Evet, Knight Bey
Yazar
Natalie Roche
Okur
🔥26,0M
Bölüm
70
Yürek Hoplatan ve Sarışın
JAMIE
Kolumdaki gümüş saatime bakıp saatin 12:15 olduğunu fark edince bir of çektim.
Günün bu kadar yavaş ilerlemesi mümkün müydü? Yatağımdan çıkıp bu ofise gelmemin üzerinden bir asır geçmiş gibiydi.
Knight & Son şirketindeki masamda otururken, 18:00’de işten çıkıp 18:15’te Lacey’s barında olabilmek umuduyla günün bir an önce sona ermesi için dua ediyordum. Büyük umutlarım vardı.
Lacey’s, uzun bir çalışma haftasından sonra Cuma geceleri takıldığımız yerdi.
Biz derken yıllardır arkadaşım olan Carmen, Ethan ve benim.
“Jamie!” Harry Knight’ın sesi duyuldu.
Bilgisayarımdan kafamı kaldırdım. Kollarında taşıdığı dosya yığınını fark ettim.
“Benim için biraz fotokopi çekebilir misin?”
Patronum olmasına ve kişisel asistanı olarak söylediği her şeyi yapmak zorunda olmama rağmen, her seferinde nazikçe rica etmesi hoşuma gidiyordu.
Knight & Son şirketinde sadece birkaç haftadır çalışıyor olsam da ne kadar tatlı bir adam olduğu belliydi.
CİNSEL ANLAMDA DEĞİL. ALLAH KORUSUN.
Ellili yaşlarındaydı. Sadece onun için çalışmak kolaydı.
“Tabii, sorun değil.”
Elindeki dosyaları alırken gülümsedim.
“Bunları en kısa zamanda halledeceğim, Knight Bey.”
Karşılığında gülümsedi.” Teşekkürler, canım. Unutma, sadece Harry diyebilirsin. Knight Bey çok resmi.”
Kıkırdadım.
“Harry. Söz veriyorum buna alışacağım.”
Koridor boyunca asansörlere doğru yürüdü ve ben de işime geri döndüm.
Bu uzun bir gün olacak!
Kollarımı göğsümde kavuşturup sırtımı duvara dayadım ve fotokopi makinesinin işini yapmasını izledim.
Dört saatlik uykumun yorgunluğunu hissederek esnemeye başladım.
Gecenin çoğunu kanepemde en iyi arkadaşım ve oda arkadaşım olan Carmen’le içerek geçirmiştim
Hayatının en büyük terk edilişinden sonra efkar dağıtıyordu... Ben de ona eşlik ederek köşedeki dükkandan alınmış şarapla sarhoş oluyordum.
Çünkü biliyorsunuz ki en iyi arkadaşlar böyle yapar.
Çok fazla kişiyle flört etmedim; her zaman incinme ve kalp kırıklığı yaşama korkum vardı. Bu bakire falan olduğum anlamına gelmiyordu, kesinlikle öyle değilim.
Birkaç adamla birlikte olmuştum ama ilişkiler çok kısa sürmüştü.
Fotokopiyi bitirmiştim ve kollarımda elli tane zımbalanmış fotokopi yığınıyla ofis boyunca yürüdüm.
Tanrım bana güç ver!
Herkes öğle yemeğine gitmişti bu yüzden her zamanki sohbet uğultusu yerine güzel bir sessizlik vardı.
Ellerim dolu olduğu için Knight Bey’in ofisinin kapısını açıp ve kalçamla kapıyı ittim.
Arkamı döndüm... Bu manzarayı görmeyi beklemiyordum:
Mason Knight’ın bronzlaşmış, sıkı, çıplak poposu.
Finans departmanından Jen’le seks yaparken pantolonunu bacaklarına indirmişti.
Hem de babasının masasının üstünde.
“Daha sert,” diye zevkle inledi Jen. Mason daha hızlı hareket etmeye başladı.
Kadın gözlerini açıp beni orada dururken görünce bir çığlık attı ve devasa silikonlu göğüslerini kapattı.
“Aman Tanrım, Mason!”
Mason Knight durakladı, döndü ve keskin bakışlarını bana dikti.
Hayatında sadece saf öfke hissini biliyordu, bu çok açıktı.
“Tanrım, defol git buradan.”
Açıkçası onu yakalayan kişi Harry değil de ben olduğum için şanslıydı. Baba ve oğulun anlaşamadıkları zaten belliydi.
Panik içinde kapıyı kapattım ve fotokopiler hâlâ elimdeyken masama koştum; Adam fotokopileri elimden alabilecek durumda değildi.
Masama oturdum, yanaklarım kıpkırmızıydı ve yanıyordu, kesinlikle çok utanmıştım.
Neden hemen kaçmadın Jamie? Ne kadar aptalsın.
Günün geri kalanında kafamı işime gömmeye karar verdim ve meslektaşlarımın öğle tatilinden dönmeleri uzun sürmedi.
Size Mason Knight’dan bahsedeyim. Çoğu kadının yanından geçerken durup bakmasına neden olan görünüşüyle yürek hoplatan bir milyarderdi.
Koyu renk saçlarıyla uyumlu etkileyici gözleri ve vücudunu sıkıca saran dar takım elbiseleri görünümünü tamamlıyordu.
AMA KİŞİLİĞİ BERBATTI.
Baştan aşağı tam anlamıyla bir pislikti, damarlarında bir damla bile naziklik ya da kibarlık yoktu.
Bir kadına göz koyduğunda, sadece bir geceliğine onunla birlikte olurdu. En azından ofisteki dedikodular bu yöndeydi.
Mason’ın sert sesi duyuldu. “Jamie!”
