In gevecht met Darius 2: Russische roulette
Auteur
Nicole Riddley
Lezers
967K
Hoofdstukken
41
Vier jaar na het verslaan van de rebellentroepen hebben Darius en Penny zich gesetteld in hun leven in California. De roedel plant een wervelende reis naar St. Petersburg, maar Penny voelt dat er iets mis is.
Hun perfecte huwelijksreis wordt abrupt afgebroken wanneer Penny ziek wordt. Darius zoekt naar antwoorden bij iemand die hij nooit had gedacht te kunnen vertrouwen. De roedel ontdekt dat de rebellen terug zijn met een wraakzucht. Zij zijn de enigen die de ondergang van de koninklijke Lycan-familie kunnen voorkomen.
Exclusieve release voor abonnees op 23 april.
Hoofdstuk 1.
Penny
Mijn ogen gaan open in de zonnige kamer van mijn huis in Californië, en ik glimlach een beetje. Sterke armen zijn om me heen geslagen, en Darius ademt dicht bij mijn oor.
Zelfs na vier jaar geniet ik er nog steeds van om naar mijn knappe en beschermende lycan te kijken - mijn erasthai. Zijn lichtblonde haar valt over zijn voorhoofd, en ik strijk het zachtjes weg, genietend van hoe hij eruitziet.
Ik bekijk zijn perfecte wang, neus en mooie lippen. Zijn kaak en kin lijken wel door goden gemaakt. Mijn man is een plaatje. Mijn hart maakt een sprongetje bij de gedachte dat hij van mij is.
„Zit je me weer aan te gapen, Malyshka?“ Hij grijnst, en zijn diepe stem maakt me warm vanbinnen.
„Beeld je maar niks in, schat,“ glimlach ik, terwijl ik hem langzaam zijn prachtige ogen zie openen. Zijn ijsblauwe ogen kijken me aan met zoveel liefde dat het mijn borst warm maakt.
Plotseling kust hij me vol op de mond. Onze tongen en tanden ontmoeten elkaar in een liefdevolle en gepassioneerde kus.
„Je lichaam vertelt een ander verhaal,“ zegt hij, terwijl hij zachtjes mijn lippen likt. Ik beweeg mijn heupen tegen hem aan. Ik voel dat hij hard is door zijn pyjama heen. Mijn vingers strelen de sterke spieren op zijn blote rug.
„Ja ja,“ plaag ik, en hij maakt een laag geluid. Hij houdt bijna net zoveel van dat woord als van mij.
„Zoals je wilt, Malyshka.“
Darius scheurt zijn T-shirt open, dat ik droeg om in te slapen. Hij ontbloot mijn borst en kust die terwijl zijn grote handen lager glijden.
Mijn ondergoed vliegt door de kamer omdat het het enige is dat tussen hem en mijn natte kutje zit. Ik vind het niet erg. We hebben door de jaren heen zoveel kleren verpest dat ik lang geleden ben gestopt met tellen.
Ik voel me geweldig. Ik kan me alleen op hem concentreren en genieten van hoe hij me laat voelen. Mijn vingers glijden door zijn zachte haar als ik zijn tong tussen mijn benen voel. Ik kreun luid en duw hem harder tegen mijn kutje om mezelf nog beter te laten voelen.
Ik krijg een heftig orgasme, en ik ben blij dat de muren geluiddicht zijn zodat andere roedelleden me niet kunnen horen.
Darius grijnst trots, blij dat hij me zo luid heeft laten schreeuwen. Maar hij is nog niet klaar met me.
Zijn handen strelen mijn tintelende lichaam, waardoor ik weer opgewonden raak. Zijn lippen kussen mijn nek en borst terwijl ik zijn pyjama naar beneden duw, en zijn lul springt tevoorschijn.
Ik reik naar beneden en pak hem stevig vast, en we zoenen hartstochtelijk. Ik streel hem terwijl we om de controle vechten, en hij geeft zich uiteindelijk over als ik mijn hand sneller beweeg.
