De Eternalacademie Book 2
Auteur
Queen Vega
Lezers
18,0K
Hoofdstukken
27
Het leven van Catalina op een magische academie neemt een spannende wending wanneer ze haar onontdekte krachten ontdekt en complexe relaties aangaat met haar verschillende metgezellen, waaronder een demon, een weerwolf en een gevallen engel. Terwijl ze leert haar vaardigheden te beheersen, wordt Catalina bedreigd door machtige vijanden, zoals de koning van de feeën en zelfs de goden zelf. Met de hulp van haar diverse en raadselachtige metgezellen moet Catalina haar ware potentieel ontsluiten om te overleven en degenen van wie ze houdt te beschermen.
Hoofdstuk 1.
Boek 2:Jaar Twee
CATALINA
"Oké, tweedejaars, stilte en ga zitten." De lerares glimlacht naar ons. Ze is lang, knap en heeft bruin haar met ogen die niet bij elkaar passen.
Nick vertelde me dat hij een oogje op haar had. Lucien zei dat hij haar niet mocht.
Ik zoek een plekje achter in de klas. De stoelen gaan omhoog, niet naar achteren, zoals in de meeste collegezalen.
Abigail volgt me en wijst schattige nieuwe jongens aan. Ik schud mijn hoofd en neem plaats.
'Welkom bij Magie 101. Ik ben mevrouw Burnet. In deze les gaan we op zoek naar onze bijzondere krachten.' Ze schrijft woorden op het bord. Elk woord staat voor een andere magische vaardigheid.
'Jullie hebben allemaal magie in je. Deze les helpt je om je krachten te ontdekken.'
'Wat fijn dat we samen een les hebben!' fluistert Abigail naast me. Ik glimlach naar haar.
Vanochtend zagen we dat ik drie lessen met haar heb.
Mijn andere lessen zijn met Mateo—op één na, een verdedigingsles aan het eind van elke dag.
Mijn vrienden zijn daar niet blij mee, vooral omdat we de leraar niet kennen.
'Mateo zal niet blij zijn als je me afleidt,' grap ik, wetend dat ze me zal afleiden.
'De persoon naast je is je partner voor het hele jaar, tenzij ik het verander,' zegt mevrouw Burnet, terwijl ze de klas rondkijkt. Ik frons bij een van de namen op het bord.
'Gevallen engelen? Zijn dat niet gewoon demonen?' vraag ik aan Abigail, maar ik ben te luid en mevrouw Burnet kijkt naar me.
'Goede vraag! Laten we beginnen met gevallen engelen.' Ze veegt de andere namen uit. 'Maar gevallen engelen zijn geen demonen.
'Het zijn engelen die op aarde leven. Ze worden "gevallen" genoemd omdat hun vleugels zwart worden als ze de aarde aanraken.' Ze schrijft feiten op het bord.
Een meisje vooraan steekt haar hand op.
'Ja, juffrouw Ryker?'
'Zijn er gevallen engelen op deze school? Waarom heb ik er nog geen gezien?' vraagt ze.
Ik vraag me hetzelfde af.
Mevrouw Burnet lacht. 'Je zult hier geen gevallen engel ontmoeten omdat ze geen kinderen krijgen. Alle gevallen engelen op aarde zijn honderden jaren oud.'
Dat klinkt eenzaam.
Ze praat de rest van de les over gevallen engelen en geeft ons huiswerk om ze te onderzoeken.
'Eerste dag en we hebben al huiswerk? Ik mag haar niet,' klaag ik, terwijl ik boeken in mijn rugzak stop.
Abigail lacht. 'Ze valt wel mee. We moeten haar een kans geven.'
Ik volg haar de klas uit en zie Nick wachten. Hij draagt een strak roze shirt en donkerblauwe jeans, en ziet er erg knap uit.
Ik voel me gelukkig met vier aantrekkelijke partners. Nou ja, vijf als ik de humeurige vampier meetel die me negeert.
'Vind je haar net zo leuk als ik?' vraagt hij, terwijl hij zijn arm om me heen slaat en me dichtbij trekt.
Ik trek een wenkbrauw op. 'Hoe leuk vind je haar dan?' plaag ik, terwijl ik in zijn borst prik.
Hij grijnst. 'Ik denk dat ze misschien mijn tweede partner is.'
