Kayıp Prenses Kitap 2
Yazar
Holly Prange
Okur
272K
Bölüm
50
Büyü ve doğaüstünün iç içe geçtiği bir dünyada, güçlü bir peri olan Everly ve vahşi bir alfa kurt olan eşi Logan, ihanet, esaret ve karanlık güçlerle dolu tehlikeli bir ortamda yol almak zorundadır. Everly, Karanlığın Prensi tarafından kaçırıldığında, Logan onu kurtarmak için tehlikeli bir yolculuğa çıkar ve bu yolculuk onları peri yeraltı dünyasının kalbine götürür. Kötücül düşmanlarla savaşırken ve gizli gerçekleri ortaya çıkarırken, aralarındaki bağ daha önce hiç olmadığı kadar sınanır. Aşkları, onları tüketmekle tehdit eden karanlığın üstesinden gelmeye yetecek mi?
Bölüm 50
İkinci Kitap
Everly mutlu sona kavuşmuş olabilir ama hikayesi henüz bitmedi! Everly, Fae mirası hakkında daha fazla şey öğrendikçe, sorunlu geçmişi ona musallat olmak için geri dönüyordu. Her şeyi geride bırakmaya çalışsa da kaybedilen hiçbir şeyin uzun süre kayıp kalmayacağını herkesten daha iyi biliyordu.
EVERLY
Mutlu sonlar komiktir...
Hikayenin sonuna ulaştığınızı ima ederler ama durum aslında böyle değildir, değil mi?
Gerçek eşim Logan’la mutlu sona eriştim ama hikayemiz burada bitmedi.
Sonsuza kadar mutlu yaşadılar kısmına gelmeden önce yaşamam gereken başka şeyler de vardı...
ÇOK daha fazlası.
Özellikle birleşme törenimizden sonra olanlar...
Bu anlatmaya değer bir hikaye - yepyeni bir olasılıklar dünyası açan bir hikaye...
Ve sonsuza dek kaybolduğunu düşündüğüm geçmişimden bazı hayaletlerin de hortlayacağı bir hikaye.
Bir zamanlar geçmişinden kaçan kayıp bir prenses olduğum için, çoğu kişiden çok daha iyi biliyordum ki; kaybolan şey eninde sonunda bulunuyordu...
BİR YIL ÖNCE
Logan’ın koridordan gelen ayak seslerini duyuyordum. Bu sesi bir kilometre öteden bile tanıyabilirdim.
Doğruca yatak odamıza giriyordu.
Konsantre olmaya çalışıyordum, zihin bağlantımı engellemek için elimden geleni yapıyordum.
Eğer düşüncelerimi okuyabilirse, planladığım küçük seksi sürpriz bozulabilirdi.
Ayak sesleri yaklaşıyordu. Hızlı hareket etmeliydim.
Gözlerimi kapattım, Fae güçlerimi yönlendirdim ve aynı anda odanın etrafına yerleştirdiğim beyaz sütun mumlar yandı.
Yatağın üzerine son birkaç gül yaprağını da serpiştirdikten sonra hızla geceliğimden çıkıp doğum günü kılığıma girdim.
Komodinin üzerindeki amber şişeli masaj yağını alıp tatlı kokulu yağı çıplak vücuduma sürmeye başladım.
Delisia bu yağı, Güney Amerika’da seyahat ederken keşfettiği bir meyveden elde ettiği güçlü bir afrodizyak kullanarak yapmıştı.
Aslında Logan ve benim afrodizyağa ihtiyacımız olduğundan değildi... İki hafta önceki birleşme törenimizden bu yana ellerimizi birbirimizin üzerinden uzak tutamıyorduk... ama yine de yağ bir tılsım gibi çalışıyordu!
Bir anda, kendimi çaresizce ve ıslanmış bir şekilde, eşimin organının içime girip çıktığını hissetmek için sabırsızlanır halde buldum.
Derken, kapıda yumuşak bir tıklatma sesi duyuldu.
Şişeyi komodinin üzerine geri koyup yatağa uzandım.
“İçeri gel aşkım,” dedim.
Kapı açıldı ve Logan’ın uzun, güçlü vücudunun silüeti kapı çerçevesinde belirdi.
Loş mum ışığına adımını attığında yüzünde bir gülümsemenin belirdiğini gördüm.
“Bütün bunlar da ne?” diye soruyordu.
“Sürpriz” dedim, en baştan çıkarıcı sesimle.
Logan hiç vakit kaybetmedi. Ayakkabılarını tekmeledi, ceketini yere attı ve yatağa atladı.
“Bu şimdiye kadarki en güzel gün,” diyordu.
“Bunu dün de söyledin,” dedim.
“Seninle geçen her gün gelmiş geçmiş en güzel gün,” dedi gülümseyerek.
Logan kolum boyunca parmağını sürmeye başladı. Büyülü yağ tarafından yağlandığı için kolayca kayıp gidiyordu parmağı.
