Wat Ze Maar Wil
Auteur
Lezers
136K
Hoofdstukken
5
Hoofdstuk 1
De drankjes bewogen heen en weer toen de man achter de bar ze naar ons toe schoof. Ik deinsde automatisch achteruit. Ik was bang voor een grote knoeiboel. Maar er morste maar een klein beetje. Voordat ik kon bedenken hoe ik in het Spaans om een servet moest vragen, was de barman al met zijn volgende bestelling bezig.
Ik pakte een glas op en hield het van me af terwijl ik een slokje nam. Ik probeerde niet op mijn nieuwe jurk te druppelen. Het was een felblauwe, glanzende jurk met bloemen en dunne bandjes. De pasvorm had me overgehaald om hem te kopen. Hij viel tot halverwege mijn dijen en had een diep decolleté.
Ik had hem net in een plaatselijk winkeltje gekocht. Hij was veel duurder dan ik van plan was uit te geven. Maar het was liefde op het eerste gezicht en ik kon hem niet laten hangen. Ik besefte te laat dat het misschien een verkeerde keuze was voor een drukke club.
Toch was ik blij dat de bar vol was. Afleiding was makkelijk te vinden.
Met een drankje in elke hand zette ik een paar stappen weg van de bar naar de plek waar Jordan stond. Ik hield zijn drankje naar hem uit, maar hij keek de andere kant op.
Ik volgde zijn blik naar een stelletje dat helemaal in elkaar opging. Ze stonden zo te zoenen dat het leek alsof ze elkaars hoofd wilden doorslikken.
Ik probeerde weg te kijken, maar mijn aandacht werd er steeds weer naartoe getrokken. De man kneep in de kont van zijn vriendin. Hij hield haar heupen tegen de zijne en schuurde met zijn lichaam tegen haar aan. Ik voelde een warme tinteling en kneep mijn dijen samen.
Jordans gezicht was onleesbaar toen hij zich naar me omdraaide en zijn drankje uit mijn hand pakte. Maar ik wist wat hij dacht. Voordat hij iets kon zeggen, vroeg ik: „Heb je zin om te dansen?“
„Ja, misschien straks,“ antwoordde hij alsof het hem niet boeide.
Toen ik het glas naar mijn lippen bracht voor nog een slok, keek ik ernaar. Na een paar slokjes zat er al bijna alleen nog maar ijs in. „Shit.“
Jordan glimlachte.
Ik lachte iets te hard voor de situatie. Ik was blij dat hij zo naar me keek en dat zijn humeur wat beter werd. „Ik knoei en drink blijkbaar sneller dan de barmannen kunnen inschenken.“
Hij schudde zijn hoofd. „Ik denk dat hij voor tien euro op de bar heeft gemorst toen hij het aan jou gaf.“
Ik lachte even. „Ja, zoiets.“
„Wil je er nog een?“ vroeg Jordan. Hij keek twijfelend terug naar de drukke menigte bij de bar.
Ik voelde me een beetje schuldig. „Misschien is de bar achterin wat rustiger. Zullen we daar gaan kijken?“ vroeg ik, terwijl ik me al omdraaide om die kant op te lopen.
„Nee, Lis, wacht even. Luister, gaan we gewoon doen alsof ons gesprek van gisteravond nooit is gebeurd?“
Fuck. Ik rekte tijd door een grote slok van mijn drankje te nemen. Ik probeerde een ontsnappingsplan te bedenken.
Jordan keek me aan en wachtte op mijn reactie.
Uiteindelijk haalde ik mijn schouders op. „Nee. Maar het is hier wel een beetje luid om erover door te praten, vind je niet?“
„Laten we dan ergens anders heen gaan,“ stelde hij meteen voor.
Ik protesteerde lachend. „We zijn hier net pas! En deze plek schijnt heel erg leuk te zijn! Het heeft vierenhalve ster op TripAdvisor!“
Jordan schudde zijn hoofd en deed zijn mond open om weer tegen te spreken.
Op dat moment zag ik een stel opstaan van een tafel, zo'n drie meter verderop. „Ooh! Kom hier, kijk!“ riep ik. Ik pakte zijn arm vast en wees ernaar. Ik wachtte niet op antwoord, maar trok hem er meteen naartoe.