Kapının yanında duruyordu, şimdi bakabileceğim kadar giyinmişti. Kolları kavuşturmuş ve deli gibi öfkeli görünüyordu.
“Ofisime. Şimdi.”
Tek kelime etmeden 10 santimlik topuklu ayakkabılarımı tıkırdatarak odaya doğru yürüdüm.
Sadece kibar ol ve belki her şeyi unutur...
Masasının arkasındaki siyah deri döner sandalyeye oturmuştu. Arkamdaki kapıyı kapatırken bana baktı.
Annemin her zaman dediği gibi, eğer bakışlar öldürebilseydi...
Ellerimi önümde gergince oynatıyordum. Beni o kadar geriyordu, sanki okul yıllarıma geri dönmüşüm de bir öğretmen tarafından azarlanıyormuş gibi hissediyordum.
“Jamie,” dedi. Sandalyesinde öne oturdu. “Habersizce ofisime girerek bana saygısızlık ettin. İçeri girmeden önce kapıyı çalman gerektiğini bilmelisin.”
Hıyar herif.
“Fakat, babanız.”
“Babam umurumda değil,” diyerek lafımı kesti. “Babam sorun etmiyor olabilir, ama benim için çok büyük bir sorun.”
Babasının saklayacak bir şeyi yoktu. Onun aksine.
Neden mesai saatleri içinde bir kadınla sevişiyordu ki? Bunun pek profesyonel bir davranış olmadığı açıktı.
“Babanız masasına birkaç fotokopi bırakmamı istedi ve ben de ofiste kimse yok sanıyordum. Sizin orada şey yapıyor olacağınız aklımın ucundan bile geçmemişti.
Mason kaşlarını çattı. “Sevişmeye mi kastediyorsun? Bu sadece bir kelime Jamie. Kullanmaktan korkma.”
Sıcaklık yanaklarımı ikinci kez kaplamıştı ve utanç içinde başka yere baktım.
“Kullanmamayı tercih ederim. Çok profesyonel değil.”
Sandalyesinden kalktı ve masanın etrafından dolanıp bana doğru yürüdü. Yaklaştıkça pahalı parfümünü soludum.
“Demek, şimdi profesyonel olmayı önemsiyorsun. Beni uygunsuzca yakaladıktan sonra.”
“Yaptığınız şey pek profesyonelce değildi,” diye ağzımdan kaçırdım.
Kelimeler ağzımdan çıkmıştı ve geri alamazdım. Düşününce yüzümü buruşturdum.
Aman Tanrım, kesin kovuldum.
Tıpkı beklediğim gibi yüzünü daha da ekşitti.
“Tavrınızı değiştirmenizi ve işinize dönmenizi şiddetle tavsiye ederim. Tabii ilk maaş çekinizi almadan önce kovulmak istemiyorsanız?”
`Tanrım! Jamie, adi patronların seninle ne derdi var?
Konunun kapanmasına izin vereceğini umarak “Tamam Mason,” diye cevap verdim. “Ben işime geri döneyim.”
Beni korkutan yüzüne bakmamak için elimden geleni yapıyordum.
“Knight Bey diyeceksin. Ben senin patronunum. Bana bu şekilde seslenmeye alışsan iyi olur.”
Pazıları giydiği beyaz gömlekle gözle görülür şekilde gergindi. Ona Knight Bey demem konusunda çok kararlıydı. Oysa babası, iyi bir adam olduğu için ona Harry diye seslenmemi istemişti.
Dediğim gibi: Tam bir hıyardı.
Ofis kapısı açıldı. Harry içeri girdi ve ikimize baktı.
Gerginliği hissedebildiğinden emindim.
“Burada her şey yolunda mı?”
Sessiz kaldım ve Mason’ın konuşmasını bekledim. Durumu nasıl açıklamak istiyorsa öyle açıklamasını umuyordum.
Yalan söyleyerek tabii ki.
“Her şey yolunda,” diye aniden cevap verdi Mason. Gözlerini benden ayırdı ve koltuğuna geri yürüdü.
Oğlunun sözüne inanmayan Harry bana doğru baktı. “Her şey yolunda mı Jamie?”
Harry için kendimi gülümsemeye zorlayarak “Tabii, her şey yolunda,” diye tekrar ettim. “Sadece elli fotokopinin yeterli olup olmadığını merak ediyordum. Yoksa daha fazlasını çekmemi mı istersiniz?”
“Elli yeterli, teşekkürler canım.”
Başımla onaylayıp ofisten ayrıldım.
Az önce olanlardan sonra, çıkış zamanı gelene kadar masamın arkasına saklanmaktan başka bir şey yapmak istemiyordum.
“Jamie,” dedi Mason ve yüzüne bakmak için durakladım. Sandalyesine yaslanmış; kendini beğenmiş, halinden çok memnun görünüyordu.
“Evet, Mas-, yani, Knight Bey?” diye bocaladım. Yüzündeki ifadeye bakılırsa bu durumdan eğlendiği çok açıktı.
“Bana bir kahve getirir misin? Hiç halim yok.”
Eminim öylesindir pislik tam olarak söylemek istediğim şey olsa da tabii ki diyemedim. İşime devam etmek istiyorsam yapamazdım.
Daha önce ona kahve getirmemi hiç istememişti. Bunun benden intikam alma yolu olduğunu biliyordum.
“Hemen kahvenizi getiriyorum.”
İçimdeki cadalozu tutmak için elimden geleni yaptım. Sadece nadir durumlarda ortaya çıkardı.
Mason Knight bir noktada o nadir cadaloz anımı yakalayacaktı.
Ondan daha çok nefret ettiğim bir adam yoktu.
