Van massief steen Book 2
Auteur
E. G. Patrick
Lezers
274K
Hoofdstukken
70
Violets leven neemt een spannende wending wanneer ze intrekt bij haar raadselachtige vriend Adam. Terwijl hun relatie, vol passie en luxe, steeds intenser wordt, ontdekt Violet Adams wereld van controle en verlangen. Maar wanneer een baan in Chicago en een mysterieuze ex-vriendin hun band bedreigen, moet Violet kiezen tussen haar carrière en de man van wie ze houdt. Zal hun liefde de uitdagingen overleven, of zullen geheimen en misverstanden hen uit elkaar drijven?
Hoofdstuk 1.
VIOLET
Het tikken van de kleine staande klok werd zachter terwijl ik nog een doos dichtplakte. De verhuizers zouden er zo zijn.
Oeps! De foto van mijn moeder in een zilveren lijstje glipte uit een doos toen ik hem wilde dichtmaken. Gelukkig was ik er als de kippen bij en ving ik hem op met mijn voet, de witte rubberen punt van mijn schoen redde hem van de harde vloer.
Met een zucht van verlichting wikkelde ik hem weer in zacht papier. Deze zaterdagochtend bracht heel wat herinneringen naar boven.
Met mijn hand in mijn zij liet ik mijn blik door mijn appartement dwalen, op zoek naar dingen die ik zou missen. De lichtgroene gordijnen, de oude krakende houten vloer net buiten mijn slaapkamer.
De tafel - absoluut. Ik had er vele diepgaande gesprekken gevoerd met mijn moeder en Ann. En die ene keer met Adam...
Mijn lichaam tintelde bij de herinnering aan hoe het bewoog toen hij in me drong. Hoe zijn sterke armen telkens aanspanden als hij de randen vasthield.
Mijn mond voelde droog en ik moest even slikken.
Samen zijn met Adam was intens en ook een tikkeltje beangstigend. We hadden één hobbel genomen, maar hoeveel lagen er nog op de loer?
Mijn hart sloeg op hol als ik aan hem dacht, en nu hij me had gevraagd bij hem in te trekken, had ik nog meer om over te piekeren. Was ik wel opgewassen tegen iemand als hij?
We hadden een flinke stap vooruit gezet - dat was positief. We konden alles samen aan, toch? Ik moest geloven dat dat waar was.
Ik hield zoveel van hem. Het leek nooit te regenen als hij in de buurt was. Zijn ogen leken de laatste tijd zelfs blauwer. Gingen de dingen misschien de goede kant op? Was er hoop voor ons?
Ik schudde de gedachten van me af en haalde het lichtkleurige tafelkleed van de tafel. Het had vroeger op de keukentafel van mijn moeder gelegen. Opnieuw verscheen er een glimlach op mijn gezicht. Aan haar denken deed me altijd glimlachen.
Na het netjes opgevouwen te hebben, pakte ik het in. De deurbel ging.
'Hallo,' zei ik in de intercom.
'Hé, ik ben het.'
Ik liet Ann binnen en hoorde de deur opengaan. We begroetten elkaar bij de deur, allebei in zwarte yogabroek, T-shirt en hoodie.
Na een stevige knuffel kwam ze binnen. 'Koffie?' vroeg ik.
'Ja, graag.' Ann keek rond in de bijna lege woonkamer. Alle dingen die het van mij maakten, waren weg.
Ik gaf Ann een kop koffie en zei: 'Er is niet veel meer over. Alleen mijn kleren en wat persoonlijke spullen. Zelfs de meubels blijven staan. Brian en Dennis trekken er volgende week in.'
Ik liet Brian en Dennis mijn appartement gebruiken. Voor Adam zou Brian mijn nieuwe huisgenoot worden. Maar sinds Adam en ik serieus werden, leek het geen goed idee meer om Brian te laten intrekken.
Het was een fluitje van een cent om een nieuwe huisgenoot voor Brian te vinden. Deze oplossing was eigenlijk beter voor mij - ik zou meer overhouden en bij Adam kunnen wonen.
Ann knikte, nipte van haar koffie en keek nog steeds rond, misschien ook mijmerend over vroeger. Ook zij had hier herinneringen. Ze haalde diep adem en leek opgewekter. 'Deze koffie is echt lekker.'
'Dank je. Ik heb er kaneel aan toegevoegd, iets wat ik van Adam heb afgekeken.'
Ze knikte, blij voor me. 'Oké, wat moet er nog gebeuren?' vroeg ze, plotseling klaar om de handen uit de mouwen te steken.
'Waarom pak jij de boekenkast niet in terwijl ik de slaapkamer afmaak?'
Ze pakte een doos en de plakbandhouder, en ik ging terug naar de slaapkamer om mijn kleren verder in te pakken. De verhuizers hadden drie grote garderobeboxen gebracht, maar ik had er maar één nodig.
'Ben je zenuwachtig?' riep Ann vanuit de woonkamer.
Ik kwam terug met drie boeken. 'Een beetje, maar ik ben ook opgewonden. Ik had niet verwacht bij Adam in te trekken. Maar toen hij het voorstelde, zei ik meteen ja. Ben ik niet goed snik?'
Ann trok een wenkbrauw op. 'Welnee. Dit is een nieuw hoofdstuk in je leven, Vee. Je mag best opgewonden zijn.'
'Je hebt waarschijnlijk gelijk.'
Tevreden daarmee sloot ze de doos. De bel ging weer, wat betekende dat de verhuizers er waren.
We keken toe hoe de dozen uit mijn appartement werden gedragen en volgden ze naar Adam's huis. Ann scheurde en we waren er voor de verhuizers.
Voordat we naar binnen gingen, keek ik omhoog naar het huis. Het imponeerde me nog steeds met zijn strakke lijnen en mannelijke uitstraling.
Na het invoeren van de alarmcode liepen we de hal in. Het huis was stil. Adam was uit de stad en zou pas halverwege de week terugkomen.
Mijn telefoon piepte. Het was een berichtje van Adam.
Adam
Hoi schat, volgende week kom ik thuis bij jou, ik kan niet wachten. Ben je er al?
Ik antwoordde snel.
Violet
Je moet een zesde zintuig hebben. De vrachtwagen komt elk moment. Ik mis je. xo
Hij antwoordde meteen.
Adam
Als het om jou gaat, zijn mijn zintuigen zeer alert. Wees braaf.
Ik glimlachte bij mezelf.
Al snel hadden we mijn kleren uitgepakt en lieten we mijn boeken en foto's voorlopig in de dozen. Ann en ik deelden een pizza en een fles wijn uit Adam's kelder.
'Hij heeft echt de beste wijn,' zei Ann, terwijl ze haar glas ophief. 'Op nieuwe beginnen.'
'En op ontdekking,' voegde ik toe.
Ann trok een wenkbrauw op, maar glimlachte toen en tikte haar glas tegen het mijne.
Terwijl ik aan het begin stond van dit nieuwe hoofdstuk in mijn leven, wist ik niet waar het heen zou gaan. Maar ik begon te begrijpen wat ik wilde, wat ik nodig had.
