Galatea Logo
Klantenservice
Weerwolven & gedaanteverwisselaars
Maffia
Miljardairromance
Bully-romance
Langzaam opbloeiende liefde
Van vijanden tot geliefden
Paranormaal & fantasy
Voorbestemde partners
Sportverhalen
Studentenromance
Verhalen over tweede kansen
Bekijk categorieën
Beoordeeld met een 4,6 in de appstore
GebruiksvoorwaardenPrivacyHerroepingsrechtImpressum
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for The Alien Series Boek 1: De Alien Chief

The Alien Series Boek 1: De Alien Chief

Auteur
A. M. Gilbert
Lezers
17.6K
Hoofdstukken
41
Auteur
A. M. Gilbert
Lezers
17.6K
Hoofdstukken
41
😱Thriller👩‍❤️‍👨Uitverkoren partner💘Voorbestemde partners💪🏻Beschermer🧙‍♂️Paranormaal en fantasy💪🏻Alfamannetjes💪Sterke vrouwen🥵Erotiek⚔️Actie en avontuur🧌Monsters

Eleni’s normale leven eindigt op het moment dat ze wordt weggerukt bij een NASA-tentoonstelling en lichtjaren verderop wakker wordt. Vijfentwintig vrouwen, één vreemde nieuwe wereld en een onmogelijke taak: de aarde redden door te stelen wat niet van hen is.

Maar wanneer de bewoners van de planeet haar redden, beseft Eleni dat niet alle monsters menselijk zijn. Al helemaal niet de boomlange, razend intense leider die zweert dat zij zijn voorbestemde partner is. Havi is vurig, loyaal en veel te geduldig voor haar gemoedsrust.

Tussen buitenaardse wonderen, koppige harten en de aantrekkingskracht van iets kosmisch, moet Eleni beslissen bij welke wereld – en welke man – ze werkelijk hoort.

