De verloren prinses Boek 2
Auteur
Holly Prange
Lezers
19.0K
Hoofdstukken
50
In een wereld waarin magie en het bovennatuurlijke met elkaar verweven zijn, moeten Everly, een machtige fee, en haar partner Logan, een felle alfawolf, zich een weg banen door een verraderlijk landschap vol verraad, gevangenschap en duistere krachten. Wanneer Everly wordt ontvoerd door de Prins der Duisternis, begint Logan aan een gevaarlijke reis om haar te redden, die hen allebei naar het hart van de onderwereld van de feeën voert. Terwijl ze strijden tegen kwaadaardige vijanden en verborgen waarheden blootleggen, wordt hun band op de proef gesteld als nooit tevoren. Zal hun liefde sterk genoeg zijn om de duisternis te overwinnen die hen dreigt te verzwelgen?
Hoofdstuk 52.
Boek Twee
Everly's verhaal is nog lang niet ten einde, ook al heeft ze haar sprookjesachtige geluk gevonden. Terwijl ze steeds dieper in haar fee familiegeschiedenis duikt, beginnen de spoken uit haar verleden weer op te doemen. Ze had geprobeerd alles achter zich te laten, maar als geen ander weet ze dat geheimen niet eeuwig verborgen blijven. Het verleden heeft de neiging om je in te halen, hoe hard je ook rent.
EVERLY
Gelukkige eindes zijn een grappig ding...
Je zou denken dat het verhaal daar ophoudt, maar zo zit het niet in elkaar, hè?
Ik vond mijn gelukkige einde met mijn ware partner, Logan, maar ons verhaal eindigde daar niet.
Er is nog zoveel meer gebeurd na mijn 'en ze leefden nog lang en gelukkig'...
Vooral wat er na onze verbindingsceremonie plaatsvond...
Dat is een verhaal dat het vertellen waard is - eentje dat een hele nieuwe wereld van mogelijkheden opent...
En mensen uit mijn verleden terugbrengt waarvan ik dacht dat ze voorgoed verdwenen waren.
Maar ik weet beter dan de meesten, als voormalige verloren prinses op de vlucht voor haar verleden, dat wat verloren is altijd teruggevonden kan worden...
EEN JAAR EERDER
Ik hoor Logans vertrouwde voetstappen de gang afkomen - een geluid dat ik inmiddels goed ken.
Hij komt regelrecht naar onze slaapkamer.
Ik doe mijn uiterste best om onze gedachtenlink te blokkeren.
Als hij mijn gedachten kan lezen, is de sensuele verrassing die ik heb voorbereid naar de knoppen.
Zijn voetstappen komen nu dichterbij. Ik moet snel handelen.
Ik sluit mijn ogen, gebruik mijn Fae-krachten, en in één keer flikkeren alle witte kaarsen die ik in de kamer heb neergezet aan.
Ik strooi nog wat rozenblaadjes op het bed en trek dan vlug mijn nachtjapon uit.
Ik pak de amberkleurige fles massageolie van het nachtkastje en begin de zoetgeurende olie over mijn naakte lichaam te smeren.
Delisia heeft deze olie gemaakt met een krachtig liefdesdrank dat ze vond in een bes tijdens haar reis door Zuid-Amerika.
Logan en ik hebben eigenlijk geen liefdesdrank nodig... We kunnen elkaar al niet met rust laten sinds onze verbindingsceremonie twee weken geleden... maar de olie werkt fantastisch!
Meteen word ik kletsnat, verlangend naar het gevoel van mijn partners lid dat in en uit me glijdt.
Plotseling hoor ik een zacht klopje op de deur.
Ik zet de fles terug op het nachtkastje en ga op het bed liggen.
'Kom binnen, schat,' zeg ik.
De deur gaat open en Logans lange, gespierde gestalte verschijnt in de deuropening.
Hij stapt het schemerduister van de kaarsen in en ik zie zijn glimlachende gezicht.
'Wat is dit allemaal?' vraagt hij me.
'Verrassing,' zeg ik, met de meest verleidelijke stem die ik kan opzetten.
Logan aarzelt niet. Hij schopt zijn schoenen uit, gooit zijn jas op de grond en springt op het bed.
'Dit is de beste dag ooit,' zegt hij.
'Dat zei je gisteren ook,' zeg ik.
'Elke dag met jou is de beste dag ooit,' zegt hij met een glimlach.
Logan laat een vinger langs mijn arm glijden. Het gaat soepel, glad gemaakt door de magische olie.
