De CEO in mijn macht Book 2
Auteur
Kimi L. Davis
Lezers
16,9K
Hoofdstukken
11
Het idyllische gezinsleven van Jenny en Kieran neemt een mysterieuze wending wanneer ze verhuizen naar een nieuw huis met een duister verleden. Terwijl Jenny zich verdiept in de spookachtige manuscripten die de vorige eigenaar heeft achtergelaten, voelt ze een onheilspellende band met een personage genaamd Emmie. Met verontrustende gebeurtenissen die zich om hen heen ontvouwen, moet Jenny haar groeiende obsessie zien te beheersen en tegelijkertijd het geluk van haar gezin bewaren. Zullen de geheimen van het huis haar verteren, of zal ze de waarheid ontdekken voordat het te laat is?
Hoofdstuk 1.
Boek 2
JENNY
„Ik glimlachte toen ik Kierans borst zag op en neer gaan terwijl hij sliep. Ik vroeg me af waar hij over droomde.
Ik voelde me dapper en legde mijn hand op zijn gespierde borst, mijn vingers gleden over zijn naakte huid.
Hij maakte me vaak wakker voor seks. Misschien kon ik hem nu eens hetzelfde flikken.
Mijn vingers gleden lager. Ik bleef naar zijn knappe gezicht kijken terwijl ik mijn hand om zijn penis sloot en hem in zijn slaap streelde.
Ik dacht dat hij zijn ogen zou opendoen, maar hij maakte alleen een zacht geluidje en bleef slapen. Hij moest moe zijn van het werk, of misschien had ik hem gisteravond uitgeput.
Bij die gedachte kreeg ik een kleur en voelde ik me opgewonden.
Kom op Jenny. Hou je in!
Ik probeerde me te concentreren op het verwennen van mijn man. Ik bleef hem aanraken, wat hem opnieuw deed kreunen. Ik probeerde niet te lachen omdat ik hem niet wakker wilde maken.
Als je niet wilt dat hij wakker wordt, waarom raak je hem dan aan?
Oké, misschien jok ik een beetje. Ik wilde wel dat hij wakker werd omdat ik gewend was zijn ogen als eerste te zien in de ochtend.
Kieran maakte mij altijd wakker, dus nu ik voor hem wakker was geworden, wilde ik dat hij zijn ogen opende zodat ik ze kon zien en mijn dag kon beginnen.
Kom op, schat. Word wakker, zei ik terwijl ik hem bleef strelen. Zijn penis werd harder maar zijn ogen bleven dicht.
Waarom werd hij niet wakker? Hij was altijd eerder wakker dan ik, maar vandaag niet?
Ik wist dat hij moe was van gisteravond, maar dat betekende niet dat ik mijn dag moest beginnen zonder de liefde in zijn ogen te zien.
Ik was zo druk bezig met mopperen in mijn hoofd dat ik niet doorhad dat hij wakker was geworden en me omdraaide zodat ik op mijn rug lag en hij boven me.
Eindelijk deed hij zijn ogen open.
„Stout meisje. Weet je niet dat je een man niet moet plagen als hij slaapt?" zei hij voordat hij zijn neus in mijn nek drukte, wat me deed huiveren van genot.
„Als ik dat niet doe, wordt meneer niet wakker en kan ik mijn dag niet beginnen. En aangezien ik een prachtige dochter heb met die man, moet ik opstaan en naar haar gaan kijken," zei ik.
Ik kreunde toen Kieran in mijn tepel kneep en mijn nek kuste.
„Ik weet zeker dat het kind nog wel even kan wachten. Maar ik kan mijn dag niet beginnen zonder jou te hebben," zei hij terwijl hij zijn penis in me schoof.
Hij bleef ongeveer een minuut stil liggen terwijl mijn lichaam aan hem wende voordat hij begon te bewegen.
Kieran bewoog hard en gestaag, waardoor ik bijna klaarkwam. Zijn lippen gleden over mijn lichaam en lieten overal een tintelend gevoel achter.
Ik kreunde en greep zijn armen vast, maar hij pakte snel mijn polsen en hield ze boven mijn hoofd.
