De vervanger Book 2
Auteur
Rebecca Robertson
Lezers
19,1K
Hoofdstukken
33
Het liefdesverhaal van Jessica en Spencer wordt op de proef gesteld door een voogdijstrijd om Spencers dochter Leila en de duistere geheimen uit hun verleden. Terwijl ze juridische uitdagingen en persoonlijke demonen het hoofd bieden, wordt hun band sterker door intieme momenten en gedeelde worstelingen. Met de dreiging van Alister, een manipulatieve figuur uit Spencers verleden, moeten Jessica en Spencer vechten om hun gezamenlijke toekomst en het gezin dat ze proberen op te bouwen te beschermen.
Hoofdstuk 31.
De Vervanging:Boek Twee
. . Spencer en Jessica's liefdesverhaal is bepaald geen rozengeur en maneschijn geweest, en het lijkt erop dat er nog meer obstakels op hun pad zullen komen. Zoals het gezegde luidt: 'De liefde is blind, maar de buren niet.' Wanneer Jessica's verleden als een donderslag bij heldere hemel opduikt en Spencer's vaderrechten in twijfel trekt, staan ze voor lastige keuzes. Deze beslissingen zouden weleens roet in het eten kunnen gooien en hen voor flinke uitdagingen kunnen stellen.
***
Opmerking: Dit verhaal is de originele versie van de schrijver en bevat geen geluid.
JESSICA
Ik schrok wakker uit een nare droom. Badend in het zweet keek ik verward om me heen. Mijn hand gleed over de zijden lakens, maar ik voelde niemand naast me.
'Spencer?' riep ik. Geen antwoord. Ik stapte uit bed om mijn vriend te zoeken.
Het was muisstil in Maidenhead, zoals altijd. Maar Spencer lag niet in bed en dat was vreemd. Hij had vaak last van slapeloze nachten en ik was bang dat hij weer eens in zijn eentje zat te piekeren.
'Spencer?' riep ik nogmaals. Nog steeds geen reactie.
'Verdorie,' mompelde ik.
Bovenaan de trap zat Gatto, de kat van Spencer en Leila. Het beest moest niets van me hebben, hoe aardig ik ook tegen hem deed. Ik negeerde hem en liep naar beneden. Alles zag er normaal uit, maar het was aardedonker. Alle deuren zaten op slot. De grote klok in de hal tikte oorverdovend.
'Lieverd?' riep ik. Ik vond Spencer op de bank, met een koptelefoon op. Hij luisterde naar een luisterboek, maar ik wist dat hij niet sliep. Zijn ademhaling was zwaar en zijn voet trilde. Hij was duidelijk gespannen.
'Hé,' zei ik zachtjes, terwijl ik mijn hand op zijn schouder legde. Hij schrok op en keek me geschrokken aan. 'Rustig maar, ik ben het,' zei ik, terwijl ik zijn voorhoofd aanraakte.
'Sorry,' zei hij, terwijl hij zijn koptelefoon afdeed. 'Is er iets?'
'Ik werd wakker en kon je nergens vinden,' zei ik. 'Ik maakte me zorgen.'
'Dat hoeft niet. Ik kon de slaap niet vatten en wilde je niet wakker maken,' zei hij, terwijl hij me naar zich toe trok.
'Luister je naar je kerstcadeau?' vroeg ik, terwijl ik over zijn stoppelige kaak streek. Ik vond dat lekker aanvoelen. Hij hield zijn baard meestal kort en liet hem niet uitgroeien.
'Ik ben er bijna net zo dol op als op jou,' zei hij. Hij had het apparaat pas een week en was al halverwege zijn leeslijst. Met de meeste plekken dicht vanwege de feestdagen had hij niet veel om handen. Kerst was zwaar geweest voor ons, maar we waren klaar om verder te gaan.
'Fijn om te horen dat ik belangrijker ben dan je boeken,' zei ik, terwijl ik probeerde op te staan om het licht aan te doen. Maar Spencer hield me stevig vast.
'Blijf bij me liggen?' vroeg hij. Hij hoefde me niet te zien om te weten dat ik er was.
