Haar knappe obsessie
Auteur
E. R. Knight
Lezers
1,5M
Hoofdstukken
59
Jaren geleden kuste Theo Neva op een feestje—een nacht die hij nooit heeft kunnen vergeten, maar die zij vergeten lijkt te zijn. Hij verbergt de waarheid en probeert haar het hof te maken, maar ontdekt dat ze mishandeld is door een voormalige partner. Hij zweert haar weer veilig te laten voelen, maar om te slagen zal hij haar de waarheid over hun verleden moeten vertellen...
Leeftijdsclassificatie: 18+.
Hoofdstuk 1.
Theo keek uit het grote raam van zijn kantoor in de stad.
De zon was al uren onder, maar hij zat nog steeds in zijn comfortabele leren stoel. Hij had geen zin om naar huis te gaan.
Hij wist dat hij uiteindelijk toch moest vertrekken. Het zou snel gaan, maar niet prettig zijn.
Alex zou nu thuis zijn. Hij was bijna klaar met zijn studie bedrijfskunde. Ze konden het wel met elkaar vinden.
Maar de vroegere gezelligheid was verdwenen.
Alex en Theo stonden elkaar vroeger na, maar toen hun vader plotseling overleed aan een hartprobleem, groeide er een kloof tussen hen.
Theo deed zijn best om de boel te lijmen, maar niets leek te helpen.
Hij voelde zich schuldig dat hij de makkelijke weg had gekozen.
Na het overlijden van hun vader moest Theo zijn eigen studie opgeven om het familiebedrijf over te nemen.
Het bedrijf was hun vaders oogappel. Hij was met niets begonnen en had er keihard aan gewerkt.
Maar daardoor had hij weinig tijd voor zijn gezin gehad.
Hun moeder vervreemdde in de loop der tijd van hen. Ze kampte vaak met depressies, maar medicatie bood uitkomst.
Een half jaar later vertrok ze.
Ze bleek al een tijdje een affaire te hebben en zei dat ze geluk verdiende, iets wat hun vader haar niet kon geven.
Theo schudde de nare gedachten van zich af.
Hij stond op, fatsoeneerde zijn mouwen en trok zijn jas aan.
Hij moest de problemen onder ogen zien. Er zat niets anders op.
Hij wenste zijn secretaresse Belinda welterusten en nam de lift naar beneden.
Buiten maakte hij een praatje met Jason, de nachtwaker, voordat hij naar zijn auto liep.
Even later parkeerde hij in de garage van hun huis.
Hij bleef nog even in de auto zitten om tot rust te komen voordat hij naar binnen ging. Hij had lang geleden geleerd werk en privé gescheiden te houden.
En zijn liefdesleven, dat niet veel voorstelde. Hij had af en toe een onenightstand, maar dat was puur lichamelijk, niets meer.
Hij was eraan gewend geraakt dat mensen meer geïnteresseerd waren in zijn portemonnee dan in hemzelf, en het verbaasde hem niet meer.
In het begin kon hij niet geloven dat vrouwen met hem naar bed zouden gaan puur om wat hij hun kon bieden. Hij trok een grimas naar zichzelf in de autoruit.
Hij was naïef geweest en wist niet beter.
Niet meer.
Hij stapte uit en pakte zijn aktetas van de voorstoel. Plotseling hoorde hij luide muziek.
Wat in hemelsnaam?
Verward vroeg hij zich af of Alex een feestje gaf.
Toen hij via de garagedeur naar binnen ging, bleef hij als aan de grond genageld staan bij het zien van de woonkamer. Die stond vol mensen.
Een groepje jonge vrouwen stond bij de deur, met plastic bekers in hun handen, lachend om iets wat een van de jongens zei.
Ze hielden op met lachen toen een van de meisjes Theo zag.
Hij zag haar „O mijn God“ zeggen voordat ze de vrouw naast haar een por gaf, die zich ook omdraaide om te kijken.
Hij probeerde niet met zijn ogen te rollen.
Al snel staarden zeven mensen hem aan. Hij bleef even staan en nam de menigte jonge mannen en vrouwen in zich op.
Waarschijnlijk vierden ze dat ze vroeg klaar waren met hun studie. Hij zuchtte.
Hij had zich verheugd op een rustige avond. Maar je kunt niet altijd krijgen wat je wilt. Als dit Alex gelukkig maakte, kon hij het wel verdragen.
Hij verplaatste zijn aktetas zodat hij niemand zou raken en liep om de groep heen, waarbij hij beleefd „Dames“ zei.
„Hé, Theo!“
Hij keek op en zag Alex aan de andere kant van de kamer naar hem zwaaien.
Theo probeerde te glimlachen en hoopte dat het er oprecht uitzag.