„Handen altijd opzij," zei hij voordat hij me diep kuste net toen ik een orgasme kreeg, waardoor ik onder hem trilde.
Kieran kwam kort daarna klaar en bleef bovenop me liggen terwijl hij in me klaarkwam. Ik wilde hem omhelzen en dicht tegen me aan houden, maar hij hield mijn armen nog steeds vast.
Hoe lang we ook samen waren, Kieran liet me nooit de touwtjes in handen hebben tijdens de seks. En ik wilde dat zo graag...tenminste één keer.
Nadat we allebei tot rust waren gekomen, gaf Kieran me een lome glimlach voordat hij mijn neus kuste.
„Goedemorgen, vrouw," zei hij, zijn bruine ogen keken in de mijne.
„Je bent laat, man," probeerde ik hem op zijn nummer te zetten, maar ik voelde me nog steeds lekker door wat hij met me had gedaan.
„Hoe kun je verwachten dat ik wakker word als ik de mooiste droom heb?"
„Oh?" Ik trok mijn wenkbrauwen op. „En waar droomde je over?"
„Het is eigenlijk een wie," zei hij met een speelse glimlach.
„Oké. Over wie droomde je dan?"
Hij streek met zijn vinger over mijn gezicht. „Een prachtige vrouw. Een ongelooflijk mooie vrouw."
Mijn glimlach verdween en mijn ogen werden smaller. „Wie?"
„Haar naam is geheim. Maar ik wilde gewoon niet wakker worden; ze was zo mooi," zei hij opnieuw.
Mijn ergernis veranderde in angst. Alle twijfels die ik diep in mijn hart had verborgen, kwamen weer naar boven en toonden hun lelijke gezichten.
Kieran droomde over een mooie vrouw. Was ik niet mooi? Hij zei dat de vrouw zo mooi was dat hij niet wakker wilde worden, wat betekende dat hij mij niet wilde zien.
Was ik lelijk?
Ik voelde de tranen opkomen terwijl herinneringen aan mijn stieffamilie terugkwamen en me koud lieten voelen terwijl ik probeerde ze te vergeten.
Maar hun woorden wilden niet weggaan. Ook al waren ze dood, ze lieten me niet met rust.
Hoewel Kieran me met een glimlach aankeek, keek ik hem niet meer aan.
In mijn hoofd was ik terug in het verleden waar mijn stiefvader en stiefbroer me uitlachten en me vertelden hoe lelijk ik was.
„Oh nee. Nee, nee, nee, Aardbei. Je gaat me niet verlaten," hoorde ik Kierans stem, maar het klonk ver weg.
Ondanks dat ik een nare herinnering had, klampte ik me vast aan zijn stem en gebruikte die om mezelf terug te brengen naar het heden.
Ik knipperde een paar keer met mijn ogen om er zeker van te zijn dat ik terug was in het hier en nu. Kieran keek me nu bezorgd aan, zijn hand op mijn wang.
„Hé. Ben je weer bij me, lieverd?" vroeg hij zachtjes. Ik knikte, me beschaamd voelend dat ik zelfs na al die tijd nog steeds werd beïnvloed door mensen die niet meer in mijn leven waren.
„Sorry. Ik dacht gewoon aan iets stoms," probeerde ik op te staan, maar hij liet me niet gaan. „Laat me los. Ik moet naar Rose gaan kijken."
„Niet voordat ik wil dat je gaat," zei hij, waardoor ik me weer geïrriteerd voelde.
„Je kunt beter weer gaan slapen en dromen over die mooie vrouw. Ik heb een dochter om voor te zorgen," probeerde ik hem weg te duwen, maar hij was te sterk.
De speelse glimlach was terug op zijn gezicht.
„Maar ik heb je nog niet verteld wie de vrouw is."
„Het kan me echt niet schelen. Jij bent degene die geobsedeerd is door haar. Ik niet."
Hij lachte. „Als ik niet beter wist, zou ik zeggen dat je jaloers bent."
„Nou, elke normale vrouw zou dat zijn als haar man over een andere vrouw droomt!" zei ik boos, terwijl ik de pijn in mijn hart probeerde te negeren.
