De afgewezen krijger Book 2
Auteur
Melanie Gomez
Lezers
133K
Hoofdstukken
20
In een wereld waar wolven en mensen naast elkaar leven, wordt Sterns leven op zijn kop gezet wanneer hij naar het koninklijk paleis verhuist. Daar raakt hij verstrikt in een web van jaloezie, misbruik en duistere magie. Terwijl de spanningen oplopen en geheimen aan het licht komen, moet Stern zijn innerlijke demonen onder ogen zien en degenen die hij liefheeft beschermen tegen een sinistere kracht die hun voortbestaan bedreigt. Met het lot van zijn familie en het koninkrijk op het spel, is Sterns reis er een van liefde, opoffering en de meedogenloze zoektocht naar gerechtigheid.
Hoofdstuk Een
STERN
Het is een paar maanden geleden dat alles geregeld werd, en nu sta ik hier bij de auto's en verhuiswagens terwijl de dozen worden ingeladen.
Ik had nooit gedacht dat ik naar het koninklijk paleis zou verhuizen. Nadat ik nee had gezegd tegen Cora, dacht ik dat het voorbij was.
Toen kreeg ik nog een kans met Riley, maar ik kon mezelf nog steeds niet bij elkaar rapen. Ik denk vaak aan wat had kunnen zijn, wat stom is want ik heb dit zelf veroorzaakt.
Ik probeer het niet te doen, omdat ik nu met Riley ben, maar mijn gedachten dwalen vaak af.
Als ik haar zie glimlachen en lachen om wat mensen zeggen. Hoe ze naar Theo kijkt en zoveel kan zeggen met één blik.
Hoe slank haar lichaam is, en hoe haar achterwerk eruitziet in die spijkerbroek. Ja, ik ben een slecht mens. Maar kun je het me echt kwalijk nemen?
Je wilt altijd wat je niet kunt hebben. Ik staar als iets plotseling mijn zicht blokkeert. Ik schrik op, kijk voor me en zie Theo me recht aankijken.
"Als je denkt dat ik hier blij mee ben, heb je het mis. Als het aan mij lag, was je hier niet."
"Ik waarschuw je nu, en maar één keer. Als ik je ooit betrap op kijken naar of iets proberen met mijn partner, maak ik je eigenhandig af."
"Hou op, Theo! Denk je dat ik hier blij mee ben?"
"Ik zou liever overal anders zijn. Ik zal elke dag gestraft worden voor mijn verleden. Dus geef me een break! Blijf bij me uit de buurt, en ik blijf bij jou uit de buurt."
"Blijf gewoon uit mijn zicht!"
"Dat ben ik van plan!"
"Theo schatje, we zijn klaar om te gaan! Laten we in de auto stappen," riep Cora.
Ik loop langs Theo, bots met mijn schouder tegen hem aan, wat hem zachtjes doet grommen. Ik negeer hem en stap in de passagiersstoel.
We rijden allemaal in dezelfde grote auto met Tomiah en Tanya vastgegespt in hun stoeltjes naast elkaar bij Corrin.
Tasha zit achterin naast Riley.
Je voelt de spanning in de auto als Theo achter het stuur gaat zitten. Het wordt een lange rit met deze eikel. Ik wil er gewoon aankomen zodat ik eruit kan en Kyro kan kalmeren.
We rijden urenlang over de weg, en mijn gedachten blijven malen. Hopelijk zitten we aan verschillende kanten van het paleis zodat we elkaar niet veel zullen zien.
Ik krijg een gedachtebericht van Riley omdat ze vast merkt dat ik gespannen ben.
"Jack, is alles oké?"
"Het gaat prima, Riley!"
"Ik weet dat het over Cora gaat..."
Ik draai snel mijn hoofd om naar haar te kijken helemaal achterin. Ik zie tranen langzaam vallen en denk oh nee, daar gaan we weer. Ik draai me om en kijk vooruit als ik haar antwoord.
"Het gaat niet over Cora! Het is gewoon dat..."
"Ik zag hoe je naar haar keek. Kijk je ooit zo naar mij?"