„Hoi, Alex.“
Alex kwam naar hem toe, gaf hem een klap op zijn schouder en stelde hem voor aan enkele van zijn studiegenoten.
Theo glimlachte beleefd, praatte een paar minuten mee en probeerde niet te laten merken dat hij een hekel had aan de sterke biergeur.
Deze jongelui waren waarschijnlijk van plan om vanavond de bloemetjes buiten te zetten of iets heel doms te doen.
Terwijl hij praatte, liet hij zijn blik door de kamer gaan.
Hij zag enkele meisjes staren en glimlachte beleefd, niet van plan onbeleefd te zijn tegen Alex' vrienden.
Hij merkte op dat hun huishoudster Mary er niet was. Ze was waarschijnlijk naar bed gegaan of liet de jongeren hun gang gaan en zou later opruimen.
Op een tafel in de buurt lag overal eten en donkerrode vlekken toonden waar drank was gemorst.
Ernaast stond een ronde tafel met een kleine bar, de flessen al half leeg.
Theo hoopte alleen maar dat ze het huis niet zouden slopen.
Toen het gesprek stilviel, wenste hij Alex' gasten welterusten. Daarna glimlachte hij naar Alex, blij om zijn kleine broertje plezier te zien hebben.
Alex gaf hem een snelle knuffel voordat hij en zijn vrienden terugkeerden naar de groep meisjes bij de deur.
Theo liep naar de trap die naar de slaapkamers op de bovenverdieping leidde.
In zijn kamer zette hij zijn aktetas naast het bed, trok zijn pak en stropdas uit en ging douchen.
Hij liet het warme water hem ontspannen. Toen hij klaar was, sloeg hij een handdoek om zijn middel en bekeek zichzelf in de spiegel.
Donkere kringen onder zijn ogen en wat stoppels waren de enige tekenen van zijn lange dag. Voor de rest zag hij er prima uit.
Zijn dagelijkse work-out was het beste deel van zijn dag. Hij had er geen moeite mee om te werken en het bedrijf te runnen, maar alles was onder controle. Alex en zijn familie zouden altijd genoeg geld hebben.
Als kind wilde hij profvoetballer worden, daarna wilde hij in de financiële sector werken.
Nu wist hij niet zeker wat hij zou doen als hij zijn tijd aan iets anders dan werk kon besteden.
Hij zuchtte en veegde wat water van zijn nek. Hij moest ontspannen en hij had een goed idee van wat daarbij zou kunnen helpen.
Hij trok een sweater aan en liep de gang op.
Toen hij bij de bibliotheek kwam die hij een jaar na de dood van zijn vader had laten bouwen, was hij verbaasd een zachte stem binnen te horen.
Geïrriteerd dacht hij dat een van Alex' vrienden naar binnen was gegaan om te zoenen, en hij fronste.
Hij was klaar om ze de les te lezen toen hij binnenstapte. Maar wat hij zag, deed hem verstijven.
Een jonge vrouw zat op het zachte tapijt en las een boek dat voor haar lag. Nog twee boeken lagen naast haar.
Hij kon alleen de bovenkant van haar hoofd zien terwijl ze een bladzijde omsloeg.
Toen hij naar de boeken keek, zag hij een exemplaar van „Duizend schitterende zonnen“ van Khaled Hosseini.
Het was een van zijn favoriete boeken.
Ze droeg een loszittend shirt en een zwarte broek.
Hij was verbaasd. Was dit wat ze aantrok naar een feestje? De meeste meisjes beneden, op een paar na, droegen nauwelijks kleren en toonden veel huid.
Hij hoorde haar zachtjes iets zeggen, alsof ze in zichzelf praatte. Om de een of andere reden wilde hij haar niet storen.
Ze strekte haar linkervoet en trok aan haar broek, nog steeds gefocust op het boek. Had ze het koud? Hij keek rond naar een jas maar zag er geen.
Haar haar was licht roodbruin en hij zag haar olijfkleurige huid toen ze haar hoofd even draaide om op haar telefoon te kijken, die net was opgelicht.
Theo voelde een vreemde drang om achter haar te gaan staan en haar te observeren terwijl ze las zonder haar te storen. Maar hij kon zich niet bewegen.
Hij hoorde haar zachtjes zuchten. Toen sloot ze het boek, alsof ze het niet wilde. Ze was de andere twee boeken aan het oppakken toen ze zich realiseerde dat er iemand anders was.
Ze keek naar hem op, haar mond licht geopend.
Theo kon zich niet verroeren toen hij haar gezicht zag. Haar zachte bruine ogen troffen hem hard en even kon hij niet ademen.
Dat kon niet waar zijn.
