Galatea Logo
Klantenservice
Weerwolven & gedaanteverwisselaars
Maffia
Miljardairromance
Bully-romance
Langzaam opbloeiende liefde
Van vijanden tot geliefden
Paranormaal & fantasy
Voorbestemde partners
Sportverhalen
Studentenromance
Verhalen over tweede kansen
Bekijk categorieën
Beoordeeld met een 4,6 in de appstore
GebruiksvoorwaardenPrivacyHerroepingsrechtImpressum
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Weerwolven & gedaanteverwisselaars
Maffia
Miljardairromance
Bully-romance
Langzaam opbloeiende liefde
Van vijanden tot geliefden
Paranormaal & fantasy
Voorbestemde partners
Sportverhalen
Studentenromance
Verhalen over tweede kansen
Bekijk categorieën
Cover image for Pak me Serie Spin-off: Ruïneer Me

Pak me Serie Spin-off: Ruïneer Me

Auteur
Daphne Watson
Lezers
17.2K
Hoofdstukken
45
Auteur
Daphne Watson
Lezers
17.2K
Hoofdstukken
45
😱Thriller💪🏻Beschermer🏙️Hedendaags💪🏻Alfamannetjes⚔️Actie en avontuur🕵️Misdaad en mysterie🔒Gedwongen parter

Isa gedijt op chaos—gecontroleerde, voorspelbare chaos. Maar wanneer ze wordt meegesleurd in een gevaarlijke uitwisseling die verband houdt met Dante Moretti, ontmoet ze Nico, een man die leeft op de rand van een wereld die ze dacht te begrijpen. Met haar scherpe tong en ongetemde karakter weigert Isa weg te lopen—zelfs wanneer geheimen, macht en geweld haar van alle kanten insluiten.

Nico zou afstand moeten houden. In plaats daarvan voelt hij zich tot haar aangetrokken op een manier die hen beiden fataal kan worden. In een wereld waar loyaliteit een betaalmiddel is en gevaar de enige constante, moet Isa beslissen hoe ver ze bereid is te gaan... en voor wie ze alles op het spel durft te zetten.

