Het Universum van Discretie: De Orde
Auteur
Michael BN
Lezers
16,1K
Hoofdstukken
2
Hoofdstuk 1
Ik was pas twee weken op de universiteit toen ik werd aangesproken door een jongen, van wie ik later ontdekte dat hij bij een geheim genootschap hoorde.
„Je bent uitgekozen,“ zei hij, terwijl hij me een zwart kaartje gaf ter grootte van een visitekaartje.
Ik vouwde het open en er stond een telefoonnummer in.
Eerst dacht ik dat het een of andere eerstejaars grap was. Maar na drie dagen won mijn nieuwsgierigheid het toch.
Ik sloeg het nummer op in mijn contacten en stuurde een simpele hallo.
Een uur later kreeg ik antwoord.
Je bent geselecteerd door The Order
Je ontvangt zo een reeks vragen
Het delen van deze informatie is niet in je eigen belang
Holy shit! Moest ik me nu vereerd voelen, in paniek raken, of werd ik gewoon in de maling genomen?
Ik had mezelf er bijna van overtuigd dat het allemaal een grote grap was, toen ik losse berichtjes met vragen begon te krijgen.
Waarom Hargrave?
Omdat het de beste is
Wat is je seksuele geaardheid?
Hetero
We weten van Kyle Denver
Hoe wisten ze daarvan? Dat was op de middelbare school!
Oké, bi-nieuwsgierig
De berichten stopten net zo abrupt als ze waren begonnen.
Maar de volgende ochtend ontving ik een soort motto.
Geen wetten. Geen labels. Geen grenzen.
Ik reageerde met een brutale Amen.
Leden van onze organisatie zullen je benaderen met een 'voorstel'
Ga akkoord en je gaat door naar de volgende ronde
Weiger en we nemen geen contact meer met je op
Het delen van deze informatie is niet in je eigen belang
Wat voor soort voorstel bedoelden ze?
***
Er waren vier dagen verstreken en ik was die hele vreemde ontmoeting eerlijk gezegd alweer vergeten.
De studiestof was pittig, maar ontzettend interessant.
Ik had nooit gedacht dat studeren zo boeiend kon zijn.
Mijn studentenkamer voelde benauwend, dus ik studeerde meestal in de studentenlounge, terwijl ik naar mijn afspeellijst met natuurgeluiden luisterde.
Ik maakte aantekeningen op een manier die alleen ik kon begrijpen.
De enige manier waarop ik effectief kon leren, was door de informatie te bewerken. Ik maakte het me eigen zonder de oorspronkelijke inhoud te verliezen.
Ik was midden in het ontcijferen van een bijzonder lastige alinea, toen er een meisje naast me kwam zitten.
Het leek onnodig gezien de hoeveelheid ruimte aan de tafel. Toch zei ik er niets van.
Ik schreef gewoon verder. Plotseling liet ze een zwart blaadje op mijn schrift vallen.
Ik herkende het meteen en wierp haar een blik toe.
Ze was verborgen onder een hoodie en staarde naar de muur tegenover ons. Haar gezicht was volledig onzichtbaar.
Ik vouwde het briefje voorzichtig open en verslikte me bijna in mijn eigen speeksel.
Op het zwarte papier stonden vijf regels, geschreven in een sierlijk handschrift met een witte pen.
Geen wetten
Kijk niet naar me.
Stop niet met wat je doet.
Trek geen aandacht.
Vinger me tot ik klaarkom.
Holy shit! Wat voor soort voorstel was dit?
En wat voor soort organisatie was dit eigenlijk?
Het gekke was dat mijn gedachten overuren draaiden.
Ik had wel wat aangerommeld op de middelbare school, maar dit?
Het voelde alsof het papiertje me een soort speciale toestemming gaf.
Was dat de bedoeling van dit alles?
Als ik nee zou zeggen, was dit avontuur voorbij.
Maar ik was nu des te nieuwsgieriger om te zien waar dit toe zou leiden.
Oké, daar gaan we dan.
Als ik betrapt werd, zat ik zwaar in de shit.
Voorzichtig gleed mijn hand onder de tafel. Ik deed ondertussen alsof ik de tekst voor me bestudeerde.
Niet kunnen zien wat ik deed, maakte dit bizarre avontuur nog spannender.
Ik vond wat ik zocht en drukte mijn middelvinger zachtjes in de zachte, natte opening.
Het meisje was duidelijk net zo opgewonden door al deze geheimzinnigheid als ik.
De hoek was een beetje ongemakkelijk. Daar kon ik echter weinig aan doen.
Ik voegde een tweede vinger toe, waardoor ze begon te kronkelen op haar stoel.
Ik bewoog mijn vingers langzaam maar doelbewust naar boven en naar binnen.
Ik voelde hoe ze probeerde niet te reageren. Haar clit zwol op onder mijn aanraking.
Ik trok mijn vingers terug en gebruikte het topje van mijn middelvinger om haar verder te stimuleren.
Rond en rond en… Het meisje greep mijn knie vast en kneep er steeds harder in.
Toen liet ze me plotseling los, stond op en liep weg.
What the fuck?
Dit was een totale adrenalinestoot. Ik kon niet geloven wat ik zojuist had gedaan!
Het spreekt voor zich dat concentreren op mijn studie nu een stuk lastiger was. Mijn hart bonkte namelijk in mijn borst.
