Belangenverstrengeling Book 2
Auteur
Olivia Miley
Lezers
117K
Hoofdstukken
25
Ophelia, een succesvolle CEO, navigeert door de complexiteit van haar professionele leven terwijl ze worstelt met een turbulente relatie uit haar verleden met Kade. Terwijl ze probeert verder te gaan, wordt haar leven op zijn kop gezet wanneer ze Kade opnieuw tegenkomt, wat leidt tot een reeks dramatische gebeurtenissen waarin liefde, gevaar en verlossing met elkaar verweven zijn. Met de lancering van een nieuwe app, een verrassende investeerder en een mysterieuze dreiging die op de loer ligt, moet Ophelia haar verleden onder ogen zien om haar toekomst veilig te stellen.
Hoofdstuk 1.
Wij zijn het probleem.
~Wij zijn het probleem~ is het vervolg op ~Conflict of Interest~. Het verhaal speelt zich af in 2023, drie jaar na de breuk tussen Kade en Ophelia.
.
Samenvatting
Het is alweer drie jaar geleden dat Dare en Gage in het huwelijksbootje stapten. Ze hebben nu een schattig zoontje van drie, Theodore. Het is ook drie jaar sinds ik het uitmaakte met Kade.
Sindsdien heb ik hem niet meer gezien of gesproken. Niet dat ik daar behoefte aan heb. Ik heb mijn eigen leven en mijn bedrijf.
Ik heb hem niet nodig. Na drie jaar zou ik toch over hem heen moeten zijn, als het maar zo makkelijk was. Niet dat ik het niet geprobeerd heb... Ik ben op dates geweest, maar die waren gewoon... nou ja.
***
"Daarom zou ik een geweldige advocaat zijn, jammer dat ik niet op de rechtenfaculteit ben gekomen. Weet je, op school was ik de knapste... Alle meisjes wilden met me uit. Zelfs de meisjes die op meisjes vielen, ik datete ook met hen." Ik keek geërgerd weg.
Hij lijkt wel verliefd op zichzelf. "Ik kan het ze niet kwalijk nemen... Ik ben in alle opzichten geweldig. Elke vrouw zou boffen om met mij te daten." De vent blijft maar doorratelen over hoe fantastisch hij is.
Ik zou dit broodje het liefst in zijn mond proppen en zijn hoofd tegen de tafel slaan. Ik wil ook deze soep over zijn broek gieten. Hij heeft het alleen maar over zichzelf. Hij heeft me niet één vraag over mezelf gesteld. Ik kan niet wachten om hier weg te komen.
"Pardon, ik moet even naar het toilet." Ik glimlach beleefd en hij knikt.
"Oké, maar kom snel terug. Ik moet je nog vertellen over die keer dat Rihanna me een geweldige vent noemde." Ik gaf nog een kleine glimlach voordat ik naar de wc liep en vervolgens naar de uitgang.
***
Toen was er de "ik hou van mijn mama" gast. Het is mooi dat hij van zijn moeder houdt, maar hij praatte alleen maar over verhalen over hem en zijn moeder, en hij noemt haar elke keer 'moeder' als hij over haar praat.
***
"Moeder zei dat ik met Greg naar het feestje had moeten gaan, maar ik kon haar gewoon niet alleen laten. Ze kan niet in haar eentje naar de brievenbus lopen; ze zou kunnen vallen en zich bezeren." Hij zegt het alsof het het einde van de wereld is, naar de brievenbus lopen om je post op te halen... wat een drama.
Ik nam langzaam een slokje van mijn drankje, maar dronk het snel op en keek naar de ober en glimlachte toen lief naar hem.
"Ik heb voor moeder en mij bijpassende truien gekocht, kijk hoe schattig dat is," zegt hij terwijl hij me zijn telefoon laat zien. O hemel, laat dit alsjeblieft ophouden.
***
Ik heb mijn best gedaan, maar ik kon er gewoon geen vinden die ik echt leuk vond. Er waren er een paar die oké waren, maar ik kon niet anders dan ze met hem vergelijken.
Het is erg, ik weet het, maar ongeacht met welke date ik ben of met welke man ik ben. Hij lijkt altijd in mijn gedachten en dromen op te duiken. Ik weet niet waarom ik hem maar niet kan vergeten.
Op weg naar mijn werk sta ik voor een rood licht. Dit licht duurt een eeuwigheid, ik vraag me af of ze dit op een timer hebben staan want als dat zo is... HIJ IS STUK!
