Galatea Logo
Klantenservice
Weerwolven & gedaanteverwisselaars
Maffia
Miljardairromance
Bully-romance
Langzaam opbloeiende liefde
Van vijanden tot geliefden
Paranormaal & fantasy
Voorbestemde partners
Sportverhalen
Studentenromance
Verhalen over tweede kansen
Bekijk categorieën
Beoordeeld met een 4,6 in de appstore
GebruiksvoorwaardenPrivacyHerroepingsrechtImpressum
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for De afwijzing van de omega

De afwijzing van de omega

Auteur
Emit Raveler
Lezers
17.0K
Hoofdstukken
81
Auteur
Emit Raveler
Lezers
17.0K
Hoofdstukken
81
😱Thriller🐺Weerwolven en Shifters💔Afgewezen partner👩‍❤️‍👨Uitverkoren partner🐺Lycans💪🏻Beschermer🧙‍♂️Paranormaal en fantasy💪🏻Alfamannetjes💪Sterke vrouwen⚔️Actie en avontuur👑Royalty en aristocraten🐺Paranormaal

Verstoten. Tot zwijgen gebracht. Verborgen onder jaren van onderdrukking.

Arwen Thorne wordt naar Bloodmoon gestuurd als een politiek offer om een oorlog tussen de roedels te voorkomen. Ze verwacht dat de Lycan-koning haar zal vernietigen. In plaats daarvan herkent Kaine Lockwood haar.

Niet als de gebroken Omega die Silvertail probeerde weg te vagen. Niet als de vervanger die in de plaats van een andere wolf is gestuurd. Maar als het meisje dat hij jaren geleden ontmoette — de enige die hij nooit echt is vergeten.

Wat een tijdelijke alliantie had moeten zijn, verandert in iets veel gevaarlijkers wanneer begraven herinneringen, verboden waarheden en een ondergronds netwerk in de vallei aan de oppervlakte komen.

Want Arwen was nooit zwak. Ze werd tot zwijgen gebracht. En de band tussen haar en Kaine was nooit iets wat de vallei kon voorkomen — alleen vertragen.

Nu de territoria verdeeld raken, oude machten instorten en wolven eindelijk weer beseffen hoe echte kracht eruitziet, moet Arwen beslissen wie ze wil worden: De Omega die ze probeerden uit te wissen… Of de koningin op wie de vallei al die tijd heeft gewacht.