Sonra yüzünü karnıma bastırdı ve gövdem boyunca beni öpmeye başladı.
“Tanrım...” dedi. “İnanılmaz kokuyorsun.”
“Elbiselerinin geri kalanını çıkar,” dedim. “Tek çıplak olan ben olmak istemiyorum.”
Dizlerinin üzerinde doğrularak gömleğini çıkarırken mükemmel karın kasları da ortaya çıkıyordu. Ben de kemerini hızlı bir şekilde çözdüm. Sonra kotunu çıkardı ve yerdeki diğer kıyafetlerinin üstüne attı.
Logan’ın organı halihazırda tamamen sertleşmişti.
Elime alıp başını ağzıma soktuğumda, inlemelerinin tadını çıkarıyordum.
“Everly,” diye fısıldıyordu, “bu inanılmaz hissettiriyor.”
Parmaklarını saçımda dolaştırıyordu.
Elleri boynuma, sonra göğüslerime doğru inerken ben de organını yalamaya devam ediyordum.
Meme uçlarımı sıkıştırmaya başladığında artık inleyen bendim. Ama sesim, ağzımdaki sertliğiyle boğuktu. Neredeyse boğazımın derinliklerine saplanmış durumdaydı.
“Sana dokunmak istiyorum,” dedi.
Bana ikinci defa söylemesine gerek yoktu...
Ağzımdaki organını serbest bırakarak dizlerimin üzerine çöktüm ve onunla göz hizasında olacak şekilde doğruldum.
Dudaklarımız, ben bir yandan onun organını tekrar elimle kavrayıp gittikçe daha sert okşarken çarpıştı.
Parmakları yarığımı buldu ve yine inlemeye başladı.
“Aman tanrım” dedi, “Çok ıslaksın.”
“Seni istiyorum Logan,” dedim. “Seni içimde istiyorum.”
“Arkanı dön o zaman, küçük sevgilim,” dedi.
Onun emrine uyarak, oracıkta döndüm ve kıçımı kasıklarına bastırdım.
Organını girişe konumlandırmadan önce sert bir şekilde kalçalarımdan tutup küçük bir şaplak attı.
Ellerimi yatağa gömerek kendimi sabitledim ve ürperti içinde beklemeye başladım.
Ama tam içime girmek üzereyken, yüksek sesli bir çatırtı beni zevk modundan çıkarıp panik moduna geçirmişti.
Odanın etrafına çılgınca bakınmaya başladım ve şöminedeki ateşin kıvılcım çıkardığını, neredeyse kontrolden çıktığını gördüm.
“Bunu sen mi yapıyor musun?” Logan soruyordu.
“Sanmıyorum,” dedim. “En azından bilerek değil.”
Vücudunu önüme yerleştirip beni bundan sonra olabileceklerden korumak istiyordu.
Aniden, başka bir yüksek çatırtı daha duyuldu. Gerçekten tuhaf bir şeyler oluyordu.
Alevlerin arasından bir zarf belirdi, havada uçtu ve doğrudan yatağımıza indi.
İkimiz de şok içinde zarfa bakakalmıştık.
Zarf kıpkırmızıydı ve hatasız bir kaligrafi ile ön tarafa isimlerimiz kabartma harflerle yazılmıştı.
Zarfa uzanıyordum ama Logan benden önce davrandı.
“Bırak açayım,” dedi. “Her ihtimale karşı...”
Zarfı kaptığı gibi yırtıp içindeki mektubu çıkarttı.
Kağıtla birlikte gümüş parıltıya benzeyen bir toz yayıldı etrafa. O maddenin ne olduğunu biliyordum... Daha önce görmüştüm.
Fae tozu!
“Yüksek sesle oku!” dedim, oldukça heyecanlanmıştım.
Logan boğazını temizleyerek okumaya başladı.
Sevgili Everly ve Logan,
Birleşme töreni için tebrikler! Ailem ve ben sizin onurunuza bir kutlama yapmayı ve sonunda kuzenimin kalbini çalan adamla tanışabilmeyi çok istiyoruz.
Lütfen bu Cumartesi bize katılın, size nasıl parti yapacağımızı gösterelim, Fae tarzı.
Sevgilerle
Valdus Hanesi Veliaht Prensi Jedrek
a.k.a. Jed
NOT: Umarım posta dağıtım sistemimizle sizi korkutmamışımdır. Biraz modası geçmiş... ve biraz dramatik.
Bu muhteşem davete gülümsemeden edemiyordum.
“Cumartesi mi?” diye sordu Logan. “Bu yarın!”
“Bu harika olacak!” diye cevap verdim. “Sana Fae diyarını göstermek için can atıyordum. Buna bayılacaksın.”
Ama Logan’ın ifadesinden onun benim kadar heyecanlı olmadığını söyleyebilirdim.
“Ne düşünüyorsun?” diye sordum ve sabırsızlıkla cevabını beklemeye koyuldum.
