Kinky's Carnival (Nederlands) Book 3
Auteur
M. L. Smith
Lezers
676K
Hoofdstukken
20
Het leven van Cleo neemt een duistere en spannende wending wanneer ze een gouden visitekaartje ontdekt dat haar naar Kinky's Carnival brengt, een demonisch rijk vol sinistere attracties en erotische ontmoetingen. Terwijl ze dieper in deze mysterieuze wereld duikt, ontdekt Cleo schokkende waarheden over haar eigen identiteit en de machtige wezens die het carnaval bewonen. Samen met haar vriendin Sara moet Cleo zich een weg banen door een labyrint van lust, gevaar en bovennatuurlijke geheimen om haar ware lotsbestemming te ontdekken.
Hoofdstuk 1.
Boek 3:Cleo Komt Thuis
Cleo staarde naar de gouden visitekaart op de vloer. Ze was verbaasd en in de war. De kaart was zomaar verschenen terwijl ze aan het huilen was. Ze had vurig gewenst dat ze terug kon naar Kinky's Carnival, een plek die als thuis voelde.
'Wat is hier aan de hand?' fluisterde ze. Ze veegde haar ogen af terwijl ze naar de glimmende 'K' op de kaart keek. Het leek haar uit te nodigen om hem op te pakken.
Cleo reikte naar de kaart maar aarzelde even. Ze was zenuwachtig. De laatste keer dat ze hem aanraakte, een paar uur geleden, had het haar teruggebracht naar de gewone wereld. Ze had zichzelf buiten een doodgewone kermis gevonden met haar vriendin Sara. Sara beweerde dat Cleo was flauwgevallen toen ze binnenkwamen.
Maar Cleo wist wel beter. Sara had haar meegenomen op een magische rit die haar naar dat vreemde circus bracht. Kinky's Carnival was echt, en de kaart bewees het.
Dit zat Cleo niet lekker. Waarom had Sara gelogen? Sara deed alsof ze van niets wist en zei tegen Cleo dat ze naar huis moest gaan en uitrusten. Maar Cleo wilde niet rusten. Ze voelde alsof ze haar hele leven had geslapen, en nu was ze eindelijk wakker.
Ze had antwoorden nodig, maar dat kon wachten. Eerst moest ze terug naar hem.
Ze raapte de kaart van de vloer. Ze droogde haar tranen en ging rechtop staan. Ze keek nauwelijks om zich heen naar de verhuisdozen in haar nieuwe appartement terwijl ze haar tas en sleutels pakte. Ze trok de deur open en vertrok.
Het was tijd om terug te gaan.
***
Cleo kwam laat op de avond bij de kermis aan. Ze was opgelucht te zien dat de lichten nog brandden, ook al was het bijna sluitingstijd.
De parkeerplaats was zo goed als leeg. Nog maar een handjevol mensen liep naar hun auto's. Cleo had zo'n haast om er te komen voordat het sloot dat ze bijna vergat haar auto uit te zetten. Ze was zo gefocust op het meenemen van de gouden kaart dat ze haar sleutels bijna in de auto liet liggen.
Ze hoopte dat haar auto niet gestolen zou worden, maar zelfs als dat gebeurde, was ze niet van plan er naar terug te keren.
Haar hart ging als een razende tekeer terwijl ze naar de kassa liep. Ze was zenuwachtig terwijl ze in de korte rij wachtte. Toen ze aan de beurt was, bonsde haar hart in haar oren.
Cleo ging naar het hokje en legde de gouden visitekaart op de kleine toonbank voor de medewerker, net zoals Sara eerder had gedaan.
Deze keer keek de medewerker niet naar de kaart en liet hen binnen. Het was niet eens dezelfde medewerker als eerder. Deze zag eruit alsof hij net van school kwam. Hij had wat puistjes op zijn kin, vettig bruin haar en een mager lichaam waar hij nog in moest groeien.
'Het kost tien euro om binnen te komen,' zei de medewerker, zonder naar de kaart te kijken.
'Ik dacht dat dit genoeg zou zijn,' zei Cleo bezorgd. Ze hield de kaart voor zijn neus. Ze kon zich niet herinneren wat Sara tegen de andere medewerker had gezegd. 'Ik ben hier voor het speciale evenement.' Sara had ook wat contant geld gegeven, maar Cleo dacht dat een gouden kaart genoeg zou zijn.
De medewerker bekeek het aandachtig en zuchtte toen. 'Mevrouw, ik weet niet wat dat is of over welk „speciaal evenement“ u het heeft. Tenzij u dat ding magisch in tien euro kunt veranderen, kunt u niet naar binnen.'
Cleo voelde zich teleurgesteld terwijl ze de kaart in haar tas stopte. Ze zocht naar haar portemonnee. Ze had bijna nooit contant geld bij zich, en haar portemonnee was leeg. Wat moest ze nu doen?
Ze moest naar binnen!
'Ik heb geen tien euro,' zei ze zachtjes. Ze keek op van haar tas en vroeg zich af of ze gewoon naar binnen kon rennen.
Er was maar één beveiliger bij de ingang die tassen controleerde en een metaaldetector gebruikte, maar hij zag er verveeld uit. Hij zat op zijn telefoon te kijken. Ze dacht dat ze waarschijnlijk gemakkelijk langs hem kon glippen.
Ze voelde zich stom dat ze daaraan dacht, maar ze was of gek aan het worden, of er was een vreemde wereld binnen deze kermis. Het behoorde toe aan een man die haar lichaam in vuur en vlam zette. Haar ziel snakte naar hem.
Nee, hij was geen man, maar een demon. Ze herinnerde zich dat ze zijn gestalte had zien veranderen in een langere man met vleugels en hoorns op zijn hoofd. Het had eng moeten zijn, maar het maakte haar alleen maar meer naar hem verlangen. Het maakte niet uit wat hij was, ze moest hem vinden.
De medewerker rolde met zijn ogen omdat ze geen contant geld had. Hij leunde naar voren en wees naar een klein metalen bordje op de voorkant van het hokje.
Ze las het bordje en voelde zich opgelucht. Ze pakte haar pinpas en gaf die aan hem.
Ze was zo gretig om naar binnen te gaan dat ze was vergeten dat ze op andere manieren kon betalen. Misschien werd ze echt gek.
