Soul Sisters (Nederlands) Book 2
Auteur
S. L. Adams
Lezers
551K
Hoofdstukken
36
Het leven van Mandy neemt een onverwachte wending wanneer haar auto pech krijgt, wat leidt tot een toevallige ontmoeting met de gebroeders Blakely. Wat begint als een onwillige rit met vrienden, mondt uit in een wervelwind van romantiek, geheimen en zelfontdekking. Terwijl Mandy worstelt met haar complexe gevoelens voor de drie broers, moet ze haar turbulente verleden onder ogen zien en beslissen of ze klaar is voor een toekomst vol liefde en onconventionele familiedynamiek. Zal Mandy haar plek vinden bij de Blakelys, of zal haar verleden haar terugtrekken in de schaduw?
Hoofdstuk 1.
Boek 2:Loving Mandy
MANDY
„Nee,“ smeekte ik. „Alsjeblieft, nee.“
De naald luisterde niet.
De temperatuurmeter van mijn auto begon te sputteren toen ik halverwege mijn huis en de garage was. Ik maakte me zorgen over hoe ik een grote reparatie zou betalen.
Ik reed Grave to Road Restorations binnen en zette de oververhitte motor af. Mijn paarse Mustang was de enige auto die ik ooit had gehad.
Maar hij was 20 jaar oud, en het repareren werd te duur voor me.
De laatste paar maanden waren zwaar geweest. Mijn beste vriendin was getrouwd en verhuisd uit het huis dat we deelden - het huis dat van haar was, waar ik gratis woonde.
Vada hield het huis als investering, maar haar nieuwe echtgenoten beheerden al haar geld.
Haar vader was eigenlijk de eigenaar van het huis. Maar toen hij overleed, zei hij dat zijn zakenpartners, de echtgenoten, haar geld moesten beheren.
Ik begreep waarom. Vada wist niet hoe ze met geld om moest gaan.
Ze zeiden dat ik er kon blijven wonen, maar dat ik de belastingen, kosten en rekeningen moest betalen. Ik kon dat nauwelijks betalen met mijn slecht betaalde baan.
Ik putte mijn spaargeld uit en begon te zoeken naar een goedkopere woonplek. Maar dat was geen gemakkelijke opgave in Miami.
Ik stapte met een diepe zucht uit mijn auto. Mijn pijnlijke onderlichaam herinnerde me aan mijn onverstandige keuze van de avond ervoor.
Onverstandig?
Nee.
Niet slim?
Misschien.
Maar het orgasme was het waard.
Ik opende de glazen deur, mopperend toen ik kerstmuziek hoorde.
De grote boom in de hoek van de lobby had duizend lichtjes, die me eraan herinnerden dat de feestdagen er snel aankwamen.
Mijn eerste kerst zonder Vada.
De hoge stem van de receptioniste onderbrak mijn sombere gedachten. „Goedemiddag,“ zei ze luid. „Hoe kan ik u vandaag van dienst zijn?“
„Ik ben hier om Vada te zien.“
„Oh, prima,“ zei ze, terwijl ze haar telefoon oppakte. „Wie mag ik zeggen dat er is?“
„Mandy.“
„Mandy?“
„Hale.“
„Mandy Hale is hier om u te zien,“ zei ze in de telefoon, terwijl ze me vertelde de lange gang met kantoren in te lopen.
Vada kreeg het aandeel van haar vader in een klassieke autoreparatiebedrijf, en ze trouwde met de drie mannen die de zaak samen met haar overleden vader bezaten. Nu was ze dus eigenaar van het hele bedrijf.
Ik klopte op de halfopen deur.
„Kom binnen!“ riep Vada.
„Hé,“ zei ik, terwijl ik in de stoel tegenover haar bureau ging zitten.
„Iemand heeft een slechte dag,“ merkte ze op.
„Dat kun je wel zeggen,“ beaamde ik met een diepe zucht.
