Double Trouble
Auteur
Alex Fox
Lezers
381K
Hoofdstukken
2
Uit het "Sharing Delilah" universum:
Delilah heeft alles en is na al haar beproevingen op de een of andere manier als Heksenkoningin uit de strijd gekomen. Neem een kijkje in haar 'lang en gelukkig' en bereid je voor op een nieuw hoofdstuk over het stomende dreamteam, gevormd door het trio van de New Moon roedel, terwijl we onze tanden zetten in wat komen gaat; en wat al is geweest.
Leeftijdsadvies: 18+
Hoofdstuk 1
Dubbel Probleem
Aurora trok een gezicht en Rowan lachte, wat mij ook deed glimlachen.
Seth was aan het trainen met de meerderheid van de roedel, terwijl Cole de keuken opruimde zodat ik de kinderen naar bed kon brengen. Het ging echter niet zoals ik had gehoopt.
„Wat bedoel je met dat hij haar ontvoert? En dan vindt ze het op de een of andere manier oké om zijn vrouw te zijn? Dat is net zo erg als Belle en het Beest met dat geromantiseerde stockholmsyndroom!“ gilde Aurora.
Het ging absoluut niet zoals ik had gehoopt.
„Kun je niet gewoon genieten van een goed liefdesverhaal?“ vroeg Rowan, terwijl hij breed grijnsde.
Vanavond vertelde ik mijn kinderen opnieuw verhalen over goden. We spraken vaak over verschillende goddelijke figuren, uit alle windstreken.
Terwijl Aurora meestal vroeg om verhalen over Nyx, Anubis, Ra of af en toe de Schikgodinnen, was Rowan meer een fan van zo'n beetje elke god van de dood. Maar de Azteekse goden waren zijn favoriet.
Vanavond had hij om een verhaal over Hades gevraagd. Ik vroeg me af of het Aurora's interesse zou wekken, aangezien Persephone een van mijn favorieten was geworden sinds ik Linda had ontmoet.
Hoewel veel van Linda's voorspellende gaven destijds te maken hadden met een spreuk die haar heksenkring over haar had uitgesproken, leek ze zelfs nu nog een restje van die kracht te hebben. Een kracht die mij, de Heksenkoningin, ontging.
Natuurlijk had het geen zin om waardevolle verhalen van heksen met mijn kinderen te delen als ze bleven ruziën of zich druk maakten om dit soort details. Deze verhalen waren in geen enkel boek te vinden.
Misschien was Persephone geen goed begin.
„Ze was de godin van de lente. Het verschilt per versie van het verhaal, maar ze zeggen allemaal dat ze elkaar in een tuin ontmoetten en dat hij haar meenam naar de Onderwereld.
„Het is niet zo dat ze niet weg kon. Er waren voorwaarden waardoor ze mocht vertrekken, maar ze moest altijd binnen een bepaalde tijd terugkeren naar de Onderwereld. Je kunt het dus niet echt een ontvoering noemen,“ merkte Rowan op.
Aurora bleef ontevreden en besloot dat Hades de vijand moest zijn. Zelfs in haar achtjarige brein leek ze nu al een hekel aan jongens te hebben. Dit verhaal leek daar niet bij te helpen.
„Als hij zo wreed tegen haar was en het slechtste met haar voorhad, waarom zou hij haar dan een beschermende ring geven?“ vroeg ik zachtjes. Mijn woorden zorgden ervoor dat beide paren ogen weer op mij gericht waren.
„Een beschermende ring?“ Cole voegde zich bij ons in de woonkamer en had mijn woorden gehoord.
Ik voelde een blos op mijn wangen verschijnen.
Zelfs na een huwelijk van meerdere jaren en vele gesprekken was het moeilijk om dingen te delen die eigenlijk alleen voor andere heksen bedoeld waren.
Er waren nog steeds bepaalde dingen waar ik nooit hardop een woord over zou reppen. Maar zelfs het delen van dagelijkse activiteiten met iemand die niet in onze gemeenschap was opgegroeid, was anders en soms erg uitdagend.
„Dit staat niet in de boeken,“ gaf ik toe. Ik probeerde hem niet boos aan te kijken toen hij op de leuning van de bank ging zitten.
Cole was niet zo kolossaal als Seth, maar hij was wel groot genoeg om met zijn lichaamsgewicht de hele leuning te verpesten — alweer. Deze keer zou ik hen echter laten betalen voor een nieuwe, in plaats van magie te gebruiken.
Magie gebruiken voor egoïstische redenen als ze er toch niets van leerden, was op zo veel vlakken zonde van mijn energie.
„Toen Persephone voor het eerst in de Onderwereld kwam, was Hades bang voor haar veiligheid. Dus smeedde hij een ring die haar zou beschermen, waar ze ook reisde in de Andere Wereld.“
Cole draaide zijn hoofd een beetje in de war en trok een gezicht, een blik die ik maar al te goed begreep.
