Hiç Senin Olmadım Kitap 4
Yazar
Elfy G
Okur
177K
Bölüm
26
Kristen'ın hayatı, kısa sürede hayatının aşkı haline gelen büyüleyici bir yabancı olan Will ile tanışmasıyla dramatik bir dönüş alır. Hızlı gelişen bir aşktan aile sırlarının zorluklarına ve kişisel gelişime kadar ilişkilerinin iniş çıkışlarında yol alırken, Kristen sevginin, güvenin ve azmin gerçek anlamını öğrenir. Destekleyici arkadaşları ve beklenmedik olaylarla dolu bu dokunaklı hikaye, ilişkilerin karmaşıklığını ve sevginin kalıcı gücünü ele alıyor.
Bölüm 1
Kitap 4: Her şey bizimle başladı
KRISTEN
“Merhaba, benim küçük mantarım.” Oğlumu kucağıma alıp sallanan sandalyeye oturdum. Ağlamaya devam ediyordu. “Uyuyamıyor musun?” deyip küçük başına bir öpücük kondurdum.
“Aç mısın? Biraz süte ne dersin?”
Güzel bebeğimi emzirmek için gömleğimi çıkardım.
O sütünü içerken parmağımın ucuyla alnını okşadım.
Kapı açıldı, gelen Will’di. “Her şey yolunda mı?”
“Evet, her şey gayet iyi,” deyip eşime gülümsedim.
Will yanımızda birkaç dakika kaldıktan sonra bebeğimizin karnını rahatça doyurabilmesi için ayrıldı.
“Cody, sen sütünü içerken babanla nasıl tanıştığımızı anlatmamı ister misin?”
Yaklaşık on yıl önce:
~Babamı son görüşümden bu yana on bir yıl geçmişti.
Dün benim doğum günümdü. Neden bilmiyorum ama beni arayacağını veya hiç değilse bir kartpostal göndereceğini umuyordum. Her zamanki gibi, ondan haber alamadım.
Aradan geçen bunca yıla rağmen, bizi terk etmesine neyin sebep olduğunu hâlâ merak ediyordum.
Derin düşüncelere dalmıştım. Juliet ile Lauren yanıma geldiler. Juliet’in kuzenime bir şeyler mırıldandığını duydum, merakım daha da artmıştı.
Lauren’a baktım, birini süzüyordu.
Kime bakıyordu? Şüphelerim vardı gerçi ama yine de emin olmak istiyordum.
Bakarken gözüme başka biri takıldı. İnanılmaz derecede yakışıklıydı. Onu daha önce neden hiç görmediğimi merak ediyordum. Belki de görmüştüm ama fark etmemiştim.
Sarı saçlarıyla kirli sakalı vardı. Durduğum yerden bile gözlerinin griye dönük mavi renkte olduğunu anlayabiliyordum.
Neden ona karşı bu denli kuvvetli bir çekim hissettiğimi bilmiyordum.
“Ona bakmayı keser misin?” Juliet Lauren’a sinirlenmişti. “Tanrı aşkına, sen de mi Kristen!”
Dikkatim bu kadar dağınık olmasaydı, Ben ne yaptım? ~diye sorardım.
Beni en çok şaşırtan, benim ona baktığım gibi onun da bana bakıyor olmasıydı. Ona baktıkça yüzümün ısındığını hissettim.
Yanıma yürümeye başladığında gözlerime inanamadım. “Selam güzelim. Benim adım Will Harrison. Senin adın ne?”
Ne? Benimle mi konuşuyor?
~Yüzüne bakamadım, elimdeki kitabın arkasına saklandım. “Kristen… Kristen Shepherd.”
“Harrison, kız kardeşinle konuşan çocuk kim?” diye sordu yanındaki meraklı adam.
Adının Finn Campbell olduğunu biliyordum. Lauren durmadan onun hakkında konuşurdu. Ona sırılsıklam aşıktı.
Juliet, “O benim küçük kardeşim, Michael,” diye bilgi verdi. “Merak etmeyin, zararsızdır.”
Finn gözlerini onlardan, özellikle de Juliet’ten ayırmıyordu. “Gitmem gerekiyor. Nathalie beni bekliyor. Sonra görüşürüz, Harrison.”
Will gözlerini gözlerimden ayırmadan başını salladı.
Juliet birdenbire, “Bizim de gitmemiz gerek,” dedi. “Sonra görüşürüz, Kristen!”
