De Miljardair CEO Boek 2
Auteur
Marie Hudson
Lezers
106K
Hoofdstukken
24
Wanneer Ericka bij Danny thuis opduikt en beweert dat ze een huwelijkscontract hebben, ontketent dit een reeks gebeurtenissen die zijn leven met zijn geliefde vrouw, Danielle, dreigt te ontwrichten. Terwijl Danny en zijn familie zich een weg banen door de complexiteit van oude schulden, onverwachte zwangerschappen en familieruzies, moeten ze hun verleden onder ogen zien en hun toekomst beschermen. Met liefde, loyaliteit en een vleugje drama verkent deze roman de banden die een familie bijeenhouden en de geheimen die hen uit elkaar zouden kunnen scheuren.
De Andere Vrouw
Boek Twee: Het Besluit van de Miljardair
In dit vervolg op De Miljardair CEO verschijnt er een vreemde vrouw op Danny's stoep, die beweert dat hij volgens contract verplicht is met haar te trouwen. Danny ontdekt dat er inderdaad een contract bestaat, maar kan het worden verbroken zodat hij en Danielle samen kunnen blijven? Of is hun relatie gedoemd te mislukken?
DANIELLE
„Hallo, schat! Ik ben zo blij dat je eindelijk thuis bent. Ik wacht al meer dan een week tot je terug zou komen van je reis.“ Ze hangt om hem heen en geeft hem een kus op zijn wang.
„Ericka, wat doe jij hier?“ Danny maakt zich van haar los.
„Ik kom ons contract verzilveren. We hebben drie maanden, en dan zijn we getrouwd. Precies zoals het contract zegt.“ Ze probeert hem opnieuw vast te pakken.
Danny kijkt haar nu met een boze blik aan. „Dat denk ik niet. Ik snap niet hoe jij denkt dat dat gaat werken. Je probeert iets te flikken, maar dat gaat niet gebeuren.“
Ik kijk hem aan met mijn mond nog open. „Schat, ken jij deze vrouw?“
Ze richt haar blik op mij en trekt haar neus op. „Jij bent zeker dat sletje dat mijn toekomstige man heeft ingepikt zonder dat ik het wist. Jammer dat je nu moet scheiden.“
„Waag het niet om zo tegen mijn vrouw te praten! Als je je leven lief hebt, kun je maar beter die grote mond van je houden.“ Danny stapt bij haar vandaan en loopt naar mij toe.
Ze loopt achter hem aan en prikt met haar vinger in zijn rug. „Ik zeg wat ik wil. Je zult de rest van je leven met mij te maken hebben!“
Hij beweegt zo snel dat hij haar tegen de muur heeft gedrukt voordat ik met mijn ogen kan knipperen. Ze schreeuwt even van de pijn en kijkt hem dan kreunend aan.
„Oh, dus jij bent degene die het graag ruw doet, hè? Daar kan ik heel goed mee omgaan,“ zegt ze terwijl ze met haar vingers over zijn borst strijkt.
„HOU JE MOND!“ Zijn ogen vol haat zijn nu volledig op haar gericht.
„Ik wil je niet horen. Als ik dat wel doe, wordt je mond dichtgeplakt en verdwijn je op een plek waar je nooit meer daglicht ziet. Begrepen?“ Zijn stem is laag en dodelijk.
„Dat kun je me niet aandoen!“ Ze kijkt hem aan met grote ogen. „Ik zou binnenkort je vrouw moeten zijn.“
Hij buigt zich dicht naar haar toe en kijkt haar aan met vuur in zijn ogen. „Ik kan doen wat ik wil. Als jij mijn leven verpest, kan ik het jouwe ook verpesten. Ben je vergeten wie ik ben?“
„Daarom ben ik hier, om te trouwen met de man voor wie iedereen bang is. Ik weet dat ik veilig ben aan jouw zijde, en niemand zal me ooit iets durven aandoen omdat ze zo bang voor je zijn.“
Ze grijnst terwijl ze met haar handen over zijn gespierde armen strijkt.
„Zij misschien niet, maar wie zegt dat ik het niet doe?“ Hij doet een stap bij haar vandaan, maar houdt haar nog steeds tegen de muur gedrukt.
„En ik kan je ook beloven dat je nooit aan mijn zijde zult zijn. Ik heb de vrouw die ik wil al aan mijn zijde, en dat ben JIJ NIET!“ Hij spreekt de laatste twee woorden heel langzaam uit.
Ze lacht en kijkt mij dan recht aan. „Ben je het vergeten? We hebben een contract dat zegt dat ik dat wel ben. Niet zij.“ Ze wijst met haar magere vinger in mijn richting.
„Dat contract is dood voor mij. Jij bent de provincie uit gegaan, en nu kom je opdagen een paar maanden voordat het afloopt? Hier klopt iets niet.“ Danny schudt langzaam zijn hoofd.
„Ik ben teruggekomen om het te innen. Ik was nog niet klaar om me te settelen, maar nu wel, en ik ben hier om helemaal van jou te zijn.“ Ze heeft een gemene glimlach op haar gezicht.
Danny grijnst terwijl hij haar van de muur loslaat. Ze hoest een beetje en probeert hem vast te grijpen. Hij stapt snel achteruit, pakt mij vast en slaat beschermend zijn armen om me heen.
