De Bibliothecaresse
Auteur
Lezers
387K
Hoofdstukken
2
Hoofdstuk 1
De Bibliothecaresse
Damian duwde Monique hard achteruit tegen de boekenkast in de verste, donkerste hoek van de bibliotheek. Hij greep haar polsen boven haar hoofd vast en dwong haar lichaam naar voren, tegen hem aan.
Een paar boeken wankelden en vielen op de grond om hen heen. De stilte werd verbroken terwijl dunne stofwolkjes door de lucht zweefden. Ver weg bij de balie klonk een „shhh“ van Moniques nietsvermoedende collega.
Damian boog zich naar haar toe. Zijn vrije hand greep de plank vast, waardoor hij haar van opzij insloot. Monique had dit nog nooit gedaan, maar de donkere ogen van deze sexy man hielden haar op haar plek.
Ze kon dit niet stoppen, zelfs als ze het had gewild. Haar hart bonkte van verwachting en de adrenaline gierde door haar lichaam.
Hij boog zich voorover, de stoppels van zijn baardschaduw kriebelden tegen haar wang, en hij fluisterde hees: „Shhh, mevrouw M. Je wilt toch niet dat iemand hoort waar je mee bezig bent?“
Monique likte haar lippen en schudde haar hoofd. Ze probeerde wanhopig haar zware ademhaling onder controle te houden.
Damian bracht zijn gezicht naar het hare en beet zachtjes in haar onderlip. Hij trok er voorzichtig aan, maar hard genoeg om haar te laten kreunen.
Hij liet de plank los en liet zijn duim van de zijkant van haar volle borsten naar haar tepel glijden, waar hij er rondjes omheen draaide. Hij liet zijn vinger verder naar beneden glijden en greep haar heupbeen stevig vast, waarmee hij haar hard tegen zich aan trok. Haar huid was zacht en de lichte vanillegeur die ze droeg hing om hen heen.
Zijn mond zakte naar haar hals. Hij likte en zoog aan de gevoelige huid terwijl haar wanhopige kreuntjes er in hijgende stootjes uit kwamen.
„Wat een stout meisje,“ gromde hij hees, terwijl hij zachtjes in haar nek beet en zijn kloppende erectie tegen de binnenkant van haar dij drukte. „Ik denk dat je het idee om betrapt te worden wel opwindend vindt.“
Een zacht gejammer ontsnapte uit haar pruilende mond en ze knikte verwoed. Sinds wanneer was zij ooit sprakeloos? Iets aan deze man bracht haar zinnen volledig in de war en liet haar alleen maar halfgevormde woorden stamelen.
Monique trok aan haar vastgehouden handen, die Damian stevig bleef vasthouden. Hij liet zijn vrije hand terugglijden naar de knopen van haar blouse die op springen stonden, en knoopte ze open.
Haar ooit zo keurige blouse hing nu wijd open en haar bh kon haar borsten nauwelijks nog bedwingen. „Godsamme, mevrouw M… Wie had gedacht dat je dit allemaal onder die colbertjes verstopte?“ Damian maakte in gedachten een triomfantelijk gebaar. Ze had de heerlijkste, stevigste borsten die hij ooit had gezien.
Moniques pupillen werden groot. Ze was machteloos om iets anders te doen dan toekijken hoe deze man haar diepste fantasie werkelijkheid maakte. Geen van haar romantische boeken kon ooit tippen aan de smeulende blik die hij haar gaf.
„Ik… ik weet niet eens hoe je heet,“ wist ze hijgend uit te brengen terwijl hij haar bh-cups naar beneden trok en kreunde bij het zicht van haar borsten die eroverheen golfden, opgeduwd door het materiaal.
Zonder haar te antwoorden liet Damian haar polsen los, drukte haar borsten samen en bracht zijn gezicht naar haar borstkas.
Hij gebruikte het platte van zijn tong om langzaam over haar harde tepel te likken, grijnzend toen Monique kreunde en haar hand over haar mond sloeg.
Damian grijnsde ondeugend. „Mijn naam,“ mompelde hij tussen het bijten en likken van haar tepel door. „Je kent mijn naam, mevrouw M. Ik kom hier elke week in de bibliotheek.“
Moniques hoofd tolde. Ze kon zich nauwelijks haar eigen naam herinneren, laat staan die van deze sexy vreemdeling.