'Waarom kom je niet gewoon terug naar bed?' vroeg ik, terwijl ik naast hem ging liggen.
'Omdat ik toch niet kan slapen. Dat weet ik gewoon,' zei hij.
'Ben je zenuwachtig voor morgen?' vroeg ik, terwijl ik ons toedekte met een deken. Zijn borsthaar kietelde tegen mijn wang.
'Ja. Stel je voor dat ze zeggen dat ik niet voor mijn eigen dochter kan zorgen?' zei hij, terwijl hij aan mijn nek snuffelde.
'Dat gaan ze echt niet zeggen,' zei ik, terwijl ik over zijn borst streek. 'Je bent haar echte vader en het systeem zal willen dat je deel uitmaakt van haar leven. We moeten alleen bewijzen dat Isy en Alister ongelijk hebben.'
'Ik kan haar niet kwijtraken, Jess. Als ze haar voorgoed bij me weghalen, ga ik eraan onderdoor,' zei hij.
'Alsjeblieft, zeg zoiets niet,' zei ik, terwijl ik mijn gezicht tegen zijn borst drukte. Hij pakte mijn kin vast en liet me naar hem kijken.
'Het spijt me. Zo bedoelde ik het niet,' zei hij, terwijl hij zijn voorhoofd tegen het mijne drukte.
'Ik haat het gewoon als je zo praat. Je kunt me niet in de steek laten, Spencer. Dat mag gewoon niet,' zei ik.
'Dat zal ik ook niet doen,' beloofde hij, terwijl hij me kuste. 'Het spijt me, schatje.'
'Ik ben bang dat mijn liefde niet genoeg is,' zei ik.
'Je doet alles perfect, bellissima. Je bent mijn alles,' zei hij. Ik pakte zijn wangen vast en kuste hem vurig. Ik moest weten dat alles goed zou komen na morgen.
'Ik heb je nodig,' zei ik, terwijl ik over zijn armen streek. 'Meneer...'
Zijn gezichtsuitdrukking veranderde en zijn lichaam verstijfde. Ik wist wat hij wilde, maar ik wilde hem ook uitdagen. Misschien had hij dat nodig, of misschien maakte ik me gewoon zorgen over morgen. Ik zou naar de bijeenkomst gaan en een rol moeten spelen. Ik wilde Alister zien falen, of nog erger, ik wilde hem zelf pijn doen.
'Ik weiger je te bevredigen als je met je hoofd ergens anders bent, topolina mia,' zei Spencer, terwijl hij aan mijn haar trok. Mijn hoofd klapte naar achteren, maar het was opwindend.
'Waar zijn je gedachten, Jessica?' vroeg hij.
'Ze zijn hier bij jou, meneer,' fluisterde ik trillend.
Hij liet mijn haar los en streelde het zachtjes. Al snel waren onze kleren uit en waren we beiden behoorlijk opgewonden.
'Hoe wil mijn koningin het? Koninklijk ruw of vurig vanille?' vroeg hij.
Ik lachte. 'Vurig vanille? Heb je een woordenboek ingeslikt ofzo?'
'Misschien wel, kies nu voordat ik je vastbind en een prop in je mond stop,' zei hij.
Ik dacht even na. Ik verlangde naar zijn donkere kant, maar besloot ervan af te zien. 'Ik denk dat het er niet zo handig uitziet als ik morgen op de bijeenkomst verschijn met sporen van onze gedeelde nacht. Dus daarom zou uw koningin graag langzaam maar zeker bevredigd willen worden.'
'Zoals u wenst, majesteit,' zei hij, terwijl hij me plaagde met zijn vinger.
Al snel had ik spijt dat ik voor 'langzaam' had gekozen en ik kreunde het bijna uit toen ik nog steeds niet had gekregen wat ik wilde. Hij concentreerde zich op mijn clitoris en liet me smachten.
'Spencer!' zei ik.
'Sssst,' zei hij, terwijl hij het haar van mijn voorhoofd streek. 'Een koningin moet altijd geduldig zijn.'