Hoofdstuk 1: Onbekend

De misselijkheid sloeg in als een bom bij Eleni, en haar ogen weigerden scherp te stellen. Wit op wit liep in elkaar over en ze voelde zich kotsmisselijk toen ze over het vreemde bed rolde en er bijna vanaf viel. Het duurde even voordat haar brein haar omgeving in zich opnam, en nog een moment voordat de paniek toesloeg.
Eleni besefte dat haar duizeligheid kwam doordat ze gedrogeerd was, en de onbekende kamer betekende dat ze ontvoerd was, maar haar geheugen was net zo wazig als haar zicht. Ze herinnerde zich slechts flarden van wat er was gebeurd, voordat de rest een groot mysterie werd.
Ze drukte zichzelf omhoog op het bed en knipperde met haar ogen totdat ze weer scherp kon zien.
Ze was alleen in een bijna lege kamer. Het bed was het enige voorwerp en de enkele deur met een klein raampje was haar enige uitgang. Eleni wist dat ze logisch moest nadenken; het had geen zin om in paniek te raken, want alles wat vermeden had kunnen worden, was immers al gebeurd.
Ze had andere kleding aan dan de outfit die ze zelf had uitgekozen, en in plaats van haar normale panty en te grote shirt, droeg ze nu een rekbare zwarte spijkerbroek en een grijs shirt. Haar schoenen sloten strak aan en waren dik, en om haar pols zat een vreemd horloge.
Eleni keek naar beneden en zag een teller die aftelde. Het scherm toonde de getallen achtduizend zevenhonderdzestig. De cijfers stonden stil, en na een snelle berekening begreep ze dat het om driehonderdvijfenzestig dagen ging.
Eleni raakte het scherm aan en schrok toen er een klein venster boven zweefde als een projector. Ze veegde over het scherm en zag een hartslagmeter, een bloeddrukmeter en een gezondheidsdossier. Bij elke zenuwachtige ademhaling werd haar toestand gemeten en getoond op het scherm, en toen zag ze een persoonlijk dagboek.
Ze nam aan dat het daar stond zodat ze opmerkelijke dingen kon opschrijven, en ze prentte dit in haar geheugen.
Haar herinneringen kwamen langzaam in flitsen terug: de wetenschapsbeurs, haar verjaardag, het vervelende telefoongesprek met haar vader en de afspraak met haar beste vriendin, Alexis. De flarden kwamen in golven op haar af, totdat de laatste herinnering haar raakte.
De wetenschapsbeurs was een valstrik, en zij waren degenen die niet alleen Alexis en haar hadden meegenomen, maar ook de andere vrouwen.
Gevuld met hernieuwde woede en vastberadenheid om Alexis en de anderen te vinden, stond Eleni op van het bed en controleerde de deur. Ze verwachtte niets en was niet verbaasd dat hij op slot zat, maar ze was wel verrast toen ze door het kleine raampje keek en een gang zag met meerdere deuren die er precies zo uitzagen als de hare.
Heel even voelde ze hoop, omdat ze dacht dat de anderen misschien in die kamers waren. Eleni moest hen vinden; zij wisten misschien waarom ze waren meegenomen en waar ze nu waren. Ze had niet veel, maar ze had wel Alexis en de ouders van Alexis. Die zouden naar hen op zoek gaan, en de wetenschap dat zij zich zorgen maakten, maakte haar nog ongeruster.
„Welkom, Proefpersoon Vijftien!“
Eleni schrok zich wezenloos, draaide zich razendsnel om en zag op de muur tegenover haar een groot scherm met een vrouw die ze herkende. Een golf van haat overspoelde haar toen ze in de ogen keek van de vrouw die zich warm en vriendelijk had voorgedaan, maar eigenlijk de reden was dat Eleni nu op deze plek was.
Het scherm zag eruit als een normale tv, maar het feit dat het uit het niets was verschenen, maakte haar nog achterdochtiger.
„We begrijpen dat dit verwarrend kan zijn. We weten dat je bang bent en veel vragen voor ons hebt, maar voor nu willen we dat je luistert,“ zei de vrouw, terwijl haar gezicht geen enkele emotie toonde. Het was overduidelijk, maar de manier waarop het scherm haperde betekende dat dit vooraf was opgenomen. Het maakte niet uit wat Eleni zei of deed.
„We hebben gegevens verzameld die laten zien waarom jij specifiek bent gekozen voor dit project. We hebben dit project geheimgehouden voor de wereld, aangezien de mensheid er nog niet klaar voor is om te weten dat er andere rassen en werelden bestaan dan de onze.
„De afgelopen vijftig jaar hebben we nieuwe planeten en leven ontdekt – leven dat lijkt op dat van ons – en door die gegevens hebben we geleerd dat we materialen kunnen verzamelen om onze planeet te helpen en onszelf hopelijk te ontwikkelen. Jij, Proefpersoon Vijftien, hebt een hoog diploma in de microbiologie. Die kennis gaat ons helpen om kankers en ziektes te genezen die we niet kunnen verhelpen met wat we op aarde hebben.“
Eleni deed haar armen over elkaar. Ze deed al onderzoek naar deze dingen en had nog geen enkele oplossing gevonden, dus het idee dat deze organisatie haar dwong om hun werk te doen, was belachelijk. Waarom dachten ze dat een andere planeet de sleutel had tot grondstoffen die de aarde niet bezat?
En toen zonk de moed Eleni in de schoenen. Als wat deze vrouw zei waar was, zou dat betekenen dat ze niet meer op aarde was.
„Over tien minuten gaat die deur van het slot. Dan volg je de gang naar rechts totdat je buiten staat. Vervolgens begin je aan je nieuwe leven waarin je het komende jaar gegevens verzamelt. Je hebt de afgelopen zes maanden geslapen, dus je lichaam heeft tijd nodig om te herstellen. We hebben er echter alle vertrouwen in dat je zult slagen en dat je van dag één de beste dag kunt maken op een nieuwe planeet.
„Zometeen gaat de muur naast je open, waar je spullen vindt om je de komende drie dagen te helpen. Daarna moet je alleen zien te overleven. Als je de andere meiden tegenkomt, raden we aan dat jullie bij elkaar blijven. Jullie zijn met zijn vijfentwintigen, en we hopen dat jullie alle vijfentwintig over driehonderdvijfenzestig dagen bij ons terugkeren.“
Eleni knipperde met haar ogen en nam langzaam elk woord in zich op, net op het moment dat de muur openging. Ze stond op, liep naar de spullen en zag een kleine dolk, een boog en twaalf pijlen; een groot slagersmes; touw; een EHBO-doos; een tas; drie flessen water en vijf eiwitrepen.
Eleni wilde een keuze hebben. Ze wilde inspraak hebben, maar het besef drong langzaam tot haar door dat wat zij wilde er niet toe deed.
Ze begon elk beschikbaar voorwerp te pakken en stopte ze in haar tas. De boog paste om haar lichaam, net als de pijlkoker.
De rugzak was een beetje zwaar, maar niet ondragelijk, en de messen zaten prettig tegen haar bovenbenen nadat ze die had vastgemaakt. Tijdens dit alles trilden haar handen van de zenuwen en adrenaline.
Haar belangrijkste doel was simpel: Alexis en de anderen vinden. Ze moesten bij elkaar blijven en een plan maken om te overleven, en dan misschien verzamelen wat deze mensen wilden.
Eleni was niet dom; negeren wat ze wilden, kon mogelijk een kwestie van leven of dood betekenen. Toch was er ook een klein deel van haar dat gegevens wilde verzamelen, niet voor deze organisatie, maar voor zichzelf.
Om zonder grenzen onderzoek te doen en een nieuwe planeet met ongerepte grond te verkennen, stuurde een tinteling door haar lichaam die ze niet meer had gevoeld sinds ze voor het eerst voet in een laboratorium zette.
„Het is zover. Ik hoop dat je alles hebt kunnen verzamelen en klaar bent om je nieuwe leven te beginnen. Volgend jaar rond deze tijd hopen we je warm te begroeten, en zullen we duizenden mensen kunnen helpen.“ Ze pauzeerde toen even en gaf Eleni een serieuze blik. „Nog één ding voordat je gaat. De lokale taal is in je hersenen geïmplanteerd. We denken niet dat je met de lokale bevolking zult moeten omgaan, maar we dachten dat het het beste was om hun taal te bestuderen en de gegevens op een chip op te slaan.“
Terwijl haar gedachten tolden, drong de vermelding van een mogelijke mensachtige soort nauwelijks tot Eleni door. Ze was meteen sceptisch dat de organisatie genoeg gegevens had verzameld om een chip in haar brein te implanteren zodat ze kon communiceren, maar dat was niet haar grootste probleem.
Wat als ze dodelijk waren? Wat als deze mensen geen vreemdelingen op hun land wilden en hen direct zouden vermoorden?
Maar een ander deel van haar gedachten vertelde haar dat ze ook vriendelijk konden zijn. Ze wilden hen misschien helpen en hen veilig en beschermd houden, totdat het weer tijd was om te vertrekken.
Wat als Eleni en de andere vrouwen deze mensen hielpen bij het ontdekken van geneesmiddelen en hun soort lieten bloeien voor toekomstige generaties?
Haar gedachten waren een grote chaos, en zodra ze de deur van het slot hoorde gaan, wierp haar geest nog meer scenario's naar haar toe als een aanstormende trein. Haar zenuwen kregen de overhand, en hoe meer ze opstandig wilde zijn, op het bed wilde zitten en weigeren te bewegen, hoe meer ze tot het besef kwam dat ze nu waarschijnlijk in de gaten werd gehouden.
Opstandig zijn kon leiden tot schade of zelfs haar dood.
Alexis moest haar prioriteit zijn, en hoe meer ze aan Alexis dacht, hoe sneller haar zenuwen verdwenen en omsloegen in vastberadenheid.
Eleni zette haar eerste stappen, liep langzaam door de gang en stond opeens buiten. De buitenwereld ontnam haar meteen de adem.
Bossen en open landschap, het geluid van wilde dieren en de geur van frisse, zuivere lucht begroetten haar allemaal tegelijk, waardoor ze bijna ademloos achterbleef. De lucht was pastelpaars, en dat was het enige grote verschil waardoor ze besefte dat dit de aarde niet meer was.
En toen zag ze het meest schattige tafereel. Pluizige wezens die leken op een kruising tussen een konijn en een kat huppelden in groepjes voorbij.
Hun hangoren en lange staarten lieten haar hardop naar adem happen, waardoor ze hen afschrok, terug de bomen in.
In dat korte moment vroeg ze zich af of deze nieuwe plek misschien, heel misschien, niet zo erg zou zijn als ze aanvankelijk had gedacht. Dat was totdat de laatste pluizebollen plotseling in hun pas pauzeerden en de lucht opsnoven alsof ze in opperste staat van paraatheid waren.
Hun oren trilden, en toen klonk er plotseling een gebrul in de verte dat door de vallei galmde. Eleni kon de exacte locatie niet aanwijzen, maar op dat moment nam ze haar eerdere gedachten terug. Dit ging een ontzettend zwaar jaar worden, als ze het al levend zou halen.