Dan drukt hij zijn gezicht tegen mijn buik en kust langs mijn lichaam omhoog.
'Mijn hemel...,' zegt hij. 'Je ruikt verrukkelijk.'
'Trek de rest van je kleren uit,' zeg ik. 'Ik wil niet de enige naakte zijn.'
Hij gaat op zijn knieën zitten en trekt zijn shirt uit, waarbij elke rij perfecte buikspieren één voor één zichtbaar wordt, terwijl ik snel zijn riem losmaak. Dan trekt hij zijn spijkerbroek uit en die voegt zich bij de rest van zijn kleren op de vloer.
Logans lid is al keihard.
Ik neem het in mijn handen en neem de top in mijn mond, genietend van het geluid van zijn gekreun.
'Everly,' fluistert hij, 'dat voelt geweldig.'
Hij haalt zijn vingers door mijn haar, het stevig bij de wortels vastpakkend.
Ik blijf zijn lid op en neer likken terwijl zijn handen naar mijn nek glijden en dan over mijn borsten.
Hij knijpt in mijn tepels en nu ben ik degene die kreunt. Maar het geluid wordt gedempt door zijn hardheid, die nu diep in mijn keel zit.
'Ik wil je aanraken,' zegt hij.
Dat hoeft hij me geen twee keer te zeggen...
Ik haal zijn lid uit mijn mond en ga op mijn knieën zitten, op ooghoogte met hem.
Onze lippen vinden elkaar terwijl ik zijn hardheid weer met mijn hand vastpak en steeds harder begin te stroken.
Zijn vingers vinden mijn kutje en hij kreunt opnieuw.
'Verdorie,' zegt hij, 'je bent zo nat.'
'Ik wil je, Logan,' zeg ik. 'Ik wil je in me voelen.'
'Draai je dan om, mijn lieve partner,' zegt hij.
Ik doe wat hij zegt en draai me om, mijn billen tegen zijn heupen drukkend.
Hij pakt ze stevig vast en geeft er een lichte tik op voordat hij zijn lid tegen mijn opening plaatst.
Ik graaf mijn handen in het bed, mezelf stabiliserend, en tril van opwinding.
Maar net als hij op het punt staat zichzelf in me te stoten, maakt een luide knal een einde aan mijn opwinding en verandert die in angst.
Ik kijk snel de kamer rond en zie dat het vuur in de open haard vonkt en ongecontroleerd brandt.
'Ben jij dat?' vraagt Logan me.
'Ik denk het niet,' zeg ik. 'Niet expres in ieder geval.'
Hij beweegt zijn lichaam voor me, me beschermend tegen wat er ook gaat gebeuren.
Plotseling klinkt er nog een luide knal en gebeurt er iets heel vreemds.
Een envelop schiet uit de vlammen, vliegt door de lucht en landt precies op ons bed.
We staren er beiden verbaasd naar.
De envelop is felrood en heeft onze namen erop geschreven in sierlijk handschrift.
Ik reik ernaar, maar Logan legt zijn handen op de mijne.
'Laat mij hem openmaken,' zegt hij. 'Voor de zekerheid...'
Hij pakt hem en scheurt het papier open, de brief eruit halend.
Samen met het papier komt er wat zilverachtig glitterachtig spul mee. Ik weet wat dat spul is... Ik heb het eerder gezien.
Het is Fae-stof!
'Lees het hardop!' zeg ik tegen hem, vol opwinding.
Logan schraapt zijn keel en begint.
Lieve Everly en Logan,
Gefeliciteerd met jullie verbindingsceremonie! Mijn familie en ik zijn verheugd om een feest voor jullie te geven en eindelijk de man te ontmoeten die het hart van mijn nicht heeft veroverd.
Kom alsjeblieft aanstaande zaterdag, dan laten we jullie zien hoe wij feesten, op z'n Fae.
Al mijn liefde,
Kroonprins Jedrek van Huis Valdus
ook bekend als Jed
PS: Ik hoop dat ons postbezorgingssysteem jullie niet heeft laten schrikken. Het is een beetje ouderwets... en een beetje theatraal.
Ik kan een glimlach niet onderdrukken bij deze geweldige uitnodiging.
'Zaterdag?' zegt Logan. 'Dat is morgen!'
'Dit wordt geweldig!' zeg ik. 'Ik wilde je al zo graag het Fae-rijk laten zien. Je gaat het fantastisch vinden.'
Maar ik kan aan Logans gezicht zien dat hij niet zo enthousiast is als ik.
'Wat vind je ervan?' vraag ik hem, gretig wachtend op zijn antwoord.