'Een koningin moet altijd haar orgasme krijgen! Alsjeblieft, schat!' zei ik, terwijl ik naar zijn erectie reikte en er zachtjes aan trok.
'Ben je vanavond zo opstandig?' zei hij, genietend van mijn gedrag. 'Moet mijn liefje eraan herinnerd worden wie de baas is?'
'Nee, meneer,' zei ik, terwijl ik zijn handen naar mijn borsten bewoog. 'Uw liefje is gewoon wanhopig. Ze zal misschien zelfs smeken.'
Hij streelde mijn borsten en speelde met mijn tepels. Hij likte en zoog aan de ene terwijl hij de andere masseerde.
'Laat het dan horen,' zei hij, terwijl hij me aankeek.
'Wat horen?' vroeg ik, duizelig van zijn aanrakingen.
'Smeek om mij,' zei hij.
Ik smeekte hem om in me te zijn, en hij gleed langzaam met zijn lid in me. Ik kreunde zijn naam, en hij begon precies te stoten. Ik groef mijn nagels in zijn rug. Ik kon er niet tegen als hij zo teder was. Het beangstigde me.
Liefde voor familie was anders. Ik kon me het leven niet voorstellen zonder mijn moeder, vader en broer, maar met Spencer was het tegenovergestelde. Ik kon me het leven niet voorstellen zonder hem. Zonder mijn familie zou ik simpelweg niet bestaan. Zonder Spencer zou ik verloren zijn.
'Het komt allemaal goed, toch?' vroeg hij.
'Natuurlijk,' zei ik, terwijl ik zijn gezicht kuste. 'Zolang we elkaar hebben, zullen we hiertegen vechten.'
'Ik hou van je, Jessica Turner,' fluisterde hij, terwijl hij mijn sleutelbeen kuste. Hij kuste langzaam mijn lichaam, en ik hijgde. Ik smeekte om verlossing, en hij zei eindelijk: 'Kom voor me, Jess!'
Ik deed wat hij zei en nam hem met me mee, terwijl ik hem stevig omklemde. Hij schokte en stortte zich in me uit, terwijl hij luid mijn naam riep.
'Kom je nu terug naar bed?' vroeg ik, terwijl ik tegen zijn wangen ademde.
'Alles voor jou,' zei hij. Hij trok snel zijn broek aan en vond mijn pyjama, die hij me aanreikte. Daarna droeg hij me naar boven naar bed en hield me stevig vast.
'Dank je,' zei hij, terwijl hij zijn voorkant tegen mijn rug drukte.
'Waarvoor?' vroeg ik.
'Dat je bij me blijft,' zei hij, terwijl hij aan mijn haar rook. 'Ik kom met bagage en je hebt hier niet voor getekend.'
'Ik meen me te herinneren dat ik alleen heb getekend voor volledige onderwerping, wat we trouwens moeten bespreken. Ons contract moet worden vernieuwd,' zei ik, terwijl ik zijn hand pakte.
'Ik zal Calvin de data laten aanpassen,' grapte hij, terwijl hij in mijn hand kneep. Er viel een lange stilte, en ik dacht dat hij in slaap was gevallen.
'Spencer?' fluisterde ik.
'Hmm?'
'Ik heb hier niet voor getekend, maar wat ik heb gekregen is zoveel meer dan waar ik op had gehoopt. Niet alleen heb ik de man van mijn dromen ontmoet, ik heb ook het genoegen gehad zijn prachtige dochter te leren kennen.'
'Ik mis haar,' zei hij.
'Ik ook, maar we krijgen haar snel terug. Dat beloof ik.' Ik keek toe hoe hij zijn ogen sloot en in slaap viel. Ik bleef wakker tot de ochtendzon opkwam.
Ik besloot voor ons beiden een uitgebreid ontbijt te maken om ons voor te bereiden op de dag die voor ons lag. Fruit, gebak, eieren. Misschien overdreef ik, maar ik was zenuwachtig. Morgen was de belangrijkste dag in Spencers leven en mogelijk ook in het mijne. We moesten winnen.