De poorten zijn geopend. 🌙

Hoofdstuk 1: De geur van verraad

ARWEN

Het landhuis trilde van de lach.
Silvertail-wolven doorkruisten de binnenplaats in wervelingen van zilver en wit, terwijl linten en bloemblaadjes als sneeuw over de plavuizen verspreid lagen. De geur van kamperfoelie, champagne en het kleinste spoortje maanlichtmagie hing in de lucht – zo helder dat het bijna pijn deed om ernaar te kijken.
Het had een perfecte dag moeten zijn.
Cindy’s trouwdag. De stralende dochter van de alpha. De trots van de roedel.
En mijn vijfentwintigste verjaardag.
Twee redenen om te glimlachen. Twee redenen om te doen alsof de pijn van het ongekoppeld zijn niet nog steeds als een doorn in mijn borst stak.
Ik klemde mijn handen steviger om de rand van mijn rok en baande me een weg door de gangen van het Hawthorne-landgoed, terwijl ik beleefd knikte naar passerende roedelleden. Ik had geleerd wanneer ik moest glimlachen en wanneer ik naar de achtergrond moest verdwijnen.
Binnen gonsde elke gang van opwinding, van gefluister over de vereniging tussen onze roedel en de lycans. Uit de keukens klonk het gerammel van pannen, vlagen van gelach en de geur van geroosterd vlees; ergens speelde een viool een romantische melodie die de pijn in mijn borst alleen maar erger maakte.
Maar onder al die vreugde voelde er iets in de lucht niet goed.
De lucht drukte tegen mijn huid als een waarschuwing – dik en rusteloos, alsof de muren zelf hun adem inhielden. Toch was het Nyra niet. Mijn wolf was al jaren aan het vervagen.
De meeste wolven leefden met hun andere helft die onder hun huid gonsde, een constante aanwezigheid – een hartslag naast die van henzelf. De mijne was nooit echt ontwaakt. Sinds mijn zestiende verjaardag had ik alleen vluchtige fluisteringen van Nyra gekend voordat ze weer in stilte wegzonk. Het was een van de redenen waarom de roedel me zwak noemde – breekbaar. Dat ik in datzelfde jaar mijn beide ouders verloor, had hen nog een excuus gegeven. Moeders keken me met medelijden aan en krijgers met minachting.
De blik van Alpha Fenris bleef altijd net een fractie te lang op mij rusten. Metend. Wegend.
Dus toen er nu onbehagen door me heen trok, zei ik tegen mezelf dat het de zenuwen waren – het gewicht van Cindy’s bruiloft en mijn eigen ongekoppelde verjaardag die botsten in één wrede grap van het lot. Ik hield mezelf voor dat ik belachelijk deed. Overgevoelig. Omega-zacht.
“Cindy?” riep ik zachtjes terwijl ik haar vertrekken naderde.
Geen antwoord. Vreemd.
De bruid had omringd moeten zijn door dienstmeisjes, gillend en druk doend over krullen en sluier – niet uren voor haar huwelijk met Kaine Lockwood verdwenen zijn. De lycan-koning. Heerser van de Bloodmoon-clan, de meest gevreesde roedel die er bestond.
Alpha Fenris had vanochtend het dak er al bijna afgeblazen omdat ze te laat was. Als ze weer vermist was, zouden de rapen gaar zijn – voor ons allemaal.
Ik probeerde de bewerkte deur. Op slot. Natuurlijk.
Met opeengeklemde kaken glipte ik achter het fluwelen gordijn de smalle bediendenkrabgang in, die als een verborgen ader achter de gastenverblijven liep. De steen voelde koel onder mijn vingers terwijl ik langs de muur tastte, mijn hart iets te hard bonzend.
“Cindy, ben je—”
De woorden stierven in mijn keel. De geur raakte me als eerste.
Herfstbladeren. Warme vacht. Mannelijk.
Het kronkelde door mijn longen als een vonk die vlam vat. Mijn pols haperde. Mijn knieën gaven bijna toe.
En toen – Nyra. Mijn wolf.
Ze verrees uit de schaduwen van mijn geest, fel en plotseling, een steekvlam waar jarenlang niets dan as was geweest. “Maat.” Het woord werd niet zozeer uitgesproken, maar eerder in mijn botten gekerfd.
Mijn adem stokte. Mijn hart denderde.
Het medaillon tegen mijn keel werd warm, en Nyra’s aanwezigheid flakkerde, haar stem bereikte me door een vreemde waas.
Nee. Niet hier.
Niet nu.
De kamer achter de verborgen deur was schemerig, de gordijnen gesloten, de lucht zwaar van warmte en iets donkerders. Iets dat mijn huid deed tintelen en mijn maag deed omdraaien.
Ik duwde het paneel opzij, stapte naar binnen en rukte de gordijnen open. Daglicht stroomde over het bed.
Zijden lakens. Verstrengelde ledematen. Cindy lag half bedekt uitgestrekt, haar gouden haar als een aureool tegen de kussens.
En naast haar, zich met een vloek omdraaiend, de ogen wijd van afschuw toen het licht zijn blote huid raakte—
Jasper Hale. De zoon van de bèta. De volgende in lijn om de rol over te nemen. Vertrouwd door iedereen. Bestemd om te leiden.
De jongen wiens glimlach me ooit over mijn eigen voeten had doen struikelen tijdens de training. De jongen die met me door appelboomgaarden had gerend en me had vastgehouden in de nacht dat mijn ouders stierven. De jongen van wie ik stilletjes en hopeloos had gehouden, zolang ik me kon herinneren.
Die geur die door de kamer kringelde, door mij heen—herfstbladeren en warme vacht—het was de zijne.
En hij was mijn partner.
De band knetterde tussen ons, een scherpe, elektrische aantrekkingskracht die mijn vingers naar hem toe deed trekken ondanks alles. Nyra jankte diep in mij, een laag, wanhopig geluid. “Partner.”
Cindy knipperde met haar ogen, fronsend alsof ik haar had betrapt tijdens een dutje in plaats van… dit. Haar blik vond de mijne—irritatie, geen schaamte. Ze haalde adem om tegen me uit te vallen, maar kokhalsde toen, een hand naar haar mond vliegend.
“Goden,” siste ze, terwijl ze van het bed strompelde en het laken met zich mee naar de badkamer trok. Het kokhalzen dat volgde klonk woedend.
Ik vocht tegen de drang om hetzelfde te doen. Mijn maag kromp ineen terwijl de waarheid tot me doordrong. Mijn partner was hier, in Cindy’s bed. In haar.
Zelfs na alles wat ik had gezien, reikte de band nog steeds naar hem uit.
Nyra kermde—een geluid dat ik meer voelde dan hoorde.
Ik hield mijn ogen op de verre muur gericht en weigerde naar Jasper’s blote huid te kijken terwijl hij naar zijn kleren graaide. “Dit gebeurt niet,” fluisterde ik, een snik verbijtend die zo scherp was dat het pijn deed.
“Arwen—” Jasper’s stem klonk zacht, vol van iets dat op spijt leek.
Nee. Spijt was niet genoeg. Spijt kon dit niet aanraken.
“Nee…” Mijn stem brak toen hij zijn broek aanhees en naar me reikte.
De zwakke statische elektriciteit van de band vonkte over mijn huid, heet en bedwelmend en fout. Mijn maag draaide om. De kamer kantelde.
Cindy kwam wankelend de badkamer uit en veegde haar mond af aan een hoek van het laken. Ik draaide me om en stoof langs haar heen, een hand over mijn mond geklemd.
Jasper. Mijn jeugdliefde. Mijn bijna-alles. Mijn partner.
En hij was in Cindy’s bed geweest.
Niet bij mij.
Nooit bij mij.

