De tweelingdrakenreeks: de drakenprinses Boek 2
Auteur
C. Swallow
Lezers
158K
Hoofdstukken
30
In een wereld waarin draken en mensen naast elkaar leven, is prinses Summer vastbesloten de twee soorten te verenigen met het Drakenfestival. Maar terwijl ze haar ingewikkelde relaties met haar drakenpartners Dane en Aneurin probeert te navigeren en een mysterieuze nomade ontmoet die zinspeelt op haar cruciale rol, wordt Summers missie steeds gevaarlijker en verleidelijker. Met dreigingen van afvallige draken en een kwaadaardige koning die een machtige diamant hanteert, moet Summer liefde, loyaliteit en leiderschap in balans houden om haar koninkrijk en haar hart te beschermen.
Zomers Festival 🌶🌶🌶
SUMMER
'Mijn korte rokje van mijn turnpakje wapperde om me heen terwijl ik draaide.
"Je bent zo mooi," zei Maddie, mijn jongste nichtje en grootste fan, zachtjes vol bewondering.
Ik lachte terwijl ik haar optilde en nog een keer ronddraaide op de glanzende marmeren vloer van de kasteelhal.
"Ik wil nu het circus!" riep ze. Ik stopte en zette haar weer neer.
"Nog niet..." zei ik. "De draken hebben hun trucjes nog niet allemaal geleerd!"
"Oooh," Maddie sloeg haar armen over elkaar en keek teleurgesteld.
Nell kwam snel binnen vanuit de eetkamer en ik wenkte haar terwijl Maddie zich aan mijn been vastklampte.
"En ik moet nu gaan oefenen voor de show," zei ik, terwijl ik probeerde los te komen.
Nell knipoogde naar me terwijl ze Maddie weer optilde.
"Zullen we de koekjes gaan proeven die ik net heb gebakken?" vroeg Nell, en Maddie juichte opnieuw.
Ik glimlachte in mezelf toen ik door de voordeur van het kasteel liep en de stenen trappen afdaalde.
Zoals altijd voelde ik me opgewonden, uitkijkend naar mijn partners. Dane en Aneurin zouden op me wachten op onze vaste oefenplek.
Ik liep richting het beekje, me erg gelukkig voelend.
Ik had veel om naar uit te kijken.
Het circus vorderde goed. Over een week zouden mensen uit verre koninkrijken naar Patter reizen voor de beste show van het jaar...
Dragon Festival.
Natuurlijk was optreden leuk. Maar de show had ook een belangrijk doel.
Na alles wat er was gebeurd met Ross en Culling, was het belangrijker dan ooit om draken en mensen samen te brengen.
Ik moest mensen eraan herinneren dat we aan dezelfde kant stonden - dat draken onze vrienden waren.
Onze veilige, behulpzame vrienden...
Op dat moment werd ik omhuld door gouden drakenvuur.
Ik gilde, hoewel het vuur me alleen maar kietelde. Omdat mijn turnpakje van drakenschubben was gemaakt, verbrandde het niet. Wat fijn was, want ik hield echt van mijn zwart-gouden outfit.
Aneurin wreef me met zijn grote neus, en Dane deed hetzelfde aan de andere kant.
Toen legden ze hun hoofden op de grond en keken naar me op.
Ik wist wat dit betekende... onze show was begonnen!
Met één voet op elke neus ging ik de lucht in terwijl mijn partners me optilden. Toen bewogen ze hun hoofden tegelijk naar achteren, en ik maakte een salto door de lucht.
Net voordat ik de grond raakte, ving Aneurin me op in zijn grote gouden klauwen.
Ik lag achterover in zijn klauw, die net zo groot was als mijn lichaam. Ik liet mijn hoofd achterover hangen en strekte me uit als een danseres.
Aneurin maakte een tevreden geluid.
SUMMER
Klaar?
ANEURIN
Een draak is altijd klaar.
DANE
Voor alles.
DANE
Zeg het maar, prinses.
Ik stond op en poseerde met mijn handen in de lucht. Op dit moment zou het publiek luid juichen...
