Greystone Ridge Sürüsü Serisi 7. Kitap: Son Cadı
Yazar
Arri Stone
Okur
15.4K
Bölüm
19
Fern hayatta kalan son cadı olduğuna inanmaktadır ve eşi Kalab ile vakit geçirdikçe güçleri daha da kuvvetlenir. Fern, ne olduğunu bilmediği gizemli bir güce kapıldığında, Kalab onu korumaya yemin eder.
Jupiter’in görüsü aracılığıyla, kurt adamların belirsiz geleceğine dair kısa kesitler ortaya çıkar. Kaderin birleştirdiği eşler olan Kalab ve Fern, gerçeği ortaya çıkarmak için yola koyulurlar. Ancak buldukları şey, bekledikleri hiçbir şeye benzememektedir. Bu eşi benzeri görülmemiş durum, aralarındaki bağı kırılma noktasına getirir. Dünya, kurt adamların gerçek olduğunu öğrenmek üzeredir.
Bölüm 1: Eşi İçin Bir Uyarı
KALAB
Hızla doğrulup oturuyorum. Ciğerlerim hızlı ve sığ nefeslerle inip kalkıyor. Şakaklarımdan süzülen ter damlalarını elimle siliyorum. Dışarısı zifiri karanlık. Yanımdaki yatak ise bomboş.
Yataktan çıkarken usulca, “Fern?” diye sesleniyorum.
Ruh eşimle eve döndüğümüzden beri hiçbir şey onun için kolay olmadı. Kathrine yüzünden yıllarca esaret altında kaldı. Zar zor hayatta tutuldu. Bu yüzden dışarıdaki hayata uyum sağlamakta zorlanıyor.
Kalbimdeki o çekim hissini, aramızdaki bağı takip ediyorum. Evin içinde olabildiğince sessizce yürüyorum. Wolf ve Xena evin diğer ucundalar. Umarım onları uyandırmam.
Kalbim hızla çarpıyor. İçimdeki kurt giderek endişeleniyor. Evin içinde onun kokusunu alamıyorum. Adımlarımı hızlandırıyorum ve koşarak gecenin karanlığına dalıyorum.
“O dışarıda,” diye fısıldıyor kurdum Onyx. Onu hissedebiliyor.
Scarlet ve Warwick’in evine doğru bakıyorum. Tıpkı Nox ve Jupiter’in evi gibi orası da karanlığa gömülmüş. Sadece onların evinde hafif bir gece lambası yanıyor. Ama o da bebekleri Venus için.
Etrafta herhangi bir tehlike sezmiyorum. Burada bunu anlamak çok kolaydır. İstenmeyen biri yaklaştığında havanın dokusu anında değişir. Jupiter'in dediğine göre, bu topraklar bizim küçük sürümüzü tanıyor.
Onyx kontrolü ele almak için sabırsızlanıyor. Bu yüzden baksırımı çıkarıp dönüşüyorum. Gece kadar siyah olan kurdum, burnunun dikine doğru fırlayıp koşmaya başlıyor.
Koşarken Onyx’e, “Biz fark etmeden dışarı çıkmayı nasıl başardı?” diye mırıldanıyorum. O da bana sadece homurdanarak karşılık veriyor.
Dağın yamacına doğru koşuyor. İşte o an onu görüyoruz. Yanına yaklaşırken adımlarımızı yavaşlatıyoruz, ama kalbim delicesine atıyor. Eğer bir trans hâlindeyse onu korkutmamak için çok dikkatli davranıyorum.
Etrafında mor bir sis yükseliyor. Onyx’i durduruyorum. Kurdum arka bacaklarının üzerine çöküyor. Araya girmek istemediğim için öylece bekleyip izliyoruz.
Etrafımızdaki zemin titremeye başlıyor. Bütün kaslarım geriliyor. Fern buraya geldiğinden beri güçlerini pek kullanmamıştı. Bu bizim için yeni bir durum. Bildiğimiz kadarıyla o, hayatta kalan son cadı.
Toprak o mor sisi yutuyor. Fern’in aniden derin bir nefes aldığını duyuyorum. Sanki havasızlıktan boğuluyormuş gibi çaresizce nefes alıyor. Öne doğru yığılıyor. Onyx’ten kontrolü devralıp hemen ona doğru koşuyorum.
“Fern?” Bedenini dikkatlice kaldırıp göğsüme yaslıyorum. Buz gibi olmuş. Saçlarını geriye doğru itiyorum. Onu daha sıkı sarıp alnından öpüyorum. “Buradayım, güvendesin.”
