Als mens geboren Book 2
Auteur
A. Makkelie
Lezers
197K
Hoofdstukken
37
In een wereld waar weerwolven en eeuwenoude vloeken met elkaar verweven zijn, worstelt Kiara met haar onvervulde relatie met Dominic, de Alpha van hun roedel. Terwijl ze gevechten, verraad en een mysterieuze vloek die haar genezingsvermogen beïnvloedt, doorstaat, ontdekt Kiara haar unieke afkomst en het bestaan van bijzondere weerwolven. Met de begeleiding van de Maangodin Selene moet Kiara haar gefragmenteerde zelf verenigen en haar roedel beschermen tegen dreigende gevaren, terwijl ze tegelijkertijd worstelt met haar steeds dieper wordende band met Dominic.
Vloek
Boek Twee:Lycanborn
Dominic duwde Kiara op het bed en kuste haar vurig. Zijn lippen gleden van haar mond naar haar kin en nek.
Kiara liet een zacht gekreun ontsnappen toen Dominic de gevoelige plek tussen haar nek en schouder kuste.
Hij kuste een spoor terug naar haar kaak en mond, en zoende haar lippen vol passie.
Zijn hand gleed onder haar shirt en liet een tintelend spoor achter op haar huid.
Kiara woelde met haar vingers door zijn haar en beantwoordde zijn kus gretig.
Zijn hand stopte even onder haar bh en ging toen weer naar beneden. Kiara kreunde opnieuw en boog haar rug bij zijn aanraking.
Dominic gromde zachtjes bij het zien van haar reactie.
Zijn lippen vonden opnieuw die plek in haar nek. Hij voelde zijn tanden langer worden en raakte de plek aan waar hij haar nog moest merken. Kiara hapte naar adem en boog haar rug weer. Ze voelde zijn erectie tegen haar buik en merkte dat ze zelf ook opgewonden was geraakt.
Deze man wist precies hoe hij haar moest prikkelen.
Hij trok zich iets terug en ze zag zijn speciale alfa-ogen met blauwe lijnen erin. De ogen die lieten zien dat hij een alfa was, voor haar bestemd.
Hij kuste haar opnieuw en verplaatste zijn kussen naar haar nek en borst. Kiara sloot haar ogen en kreunde zacht bij het gevoel van zijn lippen op haar huid. Hij ging verder naar beneden tot hij bijna tussen haar borsten was en stopte toen abrupt.
Hij trok zich terug en keek naar de deur.
Deze man wist haar zo op te winden, maar hij zou het nooit afmaken...
'Ga maar,' zei ze alleen maar. Hij gaf haar nog een vluchtige kus voor hij de kamer uit liep. Kiara liet zich achterover op het bed vallen. Ze legde haar hand op haar gezicht en zuchtte gefrustreerd. Dat was de zoveelste keer dat hij werd weggeroepen voor alfa-zaken.
Het was nu een half jaar geleden dat alles was gebeurd.
Het gevecht met Alaric, Jared en John.
Emma, haar eigen moeder die gecontroleerd werd door Lycaon en haar had verraden.
Zeus die haar dood wilde.
Het visioen.
Blake...
Ze snapte nog steeds niet wat er met Blake aan de hand was geweest. Ze wist nog steeds niet waarom. Iedereen zei dat ze het moest laten rusten en zich op nieuwe dingen moest richten, maar dat lukte haar niet.
Had hij haar dat allemaal aangedaan alleen omdat ze hem had afgewezen toen hij zei dat hij haar partner was?
Kiara zuchtte diep en liep naar de badkamer. Ze had dringend een koude douche nodig.
In die zes maanden was ze dichter bij Dominic gekomen, maar hij liet haar nog steeds niet helemaal toe. Ze hadden elkaar nog steeds niet gemerkt of gepaard en Leto werd steeds onrustiger.
Ze verlangde er steeds meer naar om één te worden met haar partner, maar Dominic hield de boot af.
Ja, ze hadden momenten zoals deze, maar het bleef altijd bij momenten. Ze had erover gepraat met Lia, maar die zei dat ze geduld moest hebben met hem.
