De Milleniumwolven: Mist
Auteur
Sapir Englard
Lezers
6.3M
Hoofdstukken
30
Dacht je alles te weten over The Millennium Wolves? His Haze is Aiden Norwood's kans om zijn kant van het verhaal te vertellen!
Wat een Alpha wil
Ik voelde het aankomen...
Die sterke drang die groeide in mijn buik, de krachtige impuls in mijn hoofd die me aanspoorde mijn dierlijke kant de vrije loop te laten, de overweldigende behoefte om simpelweg...
Te paren.
De Haze stond op het punt te beginnen. En ik was er helemaal klaar voor.
Elk jaar trof het seizoen ons hard, waardoor de roedel een onbedwingbare behoefte aan seks kreeg. Het draaide erom onze oerdriften te bevredigen, het beest in ons los te laten.
Mijn nagels begonnen uit te groeien tot klauwen, die zich in mijn eikenhouten bureau groeven terwijl ik de gevoelens de overhand liet nemen.
De Haze was een tijd van vrijheid en ontlading.
Een tijd om de wolf te laten spelen.
Mijn ademhaling veranderde in lage grommen; al mijn gedachten werden zeer basaal.
Ik wist precies wat ik wilde, en ik wilde het nu meteen.
De alfa wil zijn partner opeisen.
Ik moest mijn partner voor het seizoen onmiddellijk merken, om te laten zien dat ze van mij was, en alleen van mij.
Geen enkele andere wolf zou het in zijn hoofd halen in haar buurt te komen. Ik zou ze een lesje leren als ze dat deden.
Net op dat moment vloog de deur van mijn kantoor open en kwam mijn Beta Josh binnen.
'Aiden, voel jij het ook?' vroeg hij, buiten adem. 'De Haze is hier.'
Ik knikte en stond op van mijn bureau. 'Het komt altijd als mosterd na de maaltijd.'
Josh glimlachte. 'Zal ik al je afspraken afzeggen? Ik denk dat de alfa vandaag andere katten te geselen heeft.'
'Waar is Jocelyn?' vroeg ik, zonder op zijn vraag in te gaan. 'Ik moet haar nu vinden.'
'Slechts één vrouw dit seizoen?' zei Josh met een brede grijns. 'Ze is inderdaad een plaatje, dus ik snap het wel.'
'Josh. Maak me niet kwaad,' zei ik dreigend. 'Ik moet haar vinden voordat iemand anders probeert haar te merken. Ik wil vandaag niemand naar het ziekenhuis hoeven sturen, maar ik zal het doen als het moet.'
'Daar is ze waarschijnlijk, eigenlijk,' zei Josh. 'Aangezien ze onze roedelheler is.'
Ik pakte mijn colbert van mijn stoel en trok het aan.
'Neem de rest van de dag vrij,' zei ik, terwijl ik hem op zijn rug sloeg en naar de deur liep. 'Niemand gaat nu nog iets uitvoeren.'
De roep van de Haze was te sterk om te negeren.
Dus ik ging eraan gehoor geven.
***
Ik beende door de ziekenhuisgangen alsof er een spoedgeval was.
En in zekere zin was dat ook zo...
De Haze was als een ziekte, en hij verspreidde zich als een lopend vuurtje.
Ik vroeg me af hoeveel van deze ziekenhuiskamers mannen en vrouwen bevatten die zo geil waren dat ze de controle verloren.
Ik bleef abrupt staan toen een deur van een voorraadkast openging en een prachtige donkerharige vrouw in een witte jas de gang in stapte.
Jocelyn.
Ze draaide haar hoofd toen ze me daar zag staan. Haar rode lippen openden zich in verbazing.
'Aiden,' zei ze zachtjes. 'Ik was net wat spullen aan het halen om mee terug te nemen naar het roedelhuis—'
Voor ze haar zin kon afmaken, duwde ik haar terug de voorraadkast in en sloot de deur achter ons.
We hoefden niets te zeggen; we wisten allebei dat als de Haze kwam, we niet konden stoppen wat er daarna gebeurde.
Jocelyns vingers gleden door mijn haar terwijl mijn tong haar mond binnendrong.
Ik kuste haar alsof ik er niet genoeg van kon krijgen. Ik verlangde meer naar Jocelyn dan naar adem.
Ik was zo afgeleid door mijn Haze dat ik niet eens merkte dat ik haar keel vasthield totdat ze een zacht geluidje maakte.
'Aiden...'
Mijn hand streelde de zachte plek tussen haar nek en schouder alsof ik me klaarmaakte om...
'Wil je me merken?' vroeg ze.
Mijn hart bonsde en ik kon het niet tot bedaren brengen.
Waarom aarzel ik?
'Ja,' zei ik, terwijl ik haar keel steviger vastpakte. 'Je zult van mij zijn voor dit seizoen, als dat is wat je wilt.'
'Ik vraag of dat is wat jij wilt,' zei ze, met onzekere ogen.
Vraagt ze echt wat de alfa wil?
'Natuurlijk wil ik dat,' gromde ik. 'Ik zal het je laten zien.'
Ik tilde Jocelyn op bij haar heupen, waardoor haar korte rok omhoog schoof.
Haar benen sloegen om mijn middel en ik duwde haar tegen de medicijnkast.
Onze tongen dansten terwijl we heftig zoenden, onze lichamen tegen elkaar gedrukt. Maar onze kleren zaten in de weg.
Jocelyn trok mijn jasje uit en knoopte mijn overhemd razendsnel los, maar ik had moeite met haar kleding.