„Je kunt me er alles over vertellen tijdens de lunch,“ zei ze, terwijl ze haar tas uit de bureaulade pakte. „Laten we gaan.“
„Mijn auto is oververhit geraakt.“
„Verdorie.“
„Ja. Ik neem aan dat je je rijbewijs nog niet hebt gehaald.“
„Nee,“ zei ze. „Ik heb geen tijd gehad om te studeren. Maar het staat op mijn to-do lijst.“
„Natuurlijk, schat.“ Ik lachte.
„Hoe moeten we dan gaan lunchen?“ klaagde ze.
„Een groter probleem voor mij is, hoe ga ik mijn auto laten repareren?“
„Wil je dat Jake ernaar kijkt?“
„Dat zou geweldig zijn.“
Ze pakte haar telefoon en stuurde een berichtje. „Hij zei oké. Waar zijn de sleutels?“
„Hier,“ zei ik, terwijl ik mijn sleutelbos omhoog hield.
Een man in werkkleding kwam een paar minuten later binnen. „Jake stuurde me om de sleutels van de paarse Mustang buiten op te halen.“
„Dat zou mijn oude barrel zijn,“ zei ik, terwijl ik hem de sleutels gaf. „Hij begon onderweg hiernaartoe oververhit te raken.“
„We zullen hem de werkplaats in rijden en controleren,“ zei hij.
„Nu, over de lunch,“ zei Vada, terwijl ze nog een berichtje stuurde.
Een van haar echtgenoten kwam een minuut later binnen. Garrett was de aardigste van de drie. Hij had altijd een glimlach op zijn gezicht. En hij was aantrekkelijk. Een sexy oudere man met grijs haar.
Alle drie Vada's echtgenoten waren knappe kerels. Ze waren op leeftijd. Zo'n 43. Maar zeker sexy. Zelfs Evan, de chagrijnige.
„Hebben jullie ergens een lift nodig?“ vroeg Garrett.
Vada stond op van achter haar bureau en liep de kamer door.
„We hebben lunchplannen, maar Mandy's auto is kapot,“ legde ze uit, terwijl ze haar onderlip naar voren stak en zijn borst aanraakte. „We hebben geen manier om er te komen.“
„Dit is waarom je je rijbewijs nodig hebt, schatje.“
„Ik weet het.“
„Wil je dat ik jullie een lift geef?“
„Je hebt een vergadering om 12:30.“
„Kun jij een handgeschakelde auto rijden, Mandy?“
„Ja,“ antwoordde ik.
„Dan kun je de Viper nemen.“
„Ik ga die auto niet rijden,“ zei ik geschokt.
„Waarom niet?“
„Omdat hij peperduur is.“
„Hij is verzekerd,“ zei hij schouderophalend.
„Ik weet het niet,“ zuchtte ik.
„Ja!“ riep Vada. „Laten we gaan!“
„Waarom heb ik hier een slecht gevoel over?“ Ik pakte de sleutels aan.
„Het komt wel goed,“ zei hij tegen me. „Ga. Geniet van de lunch. Neem je tijd.“
„Je bent de beste, Garrett,“ zei Vada, terwijl ze hem een snelle kus gaf voordat ze mijn arm pakte en me de gang door trok.
We liepen tegen Evan aan op weg naar de voorkant.
Letterlijk tegen hem aan.
Vada botste met een luide oef tegen hem op.
„Rustig aan, schatje,“ zei hij. „Waarom zo'n haast?“
„We gaan gewoon lunchen,“ legde Vada uit.
„Hoe gaat het, Mandy?“ vroeg hij stijfjes.
„Goed.“
Evan maakte duidelijk dat hij me niet mocht. Voordat Vada verliefd werd op drie oudere mannen, waren wij samen.
We waren biseksueel, en we waren vrienden met voordelen sinds we 14 waren. Evan vond dat niet leuk, en hij voelde zich bedreigd door mij terwijl ze probeerden Vada's liefde te winnen.
„Ik wou dat je niet in die gevaarlijke auto van haar zou rijden,“ zei hij nadat ze een gepassioneerde kus hadden gedeeld. „Ik betwijfel of er zelfs airbags in zitten.“
„We nemen de Viper,“ vertelde ze hem.