Ik geef hem een por. Lachend legt hij zijn hand onder mijn shirt. Ik voel vonken en zucht, leunend tegen hem aan.
'Bewaar dat geflirt maar voor later. Onze volgende les begint.' Abigail pakt mijn arm en trekt me weg.
Hij kust me snel, en kijkt teleurgesteld als ze me wegtrekt.
'Je houdt ons echt tegen om plezier te hebben,' zeg ik tegen haar, terwijl ik Nick in de menigte zie verdwijnen.
'Ach kom op, je weet dat ik dat niet zou doen als het Mateo was,' zegt ze zonder schaamte.
Ik lach. 'Mateo zou me sowieso niet tegenhouden om naar de les te gaan.'
***
Tegen lunchtijd ben ik school alweer zat. En ik moet nog twee jaar hiervan doen.
'Wat wil je doen na je studie?' vraagt Abigail terwijl we eten halen. Ik kijk naar de tafel van de halfgoden, nog steeds niet gelovend dat ik er een van ben.
Kunnen zij mijn godenkrachten voelen? Waarschijnlijk niet, aangezien ik ze zelf niet eens kan voelen.
'Ik wil een strandhuis in Florida. Ik hou ervan om dicht bij water te zijn, en ik heb altijd al aan het strand willen wonen.'
Plotseling bedenk ik dat mijn liefde voor water misschien door mijn vader komt.
'Is dat alles? Wat dacht je van een baan?' vraagt ze terwijl ze spaghetti pakt en ik een cheeseburger neem.
'Ik heb er niet veel over nagedacht.' Ik haal mijn schouders op.
'En je partners dan?'
Ik kijk naar de weerwolventafel, waar Lucien zit. Wat zullen mijn partners doen na hun studie?
Lucien is een lycan alfa. Zal hij zijn eigen roedel willen beginnen? En wat dacht je van Mateo en Nick? Ik weet zeker dat Mateo een of andere slimme droom heeft.
'Ik weet het niet. We hebben er nog niet over gepraat. Maar we hebben nog tijd.' Er is tijd voor mij om dingen uit te zoeken.
Ik laat haar achter in de kantine om mijn draak in de bibliotheek te ontmoeten. 'Hou je van honden?' vraagt Kol, die plotseling naast me loopt en me laat schrikken.
Hij doet dat de laatste tijd veel. Uit het niets opduiken, rare vragen stellen en dan weer verdwijnen.
Ik kijk naar hem in zijn lange jas, en wil zijn warrige haar aanraken. Kol en ik brengen nooit tijd alleen door omdat hij er nooit is.
Als demon hoort hij niet eens op aarde te zijn. Ik kijk om me heen in de gangen, blij dat ze leeg zijn. 'Ja.'
Hij grijnst, en ik weet dat hij weer op het punt staat te vertrekken als er schaduwen om hem heen verschijnen. 'Wacht!' Ik grijp zijn jas. 'Waar ga je heen?'
Hij grijnst, verdwijnt in schaduwen en verschijnt dan weer voor me. Hij leunt tegen de muur en blokkeert mijn weg.
'Nieuwsgierigheid,' begint hij, terwijl hij een van zijn favoriete lolly's tevoorschijn haalt, 'is gevaarlijk.' Hij steekt hem in zijn mond.
Ik kijk hem fronsend aan. 'Bedreig je me?' Soms weet ik niet zeker hoe Kol over me denkt.
Omdat ik geen tijd met hem doorbreng, is het moeilijk te weten of hij me als partner wil, ook al heeft hij mijn leven gered.
Hij komt dichterbij. 'De vrouw bedreigen met wie ik mijn leven moet doorbrengen, samen met vijf andere mannen?' Zijn ogen worden even zwart, waardoor ik een stap achteruit doe.
'Als ik je dood wilde, poes, zou je niet meer leven om bedreigingen te horen.'
Ik slik, bang door zijn gemene stem, en frons dan bij zijn woorden. 'Slechts drie andere mannen.' Waar haalt hij vijf vandaan? De decaan wil me niet, dus hij telt niet mee.
Schaduwen verschijnen weer om hem heen. 'Tot later, poes.'
Ik staar naar de plek waar hij stond. Kol is een ander soort partner.
Ik ben bang voor hem en wil tegelijkertijd seks met hem hebben. Wat is er mis met mij?