Snel draai ik hem op zijn rug en ga bovenop hem zitten, zijn lul glijdt makkelijk in me. Ik rijd hem hard, mijn nagels graven zich in zijn gespierde borst. Zijn handen houden mijn heupen stevig vast, waardoor ik sneller beweeg.
We komen tegelijk klaar. Hij kreunt van genot. Hij roept luid mijn naam. Ik schreeuw het uit, en val dan uitgeput op Darius neer.
We liggen een lange tijd stil. Onze harten kloppen snel, en we ademen zwaar. Mijn bezwete lichaam smelt samen met het zijne. Mijn lycan voelt zich gelukkig en verliefd op haar partner.
„Hier krijg ik nooit genoeg van, Malyshka,“ fluistert Darius, terwijl hij zachtjes mijn wang en kaak kust.
„Ik ook niet,“ zeg ik, terwijl ik met mijn vinger over zijn tepel strijk.
„We zouden moeten opstaan,“ zeg ik lui, zonder echt zijn warme armen te willen verlaten.
„Nee,“ zegt hij vastberaden, terwijl hij me stevig vasthoudt. „We blijven voor altijd zo liggen.“
Ik lach in zijn borst. Ik zou graag voor altijd zo blijven liggen, maar mijn maag is het daar niet mee eens. Die maakt een luid geluid, smekend om eten.
„Oh, ik moet mijn vrouw voeden,“ Darius kust mijn voorhoofd en laat me los. De koele oceaanlucht van het open raam laat mijn huid koud aanvoelen. Ik krijg kippenvel op mijn schouders en rug.
„Oooh,“ klaag ik, terwijl ik mezelf met een deken bedek terwijl mijn partner lacht. Hij stapt uit bed en loopt naar de badkamer, waardoor ik een mooi uitzicht heb op zijn naakte, ronde, sexy kont.
Uiteindelijk, als ik het water hoor en zijn zachte geneurie, volg ik hem. Ik voeg me bij hem onder de douche, en al snel zijn onze lichamen weer vol passie en verlangen.
We verlaten de badkamer schoon en gelukkig, met grote glimlachen op onze gezichten. Darius kust mijn nek en schouder voordat hij de kledingkast in gaat. Hij komt een paar minuten later terug, gekleed in witte shorts en een blauw T-shirt, alsof hij zo uit een sportblad is gestapt. Zijn armspieren zijn zichtbaar door de dunne stof. De shorts laten zijn lange, sterke benen goed uitkomen. Hij ziet eruit als de perfecte man.
„Laat mij je daarmee helpen,“ zegt Darius, terwijl hij de ketting pakt die zijn familie vertegenwoordigt. Hij gaf het aan mij als teken van onze liefde. Maar ik gaf het origineel aan hem terug toen ik moest doen alsof ik de partner van Prins Caspian was.
Æmilius Ivanov, Darius' flirterige neef, gaf me een andere als verontschuldiging voor het flirten met mij. Ik draag die sindsdien.
Darius doet de ketting om mijn nek en knijpt in mijn schouders.
„Je ziet er prachtig uit, Malyshka,“ fluistert hij.
Ik ben niet zeker van wat hij zegt. Ik draag een simpele top en shorts omdat het buiten erg warm is. Het is niets bijzonders. Ik zie er goed uit door het sporten, en lycans zien er altijd beter uit dan gewone mensen of weerwolven. Maar het voelt nog steeds fijn om een compliment van hem te horen, zelfs als ik weet dat het hem niet zou uitmaken als ik een vuilniszak zou dragen.
„Vertel me meer over je familie,“ zeg ik, terwijl ik met de ketting speel.
„Ik heb je al zo vaak verteld, Malyshka, er valt niets te vertellen.“ Hij zucht en laat me los. Ik draai me om om hem aan te kijken en zie de frons op zijn knappe gezicht. Elke keer als ik dit onderwerp aansnijd, reageert hij zo. Hij sluit zich af en ik krijg niets uit hem.