„Raak me NIET aan, vuile hoer,“ gromt hij tegen haar met een dodelijk lage stem. „Ik kan het niet verdragen om nu in dezelfde kamer als jij te zijn. Ga weg uit mijn huis!“
Ze herstelt zich en doet een stap in zijn richting. „Dit is ons huis, schat. Morgen laat ik mijn spullen hierheen brengen. Ik hoop dat je slaapkamer groot is; ik hou van grote slaapkamers.“
„Er komt niets van jou dit huis in totdat ik het zeg. Het blijft buiten op de veranda staan en mag kapotregenen als het moet.“
Ze snuift en kijkt om zich heen in het huis. „Dat zullen we nog weleens zien. Mijn vrachtwagen is hier morgenochtend om acht uur. Hopelijk kunnen we hier wat aan veranderen. Het is veel te donker en somber hier.“
Ze klikt met haar hakken over de tegelvloer terwijl ze door de voordeur naar buiten loopt.
Danny draait zich om en slaat met zijn vuist tegen de muur achter hem. Ik kan de golven van woede voelen die van hem afkomen. Ik loop naar hem toe en raak zijn arm aan. Hij kijkt me aan en wordt meteen rustiger.
Hij pakt me bij mijn middel en trekt me tegen zijn brede borst, houdt me daar vast en kust mijn voorhoofd.
„Ik zweer je dat dit niet gaat gebeuren. Ze is hier niet welkom totdat we dit hebben opgelost.“ Hij kijkt zijn mannen streng aan, die door de kamer heen staan. „Begrijpen jullie me?“
Hij kijkt de kamer rond terwijl ze allemaal knikken — bedienden, lijfwachten, en wij allemaal. We kijken naar hem, maar ik maak me grote zorgen om hem.
Hij kookt van woede; zijn lichaam gloeit en het zweet breekt hem uit.
Zijn vader stapt naar voren en kijkt naar ons tweeën. „Ik ga mijn exemplaar van het contract ophalen uit de verzegelde kluis. Het kan een dag of twee duren, maar we hebben een gerechtelijk bevel nodig om het te openen.
„Ik heb het zo opgezet dat er niet mee geknoeid kon worden. Het mijne is het origineel en is niet meer bekeken sinds de dag dat we het ondertekenden. Daarna is het verzegeld opgeborgen.“
„Hoe heb je dit kunnen doen, pap?“ Danny's lichaam trilt van woede. „Een huwelijk regelen voor een kind?“
„Het was destijds een zakelijke deal.“ Zijn vader heeft zich nu in zijn volle lengte opgericht. „Ericka's vader had niets om mee te betalen. Hij had een hoop schulden bij mij, dus bedachten we deze deal.“
Steven stapt naar voren en kijkt zijn vader boos aan. „Dit slaat nergens op, pap. Het is niet alsof we bezittingen zijn die je kunt verkopen.“
„Ik weet nu dat het een fout was.“ Zijn vaders ogen staan vol verdriet.
„Toen ging het erom twee families samen te brengen voor meer geld en macht. Nu zie ik in dat het een enorme fout was. We krijgen je hier uit, zoon, dat beloof ik.“ Hij legt een hand op Danny's schouder.
Danny heeft tranen in zijn ogen als hij spreekt. „Dat mag ik hopen. Ik ga haar niet verlaten; dat kan ik niet, pap. Ze is mijn vrouw, mijn liefde en mijn zielsverwant in één. Het zou me kapotmaken als ik haar nu moet laten gaan.“
„Dat hoeft niet; dat beloof ik je. We vinden een uitweg,“ zegt zijn vader, terwijl hij hem zachtjes op de schouder klopt.
Danny pakt mijn hand en sleurt me bijna de trap op naar de slaapkamer. Mijn kleren zijn in een mum van tijd uit, en de zijne ook. Hij heeft me op het bed en begraaft zich snel diep in me.
Ik weet dat hij gefrustreerd is; hij neemt me hard en snel — geen voorspel, niets. Alleen onze lichamen die snel samen bewegen. Al snel komen we allebei klaar, en hij legt zijn voorhoofd tegen het mijne.
„Ik heb je toch niet pijn gedaan, hè?“ Zijn stem is zacht met een vleugje bezorgdheid erin.
Glimlachend leg ik mijn hand tegen zijn gezicht en kijk hem aan. „Nee, je was gefrustreerd en moest jezelf kalmeren. Dit is jouw uitlaatklep.“
Hij kust me hartstochtelijk en kijkt me dan in de ogen. „Je begrijpt me zo goed. Waarmee heb ik jou verdiend?“
Ik giechel een beetje terwijl ik naar hem kijk. Zijn haar zit in de war en hangt voor zijn sexy gezicht. „Een advertentie in de krant gezet.“
Hij barst in lachen uit en kust me dan innig. Hij gaat naast me liggen, en we liggen daar een tijdje, dicht tegen elkaar aan gekruld. Uiteindelijk staan we op, nemen een douche en gaan weer naar beneden.
Cory grijnst als we de kamer binnenkomen. „En, heb je al die woede eruit gewerkt?“
„Hou je mond, Cory.“ Danny werpt hem een niet al te vriendelijke blik toe. „Houd je stomme vragen alsjeblieft voor jezelf.“
We lachen allemaal om hem en gaan dan zitten om tv te kijken.
„Dus, wat is jouw favoriet?“ Steven kijkt me grijnzend aan.
„Ik heb er veel,“ antwoord ik schouderophalend. „Romantiek, actie, horror en komedie.“
„Wauw, dat zijn een hoop films die je leuk vindt dan.“ Cory grijnst terwijl hij een arm om mijn schouder slaat voor een halve knuffel.
„Ik heb er een.“ Steven bladert door het filmaanbod op de tv.
Hij zet een actiefilm op. We halen drankjes en snacks uit de keuken.
Als de film is afgelopen, ben ik in slaap gevallen op de bank in Danny's schoot. Bailey slaapt op Cory's borst, en Steven ligt op de grond te snurken.