Juist ja, geduld...
Het is niet alsof ze een vloek heeft die haar langzaam weer menselijk zal maken en haar dan door Zeus laat doden. Of ze verslaat de vloek omdat Dominic en haar baby gedood worden door Lycaon, waardoor Kyriaki de volledige controle overneemt en alles doet wat ze in het visioen had gezien.
Lia heeft gelijk, ze heeft alle tijd van de wereld...
Niet dus...
De vloek was in werking getreden zodra Dominic haar had geaccepteerd, maar in die zes maanden was er nog niets gebeurd. Ze wist niet hoe de vloek haar menselijk zou maken, maar tot nu toe voelde of zag ze nog geen verandering.
Na een snelle douche droogde ze zich af en trok schoon ondergoed aan, een blauwe spijkerbroek en een groen hemdje. Ze bond haar haar in een hoge staart en verliet de kamer.
Het was nu april en het weer was de laatste tijd een stuk aangenamer.
Ze liep naar beneden en zag Lia en Kai zoenen op de bank. Een steek van jaloezie ging door haar heen. Waarom kon zij dit niet hebben?
Kiara liep naar de voetbaltafel waar Titanas en Helix aan het spelen waren. Titanas zag haar aankomen en trok zijn wenkbrauwen op. Ze rolde met haar ogen en schudde haar hoofd. Hij stopte en keek haar verbaasd aan. 'Je maakt een grapje, toch?'
Helix draaide aan een van de handvatten en scoorde. 'Raak!' riep hij voordat hij Titanas' gezicht zag. Hij keek waar Titanas naar keek en zag Kiara bij de tafel staan.
'Nee, ik maak geen grapje,' zei Kiara zachtjes.
Titanas schudde zijn hoofd. 'Heeft die vent soms een regel om geen seks te hebben voor het huwelijk ofzo, want nieuws flash, weerwolven trouwen niet omdat ze in feite al getrouwd zijn zodra ze elkaar merken.' Kiara keek hem geïrriteerd aan.
'Echt? Jullie hebben elkaar nog steeds niet gemerkt en gepaard?' Ze keek naar Helix en schudde haar hoofd.
'Wow, hij moet wel heel veel zelfbeheersing hebben. Zijn wolf moet vanbinnen staan te trappelen om eruit te komen en het zelf te doen.' zei Helix.
'Zijn wolf? Wat dacht je van de mijne?' Kiara wees naar zichzelf. 'Leto probeert de hele tijd de controle over te nemen!' zei ze. Iemand lachte achter haar. Ze draaide zich om en zag Ancyor.
Hij was haar twee maanden geleden komen opzoeken. Hij kwam na Helix, en ze wisten niet of er nog anderen waren die Kiara probeerden te vinden.
Nu kon ze zeggen dat al haar Pure Lycan ooms erg gespierd en knap waren. Ancyor en Helix hadden allebei bruin haar, en hun ogen waren hetzelfde als die van alle Pure Lycans. Middernachtblauw als mens en neon donkerblauw met witte lijnen als wolf. Oh, en ze hadden allemaal een Grieks accent.
'Je bent een Pure Lycan, natuurlijk maakt ze je gek. Voor een Pure Lycan is het merken en paren met hun partner iets wat ze moeten doen om hun zielen te verenigen. Het zal alleen maar erger worden,' zei hij.
Kiara kreunde gefrustreerd. Geweldig, dat was precies wat ze nodig had.
'Voor Pure Lycans zonder partners weten jullie wel veel over dit soort dingen,' lachte Titanas om haar woorden.
'Je zou verbaasd zijn hoeveel we weten.' Kiara gaf hem een flauwe glimlach.
'Tenminste hoeven wij niet om te gaan met een partner die niet wil paren,' zei Helix. Kiara gromde bij zijn woorden, wat de drie aan het lachen maakte.
'Doe gewoon wat ik je heb gezegd en je hoeft niet meer te wachten,' Kiara rolde met haar ogen en draaide zich naar Lia.
'Dat ga ik niet doen,' Lia schudde haar hoofd.