„Heb je Æmilius nog gesproken?“ vraag ik voorzichtig, wetend van Prins Caspian dat Darius' neef onlangs promotie heeft gekregen, zelfs na wat er in de arena is gebeurd. „Ik weet dat jullie niet close zijn, maar het zou aardig zijn om hem te feliciteren.“
„Nee, niet recent.“ Darius kruist zijn armen over zijn brede borst, zijn spieren spannen zich. Hij klinkt defensief. „De situatie tussen hem en de koninklijke familie is gespannen om voor de hand liggende redenen.“
Darius zegt niet veel. Æmilius' moeder, Katya, stierf in de arena door toedoen van Koningin Sophia. Haar hoofd en ruggengraat werden van haar lichaam gescheiden.
Æmilius verloor ook van Prins Caspian in de arena, maar werd niet gedood vanwege zijn belangrijke positie in het Koninklijke Leger en zijn banden met Koning Alexandros. Sindsdien probeert Æmilius zich extra te bewijzen.
„Oké,“ haal ik mijn schouders op, alsof ik tevreden ben met zijn antwoord, maar van binnen voel ik me verdrietig. Ik wil het beste voor Darius, maar de situatie met zijn familie is slecht. Hij praat niet met zijn ouders. En zij geven ook niet om hem. Het is alsof ze geen familie zijn. Ik kan me niet voorstellen dat je een kind hebt en niet weet of ze veilig of gelukkig zijn. Darius' relatie met zijn familie is erg triest, maar als hij er niets aan wil doen, moet ik dat waarschijnlijk respecteren.
„Ik voel je emoties, Persephone,“ zegt Darius, terwijl hij dichterbij komt. „Laat het los. Je kunt er niets aan veranderen. Jij bent mijn familie. Ik heb niemand anders nodig.“
„Wat is het verhaal achter deze ketting?“ Ik raak hem weer aan en voel de zachte lijnen van het ontwerp. „Je zei eerder dat het een trieste geschiedenis heeft. Vertel me erover.“
Hij slaat zijn armen om me heen en lijkt minder gespannen. Hij kust me zachtjes, waardoor ik me beter voel, en ik kus hem terug.
„Mijn grootmoeder Esther,“ begint hij, terwijl zijn vinger langs mijn kaak strijkt, „ging naar Valencia om een paar manchetknopen te kopen van een verkoper van zeldzame sieraden.“ Hij kust mijn neus, waardoor ik glimlach. „Daarna ging ze naar Madrid, waar een getalenteerde kunstenaar, wiens naam ik me niet herinner, ons familieontwerp erop aanbracht.“
Hij houdt mijn kin zachtjes vast, raakt mijn onderlip aan met zijn duim, en kijkt naar me alsof hij gehypnotiseerd is.
„Esther gaf de manchetknopen aan haar partner, mijn grootvader Johan, op hun honderdste verjaardag,“ zegt Darius, terwijl hij in mijn ogen kijkt.
„Waar zit het trieste deel?“ vraag ik fronsend. „Het klinkt als een mooi verhaal.“
„Mijn grootvader stierf twee weken na de grote viering,“ antwoordt hij, met een droevige blik. „Esther stierf twee dagen later omdat haar lycan gek werd van verdriet.“
„Oh, Godin,“ zeg ik, vol medeleven. Ik heb ze nooit ontmoet, maar niemand zou zo moeten sterven.
„Mijn vader gaf me de ketting toen ik naar de militaire academie ging,“ gaat Darius verder, terwijl hij naar mijn borst kijkt. „Hij zei me altijd te onthouden dat ik de kleinzoon ben van de grote Johan Darius Rykov.“
„Ze hebben je naar hem vernoemd?“ hijg ik, terwijl ik hem verbaasd aankijk. Het is zo'n geweldige familiegeschiedenis.
„Ja.“ Hij wrijft zijn neus tegen de mijne, en ik voel zijn handen over mijn rug naar mijn billen glijden.
„We moeten stoppen, anders komen we nooit deze kamer uit,“ zeg ik, en hij lacht, laat me los en opent de deur.
We rennen snel de trap af en gaan de eetkamer binnen, waar onze vrienden al aan het ontbijten zijn.
Serena en Genesis praten over nieuwe jurken van een modeontwerper die ik niet ken, terwijl hun partners over voetbal praten. Prins Caspian is druk bezig met naar zijn erasthai, Quincy, te kijken, die liefdevol naar hem glimlacht. Alles is zoals het hoort te zijn. De afgelopen vier jaar zijn geweldig geweest.