"Riley, zo is het niet! Kunnen we hier alsjeblieft over praten als we bij het paleis zijn?"
"Beloof me één ding, Jack! Als je ooit besluit iets te doen, wijs je mij eerst af."
"Ik zou de pijn niet aankunnen om te zien hoe je gedood wordt omdat ik niet goed genoeg was, en je achter Cora aan ging."
Mijn hart zakt en ik kan even niet ademen. Ik draai me om naar haar te kijken, en ze kijkt uit het raam met tranen die vallen.
Mijn aandacht wordt getrokken naar de bestuurderszijde als Theo een luide grom laat horen en de auto aan de kant zet. Cora wordt plotseling wakker en de baby's huilen nu.
"Stop met naar mijn partner kijken!" schreeuwde Theo.
"Wat is er aan de hand, Theo! Ik praatte met mijn partner via onze gedachten zodat we de kinderen niet wakker zouden maken!"
"Mag ik niet naar mijn partner kijken die achterin de auto zit? Of denk je dat ik altijd naar de jouwe kijk?"
Ik open de deur en spring eruit zodat de meiden de baby's kunnen kalmeren terwijl ik een meter of drie wegloop.
Ik kan niet geloven dat Riley zoiets zou zeggen!
Ik begrijp wel waarom ze zich zorgen maakt, maar ik zou nooit iets met Cora doen. Het zou me gedood krijgen, en dan?
"Weet je wat, Stern? Ik heb genoeg van je houding!"
"Oh geweldig, de gesprekspolitie is er. Ik mag met mijn partner praten. Ik mag naar mijn partner kijken! Laat me nu gewoon een paar minuten met rust voordat ik iets zeg..."
We horen een autodeur dichtslaan, en daar komt Cora aan. Ik draai me net om weg te lopen als ze roept dat ik moet stoppen.
"Ik weet niet wat er tussen jullie twee speelt, maar jullie moeten dit oplossen!"
"We moeten hier de komende achttien jaar mee dealen, en ik laat het niet zo zijn!"
Ik kijk naar Theo, en we snuiven allebei naar elkaar, terwijl we teruglopen naar de auto zodat we verder kunnen rijden.
Ik vertel Riley in mijn gedachten dat we over alles zullen praten als we bij het paleis zijn, privé. Ik zie haar knikken vanuit mijn ooghoek omdat ik mijn hoofd niet draai.
Nog een paar moeilijke uren in deze auto, zittend naast deze idioot, als we eindelijk bij het territorium aankomen.
We komen snel bij het huis, en zodra hij de auto stopt, spring ik eruit om een wandeling te maken. Ik moet mijn hoofd leegmaken voordat ik met Riley praat.
Ik zou nooit handelen naar mijn gevoelens voor Cora. Ik zou Riley dat nooit kunnen aandoen.
Ik weet dat ik de laatste tijd niet mezelf ben geweest omdat ik worstel met Kyro.
Ze heeft hier niet voor gekozen, en ze had nee tegen me kunnen zeggen, maar dat deed ze niet. Na alle slechte dingen die ik heb gedaan, bleef ze toch bij me.
Ik hoor Theo het personeel vertellen waar ze onze spullen moeten neerzetten, en gelukkig zitten we in een ander deel van het paleis, en ik zal een kantoor hebben zodat ik onze roedel in de gaten kan houden.
Ik heb Darren en Trannon de leiding gegeven en zal de zaken in de gaten houden terwijl we hier zijn. Theo heeft Cora's broers en hun partners de roedel laten leiden terwijl hij weg is.
Ik loop snel naar binnen met Riley achter me aan terwijl het personeel de kleintjes naar hun kamer brengt. Ze zijn allemaal in slaap gevallen en niemand gaat ze wakker maken.
We lopen achter een personeelslid aan, en als ze naar onze deur wijst, bedank ik haar en open hem zodat Riley me kan volgen.
Ik doe de deur achter ons dicht en zoek een slaapkamer zodat we privé kunnen praten.
Ze loopt naar binnen als ik de deur dichtsmijt, naar haar toe loop, haar gezicht vastpak en haar tegen de muur duw.