Mijn stiefvader had gelijk; ik zou nooit genoeg zijn voor iemand. Ik zou nooit mooi genoeg of slim genoeg zijn. En dit was het bewijs.
Deze keer lachte hij hard en ik wenste dat ik hem met iets kon slaan. Hij was zo ongevoelig.
Het kon hem niet schelen dat ik overstuur was. Hij kon niet zien dat zijn dromen over een andere vrouw me ongemakkelijk maakten.
„Mijn lieve meisje," lachte hij terwijl hij opzij schoof en me naar zich toe trok zodat ik mijn hoofd op zijn schouder moest laten rusten.
„Hoe kun je zelfs denken dat ik over een andere vrouw zou dromen dan jij?"
Mijn hart voelde zich iets beter, maar ik haalde mijn schouders op. „Ik weet het niet. Je wilde me haar naam niet vertellen en bleef zeggen dat ze ongelooflijk mooi was."
„Ik plaagde je alleen maar. Ik droomde over jou, dus natuurlijk wilde ik niet wakker worden. Maar ik besef nu dat wakker worden en jou zien net zo goed is."
Ik keek hem achterdochtig aan. „Was het eerst niet goed?"
Hij lachte, nog steeds geamuseerd. „Elke dag sinds ik je heb ontmoet is goed geweest, Aardbei. En mijn leven zal goed zijn zolang jij erin bent."
„Dus..." zei ik langzaam. „Als ik je zou verlaten, dan zou het leven niet goed zijn?"
Hij veranderde onmiddellijk. Zijn armen om me heen werden strakker en zijn bruine ogen werden donkerder.
„Maak nooit meer de fout om zoiets te zeggen, Aardbei. Ik meen het."
Ik voelde me bang en knikte snel. „Het spijt me."
Hij kuste mijn voorhoofd. „Je bent alles voor me, Jenny. Ik kan en wil geen enkele dag zonder jou leven. Begrijp je dat?"
Ik glimlachte en knikte. „Ik hou van je, Kieran."
„Ik hou van jou, Jen. En alleen van jou. Vergeet dat nooit," zei hij voordat hij me diep kuste, waardoor ik een uur te laat was om mijn dochter te zien.
***
„Mama!" riep Rose, terwijl ze haar armen uitstak en wilde dat ik haar oppakte. Ik tilde haar op en kuste haar mollige wang.
„Goedemorgen, Prinses. Heb je lekker geslapen?" vroeg ik, en ze knikte met een grote glimlach op haar lieve gezichtje.
„Ja!"
„Geweldig! Kom, we gaan in bad en daarna ontbijten," zei ik terwijl ik haar meenam naar de badkamer, waar al een bubbelbad klaarstond.
Rose was altijd enthousiast over in bad gaan, wat me een goed gevoel gaf.
Ik maakte me altijd zorgen dat mijn kinderen misschien niet van baden zouden houden en ik ze zou moeten dwingen, wat ze misschien van streek zou maken.
Ik wilde niet dat mijn kinderen van streek zouden raken. Ik wilde mijn best doen om ze gelukkig te houden.
Na haar in bad te hebben gedaan, trok ik haar een nieuwe jurk aan. Kieran was erg kieskeurig over Rose's kleding.
Hij wilde nooit dat ze een oude outfit droeg, dus zorgde hij ervoor dat haar garderobe elke maand werd vervangen. Al haar oude kleren, schoenen en accessoires werden weggehaald en vervangen door nieuwe.
We hadden er vaak ruzie over. Ik zag er geen probleem in om haar een outfit meerdere keren te laten dragen, maar hij wilde niet van gedachten veranderen.
En hoe vaak ik hem ook vertelde dat het zonde van het geld was, hij wilde niet luisteren.
Het zou nog tot daar aan toe zijn geweest als het alleen Rose was waar hij zich zorgen om maakte, maar nee. Hij behandelde mij op dezelfde manier. Mijn garderobe werd elke maand vervangen, net als die van onze dochter.
Hij liet me geen oude kleren dragen. Op een dag vertelde hij me dat als ik mijn jurken na één keer dragen wilde weggooien, ik dat kon doen en hij de oude jurk zou vervangen door een nieuwe.