„Garrett's Viper?“ zei hij verbaasd. „Is hij gek geworden?“
„Waarschijnlijk,“ lachte ze. „Tot ziens!“
We gingen naar buiten, waar de middaghitte ons in het gezicht sloeg. De rode sportwagen stond geparkeerd op de personeelsparking.
Ik ging achter het stuur zitten en startte de motor. Mijn handen trilden op het stuur terwijl ik langzaam het terrein af reed.
„Ontspan je,“ lachte Vada. „Het is maar een auto.“
Ik reed de hele weg naar het restaurant onder de snelheidslimiet.
„Kom op, slak,“ klaagde Vada. „Ik moet wel terug naar mijn werk. Op dit tempo is het etenstijd voor we er zijn.“
Ik parkeerde helemaal aan het einde van de parkeerplaats, ver weg van alle andere auto's.
„Echt?“ zuchtte Vada.
„Hou je mond,“ zei ik tegen haar voordat ik uit de zeer lage auto stapte.
„Waarom loop je zo raar?“ vroeg ze.
„Geen reden,“ zei ik zachtjes.
„Ik ken die loop,“ lachte ze, terwijl ze in mijn schouder porde. „Iemand heeft een beurt gehad.“
„Ssst!“
„Vertel!“
„Kun je tenminste wachten tot we zitten?“
„Ik denk het wel.“
De gastvrouw bracht ons naar een tafel op het terras aan het water. Ik beet op mijn onderlip terwijl ik probeerde te beslissen welke salade ik zou nemen. Dat was ongeveer het enige wat ik me kon veroorloven.
„De lunch is voor mij,“ zei Vada. „Maak je geen zorgen over de kosten en neem wat je wilt.“
„Je weet dat ik niet van liefdadigheid hou,“ zei ik zachtjes.
„Jammer dan.“
„Hoeveel denk je dat het gaat kosten om mijn auto te repareren?“
„Jake zal hem repareren. Je moet misschien wel voor de onderdelen betalen.“
„Ik ben op zoek naar iets goedkopers,“ zei ik. „Het appartement is te duur.“
„Heb je geprobeerd een huisgenoot te vinden?“
„Nee.“
„Waarom niet?“
„Ik woon liever alleen.“
„Ga je me ooit vertellen over de man met wie je gisteren seks had?“
De serveerster kwam terug met onze drankjes en nam onze bestellingen op. Ik keek uit over het water terwijl ik van mijn ijsthee dronk.
„Ik heb iets stoms gedaan,“ zei ik.
„O-oh.“
„Deze man kwam de winkel binnen om voor zijn dochter haar eerste bh te kopen.“
„Nee!“ riep Vada, waardoor we een vuile blik kregen van de tafel achter ons.
„Mag ik het verhaal vertellen?“
„Sorry.“
„Dus, deze zeer sexy man komt binnen met zijn 12-jarige dochter. Zegt dat ze een bh nodig heeft, en hij weet niets over bh's kopen.“
„Dus hij brengt haar naar de duurste lingeriewinkel in Miami?“ lachte ze.
„Ik weet het, hè?“
„Hoe ben je in vredesnaam in bed beland met een bh-kopende vader? En waarom bracht haar moeder haar niet?“
„Ze is dood.“
„Oh, dat is triest.“
„Ja. Fotune nam haar mee naar de paskamer om haar op te meten en liet mij alleen met de sexy vader.“
„Had hij seks met je op de toonbank?“ vroeg ze verbaasd.
„Nee!“
„Jammer,“ zei ze zachtjes.
