Werk eens mee Book 2
Auteur
R S Burton
Lezers
176K
Hoofdstukken
24
Het liefdesverhaal van Ruby en Tobias wordt op de proef gesteld door schandalen, verraad en gevaar. Wanneer een kwaadaardig artikel Ruby's reputatie bedreigt en een mysterieuze vrouw beweert dat Tobias de vader van haar kind is, komt hun relatie onder zware druk te staan. Terwijl ze deze uitdagingen het hoofd bieden, ontdekken ze diepere geheimen en komen ze in levensbedreigende situaties terecht. Te midden van de chaos wordt hun band sterker, waardoor ze hun verleden onder ogen zien en samen een onzekere toekomst tegemoet gaan.
Hoofdstuk Een
Robijn
Het nummer "All You Need Is Love" van The Beatles klonk door de speakers in Tobias' kantoor. Het leek wel alsof de radio wist hoe gelukkig we samen waren.
We waren nu vier maanden en elf dagen een stel. Veel mensen stonden ervan te kijken dat het nog steeds zo goed tussen ons ging.
Ik had allerlei verhalen gehoord over hoe Tobias mij zou gebruiken om zijn imago op te poetsen, of hoe ik hem zou uitbuiten voor zijn geld. Maar ik had geleerd om niet te luisteren naar mensen die ons niet echt kenden.
Ik keek naar Tobias, die geconcentreerd achter zijn computer zat te werken. Hij was erg bekwaam in zijn vak, iets wat veel mensen niet doorhadden. Hij werkte hard en leunde niet alleen op het succes van zijn vader. Dit was een van de redenen waarom ik van hem hield. Ik bewonderde zijn toewijding.
Ik probeerde mijn boek te lezen, maar de woorden begonnen voor mijn ogen te dansen. Ik sloeg het boek dicht en keek op mijn telefoon. Het was bijna middernacht.
„Ik ga naar bed. Ik moet morgen werken," zei ik terwijl ik opstond. „En ik heb een strenge baas. Hij laat me flink aanpoten." Ik deed mijn best om niet te grinniken.
Tobias stopte met typen en keek me aan. Zijn blauwe ogen twinkelden geamuseerd en hij glimlachte ondeugend.
„Jij bent een plaaggeest," zei hij. „Hoe moet ik me nu concentreren?"
„Dat is ook niet de bedoeling," glimlachte ik. „Het is onderdeel van mijn plan om je te verleiden."
Tobias fronste zijn wenkbrauwen en stak zijn handen uit. Ik legde mijn handen in de zijne en hij kneep er zachtjes in.
„Ik moet dit echt afmaken voor de vergadering morgen," zei hij teleurgesteld.
Ik glimlachte. „En jij zei nog wel dat we nooit saai zouden worden," plaagde ik.
Tobias trok een schuldig gezicht. Ik boog me naar voren en kuste hem.
„Ik maakte maar een grapje. Ik weet dat deze deal belangrijk is voor Clarke Industries."
„Toch vroeg ik je te blijven terwijl ik wist dat ik moest werken. Ik wilde alles tegelijk, denk ik."
„Wil niet iedereen dat?" lachte ik. „Tobias, maak je geen zorgen. Ik ben liever hier bij jou terwijl je werkt dan alleen in mijn appartement."
Tobias beet op zijn lip en haalde diep adem. Er was iets dat hem dwarszat, maar ik wist niet wat.
Ik hield op met glimlachen. Zijn ogen werden groot en hij schudde zijn hoofd.
„Het is niks," zei hij zachtjes. „Ik dacht alleen... Jij bent liever hier, en ik heb je liever hier." Hij pauzeerde en glimlachte breed. „Het is logisch als je hier komt wonen."
Even stond de tijd stil. Tobias' voorstel was het enige waar ik aan kon denken.
Hoewel we van elkaar hielden en het goed ging, overviel dit me.
„Wil je dat ik bij je intrek?" fluisterde ik.
„Ja," zei hij. „Ruby. Ik wil dat je bij me komt wonen."
Ik kon geen woord uitbrengen.
Mijn stem liet me in de steek en ik kon niet verwoorden hoe ik me voelde. Mijn ogen vulden zich met tranen en ik knikte heftig.
Tobias glimlachte, liet mijn handen los en omhelsde me stevig. Hij drukte zijn gezicht tegen mijn nek en zijn handen begonnen te dwalen.
Ik deed een stap achteruit en schudde mijn hoofd, zwaaiend met mijn vinger.
„Nee," zei ik fronsend. „Je hebt werk te doen."