Ik was net iets sneller dan een paar mannen die de tafel ook op het oog hadden. Ik sprong bijna op een van de krukken. Het stel voor ons had hun lege glazen laten staan. Ik schoof ze naar de kant van de muur. Ik wist niet wanneer een barman of serveerster langs zou komen om ze op te ruimen.
„Ik dacht dat het hier te luid was voor een gesprek?“ zei Jordan toen hij naast mijn kruk kwam staan.
Ik keek hem voorzichtig aan en haalde mijn schouders op. „Je zei dat je nog geen zin had om te dansen.“
Hij keek me veelbetekenend aan. Na een tel zuchtte hij. „Prima. Ik ga even de wc zoeken en haal dan nog een rondje. Hopelijk ben ik voor zonsopgang terug.“
„Oké,“ zei ik. Ik keek rond om in te schatten of ik in mijn eentje de tafel en beide krukken bezet kon houden. Ik strekte mijn benen uit onder de tafel naar de andere kruk. Ik trok hem met mijn voeten dichterbij en liet mijn voeten op de onderste stang rusten. „Als iemand deze kruk wil pakken, dan moeten ze mij erbij nemen!“
Jordan grijnsde en schudde zijn hoofd. „Laat je niet meenemen!“ grapte hij. Daarna draaide hij zich om en liep door de menigte heen de bar door.
Ik besloot om mensen te kijken terwijl ik op hem wachtte. Boven de harde beat van de muziek hoorde ik flarden van geschreeuwde Spaanse gesprekken. Het was zo hard dat de muur naast me leek te trillen. Toch was de sfeer heel erg leuk.
De drukte bij de bar nam toe. Daarom pakte ik mijn telefoon uit mijn tas en stuurde Jordan een berichtje.
ALISA
Misschien kun je deze keer een paar drankjes per persoon bestellen, als je ze kunt dragen. Of wat shotjes? Misschien krijg je wel een dienblad.
Ik zocht snel even op Google.
ALISA
Vraag gewoon: Tienes una bandeja
Mijn gedachten dwaalden af terwijl ik op social media keek. Totdat een stem aan de andere kant van de tafel me onderbrak tijdens het scrollen.
„Está ocupado?“
Ik keek op van mijn telefoon. Ik zag een man glimlachen. Hij wees naar de kruk die door mijn voeten bewaakt werd. „Ehhh...“ aarzelde ik. Ik probeerde snel een antwoord te vertalen. „Sí... es ocupado, pero—“
„Spreek je Engels?“ vroeg de man met een accent dat Amerikaans klonk.
Ik lachte en knikte. „Wat heeft me verraden?“
Hij haalde zijn schouders op met een vriendelijke lach. „Vooral die paniek in je ogen. Die blik ken ik maar al te goed.“
Ik lachte opnieuw en knikte. Ik voelde een blos op mijn wangen komen door zijn glimlach.
„Dus, deze plek is bezet?“ vroeg hij nog een keer.
„Oh!“ Ik dwong mezelf om het gevoel van zijn glimlach van me af te zetten. Ik schudde letterlijk een beetje mijn hoofd. „Ja, sorry. Mijn vriend is even naar de bar.“
„Geen probleem.“ Hij lachte terug. Maar in plaats van weg te lopen, zette hij een stap dichterbij. „Ik kan je helpen om hem bezet te houden tot ze terug is. En een beetje gezelschap houden, voor als je nog meer deskundige vertaalhulp nodig hebt.“
Ik voelde mijn wenkbrauwen vanzelf omhooggaan. „Deskundig, hè?“
„Oh, ja zeker,“ bevestigde hij. „Ik ben hier al bijna een week, dus ik heb de taal inmiddels wel door.“
„Dat zal best,“ grapte ik terug, terwijl ik met mijn ogen rolde.
