De Verstotenen Boek 4
Auteur
Ruth Robinson
Lezers
146K
Hoofdstukken
28
Hoofdstuk 1
Boek 4: De Danser
Louisa
EEN JAAR GELEDEN
Het valse gejammer van de strijkinstrumenten die worden gestemd en het getoeter en gepiep van de blaasinstrumenten voegen zich bij het opgewonden kabaal van geluiden terwijl we met ingehouden adem wachten tot het zware rode fluwelen gordijn omhooggaat.
Of in ieder geval sommigen van ons.
Ik rol met mijn ogen terwijl mijn moeder en mijn oudere zus fluisterend ruzie maken over mijn hoofd heen.
„Ik begrijp gewoon niet hoe je jezelf in zo'n situatie met twee jongens hebt laten belanden! Wat zullen de mensen wel niet denken!“
Anna klemt haar kaken op elkaar. „Ik heb mezelf niet laten… Belanden bij hen?! Ik ben verliefd geworden op allebei.“
Ja. Mijn grote zus heeft twee sexy mannen aan de haak geslagen, die allebei stapelgek op haar lijken te zijn.
Onze moeder snuift afkeurend en slaat haar armen strak over haar borst.
„Ik vind nog steeds dat je je moet schamen. Je maakt misbruik van die arme gehandicapte jongen. En die andere… Hoe durft hij zich in beschaafd gezelschap te vertonen terwijl hij er zo uitziet?“
„Mam!“ val ik ertussen, omdat ik voel dat Anna op het punt staat om te ontploffen. „Anna's vriendjes zijn allebei geweldig, en ze zijn alle drie — alle drie — gelijkwaardige partners in hun relatie.
„Kunnen we er vanavond alsjeblieft niet over praten en gewoon genieten van het ballet? Alsjeblieft?“ Ik kijk mijn moeder aan tot ze licht knikt en kijk dan naar Anna.
„Alsjeblieft, Anna-banana?“
Ze rolt met haar ogen, laat haar hand in de mijne glijden en geeft er een zacht kneepje in. „Oké, Lou-lou.“
Ik leun achterover in de krakende klapstoel. De tinteling van verwachting begint in mijn billen en schiet omhoog langs mijn ruggengraat terwijl de lichten doven en de dirigent zijn plaats inneemt voor het orkest.
Hij tikt met zijn stokje tegen de metalen muziekstandaard en het theater wordt stil.
Ik kan de brede grijns niet van mijn gezicht krijgen terwijl ik toekijk, volledig betoverd door de dansers die al draaiend en springend over het podium bewegen, de golven en dalen van de muziek belichamend.
Ik had zelf jarenlang gedanst, tot ik viel toen ik en pointe stond en mijn enkel brak. Die was altijd te zwak om terug te komen op het niveau waar ik ooit was, en het deed gewoon te veel pijn om te weten dat ik nooit een prima ballerina zou worden. Dus stopte ik ermee.
Maar mijn liefde voor het kijken ernaar was er niet minder om geworden.
Dit is maar het kleine plaatselijke gezelschap dat optreedt in het kleine plaatselijke theater, maar het is het enige wat er is, tenzij ik een paar uur wil reizen naar een grotere stad. Toch zijn ze nog steeds magisch.
Eén danser valt echter op.
Eén danser van wie ik mijn ogen niet af kan houden.
Eén danser die ervoor zorgt dat ik mijn dijen tegen elkaar druk van heet verlangen.
Zelfs met een volledige laag bodymake-up kun je nog steeds de vage zwarte vlekken zien van wat tatoeages moeten zijn over zijn bovenlichaam en armen.
Zijn dijspieren golven onder de huidskleurige maillot terwijl hij de ballerina met wie hij danst optilt. Zijn gespierde borst en buik spannen zich aan terwijl hij haar gewicht boven zijn hoofd draagt, zijn markante gezicht betoverend in het zachte licht.
Anna leunt over de armleuning. „Ik zou het niet erg vinden als hij mij zo rond zou draaien.“
Ik grinnik als onze moeder afkeurend klakt met haar tong, en Anna knijpt in mijn arm met een ondeugend lachje. „Je weet dat ik geen man met tatoeages kan weerstaan. Misschien kan ik hem aan mijn harem toevoegen?“
„Annegret!“ sist onze moeder, terwijl ze over mijn schoot heen een boze blik naar haar werpt.
Ik pak mams hand en wrijf kalmerend met mijn duim over haar knokkels, terwijl ik mijn elleboog in Anna's giechelige zij por.
~***~
„Gefeliciteerd!“
Ik glimlach naar de twee dronken klasgenoten die langs me heen strompelen. Het huisfeest was al in volle gang tegen de tijd dat ik klaar was met scheidsrechter spelen tussen mijn moeder en mijn zus.
Een van de weinige voordelen van de zus zijn van iemand die door onze moeder als de duivel in eigen persoon wordt gezien, is dat ik vrijwel overal mee wegkom.
Als Anna zei dat ze met vriendinnen ging afspreken, kreeg ze een kruisverhoor en dreigde mam haar af te snijden of het huis uit te zetten als ze ook maar een seconde na haar avondklok thuiskwam.
Als ik zeg dat ik uitga, geeft mijn moeder me een kus en vertelt me hoe trots ze op me is en dat ik voorzichtig moet zijn.
Zolang mijn cijfers hoog blijven en ik geen problemen krijg met gezagsdragers, laat mijn moeder me met alle plezier doen wat ik wil.