Hoofdstuk 1: Slechts een levering

ISA

Isa Rossi wist twee dingen over Dante Moretti. Ten eerste appte hij nooit na middernacht, tenzij er al iets mis was gegaan. Ten tweede was datgene wat mis was gegaan nooit iets kleins.
Haar telefoon trilde op het marmeren kookeiland om precies 12:14 uur 's nachts. DANTE. Isa staarde een volle seconde naar het scherm zonder het aan te raken.
Om haar heen straalde het Lexington penthouse een warme en zachte rust uit. Deze dure, huiselijke sfeer voelde nog steeds onwerkelijk bij dit soort mensen. Zachte jazzmuziek klonk uit verborgen speakers. Het kaarslicht flakkerde over halfvolle wijnglazen en toetjesborden. Ergens dieper in het appartement kraakte een babyfoon zachtjes.
Veilige chaos. De enige soort die Isa ooit had vertrouwd.
„Je trekt weer dat gezicht,“ zei Arabella vanaf de andere kant van het kookeiland.
Isa keek automatisch op. „Welk gezicht?“ vroeg Isa.
„Het gezicht dat je trekt als je leven op het punt staat lastig te worden,“ zei Arabella.
„Dat is gewoon mijn normale gezicht,“ zei Isa.
„Nee,“ zei Katherine rustig van naast het fornuis, „je normale gezicht is meer oordelend.“
Isa wees naar haar met haar wijnglas. „Zie je? Dit is waarom het moederschap je enger heeft gemaakt.“
Katherine, op blote voeten en in een veel te grote crèmekleurige trui, knipperde niet eens met haar ogen. „Dat is waar.“
De babyfoon naast haar kraakte opnieuw. Elke vrouw in de kamer werd instinctief stil.
Daarna bleef het stil. Geen gehuil.
Katherine ontspande zich zo zachtjes dat het bijna niet te zien was.
Isa staarde haar aan. „Je stopte even met ademen.“
„Dat is het moederschap,“ mompelde Arabella.
„Dat is psychologische oorlogsvoering,“ verbeterde Isa.
Arabella lachte zachtjes in haar wijnglas.
De keuken zag er vanavond leefbaar uit. Xavier’s penthouse was het afgelopen jaar op kleine, menselijke manieren veranderd. Een opgevouwen babydeken lag achtergelaten over een van de stoelen. De theemok van Katherine was al twee keer koud geworden. Ze vergat namelijk steeds waar ze hem had neergezet.
Arabella zat met gekruiste benen op een van de barkrukken. Het leek alsof het haar niet meer uitmaakte of elegantie een rechte houding vereiste.
Isa haatte het dat ze het hier zo leuk vond. Het voelde stabiel. Dat maakte haar automatisch achterdochtig.
Haar telefoon trilde weer. Isa zuchtte theatraal en pakte hem op.
Dante
Neem je telefoon op.
Arabella kneep meteen haar ogen tot spleetjes. „Waarom appt Dante je na middernacht?“
„Misschien mist hij me,“ zei Isa.
„Niemand zegt 'neem je telefoon op' op een romantische manier,“ zei Arabella.
Katherine nam een slokje thee. „Dante zegt bijna nooit iets op een romantische manier.“
„Klopt,“ gaf Arabella toe.
Isa opende de berichtjes.
Dante
Heb een gunst nodig.
Isa
Dat klinkt nu al illegaal.
Er verschenen direct drie puntjes in beeld.
Dante
Alleen een bezorging.
Isa snoof.
Arabella keek nu aandachtig naar haar gezichtsuitdrukking. „Dat is absoluut een erger gezicht.“
„Welk gezicht?“ vroeg Isa.
„Het gezicht vlak voordat je een vreselijke beslissing neemt,“ zei Arabella.
„Ik neem uitstekende, vreselijke beslissingen,“ zei Isa.
Katherine stak haar hand uit. „Telefoon.“
Isa knipperde met haar ogen. „Absoluut niet.“
„Telefoon,“ zei Katherine.
„Je hebt nu een kind. Je kunt niet zomaar dingen blijven innemen,“ zei Isa.
„Ik heb vele kanten,“ zei Katherine.
Arabella lachte al toen Isa met tegenzin de telefoon overhandigde.
Katherine las de berichtjes vluchtig door. Toen werd haar gezichtsuitdrukking neutraal. „Oh nee.“
Arabella boog meteen over haar schouder mee. „Wat is er?“
Katherine draaide het scherm naar haar toe.
Dante
Breng de envelop naar Nocturne.
Dante
Geef hem direct aan Nico.
Dante
Ga daarna weg.
Arabella staarde een lang moment naar het bericht. Toen zei ze: „Absoluut niet.“
Isa pakte haar telefoon terug. „Jullie zijn allebei enorm theatraal.“
Katherine deed haar armen over elkaar. „Dante gebruikt de woorden 'ga daarna weg' niet zonder reden.“
„Die reden is meestal dat hij een hekel heeft aan sociaal contact,“ zei Isa.
„Dat stelt me niet gerust,“ zei Katherine.
Isa haalde haar schouders op en probeerde nonchalant over te komen. Vanbinnen voelde ze echter al spanning. Ze kende Dante, en Katherine had gelijk.
„Wat is Nocturne?“ vroeg Arabella.
Isa knipperde één keer met haar ogen. „Een club, denk ik.“
Katherine kneep haar ogen een beetje samen. „Denk je?“
„Ik heb er wel eens van gehoord,“ zei Isa. Dat was in ieder geval waar.
Nocturne bestond in de donkere hoekjes van de Londense samenleving waar geruchten veel waard waren. Het was exclusief en alleen op uitnodiging. Er stonden geen foto's online. Er was ook geen bekende eigenaar, hoewel elke rijke persoon de naam kende.
Het was het soort plek waar mensen over fluisterden na te veel champagne. Het was ook een plek die Isa normaal gesproken uit principe vermeed. Helaas wilde ze het daardoor juist meteen zien.
Arabella keek niet overtuigd. „Ik vind dit niks.“
„Ik ook niet,“ gaf Katherine toe.
Isa stopte haar telefoon in haar tas. Hij gleed naast de dichte envelop die de chauffeur van Dante die avond had afgegeven. „Ontspan. Ik bezorg alleen een envelop. Ik ga geen kartel infiltreren.“
Beide vrouwen zeiden niets. Isa viel stil. „...Oké, wauw. Die stilte was nogal agressief,“ zei Isa.
De babyfoon kraakte weer zachtjes. Katherine keek er automatisch naar voordat ze weer naar Isa keek. „Als iets niet goed voelt,“ zei ze zacht, „ga dan meteen weg.“
Er zat nu geen grapje meer in haar stem. Alleen maar ernst.
Isa werd onbewust wat zachter. „Je bent echt moederlijk geworden.“
„Maak het niet emotioneel,“ zei Katherine.