Gözleri yavaşça aralanıyor. “Kalab?” Nerede olduğunu anlamaya çalışarak etrafına bakınıyor. “Aman Tanrım! Rüya değil miydi?” Nefesi kesiliyor. Sesinde büyük bir panik var.
Çimenli dağ tepesine oturup onu kucağıma alıyorum. “Ne rüyası?” diye soruyorum.
“Çıplaksın,” diyor. Gözleri parlıyor. Yıldızların yansıması gözlerinde beliriyor.
“Seni bulması için Onyx’in çıkmasına izin verdim. Böyle daha hızlı oldu.” Yanağından öpüyorum. Vücut ısısının yavaş yavaş arttığını hissediyorum. “Rüya gördüğünü sandığını söyledin?” diyerek ondan bir cevap bekliyorum.
Kucağımdan inip dizlerinin üzerine çöküyor. Ellerini toprağa bastırıyor. “Bir uyarı. Bir şeyler ters gidiyor ve gitmem gerekiyor.”
Onyx’in tüyleri diken diken oluyor. Bu sözler benim kadar onun da hoşuna gitmiyor. “Ne demek gitmem gerekiyor? Ne uyarısı?”
“Bir değişim yaklaşıyor. Bunu hissedebiliyorum. Bu sadece melez vampir-kurtadamların doğumuyla ilgili değil. Asıl tehlike onlar değil. Nox büyüdüklerinde onları kontrol edebilecek.” Parmakları toprağa gömülüyor. “Sürüler insanlara ifşa olma tehlikesiyle karşı karşıya. Onlara gitmeli ve onları uyarmalıyım.”
“Meclis Üyesi Hawk'tan onları uyarmasını isteyebilirim.”
“Hayır, anlamıyorsun. Bu her şeyden çok daha büyük bir mesele. Başka bir cadı daha olabilir. Amacı da herkesi ifşa etmek.” Ayağa kalkıp elini bana uzatıyor. “Yeteneklerimin neler yapabileceğini henüz tam olarak keşfedemedim. Ama etrafımı saran bu sisten kurtulup zihnimi berraklaştırmaya ihtiyacım vardı. Buradayken sanki sonsuzluğu görebiliyorum.”
“Burası annemin toprağın altında yattığı yer,” diyorum. İçimi koca bir hüzün dalgası kaplıyor.
“Dönüştüğün bu adamla gurur duyardı. Buradaki gücü hissedebiliyorum. O bir kâhin miydi?” diyerek yanıma yaklaşıyor.
“Evet.” Ona annemin hikâyesini anlatmıştım. Delirmiş bir kurtadamın onu nasıl hamile bıraktığını, beni doğurduğunda insanların beni bulup nasıl götürdüğünü biliyordu. Hayatımın ilk yıllarını deli olduğumu düşünerek işte böyle geçirmiştim.
Fern gecenin ayazında titriyor. Üzerinde sadece gecelikleri var. Bu yüzden onu bir an önce eve götürmek istiyorum. “Bana binmek ister misin?” Bu cümlenin iki farklı anlamı var. Onyx içimde boğuk bir homurtu çıkarıyor.
Onu ruh eşim olarak işaretlemiş olsam da, bir cadı olduğu için kurda dönüşme ihtimali yok. Annemin başına gelenlere bakıyorum da, Fern'in delirmesini asla istemem. Jupiter'in gördüğü vizyonlarda, sadece insan formunda birlikteyiz.
“Onyx'i ne kadar sevdiğimi biliyorsun.” Gözleri benimkilerle kilitlenirken eliyle yüzüme nazikçe dokunuyor. Odak noktası dış görünüşümü aşıp zihnimin derinliklerine, Onyx'i bulmaya doğru kayıyor. “Eve dönerken ona binmeyi çok isterim.”
Hâlâ yüzümü tutarken dudaklarını benimkilerle buluşturuyor. Aynı karıncalanma hissi dudaklarımızda titreşiyor. “Bu, bağımızı güçlendirmeye yardımcı oluyor.” Bağımızın giderek daha da güçlendiğini hissediyorum.
“Eğer meşgul değilse sabah Jupiter’e gideriz. Belki senin gördüğün bu vizyonu o da görür?” diye öneriyorum. Gerçi Fern, Jupiter'e yük olmaktan pek hoşlanmaz. “Kız kardeşim seni çok seviyor.”