Toen hurkte ik, klaar om te springen, en Aneurin gooide me de lucht in. Ik draaide, en maakte de salto die ik wekenlang had geoefend perfect.
Een wolk zwarte mist omhulde me, en toen landde ik - op mijn voeten - op Danes neus!
"Ja!" riep ik blij.
Ik deed een klein vreugdedansje. Aneurin, rechts van me, blies rook uit om zijn blijdschap te tonen.
Ik draaide me om naar Danes grote drakenoog en kuste de gladde schubben van zijn voorhoofd.
Ik probeerde zijn enorme kop te omhelzen, ook al kon ik er niet helemaal omheen met mijn armen.
Hij liet me zakken naar de grond. Toen, verlangend naar een korte pauze, ging ik liggen op het zachte groene mos bij de rivier.
Ik lachte in mezelf. De afgelopen maand hadden mijn partners en ik de show vaak geoefend. En het kwam eindelijk goed samen.
Hoewel Dane en Aneurin het nooit zeiden, wist ik dat zij ook van de show genoten. Tenminste, dat dacht ik...
Sinds de oorlog voorbij was, hadden we wat meer vrije tijd. Waar we allemaal van genoten. En niemand meer dan ik.
Even later veranderden mijn partners in hun zeer naakte menselijke vormen en gingen aan weerszijden naast me zitten.
"Dat was de beste tot nu toe!" zei ik opgewonden.
"Je was geweldig," zei Dane.
"Perfect, muisje," voegde Aneurin toe.
Ik glimlachte om hun lieve woorden en nestelde me tussen hen in. Hun naakte lichamen voelden warm en hard aan vergeleken met het koele mos.
Dane leunde achterover op zijn ellebogen zodat de spieren van zijn buik nog meer uitkwamen. Zonder na te denken, reikte ik over om ze met mijn vinger aan te raken.
Hij glimlachte om mijn actie, op zijn lip bijtend. Mijn ogen gleden langs zijn buik naar zijn perfecte lid, dat begon te groeien terwijl ik hem licht aanraakte.
Ik lachte en bewoog me in het zachte mos. Het werd ook heet voor mij.
Een arm greep mijn middel en trok me terug tot ik op de grond lag. Ik draaide me naar Aneurin, die me stevig vasthield, en kuste hem zacht.
Achter me streelde Dane de curve van mijn taille, naar beneden bewegend, mijn billen vastpakkend.
Hij gleed met zijn vinger langs de zijkant van mijn turnpakje, de zachte huid van mijn billen aanrakend. Ik voelde zijn lid, nu keihard, tegen me aan duwen.
"Laat me je hieruit helpen," fluisterde Aneurin terwijl hij onder mijn oor kuste.
Hij maakte de knopen los van het turnpakje dat Silver voor me had genaaid van de schubben van mijn partners.
Toen ik voelde dat de strakke outfit wegviel, draaide ik me naar Dane.
Hij was al hard en streelde zachtjes zijn lid. Ik kon even niet ademen en kon mijn ogen niet afwenden.
Hij trok zijn voorhuid terug zodat zijn eikel naar voren kwam, al nat van verlangen. Ik draaide me op mijn knieën en boog voorover om eraan te proeven...
Dane kreunde, zijn hoofd achterover gooiend. Achter me sloeg Aneurin op mijn billen en beet erin. Toen bewoog hij zijn tong lager...
Ik duwde mijn heupen omhoog zodat ik hem precies kon voelen waar ik hem nodig had.
SUMMER
Ik wil het. Nu.
ANEURIN
Alles voor jou, klein muisje.
DANE
Zolang je maar blijft zuigen...
Ik voelde Aneurin achter me, duwend tussen mijn benen terwijl ik me zo wijd mogelijk voor hem opende.
Zijn lid vulde me, en ik duwde terug tegen hem aan. Zijn omvang maakte me gek, maar ik hield mijn lippen strak om Danes lid. Hij streelde zachtjes mijn haar, me aanmoedigend.