LOGAN
Mektup elimde ağırlaşmıştı sanki ve bunun sebebi sadece ekstra kalın kartona yazılmış olması değildi.
Everly bana beklentiyle bakıyor, bir cevap vermemi bekliyordu. Ağzımı açtım ve kelimeler dökülmeye başladı.
“Sanırım ben sadece,” dedim, “Ailenle tanışmak önemli bir şey.”
“Bekle, bekle, bekle,” Everly sözümü kesti. “Bana Güney’deki en güçlü Alfa’nın... gergin olduğunu mu söylüyorsun?”
“Ya beni onaylamazlarsa?” diye sordum.
Gülmeye devam ediyordu. Everly, boynunun yan tarafındaki birleşme işaretini göstererek, “Onların onayı için biraz geç, sanırım” dedi.
“Sanırım bu doğru,” dedim. “Ama yine de beni sevmelerini istiyorum.”
“Seni sevmelerini mi?!” Everly şaşkınlık içinde soruyordu. “Sen neden bahsediyorsun? Seni sevecekler!”
Beni yakınına çektiğinde endişelerimin kaybolmaya başladığını hissedebiliyordum.
“Çok eğlenceli olacak,” dedi. “Ve sürünün geride kalmasından endişe ediyorsan da, Fae diyarında zamanın daha hızlı işlediğini unutma. Birkaç gün, dünyada sadece bir gün gibi görünecek.”
“Haklısın,” dedim, üzerimde yeni bir rahatlama hissiyle. “Yarı zamanda iki kat daha fazla sevişeceğiz,” diye ekledim göz kırparak.
Everly, “Kesinlikle!” dedi. “Snow’la, kuzenlerimle, teyzemle ve amcamla tanışacaksın.
“Eve getirdiğin ilk çocuk ben miyim?” diye sordum alaycı bir şekilde.
Ama kelimeler ağzımdan çıkar çıkmaz, sorumun mutlak aptallığının farkına varmıştım.
Everly birkaç ay öncesine kadar Fae ailesi olduğunu bile bilmiyordu. Annesi ve babası ise çocukluğundan beri ölüydü.
Bazen bu kızın ne kadar büyük bir travma yaşadığını unutuyordum, çünkü çok güçlüydü.
“Özür dilerim,” dedim, cevap verme fırsatı bulmadan önce. “Bu aptalca bir soruydu.”
Ama hasarın çoktan verilmiş olduğunu görebiliyordum.
Gözlerinin arkasında bir hüzün belirdi ve birkaç dakika önce orada olan sevincin yerini aldı.
EVERLY
”Eve getirdiğin ilk çocuk ben miyim?”
Logan’ın sözleri zihnimde çınlıyordu ve birden kalbim korkuyla kıvrandı. Nefesim hızlanmaya başlamıştı.
Zihnim anında zamanda yolculuk yapıyor ve umutsuzca bastırmaya çalıştığım bir anıyı gün yüzüne çıkarıyordu.
Logan hayatımın aşkıydı... Buna şüphe yoktu.
Ama sevdiğim tek erkek o değildi.
Logan’dan önce Phillipe vardı. Kan Bankası’nı ziyaret eden bir vampirdi. Diğer adamların hiçbiri değilken, o bana karşı çok nazikti. O da beni seviyordu ve kaçmama yardım edecekti.
Hafızama direnmeye çalışıyordum ama kaset oynamaya başlamıştı ve kumandayı kaybetmiştim.
Phillipe, “Seni bu gece buradan çıkaracağım,” diyordu. “Seni buradan uzaklaştırıp birlikte yeni bir hayata başlamak istiyorum.”
Bunlar Phillipe’in Lord Vlad Lacroix odaya dalıp kalbine kazık saplamadan önceki son sözleriydi.
Sonra daha da kötüleşti. Zihnimdeki görüntü şekil değiştirmeye başlıyordu.
Aniden, önümde yerde kanlar içinde yere yığılan Phillipe değil de, Logan’dı.
Manzara beni histerik bir hale getirmişti. Logan ölürse, nasıl hayatta kalacağımı bilmiyordum. Böyle bir şeyi tekrar yaşayamazdım.
Üzerimde bir el hissediyordum ve bir seviyede beni teselli etmeye çalışan eşim olduğunu biliyordum ama tek hissettiğim Lord Vlad’ın kolumda duran buz gibi eliydi.
Işık Logan’ın gözlerinden ayrılırken bana fısıldadı. “Hiçbir zaman özgür olamayacaksın, sana sahibim... sonsuza dek.”
Ama yanılıyordu. Logan’la özgürlüğü bulmuştum.
O zamandan beri hayatım çok güzeldi. Ya gerçek olamayacak kadar iyiyse?
Ya mutluluğum sadece bir yanılsamaysa ve bu “hafıza” gerçekse?
Ya köşeyi dönünce beni pusuda bekleyen perişanlıksa?