Gülümsüyor ve başını sallıyor. Onyx'i serbest bırakıyorum. Fern’in sırtına çıkabilmesi için yere çöküyor. Yavaşça harekete geçerken Fern'in parmakları onun kürkünü kavrıyor. Dağdan inip daha düz bir zemine ulaştığımızda Onyx hızlanıyor. Eve döndüğümüzde Fern yavaşça iniyor. Ben de tekrar insan formuna dönüp yerde duran baksırımı giyiyorum.
Üst kata çıkıyoruz. Fern yatağa dönmeden önce yıkanmaya gidiyor. Gelip yanıma kıvrıldığında, vücudumun sıcaklığı ona geçiyor. Kısa süre sonra ayakları ve bedeni tatlı bir sıcaklığa kavuşuyor.
Aramızdaki arzu her zaman taze. Ancak Fern seksin nasıl olacağı konusunda endişeli. Bir cadı olarak bunu henüz hiç tecrübe etmedi ve neler olacağından korkuyor. Benim içinse aradan yıllar geçti. Gençliğimde tek bir kişiyle deneyimlemiştim. Yani teknik olarak ikimiz de tecrübesiz sayılırız.
Eli yavaşça yarrağıma iniyor ve onu avucunun içinde kavrıyor. Elini ileri geri hareket ettirirken dudaklarımdan boğuk bir inleme kaçıyor. Elinin yarattığı o ritmik baskı yarrağımı daha da sertleştiriyor. Ucunu yaladığında ise zevkten gözlerim geriye kayıyor.
“Fern,” diye hırıldıyorum. Adını zar zor söyleyebiliyorum.
Onunla yaşanılan her his katbekat güçleniyor. Bu sadece bir sakso değil. Aynı zamanda ruhuma dokunan bir deneyim. Eli ritmi korurken, dudakları beni içine alıyor. Aşağıya doğru inerken dili yarrağımın alt kısmını yalıyor.
Cadı güçleri bir yana, o kelimenin tam anlamıyla inanılmaz biri.
Yarrağım büyük bir açlıkla, şiddetle zonkluyor. Onu emerken ellerimi saçlarına atıp parmaklarımı buklelerinin arasından geçiriyorum. O karıncalanma hissinin tüm vücuduma yayıldığını hissediyorum. Onyx içimde hırlıyor, bu hazza o da katılıyor. Bunun da Fern'in eseri olduğuna eminim. Bu onun, sevgisini ikimize birden hissettirme şekli.
Taşaklarım şişip gerginleşiyor. Boşalmam an meselesi. Fern başını kaldırıp bana bakıyor ve dudaklarım aralanıyor. Daha sert emiyor. Dili ucunun üzerinde dolaşırken yarrağımdan aşağı şok dalgaları gönderiyor. Bu tek kelimeyle inanılmaz.
Yarattığı dalgalarla beni adım adım zirveye taşıyor. Artık daha fazla dayanamıyorum. Vücudum kaskatı kesiliyor. Parmaklarım yatağı sıkıca kavrıyor. Pençelerimin çıkıp ona zarar vermesinden her zaman korkuyorum.
“Siktiiir.” Boşalırken içimin derinliklerinden uzun, boğuk bir inleme kopuyor. Fern hepsini yutuyor.
“Hımm, sihirli iksirinin tadına bayılıyorum.” Çenesini silip parmağını emerken bana arsızca gülümsüyor.
Seks için henüz hazır olmayabilir ama bu, diğer her şeyi yapmamıza kesinlikle engel değil.
Onu hafifçe çekerek kendime yaklaştırıyorum. Avucum dolgun göğüslerinin üzerinde usulca dolaşıyor. Parmaklarımla meme ucunu çekiştirdiğimde dudakları aralanıyor.
Ağırlığımı vererek yer değiştiriyorum. Meme ucunu nazikçe ağzıma almadan önce o yumuşacık tenine bir öpücük konduruyorum.
“Kalab,” diye inliyor. Her kesik nefesinde sesi titriyor.
Uyarılmışlığı odayı dolduruyor. O tatlı, topraksı kokusu çoktan havaya karıştı. Giydiği şortu tek bir hamlede çekip çıkarıyorum. Aşağıya doğru inip bacaklarını aralıyorum.
“Hazır mısın?” Dudaklarım amını kaplarken zevkten çığlık atıyor.