„Maar hij flirtte wel met me.“
„Hoe oud was deze man?“
„Vijfenveertig.“
„Lekker.“
„Hoe dan ook, Fotune deed er eeuwen over om een bh voor het kind te vinden. Tegen de tijd dat ze terugkwamen, had hij me uitgenodigd voor een drankje na het werk.“
„Ben je gegaan?“
„Natuurlijk! Daarom loop ik mank.“
„Oh, juist,“ lachte ze. „Had hij een grote?“
„Oh ja.“ Mijn pijnlijke onderlichaam verkrampte toen ik me herinnerde hoe het voelde toen hij me opende. Ik was nog nooit met zo'n grote man geweest. „We gingen naar een chique club en eindigden met seks op de wc.“
„Bah,“ fluisterde ze, terwijl ze haar neus optrok.
„Nee. De plek was schoon. Echt chic. Ik denk dat deze man rijk is.“
„Vind je hem leuk?“
„Wat maakt het uit?“
„Ga je hem nog een keer zien?“
„Ik betwijfel het. Het was snelle seks in een toilethokje. We hebben niet eens nummers of achternamen uitgewisseld.“
„Waarom niet?“
„Ik weet het niet.“
„Ik maak me zorgen om je, Mandy,“ zei ze, terwijl ze over de tafel naar mijn hand reikte.
„Het gaat prima met me.“
„Ik wou dat je van gedachten zou veranderen en met ons kerst zou vieren.“
„Het is je eerste kerst met je echtgenoten,“ zei ik. „Ik zou me niet op mijn gemak voelen. En Evan haat me.“
„Hij haat je niet, Mandy,“ zuchtte ze. „En als hij zijn familie mag meenemen, waarom kan ik dan de mijne niet meenemen?“
„Ik ben niet echt je familie, Vada.“
„Ik beschouw je als familie,“ zei ze. „Dit is mijn eerste kerst zonder mijn vader. Jij bent het dichtste bij familie dat ik nog heb.“
„Je hebt drie echtgenoten.“
„Je bent onderdeel geweest van elke kerst bij mij thuis sinds we acht waren.“
Ik groeide op in pleeggezinnen. Toen ik voor het eerst op Vada's openbare school kwam, pestte ze me. Maar we werden uiteindelijk beste vriendinnen.
De familie Collins verwelkomde me in hun huis en behandelde me als familie. Ik had geen idee waar mijn moeder was.
De kinderbescherming had me weggehaald toen ik vier was, en ik had haar sindsdien niet meer gezien of gehoord.
„Ik kan niet bij jou thuis komen met kerst, Vada,“ zei ik.
„Wat ga je dan doen?“
„Waarschijnlijk Chinees eten bestellen en veel tv kijken.“
„Ik heb een idee voor je,“ zei ze, terwijl ze in haar handen wreef.
„Ik ga niet van gedachten veranderen over kerst, schat,“ zei ik zachtjes.
„Dit heeft niets met kerst te maken.“
„Waar gaat het dan over, Vada?“
„Er zijn nog een paar kaartjes over voor de cruise. En ik heb er een voor jou!“
„Wat?“
„De cruise waar we heen gaan. De jongens zeiden dat ik je mocht uitnodigen.“
„Ik kan niet op een cruise gaan, Vada.“
„Waarom niet?“
„Eens even kijken,“ zei ik, terwijl ik mijn vinger tegen mijn kin drukte. „Waar zal ik beginnen? Ik hoor niet bij jullie groep, en dat wil ik ook niet. Ik heb geen geld. En ik kan geen week vrij nemen van mijn werk.“
„Zestien dagen,“ verbeterde ze me.
„Zestien dagen?“
„Ja. Ze plannen dit al jaren. Er komen mensen van over de hele wereld. Ze willen het de moeite waard maken.“
„Ik kan het me niet veroorloven om twee weken vrij te nemen van mijn werk, Vada.“
„Je hebt vakantiedagen. Ik weet dat je die niet gebruikt hebt.“
„Ik kan me geen cruise veroorloven.“
„Het is allemaal betaald. Eten, drinken, alles.“
„Ik betwijfel ten zeerste dat Evan hiermee heeft ingestemd.“
„Het was zijn idee.“
„Ja, tuurlijk.“
„Hij denkt dat als hij je aan drie mannen uithuwelijkt, hij zich geen zorgen meer hoeft te maken dat je mij probeert af te pakken.“
„Ik ga niet met drie mannen trouwen.“
„Dat weet ik. Maar dat betekent niet dat je niet kunt meedoen.“
„Meedoen aan wat?“
„De cruise is niet alleen een reünie van alle families met meerdere echtgenoten. Er zijn veel jonge mannen op zoek naar een vrouw om te delen.