„Goedemorgen allemaal,“ zeg ik vrolijk, terwijl ik aan tafel ga zitten. Ik ga naast Genesis zitten, en ze glimlacht naar me. Serena schuift het tijdschrift waar ze naar hebben gekeken naar me toe, maar ik heb andere dingen om over te praten.
„Zijn jullie klaar voor de diploma-uitreiking?“ vraag ik opgewonden, maar het enige wat ik krijg zijn knikjes en Prins Caspian die met zijn ogen rolt.
„Wat?“ vraag ik, fronsend naar hen. Ik heb hard gewerkt om op dit punt te komen en mijn universitaire graad te halen.
„De laatste keer dat ik zo blij was met mijn afstuderen was zestig jaar geleden,“ zegt Caspian, schouderophalend. „Jij bent de enige nieuwe afgestudeerde hier, Beany.“
„Oh.“ Ik begrijp het eindelijk. Ik ben de enige die uitkijkt naar het evenement.
„Maak je geen zorgen, Penny.“ Serena pakt mijn hand. „Wij doen het ook. We zijn gewoon niet zo opgewonden als jij.“
„Ik begrijp het,“ frons ik, terwijl ik naar mijn partner kijk. Hij geeft me een vriendelijke glimlach en stuurt zijn liefde en steun door onze band.
Ik geef toe dat ik een beetje teleurgesteld ben dat mijn vrienden niet zo enthousiast zijn, maar ik zal me er niet te veel zorgen over maken. Ik weet dat Darius overal met me naartoe zal gaan en ervan zal genieten. Ik zou het fijn vinden als mijn beste vrienden hetzelfde zouden voelen, maar ik zal ze niet dwingen. Ze kunnen plezier hebben met modeontwerpers en kleding die eruitziet als vuilniszakken bedekt met glitter.
„Gaat het wel, Malyshka?“ vraagt Darius als hij me naar school rijdt, en ik knik. Ik wil niet dat hij zich er zorgen over maakt. Ik geef hem een lange kus voordat ik uit de auto stap, en Lily en Daniel verwelkomen me bij de ingang van het gebouw.
„Hoi, Penny,“ glimlacht Lily, terwijl ze me een snelle knuffel geeft. „Heb je al een jurk voor de diploma-uitreiking?“
Mijn hart voelt warm, en ik geef haar een speelse glimlach. „Nog niet, maar ik zal wel iets vinden.“
Daniel zucht, schuddend met zijn hoofd.
„Jullie zijn van plan om dagen te gaan shoppen, toch?“ klaagt hij, en we lachen.
„Mag ik ook mee? Ik heb ook nog geen jurk.“ Keisha verschijnt achter me, en ik rol bijna met mijn ogen. Als zij meegaat, komt Amanda ook mee.
„Natuurlijk,“ zegt Lily, niet wetend hoe ik me voel. „We moeten snel gaan. Ik kan niet wachten.“
We gaan naar de lessen en beloven er morgen over te praten. Alles gaat goed, en ik ben blij dat ze net zo enthousiast zijn over de diploma-uitreiking als ik.
We nemen afscheid na de laatste les, en ik ben op weg naar huis als mijn telefoon piept met een bericht.
Ik frons naar de tekst, en mijn hart gaat sneller kloppen. Het is van Matthew, en hij wil me zo snel mogelijk ontmoeten bij Club Espresso Degree.
Ik blijf fronsen terwijl ik naar het bericht kijk. Ik begin me zorgen te maken, en ik denk na over waarom Matthew me heeft ge-sms't. Ik kan geen goede reden bedenken, dus ik stem in met de ontmoeting, terwijl ik het antwoord met trillende vingers typ.
Diep ademhalend probeer ik mijn snelle hartslag te kalmeren terwijl ik me naar het café haast. De urgentie in Matthews bericht verontrust me. Ik voel me een beetje angstig, waardoor ik sneller loop.
Wat kan er zo belangrijk zijn dat hij me meteen wil ontmoeten?