Als ik met hem sprak over de Bovenwereld, de Andere Wereld en het Nimmer-Nimmer, dacht hij dat het drie verschillende plekken waren, naast de Onderwereld. Het punt was echter dat we eigenlijk geen idee hadden hoe ze met elkaar verbonden waren.
Het rijk van de Fae en de goden was een mysterie voor ons. Het was een land vol fantasie en magie dat alleen de oppervlakte van onze wereld raakte, en ons voedde zoals wij het voedden. Onze magie was op de een of andere manier anders, maar toch vergelijkbaar.
Het was een plek waar tijd soms niet bestond. Land en gebied konden daar na één stap zo erg veranderen dat het leek alsof je door een portaal in een videogame liep.
„Papa denkt dat je liegt,“ zei Aurora. Niets ontging haar. Ze had altijd scherp gelet op mijn relatie met haar beide vaders, al vanaf een jaar of vijf.
Ze lette goed op en merkte op hoe onze relatie heel anders was dan die van anderen.
Met een zucht rolde ik met mijn ogen. Ik stond op en liep naar de boekenkast in de woonkamer, die vol stond met mijn oude spreukenboeken.
Ik pakte er eentje uit. Het was van mijn moeder geweest, en ik had het ongeveer een week geleden eindelijk van haar gekregen. Het was lastig om nee te blijven zeggen tegen de Heksenkoningin als het om zulke familiestukken ging.
Ze was echter nog steeds niet komen kijken naar haar kleinkinderen. Niemand van mijn familie had dat gedaan... Maar het was beter zo.
In het boek stond een tekening van de ring. Hij was gemaakt van een zwart materiaal en leek veel op een liaan of knoop, met skeletvingers die een edelsteen vasthielden. Een robijn, om precies te zijn. De schets dateerde uit 635 na Christus en had als simpele titel „De ring van Persephone.“
„Dat moet wel nep zijn,“ zei Cole vol ontzag. Hij kwam van de bank af om het van dichterbij te bekijken. Zelfs Aurora en Rowan waren al komen kijken om het te inspecteren.
„Klopt die tijdlijn überhaupt wel? Ik bedoel, wanneer begonnen ze haar te aanbidden?“ vroeg Cole.
Ik zuchtte en sloot het boek, omdat ik geen zin had om over tijdlijnen en goden te beginnen. Cole was erg sceptisch, terwijl Seth wat makkelijker met dingen meeging.
Aan Cole proberen uit te leggen dat goden, als ze echt goden zijn, buiten de tijd staan... En hem ervan overtuigen hoe het later een label kon krijgen voor wat ze dachten dat het was... Tja.
Zonder dat dode heksen tot leven kwamen, kostte het veel te veel energie om het ongelijk van een scepticus te bewijzen. Dus bewaarde ik mijn verhaal voor een andere keer. Soms was het gewoon beter om dingen te laten rusten.
„Oké. Tijd om naar bed te gaan,“ zei ik. Cole moest erom grinniken, want hij wist dondersgoed hoe geïrriteerd ik was.
Rowan kreunde; hij wilde alleen maar meer horen om op te kunnen blijven. Aurora huppelde echter al naar haar slaapkamer aan het einde van het huis.
Tegen de tijd dat ze de kamer uit waren, sloeg Cole zijn armen om mijn heupen terwijl ik het boek veilig opborg. „Boos op mij?“
„Ik kan niet boos zijn. Je stelt vragen. Vragen zijn goed,“ gaf ik met lichte tegenzin toe. Ik was al wat minder boos toen hij kusjes op mijn schouder begon te drukken.
„Ik wil je verhaal nog steeds horen.“
„Mhmm,“ antwoordde ik. Ik sloot de kast terwijl ik mijn andere arm om hem heen sloeg. Ik liet mijn hand onder zijn shirt glijden, tot aan zijn broeksband.
Ik trok hem dichter tegen me aan. „Ik denk dat je liegt.“
„Oh, ik lieg absoluut. Een andere vrouw kan me nu echt niets schelen.“
„Is Seth thuis?“
„Hij is in het bos,“ antwoordde Cole, terwijl hij zachtjes in mijn oorlel beet. „Ik heb een leuk spelletje in gedachten. Wil je meespelen?“
Dit wekte mijn innerlijke wolf, die zich normaal gesproken rustig hield.
Ze leek er net zoveel van te genieten om heks en moeder te zijn als ik. Ze was tevreden met het zorgen voor anderen en bleef graag op de achtergrond. Maar momenten als dit klonken als een uitdaging. „Wat had je in gedachten?“
„Hij is op weg naar huis. Als je op tijd naar hem toe kunt rennen, zullen we je allebei neuken.“
„Op tijd?“ vroeg ik verward. Ik draaide me om en maakte me los uit zijn armen.
Cole's ogen veranderden al. De wolf in hem begon naar voren te komen terwijl hij breed naar me grijnsde.
„Ren, ren, ren, kleine wolf, voordat ik je als eerste kom opeten.“
