitaplığım❤️❤️❤️

Yazar: vuslat hayal

228 kitap

Zıt kutuplar 3

Yazar: sunny_dragonfruit_023

19 kitap

Türkçe

Yazar: Asliiturkiye

369 kitap

Iyilik A.Ş

Yazar: Kynta

10 kitap

Alfa serisi

Yazar: yasemin175

21 kitap

2. Kitap Bekleniyor

Yazar: Elf

14 kitap

🌕Moon Goddess🌙

Yazar: Moon Goddess

67 kitap

OKUDUKLARIM

Yazar: Pharma

312 kitap

Ceo

Yazar: Anamenya

48 kitap

D.- Devam ettiklerim

Yazar: Hygge

21 kitap

En güzel kitaplar

Yazar: Nermin

212 kitap

En çok sevdiğim kitaplar

Yazar: tyrion

46 kitap

Beğendiklerimden

Yazar: Hygge

28 kitap