Gevangen door de maffiakoning Boek 3
Auteur
Tania Shava
Lezers
232K
Hoofdstukken
36
Opkomende Vermoedens
Samenvatting
Talia is terug in Axels leven, maar verwarring vertroebelt haar oordeel. Ze probeert de gaten in haar geheugen op te vullen, maar sommige dingen kloppen gewoon niet. Ze begint te twijfelen aan Axels ware motieven en er komen dingen uit het verleden aan het licht. Axel worstelt met het dilemma dat hij haar stevig wil vasthouden, in de hoop dat ze samen verder kunnen. Zal Talia deze nieuwe realiteit accepteren of blijft ze eindeloos zoeken naar wat hij verbergt?
Talia
Talia kreeg een stekende hoofdpijn terwijl het water haar lichaam binnendrong en ze zichzelf probeerde te redden.
Ze gaf het op...
Talia werd wakker en hoestte een hoop water op. Ze voelde hoe er lucht in haar longen werd geblazen. Haar ogen gingen op een kier open en ze wist direct dat het Axel was.
Hij was nog steeds op haar borstkas aan het pompen en gaf haar mond-op-mondbeademing. Ze hapte wanhopig naar lucht en ademde diep in.
Axel tilde haar op en zette haar op de passagiersstoel zonder een woord te zeggen.
Hij kroop achter het stuur, startte de motor en bracht de auto tot leven.
Hij zweeg en Talia deed simpelweg haar ogen dicht. Toen ze aankwamen op de plaats van bestemming, voelde ze hoe ze opnieuw werd opgetild.
Axel voelde zoveel warmer aan dan zij, ook al hadden ze allebei in het water gelegen. Hij droeg haar ontzettend voorzichtig en gaf de verpleegsters de opdracht om een bad met badzout en kruiden voor haar te laten vollopen.
Toen het bad klaar was, liet hij haar achter in de zorg van de verpleegsters zonder überhaupt een woord tegen haar te zeggen.
Ze vertelde de verpleegsters dat ze zichzelf wel kon wassen. Ze lieten haar alleen in de badkamer, maar wachtten op de gang voor het geval ze iets nodig had. Talia stond trillend op. Ze trok haar kleren uit en stapte in de badkuip.
Het temperatuurverschil was enorm. Ze ging achterover in de badkuip liggen om in het water te weken.
Haar lichaam deed overal pijn door de klap op het water en het zinken. Ze masseerde haar spieren, want ze wilde niet opnieuw kramp krijgen. Of nog veel erger: het gevoel in haar benen verliezen en niet meer kunnen lopen.
Nadat ze een vol uur in de badkuip had doorgebracht, stapte ze eruit en droogde ze zich af. Ze trok haar badjas aan en ging haar haren föhnen.
Toen haar haar droog was, trok ze een warme, donzige pyjama aan. Ze nestelde zich er comfortabel in.
„Mevrouw, uw eten is klaar,“ riep een van de verpleegsters door de gesloten deur.
Toen Talia naar beneden liep, trof ze Axel en Melissa lachend aan — waarover ze lachten, wist ze niet.