Ik weet dat het Anna razend maakte toen we allebei op de middelbare school zaten en ik als het gouden kind werd behandeld, het perfecte voorbeeld waar zij nooit aan kon tippen.
Gelukkig waren onze vriendengroepen op school zo verschillend dat de feestjes waar we naartoe gingen nooit overlapten. Ze heeft dus nooit echt gezien hoe graag ik me liet gaan.
„Hey, Lou-lou.“ Gareth, een van de jongens waar ik meestal tegen het einde van de avond mee verstrengeld eindig, begroet me vanaf zijn plekje op het muurtje voor het huis, een flesje bier bungelend tussen zijn vingertoppen. „Hoe gaat het met de jarige vanavond?“
Ik gris het biertje uit zijn hand, drink de fles leeg en geef hem een glimlach terwijl ik de lege fles teruggeef. „Gaat wel… maar het kan een stuk beter.“
Langzaam lik ik over mijn lippen en kijk toe hoe zijn ogen de beweging van mijn tong volgen. Ik loop verleidelijk langs hem heen, met extra swing in mijn heupen, en grijns breed als ik zijn handen om mijn taille voel.
„Ik weet zeker dat ik daarbij kan helpen.“ Zijn stem klinkt hees van opwinding bij mijn oor.
„Ik weet zeker dat je het kunt proberen,“ fluister ik, terwijl ik mijn hoofd licht draai om hem een hopelijk verleidelijke glimlach toe te werpen.
Hij ziet er goed uit, misschien een beetje te netjes voor sommigen, maar ik hou van dat keurige uiterlijk, en hij lijkt mij meer dan leuk genoeg te vinden.
We lopen recht op de trap af, vinden al snel een lege slaapkamer, en zodra hij het slot omdraait, liggen Gareth's lippen op de mijne.
Die jongen kan zoenen. Ik bedoel, ik voel zijn verlangen in de perfecte druk van zijn lippen tegen de mijne, zijn tong weet precies wat hij moet doen zodra hij mijn mond vindt… maar het brengt geen van de tintelingen die ik denk dat ik zou moeten voelen.
Zijn vingers glijden onder mijn trui, strijken langs het satijn van mijn bh terwijl hij me achteruit naar het bed duwt. De achterkant van mijn benen raakt het bedframe en ik val op mijn kont, waardoor de kus wordt verbroken.
Gareth gebruikt de tijd om zich snel uit te kleden, en ik trek mijn trui uit en rits mijn rok open, schuif hem van me af.
„Je bent zo ongelofelijk sexy, Lou.“ Gareth's ogen worden donker terwijl hij me van top tot teen bekijkt en zijn onderlip naar binnen zuigt.
Hij zakt op zijn knieën en begint kusjes aan de binnenkant van mijn dij omhoog te planten, haakt zijn vingers om de rand van mijn slipje en trekt het langs mijn benen naar beneden, laat het op de grond vallen.
Ik ga achterover liggen terwijl hij me begint te beffen.
Dit is waar de teleurstelling begint.
Het is niet dat Gareth slecht is — sterker nog, van alle jongens met wie ik ben geweest, is hij waarschijnlijk een van de besten in orale seks. Hij is oplettend, niet te slap, niet te hard.
Maar ik voel nog steeds niets.
Ik denk dat er iets mis is met mij.
Geen van de jongens heeft me ooit kunnen laten klaarkomen. Ik kan mezelf amper laten klaarkomen.
Na een minuutje werk komt Gareth overeind van tussen mijn dijen, veegt zijn gezicht af met een zelfvoldane grijns. „Was het lekker, baby?“
Ja, jongens zijn zo dom. Een paar goed geplaatste kreunjes en ze denken dat ze gewonnen hebben.
„Ja,“ spin ik, terwijl ik hem over mijn lichaam omhoog trek en hem weer op mijn mond laat landen. Hij trekt zich iets terug, het geritsel van een condoomverpakking vult de lucht, en dan duwt hij met zijn pik tegen mijn opening.
Ik spreid mijn benen wijder en krimp licht ineen bij het gevoel van het latex tegen mijn droge schede.
Ja, dat is mijn andere probleem. Niet alleen bereik ik nooit het grote O, maar ik lijk ook niet eens opgewonden te raken… zelfs niet als een jongen die zo goed is in orale seks als Gareth zich om mijn poesje bekommert.
Gelukkig merken jongens het niet of kan het ze niets schelen. Ik spreid mijn benen nog iets wijder, ga achterover liggen en sluit mijn ogen terwijl hij in me pompt.
Mijn gedachten dwalen af naar de danser die ik eerder vanavond had bekeken. Ik vraag me af hoe hij eruitziet zonder al die make-up. Ik vraag me af of hij goed zou zijn in bed… of staand. Zijn spieren zouden mijn gewicht zeker kunnen dragen…
„Ohmigod… ik ga… fuck!“ Gareth onderbreekt mijn verleidelijke dagdroom, kloppend in me terwijl hij klaarkomt.
Hij laat zijn licht bezwete voorhoofd tegen het mijne rusten, hijgend, en drukt een snelle kus op mijn slaap. „Bedankt, Lou-lou… ik weet dat ik altijd op je kan rekenen.“
Ik geef hem een geforceerde glimlach terug terwijl hij zich uit me terugtrekt, en trek mijn benen op naar mijn lichaam. „Dat ben ik! Mevrouw Betrouwbaar.“
Mevrouw IJskoud, eerder.