Aneurin reikte onder me en begon mijn clitoris te strelen, gelijktijdig met zijn ondiepe stoten.
Met elke aanraking bracht hij me dichter bij mijn limiet, en ik kreunde... trillingen veroorzakend rond Danes kloppende lid.
"Oh, klein muisje," gromde Dane, "wil je het helemaal nemen?"
Alleen al zijn stem, zo vol verlangen, bracht me over de rand.
Ik kwam klaar, genot golfde vanuit mijn diepste binnenste tot ik sterren zag. Op hetzelfde moment kwam Dane ook, zijn zaad gleed mijn keel in.
En achter me liet Aneurin zich ook gaan terwijl mijn spieren zijn gezwollen lid omsloten.
We vielen samen op het mos.
Ik zuchtte, volledig uitgeput.
En volkomen gelukkig.
"Goede oefening, prinses." Aneurin kuste mijn hoofd.
Ik lachte, gevangen tussen de hete, bezwete lichamen van mijn partners.
Maar ik vond het niet erg. Sinds het einde van de angstaanjagende strijd was mijn leven erg goed geworden...
Mijn gevoelens voor Dane en Aneurin groeiden elke dag sterker. Ik voelde alsof niets me verdrietig kon maken.
En ik kon niet anders dan me afvragen...
Is dit hoe liefde voelt?'
COLTON
Op haar ravenzwarte haar prijkte een bescheiden gouden kroontje. Het was een kroon voor alledaags gebruik.
Ik droeg een zachte rode mantel... het soort dat een koning draagt als hij even wil ontspannen.
We raakten langzamerhand gewend aan het leven als koninklijke hoogheden.
Mijn blik gleed over de bogen, zwaarden en messen aan de lange, donkere houten muur.
Deze wapens vertelden het verhaal van Patters overwinningen, die vele levens hadden geëist.
Ik besefte dat dit een plek was om bij stil te staan. Oorlog lag me niet. De zware tijden van strijd lagen nog vers in mijn geheugen... nog pijnlijk als een verse wond.
Het meest schrijnende was dat Jordan Culling, de man die mijn vader van het leven had beroofd, nog steeds vrij rondliep.
Woede laaide in me op - heter dan het vuur gebruikt om metalen gereedschap te smeden.
"Waarom vind je het hier zo fijn?" vroeg Alexa. Ik sloeg mijn arm om haar slanke middel. Ze streek met zachte vingers over mijn borst.
"Omdat deze kamer me aan mijn vader doet denken," antwoordde ik.
Misschien was het omdat ik zelf metalen gereedschap maakte, dat ik zo'n bewondering had voor deze vakkundig vervaardigde wapens.
Maar eigenlijk was het vanwege de oude Koning van Patter.
Hoewel ik mijn vader nooit had gekend, hielp het doorbrengen van tijd in deze kamer me om hem beter te leren kennen.
De kamer weerspiegelde wie mijn vader was. Kleine plaquettes op de zwaarden en bogen herinnerden aan de mannen die hun leven hadden gegeven tijdens het gebruik ervan.
De kamer stond net zo vol met boeken als met wapens. Mijn vaders zorgvuldige aantekeningen en tekeningen toonden aan dat hij zich grondig voorbereidde op veldslagen.
Ik sloeg een van zijn grote leren boeken open. Het viel open op een prachtige tekening van een zwaard waar elke wapensmid van zou watertanden.
Maar al snel besefte ik dat dit geen gewoon zwaard was... op het handvat stonden drie letters:
CWP
Alexa, die over mijn schouder meekeek, zag het ook en hapte naar adem.
"Mijn initialen," fluisterde ik.
Bij nadere inspectie zag ik dat het zwaard was versierd met afbeeldingen: een klein bootje op een rivier, schapen bewaakt door een jong meisje...
"Dit is het verhaal van mijn moeders volk!" riep ik verbaasd uit. Mijn hart ging als een razende tekeer terwijl ik ernaar staarde...