„Echt waar. Vraag me maar om iets te vertalen.“
Ik keek hem twijfelend aan, maar speelde het spelletje mee. „Oké. Waar gaat dit liedje dan over?“
Hij luisterde aandachtig om de tekst te horen door de harde bas en het lawaai van de club heen. Precies op dat moment ging het liedje over in een Engels couplet. Hij kon een grijns niet onderdrukken terwijl hij overdreven deed alsof hij aan het vertalen was. „Ah, oké. Dit stukje betekent: 'Every time you leave, there's only one thing that I know. You want me to stay, and I won't...'“
Ik schoot in de lach en schudde mijn hoofd. „Dat is... geweldig.“
„Toch? Ik weet het niet. Ik denk dat ik geboren ben met een zeldzaam talent om talen gewoon heel natuurlijk op te pikken. Het is een speciale gave.“
„Je bent absoluut heel speciaal,“ grapte ik. Ik nam de laatste slok van mijn drankje. Toen ik opkeek, staarde hij naar me. Ik zag de interesse duidelijk in zijn ogen. Mijn gezicht werd weer warm. Ik wist even niet wat ik moest zeggen en roerde de ijsblokjes maar wat rond met mijn rietje.
„Zo te zien ben je wel toe aan een nieuw drankje,“ bood hij aan.
Op dat moment besefte ik dat Jordan al best lang weg was. „Mijn vriend zou er een voor me halen,“ antwoordde ik. Ik keek richting de wc's en liet mijn blik over de bar glijden. Ik moest even twee keer kijken toen ik Jordans oranje petje zag bij de bar. Hij stond daar maar een beetje, hij dronk wat en... hij keek. Zijn blik voelde heel intens, zelfs van een afstandje.
„Werd ze opgehouden bij de bar?“
Ik keek terug naar de man aan de overkant van de tafel. Ik wist niet zo goed wat ik met de situatie aan moest. Wat was de kans dat het precies zo zou gaan als waar Jordan en ik het gisteravond over hadden? „Daar lijkt het wel op, ja.“
Zijn glimlach verdween even toen hij hoorde dat mijn vriend eigenlijk een man was. Maar hij herstelde zich snel. „Ik kan de tafel wel voor je bezet houden. Dan kun je even naar hem toe gaan.“
Ik glimlachte en vond het een lief aanbod. „Wacht even, ik stuur hem wel een appje om te kijken waar hij blijft.“
ALISA
Kom je nog ooit terug of laat je me hier gewoon in de steek voor de bar?
Ik zag hoe Jordan zijn telefoon pakte om mijn berichtje te lezen.
„Ik ben Ben, trouwens,“ stelde de man tegenover me zich voor. Hij trok de kruk naar achteren en ging zitten.
Mijn aandacht ging weg van Jordan. Ik kon mijn voeten nog net op tijd terugtrekken. Daarna keek ik naar Ben. Mijn blik werd steeds weer naar zijn ogen getrokken. Ik voelde een lichamelijke aantrekkingskracht telkens als hij naar me keek. Natuurlijk was hij knap, maar dit ging verder dan alleen zijn uiterlijk. Het was alsof hij een enorme aantrekkingskracht had waar ik niet aan kon ontsnappen.
„Alisa,“ antwoordde ik. Mijn gezicht werd weer warm.
Hij glimlachte veelbetekenend. „Dat is een mooie naam. Waar kom je vandaan?“
Mijn telefoon trilde toen Jordan een berichtje terugstuurde. Ik keek naar beneden om het te lezen.
JORDAN
Ik kom wel terug als je dat wilt. Al lijkt je nieuwe vriend nog niet klaar te zijn met praten.
Fuck. Ik las Jordans berichtje twee keer. Ik wilde niet geloven wat ik tussen de regels door las. Wilde hij zo omgaan met het feit dat ik hem ontweek?
„Alles goed?“ vroeg Ben, toen ik te lang wachtte met antwoord geven op zijn vraag.