Ontdek Galatea

Wacht op meTexts to TexasDe tweelingdrakenreeks: Drakenbloed Boek 3Slap Shot Boek 1: Een hockeyromanceDe Uitverkorene 2: Verbonden

Nieuwste publicaties

Een gevaarlijke vereniging boek 2Verliefd op de maffiabroers Boek 3Verliefd op de maffiabroers Boek 2Een tweede kansDe Ridge Mountain-roedel boek 5: De voorspelling

Leeslijsten

Alles weergeven

Duik in romantische boekencollecties samengesteld door onze lezers.

Alien,Sci-Fi

door JoannaS

12 boeken

Out of this World

door jkc146

17 boeken

Aliens 🌌

door irisha20

55 boeken

Hidden gems spicy

door Zazzer_read

10 boeken

Loved

door Tooniya

25 boeken

Scify

door MisBehave

10 boeken

Books I have read

door Lacie Alderman

16 boeken

I like

door ivonnedeleen

13 boeken

Aliens

door Sarah Stuckey

17 boeken

Aliensss

door spicy_turnips_988

25 boeken

Already read

door trackhurdler

84 boeken

Werewolves & shifters

door proud_fox_575

209 boeken

Keepers

door AuntieTL

25 boeken

Finished Books

door Fluffy_505

86 boeken

Makes me smile and laugh

door DragonwingsV

26 boeken