Ontdek Galatea

The Unchosen Path (Nederlands) Book 4Ingewikkelde vriendschap 3: Heavy metal Boek 2Ren niet wegDe Kemora archieven 2: Het verkeerde type meisjeKoning Reiks boek 1: Koning Reiks

Nieuwste publicaties

Een gevaarlijke vereniging boek 2Verliefd op de maffiabroers Boek 3Verliefd op de maffiabroers Boek 2Een tweede kansDe Ridge Mountain-roedel boek 5: De voorspelling

Leeslijsten

Alles weergeven

Duik in romantische boekencollecties samengesteld door onze lezers.

Nieuw nederlands mei 2025 (nl)

door Laura Twente

12 boeken

Nederland weerwolven

door Laura Twente

11 boeken

Ahoeee!!!!

door jumpy_cumquat_679

4 boeken

Nieuwe Nederlandse

door Laura Twente

17 boeken

Winterhof

door celestial

4 boeken

Boeken bewaren

door anita68

15 boeken

Makes me an emotion Rollercoaster

door DragonwingsV

17 boeken

Love me a mafia man!! 🌶️

door Heidi

10 boeken

High recommended(english/german)

123 boeken

Good ones...

door nicila88

66 boeken

Read books

door Kat Jones

32 boeken

Read already

door Hennessey

14 boeken

Read again

door giggly_ostrich_626

38 boeken

Mates

door Katajanmarja

15 boeken

Finished and fun

door CassandraMeane

31 boeken