Adımı söyleme şekli imalıydı. Sanki daha sonra tekrar görüşeceğimizin sinyalini veriyordu.
“Nereye gidiyoruz?” diye sordu kuzenim onlar uzaklaşmadan önce. Juliet Lauren’i neredeyse sürüklüyor gibi görünüyordu.
Doğrusu nereye gittikleri umurumda değildi. Nedense Will’le daha fazla zaman geçirmek istiyordum.
“Ani olduğunu biliyorum ama seni öpmemin bir sakıncası var mı güzelim?” Will tepkimi görmek için gözlerimi yokladı.
Hazırlıksız yakalanmıştım. Onun gibi bir adamın benim gibi birini öpmek isteyeceği aklımın ucundan bile geçmezdi.
Başımı sallayıp gözlerimi dudaklarına diktim . Öyle ki bu yaptığıma ben bile şaşırmıştım.
Will’in gülümsemesi genişledi. Tüylerimin diken diken olduğunu hissediyordum.
Bir elini yanağıma koyduğunda midemde kelebeklerin uçuşmaya başladığına yemin edebilirdim. Birbirimize öyle dalmıştık ki dünyanın geri kalanı âdeta etrafımızda bulanıklaştı. Yüzlerimiz gitgide birbirine yaklaşıyordu, burnunun burnuma değdiğini hissedebiliyordum.
Nemlendirme ihtiyacı duyduğumdan bir anda dudaklarımı yaladım. Hemen sonra Will dudaklarımı kendi dudaklarıyla yakaladı. Ağzımı ayırıp öpüşmemizi derinleştirdim. Tatlı olduğu kadar son derece inceydi de.
Nefes alma ihtiyacıyla ne yazık ki dudaklarımızı ayırmak zorunda kaldık. Üstelik dudaklarım da şişmişti.
İlk öpücüğümü onun kadar yakışıklı biriyle deneyimlediğime inanamıyordum. Daha mükemmel bir anı hayal bile edemezdim.
“Vay canına! İşte ben buna mükemmel bir öpücük derim,” diye haykırdı Will.
Yanaklarım kızardı. Ne kadar da utanmıştım.
Will saçımdan bir tutamı alıp kulağımın arkasına itti. “Umarım ileride seni tekrar öpmeme izin verirsin.”
Bunun tekrar olmasını elbette isterdim, başımı salladım.
“Neden orada duruyorsun?” diye sordu, sesinin tonu birden değişmişti. Nedense daha otoriter bir hâl almıştı.
Benimle konuşmuyordu, yanında duran sarışın kızla konuşuyor olmalıydı.
“Jamie, sana bir soru sordum.”
“Beni eve götürmesi gereken kişi sensin, unuttun mu? Annemle babam bu sabah sana sordular.” Bunları söyledikten sonra kız gözlerini devirdi.
Will, sinirli bir şekilde iç geçirdi. “Bana beş dakika ver, tamam mı?”
Önce bana, sonra tekrar ağabeyine baktı. “Tamam ama bana çok şey borçlusun.”
Jamie bizi yalnız bırakmak üzere bir süreliğine uzaklaştı.
Will boğazını temizledi. “Bunun için üzgünüm. O benim küçük kardeşim Jamie’ydi.”
“Acaba bana telefon numaranı verebilir misin? Seni aramayı çok isterim. Böylece sana uygun bir randevu teklif edebilirim.”
Telefon numaramı yazarken gergin bir şekilde dudağımı ısırdım.
Kâğıdı ona verdikten sonra, “Teşekkür ederim, güzelim. Seni kesinlikle arayacağım,” dedi.
Kız kardeşinin yanına dönmeden önce beni bir kez daha öptü.
Beni aramasını tüm kalbimle diliyordum.
Bunun bir tür şaka veya başka bir numara olması ihtimali aklımdan geçtiğinde yaşayabileceğim hayal kırıklığını düşünmeden edemedim.
Kendi kendime aptal gibi gülümserken Will başını çevirip bana baktı.
Aynı yerde kalakalmış, kıpırdayamıyordum. Gözden kaybolana kadar onu izledim.
Onu tekrar görmek için sabırsızlanıyorum, ~diye bağırdım içimden.
Onunla yeni tanışmıştım ama şimdiden aramızda bir bağ olduğunu hissediyordum.
Geleceğin bizim için neler getireceğini merak ediyordum.