Iedereen moet een alleenstaande vrouw meenemen. Het is een soort dating game situatie.“
„Ben je gek geworden?“
„Nee.“
„Dat klinkt als een vleesmarkt, Vada.“
„Dat is het niet,“ lachte ze.
„Dus je wilt eigenlijk niet dat ik mee ga,“ realiseerde ik me. „Je moet een alleenstaande vrouw meenemen voor de groep.“
„Dat is niet de enige reden waarom ik wil dat je meegaat, Mandy.“
„Zelfs als ik geïnteresseerd was in jullie vreemde levensstijl, wat ik niet ben, vergeet je één belangrijk ding dat al die mannen willen.“
„Seks?“
„Ze willen kinderen, Vada,“ zuchtte ik. „Zijn er gezinnen zonder kinderen?“
„Ik heb geen idee. Ik weet zeker dat die er zijn. Niet iedereen wil kinderen.“
„Maar de meesten wel, toch?“
„Ik denk het.“
„Ik kom niet in aanmerking om een van jullie dating game deelnemers te zijn.“
„Je komt niet om een groep echtgenoten te vinden. Je komt omdat je wat plezier in je leven nodig hebt.“
„Ik ga niet mee op jullie cruise.“
De serveerster kwam met onze lunches. Ik at mijn Cubaanse sandwich en zoete aardappelfrietjes snel op.
„Je had blijkbaar honger,“ merkte Vada op.
„Ja. Ik heb vanochtend geen ontbijt gehad.“
„Ben je afgevallen?“
„Nee.“
„Ik maak me zorgen om je, Mandy,“ zei ze. „Laat me je tenminste wat boodschappen kopen.“
„Absoluut niet.“
„Mandy!“
„Laat het los, Vada.“
***
Ik stak mijn sleutel in het slot, terwijl ik probeerde mijn paraplu boven mijn hoofd te houden, mijn lichaam al doorweekt van top tot teen. Niets is erger dan een lange busrit op een regenachtige ochtend.
„Wat is er met jou gebeurd?“ vroeg mijn collega toen ik door de achterdeur van de winkel binnenkwam.
„Ik moest de bus nemen.“
„De bus?“
„Jep. Mijn auto wordt gerepareerd.“
„Wat vervelend.“
„Ja, dat was het.“
„Ik denk dat je dag nog erger gaat worden,“ zei ze zachtjes. „Fotune vroeg me je naar haar kantoor te sturen zodra je aankwam.“
Ik slikte hard, bezorgd terwijl ik probeerde te bedenken waarvoor ik in de problemen zat.
Mijn voeten voelden zwaar aan terwijl ik naar het kantoor van mijn baas liep. Ik klopte zachtjes op haar deur en wachtte.
„Kom binnen!“
„U wilde me spreken, Fotune?“
„Ja,“ zei ze scherp. „Ga zitten.“
„Heb ik iets verkeerd gedaan?“
„Ik ben bang dat ik je moet ontslaan, Mandy.“
„Waarom?“ zei ik verbaasd.
„Ik heb de beveiligingsbeelden van je laatste dienst bekeken.“
„Oké,“ zei ik langzaam.
„Ik bekijk ze elke avond. Je interacties met een mannelijke klant waren zeer ongepast.
Ik was 18 minuten in de paskamer met zijn jonge dochter. In die tijd flirtte je non-stop met die man, en hij met jou. Het was schokkend om te zien.“
„Je hebt dat allemaal uit een korrelige beveiligingsvideo gehaald?“
Ze draaide haar laptop om, waarop een zeer duidelijke video te zien was. Er was geen geluid. Maar de gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal waren genoeg om mijn lot te bezegelen.