„Te laat,“ zei Isa.
Arabella gleed van haar kruk af. Ze pakte de jas van Isa van de rugleuning van een stoel. „Je appt me als je daar bent.“
„Dat ligt eraan,“ zei Isa.
„Waaraan?“ vroeg Arabella.
„Of Dante’s mysterieuze nachtclub saai blijkt te zijn,“ zei Isa.
Katherine wierp haar een blik toe. „Dat zal niet zo zijn.“
***
Vijfenveertig minuten later stapte Isa uit de auto. Ze stond voor een zwart gebouw zonder naam in Mayfair. Ze begreep meteen waarom mensen over Nocturne praatten alsof het een geheim was.
Er hing geen bord boven de deur. Er stond geen menigte buiten en er lekte geen lawaai de straat op. Er was alleen gepolijste zwarte steen en één buitenlamp. Een stille portier in donkere kleding keek haar één keer aan voordat hij opzij stapte.
Geen vragen. Geen aarzeling. Isa's maag trok een beetje samen.
Ze verwachtten haar. De regen viel zachtjes over Londen. Het maakte de stoep onder de straatlantaarns zilverkleurig toen ze naar binnen stapte.
De muziek viel als eerste op. Het was laag en beheerst, maar zwaar genoeg om in haar ribben te voelen.
Nocturne was prachtig. Zwarte marmeren vloeren weerspiegelden de gouden sfeerverlichting. Fluwelen zithoeken bogen sierlijk door de schaduwen. Kristal glinsterde achter de bar als wapens die als decoratie dienden.
Iedereen binnen zag er duur uit. Ze leken ook allemaal te doen alsof ze niet naar elkaar keken.
Isa liep langzaam verder de club in. Ze had bijna meteen door dat deze plek niet normaal was. Het was te strak geregeld en te stil onder de muziek. Zelfs het personeel bewoog anders. Ze waren soepel en oplettend, alsof ze voor meer dan alleen cocktails waren getraind.
Een vrouw in een zwarte zijden jurk verscheen naast haar. „Kan ik u helpen?“
„Ik zoek iemand,“ zei Isa.
„Naam?“ vroeg de vrouw.
„Nico,“ zei Isa.
Er veranderde kort iets in het gezicht van de vrouw. Voorzichtige herkenning.
„Deze kant op,“ zei de vrouw.
Natuurlijk. Isa volgde haar over de begane grond en liep een onopvallende privétrap op. Daarna gingen ze door een donkerdere gang met rookglas en zacht gouden licht. Hoe dieper ze de club in liepen, hoe stiller het werd. De muziek werd zachter. De sfeer werd spannender.
Isa zag bewakingscamera's die onopvallend in de hoeken hingen. Ze zag ook afgesloten deuren en mannen in pakken. Deze mannen leken meer op bodyguards dan op gasten.
De vrouw stopte voor een privélounge. Ze opende de deur zonder te kloppen. „Je mag naar binnen.“ Toen liep ze weg voordat Isa nog een vraag kon stellen. Onbeleefd.
Isa stapte voorzichtig de kamer in. Grote ramen van vloer tot plafond keken uit over het regenachtige Londen. Donkere leren meubels stonden rond een lage, marmeren tafel. Een onaangeroerd whiskyglas stond naast een open map bij de bar. In het begin leek de kamer leeg. Toen klonk er een stem uit de schaduwen bij de ramen.
„Je bent laat.“
Isa draaide zich om. Ze vergat meteen wat ze wilde denken toen hij langzaam in het licht stapte. Hij was lang. Hij droeg een donker pak, waarbij de regen de schouders nog donkerder maakte. Zijn zwarte overhemd stond open bij zijn keel. Hij had scherpe jukbeenderen, vermoeide ogen en het soort gezicht dat speciaal leek gemaakt om het verstand van vrouwen te verpesten. Maar het was niet zijn uiterlijk dat haar opviel. Het was de manier waarop hij naar haar keek. Heel gefocust en doelgericht. Alsof hij al precies wist wie ze was.
Isa herstelde zich als eerste. „Interessante begroeting voor iemand die zich in het donker verstopt als een superschurk,“ zei ze.
Eén mondhoek ging iets omhoog. „Ik ben de eigenaar van deze plek.“
„Dat verklaart het ego.“
„Dat verklaart waarom je hier nog steeds staat,“ zei hij.
Tja. Dat was irritant doeltreffend. Isa liep langzaam de kamer door en legde de envelop van Dante op de marmeren tafel tussen hen in. „Bezorging is voltooid. Ik neem aan dat ik nu op mysterieuze wijze in de nacht mag verdwijnen.“
Zijn blik gleed even naar de envelop en keerde toen terug naar haar gezicht. „Dat zou je wel moeten doen,“ zei hij.
Dat was onverwacht. Isa hield haar hoofd een beetje schuin. „Geen dramatische toespraak van de clubeigenaar eerst?“
„Wil je er eentje?“ vroeg hij.
„Ik hou er wel van als mensen zich aan een bepaalde stijl houden,“ zei ze.
Voor de eerste keer verscheen er wat plezier op zijn gezicht. Het was kort, scherp en veel te snel weer weg. Hij pakte de envelop op en draaide hem een keer rond in zijn hand om de sluiting te bekijken. Toen veranderde er iets aan zijn gezichtsuitdrukking. Het was iets kleins, maar wel direct. Het ontspannen gevoel verdween. Isa merkte het meteen.
„Wat is er?“ vroeg ze.
Hij keek haar weer in de ogen. „Dante had je hier nooit naartoe mogen sturen.“
Isa's hartslag sloeg één keer over. Het was geen angst, maar gewoon instinct. Voordat ze antwoord kon geven, klonken er harde stemmen buiten de lounge. Het waren boze mannen. Daarna klonk het geluid van brekend glas.
Nico stond helemaal stil. Hij was niet geschrokken, maar stond wel klaar.
Isa zag de hele sfeer om hem heen op dat moment veranderen. De ene seconde was hij een irritant knappe clubeigenaar. De volgende seconde was hij iets compleet anders.
„Wat was dat?“ vroeg ze zachtjes.
Zijn aandacht bleef op de deur gericht. „Problemen.“
„Tja,“ mompelde Isa, „dat klinkt veelbelovend.“
Een nieuwe klap klonk door de gang. Deze keer was het dichterbij.
Toen zei een stem streng: „Kijk boven.“
Nico keek weer naar haar. Voor het eerst sinds ze Nocturne was binnengelopen, keek hij echt heel serieus. „Je moet weg,“ zei hij.
Isa opende automatisch haar mond om ertegen in te gaan. Toen bewoog de deurklink.