LOGAN
De brief voelt loodzwaar in mijn hand - niet alleen vanwege het dikke papier waarop hij geschreven is.
Everly kijkt me verwachtingsvol aan, dus begin ik maar te praten.
'Ik denk dat ik gewoon,' zeg ik aarzelend, 'nou ja, je familie ontmoeten - dat is nogal een grote stap -'
'Wacht even,' onderbreekt Everly me. 'Wil je zeggen dat de sterkste alfa van het Zuiden... een beetje zenuwachtig is?'
'Het is meer - wat als ze me niet mogen?' vraag ik haar.
Ze barst in lachen uit. 'Is het daar niet een beetje laat voor?' zegt Everly, wijzend naar het paarteken in haar nek.
'Dat is waar,' geef ik toe. 'Maar ik wil toch graag een goede indruk maken.'
'Een goede indruk?!' zegt Everly verbaasd. 'Waar maak je je druk om? Ze gaan je geweldig vinden!'
Ze trekt me dicht tegen zich aan en ik voel mijn zorgen langzaam wegsmelten.
'Het wordt hartstikke leuk,' verzekert ze me. 'En als je je zorgen maakt over het achterlaten van de roedel, bedenk dan dat de tijd sneller gaat in de Fae-wereld. Een paar dagen daar voelen als één dag op aarde.'
'Je hebt gelijk,' zeg ik, me wat gerustgesteld voelend. 'We kunnen twee keer zoveel vrijen in de helft van de tijd,' voeg ik er grinnikend aan toe.
'Precies,' beaamt Everly. 'En je ontmoet Snow, mijn neven en nichten, mijn oom en tante, en -'
'Ben ik de eerste jongen die je ooit mee naar huis neemt?' plaag ik haar.
Maar zodra de woorden mijn mond verlaten, besef ik hoe onhandig mijn vraag is.
Everly wist tot een paar maanden geleden niet eens dat ze een Fae-familie had. En haar ouders zijn al overleden sinds ze klein was.
Soms vergeet ik hoeveel deze meid heeft meegemaakt, omdat ze zo ongelofelijk sterk overkomt.
'Sorry,' zeg ik voordat ze kan antwoorden. 'Dat was een domme opmerking.'
Maar ik zie dat het kwaad al is geschied.
Een zweem van verdriet is in haar ogen verschenen, die de vrolijke uitdrukking van zojuist verdrijft.
EVERLY
“Ben ik de eerste man die je ooit mee naar huis hebt genomen?“
Logans woorden blijven in mijn hoofd rondzingen, en plotseling voel ik me doodsbang en begin ik te hyperventileren.
Mijn gedachten dwalen af naar een tijd die ik het liefst zou vergeten.
Logan is de persoon van wie ik het meest houd... daar twijfel ik geen seconde aan.
Maar hij is niet de enige man voor wie ik ooit gevoelens heb gehad.
Vóór Logan was er Philippe. Hij was een vampier die de Blood Bank bezocht. Hij behandelde me met respect toen andere mannen dat niet deden. Hij hield ook van mij en beloofde me te helpen ontsnappen.
Ik probeer het uit mijn hoofd te zetten, maar de herinnering blijft als een film voor mijn ogen afspelen.
'Vanavond haal ik je hier weg,' zegt Philippe. 'Ik wil je ver weg brengen van deze plek en samen een nieuw leven opbouwen.'
Dat zijn Philippes laatste woorden voordat Lord Vlad Lacroix de kamer binnenstormt en een staak door zijn hart drijft.
Dan wordt het nog erger. Het beeld in mijn hoofd begint te veranderen.
Nu is het niet Philippe die voor mijn ogen op de grond ligt te sterven, maar Logan.
Dit tafereel maakt me compleet overstuur. Als Logan zou sterven, weet ik niet hoe ik verder moet. Zoiets kan ik geen tweede keer aan.
Ik voel een hand op me, en ik weet dat het mijn partner is die me probeert te kalmeren, maar het enige wat ik voel is Lord Vlads ijskoude hand op mijn arm.
'Je zult nooit vrij zijn,' sist hij terwijl Logans ogen zich sluiten. 'Je bent voor eeuwig van mij.'
Maar hij heeft het mis. Bij Logan heb ik mijn vrijheid gevonden.
En sindsdien is mijn leven als een droom geweest. Maar wat als het te mooi is om waar te zijn?
Wat als mijn geluk slechts een illusie is en deze 'herinnering' de werkelijkheid?
Wat als er donkere wolken aan de horizon verschijnen?