Hoewel mijn moeder me had verteld dat mijn vader nooit wist dat ze een kind had, liet dit ontwerp me zien dat hij wel degelijk op de hoogte was van mijn bestaan...
En hij wilde me eren. Met het mooiste wapen dat ik ooit had aanschouwd.
Een kleine notitie onderaan trok mijn aandacht.
Geen goede gereedschapsmaker... stond er.
Ik draaide me om naar Alexa, opgewonden en vastberaden. In haar ogen zag ik dat ze me door dik en dun zou steunen.
"Ik ga het zwaard maken dat niemand anders kon," zei ik zachtjes, "en daarmee zal ik het onrecht wreken dat mijn vader is aangedaan."
SUMMER
Ik stond op een afstandje te kijken hoe bijna vijftig mannen de palen van de tent opzetten. De grote witte tent verrees als een paddenstoel uit de grond.
'Het gaat als een trein,' mompelde ik tevreden. Mijn harde werk zou zich binnenkort uitbetalen. En het festival zou nog beter worden dan ik had gedroomd.
Ik wenste dat mijn vrienden hier waren om dit met me te delen, maar ze waren erop uit om eten te halen. Ik wist maar al te goed dat 'eten' stond voor een flink stuk wild.
Als ze de kasteelvloeren weer onder het bloed smeren...
'Een prinses met grootse plannen...' hoorde ik iemand achter me zeggen.
De toon waarop het werd uitgesproken, deed me de rillingen over de rug lopen.
Toen ik me omdraaide, zag ik een man die er net zo angstaanjagend uitzag als zijn stem klonk.
Hij droeg een oude, versleten mantel die grotendeels zijn gerimpelde, smerige gezicht bedekte. Maar ik kon een groot litteken zien dat leek te gloeien, alsof er licht van binnenuit kwam...
Ik besefte dat hij een van de rondtrekkende reizigers was die in versierde wagens rondtrokken.
'Wat zei u?' vroeg ik.
Hij had een flauw glimlachje, alsof hij een grapje maakte. Maar ik snapte de clou niet.
Hij zei: 'Oh, het is niets om u zorgen over te maken, juffrouw. Het betekent dat u goed bezig bent.'
Hij kwam dichterbij, zijn glimlach verdween, en hij keek plotseling bloedserieus.
Ik deed onwillekeurig een stap achteruit.
'Aangenaam kennis te maken, Prinses.'
Hij stak een magere, vuile hand naar me uit, en alsof een onzichtbare kracht me stuurde, stak ik mijn eigen hand uit.
Toen we elkaar aanraakten, werden al zijn ogen melkwit.
Maar toen ik met mijn ogen knipperde, was het angstaanjagende beeld verdwenen. De man liet mijn hand los en staarde naar zijn handen alsof hij een spook had gezien.
STORM
Ik deed een stap achteruit, weg van de jonge prinses. Mijn rechterhand streek over de plek waar zij mijn linkerhand had aangeraakt.
Het meisje had een onuitwisbare indruk achtergelaten. Hoewel ik het niet kon zien, voelde het alsof mijn huid in brand stond.
Toen onze handen elkaar raakten, drong er een belangrijk besef tot me door. Prinses Summer bekommerde zich om het allergrootste probleem...
'Als mensen en Draken geen vriendschap kunnen sluiten en elkaar niet als gelijken kunnen zien, zijn beide rassen ten dode opgeschreven,' dacht ik bij mezelf.
En deze jonge vrouw zou een sleutelrol spelen in de gebeurtenissen die op stapel stonden.
Ze was bang voor me, wat betekende dat ze ontzag voor me had. Ik draaide me naar het zonlicht zodat ze mijn grote litteken goed kon zien...
Ik bekeek mijn hand, die vuil was van de vele plekken waar ik geweest was.
Hoewel ik dol was op reizen, wist ik dat ik niet ver weg kon gaan.
Ik moest een oogje in het zeil houden bij deze jonge vrouw met grote ambities...
Het lot van alle Draken zou wel eens in haar handen kunnen liggen.