Ontdek Galatea

De Duistere Edelman Boek 1: De Duistere EdelmanWat buren doen Boek 3: LiefdevolDe Scherven OppakkenJa, meneer Knight. Boek 4: Deel tweeRood op het ijs

Nieuwste publicaties

Een gevaarlijke vereniging boek 2Verliefd op de maffiabroers Boek 3Verliefd op de maffiabroers Boek 2Een tweede kansDe Ridge Mountain-roedel boek 5: De voorspelling

Leeslijsten

Alles weergeven

Duik in romantische boekencollecties samengesteld door onze lezers.

Athletes 🏃🏻‍♂️Sportifs

door irisha20

90 boeken

*More Favorite Books! 📕

door Melly Ann

51 boeken

Already read

door Aleksandra Kozar

25 boeken

Romantic 💞 romantique

door irisha20

191 boeken

Ennemis = Amour💞 Ennemis = Lover

door irisha20

96 boeken

Good Reads

door Jamz

34 boeken

Übersetzen

door Deluluzwerg 79

66 boeken

Good ones...

door nicila88

66 boeken

High recommended(english/german)

123 boeken

Enjoyed it ⭐

door Marianne Vataja

146 boeken

A Must Read

door Sintha

164 boeken

K.L.Jenkins3Perfect#

door Kricketlyn

20 boeken

My Completed stories

door tinykaren1

114 boeken

Billionaires Finished

door Jaguar

96 boeken

Finished books

door Naqtami

146 boeken