"Denk geen seconde dat ik je niet zou afwijzen! Je wenst alleen maar dat ik dat zou doen! Ik ben hier niet blij mee, maar jij gaat niet beslissen wat ik wel of niet doe met mijn gevoelens voor Cora!"
"Jij bent nu mijn partner. Ik ga mezelf zoveel mogelijk afzonderen en zal alleen tussen onze kamers en het kantoor zijn. Dat is het!"
Ik laat haar ruw los als ik me omdraai om even Kyro te kalmeren.
"Godin Riley, het spijt me zo, ik bedoelde niet..."
"Ga weg, Jack. Ik blijf wel in een aparte kamer."
Ik storm ons gebied uit omdat ik wat frisse lucht nodig heb. Ik sta op het punt naar buiten te lopen als ik een hand mijn arm voel grijpen.
Ik kijk en zie Theo me recht aankijken. Wat wil deze eikel nu? Ik wil gewoon met rust gelaten worden!
"Volg me, klootzak!"
Ik weet niet waarom ik gewoon knikte en hem volgde.
We lopen een gang door, passeren veel bewakers, als hij voor een paar deuren stopt. Ik zie hem zijn vinger op een pad leggen, en de deuren gaan open.
We lopen een bar in, en hij schreeuwt om twee biertjes en twee shots. Hij wijst naar een stoel, en als ik ga zitten, zie ik hem het shot drinken en een grote slok bier nemen.
Ik kijk gewoon rond als ik het shot neem en naar het bier kijk.
"Kijk, Jack! Ik ben niet blij dat je hier bent, maar jouw pup is de partner van mijn pup. Ik weet hoe je naar Cora kijkt en wat je voor haar voelt."
"Mijn vraag is waarom? Je hebt een partner. Dus waarom gedraag je je zo? Wil je Riley überhaupt wel als partner?"
"Dat wil ik! Ik hou meer van Riley dan wat dan ook! Het is mijn wolf, Kyro. Hij geeft me nog steeds problemen en wil de realiteit niet accepteren."
"Hij ergert zich aan Riley omdat ze Cora niet is. Ik vecht de hele tijd met hem als ik bij Riley ben. In mijn hoofd en hart heb ik Riley geaccepteerd. Maar Kyro wil de feiten niet accepteren."
"Hij zou Riley, Cora of onze pups nooit pijn doen, voor zover ik weet, maar hij mag jou gewoon niet. Geloof me, ik ken mijn plaats!"
"Net nog kwam hij naar buiten, waardoor ik Riley's gezicht ruw vastpakte terwijl ik tegen haar schreeuwde. Nu wil ze niet meer bij me in de buurt zijn."
Ik hoor hem een zucht met een grom laten horen als ik Kyro hoor teruggrommen. Ik smeek hem stil te zijn. Hij gaat ons nog vermoord krijgen!
"Weet je, jouw wolf is zeker iets bijzonders. Hij wil niet eens met me praten, en toen Axel met hem probeerde te praten, zei hij dat hij weg moest gaan en blokkeerde hem."
"Dus, aangezien ik weet dat hij ons nog steeds kan horen, zal ik gewoon hardop praten. Als hij problemen blijft veroorzaken met zijn partner of wie dan ook."
"Zal ik Dr. Ritz hem wat medicijnen laten geven zodat hij geen probleem meer zal zijn."
Ik voel Kyro in mijn hoofd terugdeinzen en tot rust komen. Ik weet zeker dat Theo ons vast zal laten binden en mijn wolf zal laten behandelen als dat nodig is.
Achttien jaar zou een lange tijd zijn zonder een actieve wolf, maar ik zou het doen als het moet gebeuren.
"Als het een probleem wordt, zal ik me er niet tegen verzetten als je de dokter de medicijnen laat geven."
"Ik heb wel één vraag. Hoe was het toen Cora je markeerde? Ik bedoel, ik heb verhalen gehoord over de koninklijken, en ik ben nieuwsgierig?"
"Ze kan me letterlijk op mijn knieën krijgen!"