En elke keer dat ik erover wilde discussiëren, vertelde hij me dat hij als publiek figuur niet kon hebben dat zijn vrouw en dochter in oude kleren werden gezien.
Dat maakte dat ik stopte met discussiëren, omdat ik hem niet in verlegenheid wilde brengen.
„Honger?" vroeg ik haar.
Ze knikte. „Ja, mama." Ze pauzeerde. „Is papa weg?"
„Nog niet." Ik schudde mijn hoofd. „Hij wacht op je. Hij wil vandaag met je ontbijten."
Rose's gezicht lichtte op toen we naar de eettafel gingen waar Kieran al zat en de dienstmeid thee voor hem inschonk. Hij glimlachte toen hij ons zag binnenkomen en stond op om Rose in zijn armen te nemen.
„Goedemorgen, Zonnestraaltje!" Hij kuste haar wang. „Je ziet er zo mooi uit als altijd!"
„Papa!" riep Rose en sloeg haar kleine armpjes om zijn nek. Ik wist dat ze nu niet meer naar beneden zou willen komen. Kieran zou haar op schoot moeten laten zitten en haar ontbijt moeten voeren.
Ze mocht dan onze dochter zijn, maar het was duidelijk dat ze meer van Kieran hield dan van mij.
Zoals ik al verwachtte, verliep het ontbijt met Rose op de schoot van haar vader terwijl ze at.
Hoewel Kieran laat was en zijn telefoon bleef rinkelen, negeerde hij alles en concentreerde hij zich alleen op zijn dochter.
Terwijl ik de twee zag communiceren, kon ik niet anders dan denken hoe het zou zijn als Rose een broertje of zusje zou hebben. Ze was al twee, dus misschien was het tijd voor nog een kind.
Waarom vraag je het niet aan Kieran?
Ja, ik zou het hem vragen. Maar wat als hij geen kind wilde? Ik was erg gelukkig met Rose, maar ik wilde niet dat ze zou opgroeien met een eenzaam gevoel zoals ik had gehad.
En hoewel ik een stiefbroer had, maakte dat me alleen maar eenzamer.
„Goed, wees nu een braaf meisje. Ik ben vanavond terug," zei Kieran, terwijl hij Rose's wang kuste en haar aan mij gaf. Maar ze begon te mopperen dus zette ik haar neer en kuste Kieran.
„Fijne dag. Bel me zodra je er bent," zei ik tegen hem.
„Dat zal ik doen. Wees voorzichtig, oké? En houd dit kleintje in het gareel," antwoordde hij terwijl ik hem hielp zijn colbert aan te trekken.
Ik lachte en knikte. „Dat zal ik doen. En Kieran, als het mogelijk is, probeer dan wat vroeger thuis te komen. Er is iets wat ik je wil vertellen."
„Is het belangrijk?" vroeg hij, zijn ogen verzachtten van bezorgdheid.
„Een beetje." Ik haalde mijn schouders op. „Maar niets dringends. Dus haast je niet om vroeg thuis te komen."
„Maak je een grapje? Ik had alleen maar een excuus nodig om thuis te komen bij jou en Rose, en jij, mijn geweldige vrouw, hebt me het perfecte excuus gegeven om tegen mijn vader en broer te zeggen.
„Maak je geen zorgen. Ik ben snel terug." Hij kuste mijn voorhoofd en liep naar de deur, waar de chauffeur wachtte om hem naar zijn werk te brengen.
„Ik hou van je," zei ik en wachtte tot Rose hetzelfde zei.
„Ik hou van je, papa!" riep ze bijna, wat Kierans glimlach alleen maar groter maakte.
„Ik hou van jou, mijn lieve vrouw." Hij kuste me voordat hij zich tot zijn dochter wendde. „Ik hou van jou, Prinses."
Rose hield mijn vinger vast met haar kleine handje en we keken allebei toe hoe Kieran de deur uitging en ons achterliet om de dag samen door te brengen.
Maar ik wist dat hij snel terug zou zijn, en dan zou ik hem vragen naar nog een kind.
Nog maar een paar uur."
