De weerwolfkoning
Auteur
Elle Chipp
Lezers
5,6M
Hoofdstukken
76
De kleine zus van Darius gaat trouwen, en er wordt kosten noch moeite gespaard voor de kleine prinses van de roedel. De aanstaande echtgenoot is een wandelende rode vlag, en de bruid geeft een klein fortuin uit aan bruiloftsrekeningen. Rory zou alleen de weddingplanner zijn voor deze gekke aangelegenheid, dus waarom noemde de oudere broer van de bruid haar plotseling zijn mate? Ze wil eruit, maar het lijkt erop dat het lot andere plannen heeft.
Leeftijdsclassificatie: 18+ (Geweld, Poging tot verkrachting, Verkrachting in beeld, Seksueel misbruik).
Beroemde Laatste Woorden
De Weerwolf Koning's Mate
RORY
Terwijl ik met nat haar door het huis holde, wist ik dat ik deze afspraak niet op tijd zou halen.
Ik had me verslapen en had beter niet naar de sportschool kunnen gaan. Dit zou mijn vrije dag zijn, maar een bruid belde met de vraag of ik haar bruiloft voor volgende week kon regelen.
Volgende week!
De bruid had me nog geen vijf minuten geleden gebeld en wilde dat ik binnen een half uur bij haar zou zijn. Eerst wilde ik nee zeggen. Een bruiloft zo snel in elkaar zetten is geen kattenpis.
Maar toen vertelde ze me over de locatie en de gasten. Ze noemde ook het bedrag dat ze me zou betalen. Het was moeilijk om daar nee tegen te zeggen.
Mijn bedrijf draait de laatste tijd beter, maar het is nog geen vetpot. En ik moet toch brood op de plank krijgen!
Nu stond ik voor een dilemma. Ik kon met nat haar in een taxi stappen of zonder make-up. Voor allebei was geen tijd. Het was kiezen of delen.
Ik verbaasde me erover dat deze vrouw juist mij belde. Amsterdam barst van de weddingplanners. Het klonk alsof ze een flinke zak geld te besteden hadden.
Zo'n opdracht wilde ik al lang in mijn portfolio hebben. Ik was bang dat het te mooi was om waar te zijn. Meestal zijn zulke goede aanbiedingen dat ook.
Ik heb eerder met lastige bruiden gewerkt. Men zegt dat ik goed met hen overweg kan. Maar ik vroeg me af wat me hier te wachten stond.
Het deed er niet toe. Daar kon ik in de auto wel over piekeren. Nu moest ik mijn rok aantrekken en mijn natte haar borstelen.
Als ik minder make-up opdeed, kon ik mijn natte haar misschien in een knot doen. Dat zou er professioneel uitzien. Toch?
Het kon me eigenlijk niet schelen. Daar had ik alleen tijd voor. Als ze het niet leuk vonden, moesten ze me de volgende keer maar eerder waarschuwen.
Toet, toet.
O nee, de chauffeur was er al en ik had mijn kleren nog niet aan. Ik sprong rond terwijl ik mijn schoen probeerde aan te trekken. Ik griste snel mijn spullen bij elkaar en beloofde mezelf nooit meer akkoord te gaan met zo'n overhaaste afspraak.
Zelfs als ze me een miljoen euro zou aanbieden, was het niet de moeite waard om half aangekleed naar buiten te hollen.
***
Misschien was deze bruiloft toch de moeite waard, dacht ik terwijl we door het grote huis liepen.
Toen ik de lange oprijlaan naar het privéterrein buiten de stad opreed, vroeg ik me af waarom ik deze plek nog nooit eerder had gezien.
Ik dacht dat ik alle bijzondere plekken kende, of in ieder geval alle binnen 30 kilometer, maar dit was anders.
Deze plek kon een koninklijke bruiloft huisvesten, en zelfs een prinses zou er haar vingers bij aflikken. De marmeren vloer was perfect en glanzend. Het natuurlijke licht was geweldig, en de decoraties waren om door een ringetje te halen! Als ik niet op het punt stond mijn cliënt te ontmoeten, had ik de tijd genomen om de kunst in de entreehal te bewonderen, maar gelukkig vond ze me net op tijd.
Arya was een perfecte aanstaande bruid - vriendelijk en beeldschoon. Ik staarde even naar haar toen we handen schudden.
Ze had lang blond haar, grote ogen en leek erg beleefd. Ze kwam snel naar me toe met een glimlach. Ze zag eruit als een perfect standbeeld - te mooi om een gewoon persoon te zijn.
Naarmate ik haar beter leerde kennen, ontdekte ik dat dit grote huis het familiehuis was. Haar steenrijke broer betaalde de hele bruiloft.
Ik maakte een notitie om te vragen of ik hem kon ontmoeten. Als ik deze plek voor andere bruiloften kon gebruiken, zou ik goud in handen hebben.
„Laat me je voorstellen aan mijn verloofde, Mike,“ zei ze vrolijk. Even voelde ik een steek van jaloezie om de liefde in haar ogen.
Dit verbaasde me omdat ik meestal geen emoties voel bij cliënten. Als je veel met verliefde stellen werkt, raak je gewend aan de lieve bijnamen en schattige verhalen.
Maar er was echte liefde in haar ogen. Ik wenste dat ik iemand had van wie ik zoveel hield.
De bruidegom was... nou ja, niet bepaald een Adonis. Zijn haar zag er vies uit en hij zweette als een otter. Ik zag hem ook te lang naar mijn borsten staren.
Het maakte me verdrietig om te zien dat zo'n man met een mooie, lieve vrouw als Arya trouwde, maar het was niet mijn zaak. Ik was hier om hen een perfecte bruiloft te geven, en dat is wat ik zou doen.
Wie gaf er om dat de bruidegom eng was? Zolang de bruid gelukkig was, was ik gelukkig, en ik wist dat mijn bankrekening ook zou glunderen. Maakte dat me een slecht persoon?
„Denk je dat je het kunt doen?“ vroeg Arya me. „Het spijt me dat ik je deze opdracht zo laat geef, maar mijn eerste planner, Harriet, is vroeg bevallen, en je recensies online waren geweldig.“
Ik keek naar de lijst die we hadden besproken - en bedankte mijn nieuwe website - voordat ik antwoordde. Ik zag niets onmogelijks op haar lijst met verzoeken.
Ze was erg redelijk in wat ze wilde, en ze had genoeg geld om het allemaal te laten gebeuren.
Ze had zoveel geld nodig omdat sommige dingen erg duur waren - zoals een sterrenhemel van kristal.
„Ik denk dat dit perfect zal zijn! Ik regel het wel,“ zei ik met mijn beste glimlach.
Ze gilde van blijdschap.
Ik dacht dat ik van deze bruiloft meer zou genieten dan van de meeste. Ik hou van een goede uitdaging. Zolang Mike bij me uit de buurt bleef, zou ik alleen maar de dagen aftellen.
Wat kon er misgaan?
