Sahiplenici Muhafız Kitap 3
Yazar
E. R. Knight
Okur
139K
Bölüm
43
Emily'nin hayatı, erkek arkadaşı Parker'ın onu defalarca ekmesiyle çalkantılı bir hâl alır ve bu durum onu Parker'ın amcası Gage'le beklenmedik, yoğun bir bağa sürükler. Emily, çelişkili duygularıyla ve Gage'in işine dair tehlikeli sırlarla boğuşurken kendini tutku, ihanet ve aşkla dolu bir kasırganın içinde bulur. Her bölümde Emily'nin yolculuğu daha da karmaşıklaşır; gizli arzular ve hayatını sonsuza dek değiştirebilecek karanlık tehditler ortaya çıkar.
Orpheum'da Terk Edilmiş
Mükemmel Tesellisi
Emily telefonunu yatağının üzerine fırlattı. Telefon bir kez sekti ve sonra öylece durdu.
Çok sinirliydi.
Parker son bir saattir onun aramalarına cevap vermiyordu. Antrenmanları biteli saatler olmasına rağmen hâlâ futbol takımıyla oyalanıyordu.
Emily, dırdırcı ve ilgi delisi bir kız arkadaş olmamasıyla övünürdü. Ancak bu kadarı da artık fazlaydı.
Parker bugün erken geleceğine söz vermişti. Çünkü Emily, tam bir saat sonra başlayacak olan bu akşamki müzikale geç kalmayı hiç istemiyordu.
Emily tam bir tiyatro tutkunuydu. Müzikal için bir değil, tam iki bilet alabilmek uğruna üç ay boyunca para biriktirmişti.
Parker ile vakit geçirmek istemişti. Vize sınavlarının getirdiği onca koşuşturmaca yüzünden uzun zamandır dışarı çıkmamışlardı.
Bugünün özel olmasını, sadece ikisinin baş başa kalmasını istemişti. Ancak görünüşe göre Parker'ın başka planları vardı.
Emily aynaya döndü. Bugün kendine gerçekten özen göstermişti. Saçlarını ensesinde gevşek bir topuz yapmıştı. Bu model, ince boynunu ortaya çıkarıyordu.
Üzerinde kıvrımlarını sergileyen, kalp yaka, kolsuz, lacivert bir elbise vardı. Kıyafetini siyah, yüksek topuklu sandaletlerle tamamlamıştı.
Makyajı sadeydi. Yanaklarında hafif bir allık, zeytin yeşili gözlerini belirginleştiren bir eyeliner ve dolgun dudaklarında biraz parlatıcı vardı.
Aynadaki yansımasına bakarken gerginlikle ellerini ovuşturdu.
Bu, Parker'ın onu ikinci ekişiydi. İlkinde, Şükran Günü'nü ailesiyle kutlamak için onun evine gitmeye karar vermişlerdi. Daha doğrusu amcası ve vasisi Gage ile.
Parker tek çocuktu. Ailesinin Yunanistan'da bir şirketi vardı ve zamanlarının çoğunu orada geçiriyorlardı.
Parker'ın yanında pek olamadıkları için onu, annesinin küçük erkek kardeşiyle yaşaması için Amerika'ya göndermişlerdi.
Emily ve Parker üniversitede tanışmışlardı. Emily MSU'da tıp okuyordu ve ikinci sınıftaydı. Parker ise üçüncü sınıf öğrencisiydi.
Emily yetimdi. Babasını kanserden kaybettikten sonra ona bakmayı seçen hizmetçilerinin gözetiminde büyümüştü. Annesi ise onu doğururken hayatını kaybetmişti.
Tanıştıktan altı ay sonra Parker ona çıkma teklif etmişti ve sevgili olmuşlardı.
Artık bir yıldır birlikteydiler. Emily onunla ilk öpüşmesini ve bekaretini kaybettiği o geceyi hâlâ hatırlıyordu.
Sekizinci ay dönümleriydi. Parker o gün onu yemeğe çıkarmış ve onu sevdiğini söylemişti. Emily kendini dünyanın en şanslı kızı gibi hissetmişti.
O akşam Parker onu eve bırakmıştı. Ancak ona iyi geceler öpücüğü verdiğinde, bir anda kendilerini Emily'nin yurt odasında bulmuşlardı. Birbirlerinin kıyafetlerini yırtarcasına çıkarıyorlardı.
O gece birlikte olmuşlardı. Emily her şeyin onlar için kusursuz ilerlediğini düşünmeden edemiyordu.
Biletlerini aldığı müzikal ünlü bir film olan Mamma Mia'ya dayanıyordu. Gösteri Orpheum Tiyatrosu'nda yapılacaktı.
Telefonunun çalmasını umarak ona tekrar baktı ama telefon çalmadı.
Parker'ın bu kadar düşüncesiz olabildiğine inanamıyordu.
Hazırlanmaya başlamadan önce, zamanında orada olmasını hatırlatmak için onu aramıştı. Ancak Parker, annesi gibi davrandığını ve sinirlerini bozduğunu söyleyerek onu terslemişti.
Emily buna kırılmıştı. Yine de sadece yorgun olduğunu ve arkadaşlarıyla rahatlamak için biraz zamana ihtiyacı olduğunu düşünerek onu anlayışla karşılamıştı.
Dakikalar geçip gidiyordu. Emily, Parker'ı birkaç kez daha aramayı denedi ama o cevap vermedi.
Gösteri yakında başlayacaktı ve Emily tiyatronun bugün tıklım tıklım olacağından emindi. Tam sinirlenmeye başladığı sırada telefonu çaldı.
İrkilerek telefonu kaptı. Ekranda Parker'ın yüzünün belirmesini bekliyordu ama arayan o değildi.
Umutları suya düşmüştü.
Sakin kalmaya çalışarak derin bir nefes aldı ve çağrıyı cevapladı. “Alo?”
“Emily?”
Bu sesi daha önce duymuştu.
“Kimsiniz?” diye sordu.
“Ben Gage.”
Emily kafası karışmış bir şekilde yere baktı. Gage onu neden arıyordu? Parker hangi cehennemdeydi?