„Ja, sorry,“ loog ik. Ik keek even naar Jordan en richtte me toen weer tot Ben. „Ik kom oorspronkelijk uit Ohio, maar ik woon nu in New York.“
„Oh wauw, dat is gaaf. In de stad zelf?“
„Ja.“
„Wat vind je fijner?“
Ik haalde mijn schouders op en voelde me wat afgeleid. „Ohio voelt toch meer als thuis, denk ik. Maar ik vind het heel leuk om New York te leren kennen.“
„Ja, dat geloof ik best,“ antwoordde hij. Toen viel er even een stilte. „Ik kom uit Vancouver, mocht je het je afvragen.“
Ik beet op mijn lip en glimlachte. „Sorry. Ik ben een beetje afgeleid. Ik probeer te begrijpen waar de fuck mijn vriend mee bezig is.“
Ben keek naar de bar. „Welke is hij?“
Ik wees naar Jordan. Hij leunde tegen de bar en zwaaide even kort naar ons. „Blijkbaar geeft hij ons de kans om verder te praten.“
Op dat moment kwam er een serveerster naar ons toe. Ze leek uit het niets te verschijnen en zette een paar drankjes neer. „Aangeboden door de man met de oranje pet bij de bar,“ zei ze in het Engels. Ondertussen haalde ze de lege glazen van de tafel.
Ben pakte een van de drankjes en bedankte de serveerster. Daarna hield hij lachend zijn drankje omhoog om ook Jordan te bedanken. „Hij is een goede wingman.“
Ik snoof van het lachen. „Zoiets ja.“
Ben nam een slokje van zijn nieuwe drankje. „Dit is toch geen valstrik, hè?“ vroeg hij plagend. Toch was er een vleugje achterdocht in zijn ogen te zien. „Krijg ik straks ruzie ofzo?“ Hij keek weer naar Jordan en nam hem op. Hardop zei hij dat hij hem waarschijnlijk wel aan kon, als het moest.
Ik lachte en schudde mijn hoofd. „Nee. Ik weet zeker dat hij gewoon een spelletje speelt.“
Ben keek nog even naar Jordan. „Blijft hij daar dan gewoon staan kijken?“
Precies op dat moment trilde mijn telefoon met nog een berichtje van Jordan.
JORDAN
Ik wil kijken hoe je met hem zoent.
Fuck. Ik probeerde te doen alsof ik niet geschrokken was en deed mijn telefoon meteen uit. Maar Jordan wist als geen ander hoe hij me kon laten blozen en zenuwachtig kon maken. Ik voelde zijn blik op me branden vanaf de andere kant van de kamer. Ik stelde me voor dat hij dat voorstel in mijn oor fluisterde in plaats van het te appen.
Ik kon hem niet weerstaan. Dus ik besloot brutaal te zijn. Ik keek terug naar Ben en flapte eruit: „Nou, hij weet dat ik dat soort dingen wel opwindend vind.“
Ben keek me aan met opgetrokken wenkbrauwen. Er verscheen een kleine glimlach op zijn lippen. „Oh, ja?“
Ik voelde dat ik nog roder werd terwijl ik knikte. Maar ik bleef Ben recht in de ogen kijken.
Bens gezicht was onleesbaar. De stilte duurde lang genoeg om me aan alles te laten twijfelen. Wat dacht ik in godsnaam? „Sorry,“ zei ik. „Vergeet het maar. God, dit is zo gênant, ik bedoelde niet—“
„Nee!“ viel Ben me in de rede. „Ik moet sorry zeggen. Ik probeer je niet af te wijzen. Geloof me. Ik probeer alleen te begrijpen wat je precies bedoelt.“
Ik haalde mijn schouders op. Ik probeerde zo koeltjes mogelijk te doen om het allemaal iets minder beschamend te maken. „Ik weet het niet. Ik wilde gewoon sexy doen, denk ik. Maar ik zet mezelf blijkbaar alleen maar voor schut.“
„Nee, helemaal niet,“ antwoordde Ben op een zachte en geruststellende toon. „Je weet dat je niet echt je best hoeft te doen om sexy te zijn, toch?“
Ik glimlachte dankbaar. Ik voelde dat de kleur weer op mijn wangen terugkwam.
„Wil je dansen?“ vroeg hij. „Je vriend mag kijken als hij wil.“
Ik lachte. Ik voelde hoe bizar deze situatie was waar ik mezelf in had gebracht. Ik wierp een blik op de bar en zag Jordan al snel staan. Hij keek nog steeds. Hij wachtte. Ik tilde mijn kin op om te laten zien dat ik er klaar voor was. Waarom zou ik mezelf niet gewoon laten gaan? „Is goed.“