Tobias zuchtte en keek naar zijn computerscherm. Hij moest het half afgemaakte voorstel voor de ochtend afmaken. Hij legde zijn vingers op het toetsenbord en schreef:
Wat u ook wilt als mijn klant, ik zal het u geven. Einde.
„Zo. Klaar," zei hij, terwijl hij weer naar me reikte.
„Tobias." Ik fronste. „Je moet dat... fatsoenlijk afmaken."
„Nu ben jij degene die saai is," zei Tobias met een kleine glimlach voordat hij me losliet.
„Als mijn saaie gedrag je helpt deze deal te krijgen, vind ik dat prima," zei ik.
„God, ik hou van je, Ruby."
„En ik hou van jou, Tobias," zei ik terwijl ik opstond.
***
Ik trok mijn kleren uit en deed een van Tobias' shirts aan uit zijn laden. Ik liep naar mijn kant van het bed.
Ik had mijn eigen la met kleren, maar het slapen in zijn shirts was een gewoonte geworden. Ik sloeg de dekens terug en kroop in bed, terwijl ik de iPad uit het nachtkastje pakte.
Nadat Tobias en ik onze relatie bekend hadden gemaakt, had ik snel geleerd niet meer naar mezelf te zoeken op internet. Ik vermeed roddelnieuws als de pest.
Behalve vanavond. Ik had een e-mail gekregen van iemand die ik niet kende.
Je moet eens kijken in de entertainmentsectie van het online tijdschrift Masque. Geweldig stuk over jou. Veel plezier.
Ik had het moeten negeren. Ik voelde dat er niets goeds zou komen uit het lezen van wat deze onbekende persoon had gestuurd.
Wie dit ook had gestuurd, probeerde problemen te veroorzaken...
En ik trapte er met open ogen in.
Ik opende een nieuwe pagina en typte de naam van het tijdschrift en mijn naam in.
Er stond een foto van mij, zwaar bewerkt om het te laten lijken alsof ik een sexy outfit droeg die ik nog nooit had gezien of gedragen. De titel stond in grote rode letters.
Lief plattelandsmeisje of slechte vrouw: De waarheid achter het meisje dat de man ving die niemand kon vangen.
Ik las snel door delen die grotendeels waar waren over mijn vroege leven. Maar net toen ik begon te hopen dat het niet verschrikkelijk zou zijn, werd ik erg ongerust.
Aangezien haar ouders zo kort na elkaar stierven, moeten we ons afvragen: Had Ruby er iets mee te maken? Moe van het leven onder strenge oudere ouders, had ze er eindelijk genoeg van?
Werd ze zo boos dat ze haar vader vermoordde, om er vervolgens achter te komen dat er niets veranderde toen het alleen haar moeder was?
Ik voelde me misselijk worden.
Ze suggereerden dat ik mijn ouders had vermoord, terwijl hun overlijdensakten duidelijk aangaven welke ziektes hun leven hadden geëist.
De ouders van wie ik hield en die ik elke dag miste, aan wie ik altijd dacht.
Ik slikte moeizaam en scrollde verder naar beneden.
Een oude vriend, Benjamin Riley, die naar een goede universiteit ging, werd verliefd op Ruby, alleen om zijn hart gebroken te zien en verlaten te worden.
Nadat hij naar Worthington was verhuisd om haar te vertellen dat hij van haar hield, liet Ruby hem arresteren voor mishandeling, hoewel mensen zeggen dat er niets is gebeurd.
Ik gooide de iPad op het bed en schudde mijn hoofd. Ik trok mijn benen op tegen mijn borst en sloeg mijn armen er strak omheen.
Het verhaal was een leugen; het stond vol met dingen die niet waar waren en gemakkelijk te weerleggen. Ik was verbaasd dat het gepubliceerd mocht worden, maar dat veranderde niets aan hoe ziek ik me voelde.
Ik had hard gewerkt om verder te gaan. Het ging steeds beter met me... En met één grote klap leek alles in elkaar te storten.
Tranen stroomden over mijn wangen, de een na de ander, tot ik nauwelijks meer kon zien. Ik sloot mijn ogen en legde mijn hoofd op mijn knieën, zachtjes huilend.
Een paar minuten later hoorde ik de deur snel opengaan. Ik bewoog niet. Tobias' warmte omhulde me. Hij hield me vast alsof ik heel breekbaar was. Maar deze keer maakte zelfs dat me niet beter.
„Ik maak dit in orde, Ruby," fluisterde hij, „dat beloof ik."
„Hoe wisten ze waar ze me moesten raken?" zei ik zachtjes. „Hoe wisten ze zoveel?"
„Ik weet het niet... maar ik ga het uitzoeken."