'Wat heb je haar verteld om te doen?' vroeg Ancyor. Lia wilde precies uitleggen wat ze een paar dagen geleden had gezegd en dat was zeker niet iets wat haar ooms zouden moeten weten. Kiara greep Lia vast en bedekte haar mond.
'Niets. Ze heeft me niets verteld,' zei Kiara snel. De drie mannen keken elkaar aan en begonnen te grijnzen. 'Probeer niet met haar te gedachtenlinken!' riep Kiara, maar het was te laat toen ze hun gezichten zag veranderen.
'Nou, als je dat doet ben je officieel een slet,' zei Helix.
'Ja, maar het zal werken. Als ze betrapt wordt terwijl ze een andere vent zoent, zal hij de controle verliezen en dan zal hij wel moeten paren en haar merken,' zei Ancyor. Kiara kreunde gefrustreerd en liet de lachende Lia los.
'Je zou het kunnen proberen,' zei Titanas. Kiara keek hem geschokt aan. Hij kon het niet serieus menen.
'Jullie zijn gek. Ik ga dat niet doen!' riep Kiara.
'Veel succes dan met maagd blijven,' zei Lia. Kiara schudde haar hoofd en liep weg.
'Je partner is gemeen,' zei ze tegen Kai toen ze langs de bank liep.
Kiara ging naar buiten en liep voorbij het dorp. Ze wilde rennen, maar ze wist dat als ze Leto de controle zou geven, ze niet het bos in zou rennen maar naar haar partner toe.
Kiara ging naar het trainingsveld en zag Kyle. Hij had geen shirt aan en was de tienerjongens aan het trainen. Hij merkte haar snel op. Hij zuchtte en liep naar een doos. Hij pakte een korte broek voor haar en gooide die naar haar terwijl ze langs hem liep naar de boom waar ze zich altijd omkleedde.
Kyle hielp haar de spanning kwijt te raken die ze kreeg van bij Dominic zijn. Ze trainde bijna elke dag met hem en ze was veel beter geworden in haar menselijke vorm. Ze trok haar spijkerbroek uit en deed de korte broek aan. Ze kwam achter de boom vandaan en ontweek snel Kyle's arm. Hij lachte en ze maakten zich beiden klaar. 'Sorry dat ik hem moest wegroepen.'
'Geeft niet. Ik ben er nu aan gewend en het leidde toch nergens toe,' zei Kiara zuchtend. Hij keek haar meelevend aan.
'Ik wil zeggen dat je het tijd moet geven, maar het is al zes maanden,' zei Kyle.
Hij viel aan en zij blokkeerde zijn arm en trap. Ze greep zijn arm en draaide die achter zijn rug. Kyle draaide snel mee en probeerde haar te tackelen. Ze sprong over hem heen en tackelde hem in plaats daarvan. Ze landde bovenop hem en draaide zijn pols uit de kom. Hij kreunde van pijn. Kiara ging van hem af.
'Ik snap het gewoon niet. Het is alsof hij me wel wil maar ook niet. Ik voel me zo verloren,' Kyle zette zijn pols terug en stond ook op.
'Heb je ooit geprobeerd om zelf de eerste stap te zetten?' Kiara slikte, maar antwoordde niet. Ja, dat had ze gedaan, maar het was ongemakkelijk om daarover te praten met hem. Kyle begreep haar stilte.
Hij viel weer aan. Kiara dook en tackelde hem. Kyle stond snel op en greep haar arm en nek. Kiara trok zijn hand van haar nek en trok haar arm los, maar daardoor schoot haar elleboog uit de kom. Kiara schreeuwde en viel neer. Haar huid werd meteen blauw.
Dat was nog nooit eerder gebeurd.
Kyle hurkte neer en keek net zo verbaasd. Hij pakte haar arm en duwde die terug. Kiara schreeuwde het uit van de pijn en wist dat dit niet goed was. De pijn was erger dan ooit en hield niet op.
De lucht werd donker en bliksem vulde de hemel. Een traan rolde over haar wang toen ze de donder hoorde. Het was alsof Zeus haar uitlachte. Ze keek naar Kyle.
'De vloek.'