Ik slaak een diepe zucht en kijk omhoog naar de hemel, terwijl ik een stil gebed uitspreek.
"Lieve God in de hemel, alstublieft, ik vraag u, laat deze dag niet slecht zijn en geef me de kracht om kalm te blijven en niet gestrest te raken." Ik pauzeer, zachtjes pratend. Ik kijk weer omhoog naar het licht. "Amen." Ik kijk om me heen om te zien wat er in de buurt is, maar word teruggebracht naar de realiteit door een claxon.
Ik kijk omhoog en zie dat het licht groen is geworden en slaak nog een zucht. "Ik ga een goede dag hebben, ik ga een goede dag hebben, ik ga een goede dag hebben," zeg ik steeds opnieuw terwijl ik mijn gebouw van tien verdiepingen binnenrijd.
Ik ben trots op wat ik heb opgebouwd. Het kostte wat bloed, zweet en tranen, maar uiteindelijk was het het allemaal waard. Ik loop door de glazen deur die koud aanvoelt door de koele februarilucht.
2023 is, zacht uitgedrukt, een uitdaging geweest, maar niet onoverkomelijk. Ik heb harder moeten werken dan ooit tevoren, echt hard. Ik ben er dankbaar voor.
Het grote bedrijf dat Savor Santori Design is, heeft de wereld erg enthousiast gemaakt.
Mijn arme werknemers en stagiairs hebben het ontzettend druk met bestellingen en aanbiedingen van beroemdheden en anderen.
Ik voel me er schuldig over. Ik heb veel mensen aangenomen omdat we het zo druk hebben. Ik moet een nieuw kantoor openen vanwege alle mensen die binnenkomen.
Ik zal een president of vice-president moeten kiezen, hoe je het ook noemt... iemand om het tweede kantoor te leiden.
Ik kan niet beide doen, dus ik zal het hoofdkantoor in de gaten houden en iemand zal me helpen met kantoor nummer twee. Ik moest een nieuwe Melanie aannemen die ook in het bedrijf investeert. Hij zou ergens deze week moeten komen.
Ik ben benieuwd wie het is. Tot nu toe zijn ze volledig onbekend gebleven. Hij wil binnenkomen en helpen, en nog steeds geld in mijn bedrijf steken. Ik zal hem met open armen ontvangen.
Als ik hem mijn nieuwe assistent maak, kan ik Melanie overplaatsen naar het nieuwe kantoor. Ze helpt me met het plannen van vergaderingen en het omgaan met klanten en houdt toezicht op enkele van de nieuwe ontwerpers.
Ze neemt de mensen aan met wie ik geen tijd heb om te praten. Ik zou haar niet graag kwijtraken, maar ze is perfect voor de baan in gebouw 2. Ik twijfel er niet aan dat ze het kan.
Ik loop gedachteloos door mijn gebouw, groet de mensen die mij groeten, en ga rechtstreeks naar mijn vergaderruimte.
"Goedemorgen baas," zegt Xander, een van mijn programmeurs voor de app- en websiteontwerpen.
"Xander, zorg ervoor dat de Fem-Bots App en website vanmiddag klaar zijn. Stuur het instructieboek niet later dan 3 uur vanmiddag naar het bedrijf, niet 3:05, niet 3:30... 3 uur.
"Ik ben het zat om kleine klachten te horen dat de informatie en lanceringen te laat zijn, dat klinkt als een slechte recensie. Je weet wat er gebeurt als je een slechte recensie krijgt... die persoon vertelt het aan andere mensen die het weer aan andere mensen vertellen, en het laatste wat ik nodig heb is enige vorm van slecht gepraat in de buurt van mijn bedrijf. Oké?" Ik zeg dit terwijl ik door mijn schema en aantekeningen voor de vergadering kijk.
"Ja, mevrouw," zegt hij, terwijl hij zich weer naar zijn computer draait en ik Mel bij de deur begroet.
"Heb je iedereen daar binnen?" vraag ik, en ze knikt en geeft me dan een kop koffie. Ik geef haar een dankbare blik. "Goddank! Ik had dit nodig!"
Ik zeg het terwijl ik een slok neem. "Het is een van die dagen," zeg ik, terwijl ik haar aankijk en ze me het vergaderplan overhandigt samen met het nieuws en de afstandsbediening van de tv.
"Laten we gaan," zegt ze.