Om de een of andere reden lukte het me niet. Misschien was het gewoon de Haze die me in de war bracht, maar ik zou me er niet door laten afremmen.
Ik scheurde haar blouse open en ze hapte naar adem, terwijl ze haar nagels in mijn rug zette.
Mijn hand gleed veel makkelijker onder haar rok. Ik liet haar benen zakken zodat ik haar slipje in één snelle beweging kon uittrekken.
Ik ging op ooghoogte met haar kruis zitten en tilde haar rok op, terwijl ik mijn lippen likte voordat ik de hare zou likken.
'Dat zie je niet elke dag,' grapte Jocelyn. 'Een alfa op zijn knieën.'
Ik glimlachte. 'Een echte alfa weet precies hoe hij zijn vrouw tevreden moet stellen. Als hij dat niet weet, is hij geen knip voor de neus waard.'
Ik stak twee vingers in Jocelyns nauwe opening terwijl ik met mijn tong haar clitoris bewerkte.
Ze kreunde en greep mijn haar vast. 'Oh God, Aiden!'
Ik bewoog mijn vingers langzaam in en uit, terwijl ik me liet leiden door haar genotskreten.
Ze smaakte zo goed terwijl ik haar perfecte kutje bleef likken.
Haar geluiden werden alleen maar luider terwijl ik met haar gevoelige plekje speelde. Ze werd met de seconde natter.
Is dit genoeg bewijs voor je? dacht ik bij mezelf. Ik weet wat ik wil.
Maar waarom probeerde ik iets te bewijzen? Waarom voelde ik dat er iets niet klopte?
Mijn Haze verdween bijna net zo snel als hij was gekomen.
Plotseling trok Jocelyn me overeind en gaf me een speelse glimlach. 'Oké, nu is het mijn beurt, Alfa.'
Ze ging op haar knieën zitten en maakte mijn broek los, waarna ze haar hand in mijn boxershort stak.
Normaal gesproken zou Jocelyn op haar knieën me keihard hebben gemaakt. Maar er was een probleem. Mijn Haze was weg, en daarmee ook mijn...
'Aiden, wat is er aan de hand?' zei Jocelyn, terwijl ze haar hand uit mijn boxershort haalde en weer opstond.
'Jocelyn, je kent me. Dit gebeurt nooit,' zei ik gefrustreerd. 'Ik heb gewoon even nodig.'
Wat is er in vredesnaam aan de hand?
Jocelyn zuchtte terwijl ze haar slipje oppakte en het weer aantrok over haar hakken. Ze knoopte haar jas dicht om haar gescheurde blouse te bedekken.
'Ik was al bang dat dit zou gebeuren,' zei ze verdrietig. 'Je bent er niet klaar voor.'
'Waar heb je het over?' zei ik verdedigend. 'Laten we het nog eens proberen. Ik zal je laten zien hoe klaar ik ben.'
'Aiden, luister alsjeblieft!' zei Jocelyn, met een scherpe stem die me verraste. 'Het ligt niet aan jou! Het ligt aan mij.'
Tranen biggelden over haar wangen terwijl ze wegkeek.
'Hoe kan dit jouw schuld zijn?' vroeg ik, terwijl ik voorzichtig mijn arm om haar schouder legde. Ze ontweek mijn aanraking.
'Omdat ik niet je voorbestemde partner ben,' zei Jocelyn. 'Ik ben gewoon je seizoenspartner.'
'Je bent meer dan dat,' zei ik, in een poging haar te overtuigen.
Of probeerde ik mezelf te overtuigen?
'Aiden, ik ben een heler,' zei Jocelyn, terwijl ze me eindelijk weer aankeek. 'Ik kan je gevoelens lezen, veranderingen in je aanraking voelen, in hoe je over me denkt. Je hebt je nooit echt voor me opengesteld, of voor een van je partners. Telkens als ik probeer dichterbij te komen, trek je je terug.'
'Jocelyn, ik—'
'Toen ik vroeg of je me wilde merken, loog je. Ik kon het voelen, ook al hoopte ik dat het niet waar was.'
Ik wilde haar vertellen dat ze het mis had, dat ze gewoon gek deed door de Haze, maar...
Ik wist dat ze gelijk had. Die sterke verbinding van de Haze was verdwenen. En ik realiseerde me dat ik al weken voelde dat onze band zwakker werd.
'Ik... ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik begrijp niet wat er aan de hand is.'
'Ik wel, Aiden,' zei Jocelyn, terwijl ze mijn hand pakte. 'Het is eigenlijk heel simpel.'
'Leg het me dan alsjeblieft uit, want ik haat dit echt,' zei ik, terwijl ik zachtjes in haar hand kneep.
'Je bent een alfa; het was slechts een kwestie van tijd voordat dit zou gebeuren,' zei Jocelyn, terwijl ze probeerde te glimlachen. 'Je moet je ware partner vinden. De vrouw die de wereld doet stilstaan als je naar haar kijkt. We weten allebei dat ik dat niet ben.'
'Maar we kunnen toch zeker een manier vinden om dit te laten werken,' zei ik, terwijl ik me minder in controle voelde dan ooit tevoren. 'Ik wil je niet kwijt.'
'Dit is niet meer genoeg voor je,' zei Jocelyn, terwijl ze haar hoofd schudde. 'Misschien was het dat ooit wel, maar nu wil je wat voor je bestemd is. En dat is oké. Je verdient het, Aiden.'
'Jocelyn, waarom klinkt dit alsof we uit elkaar gaan?'
'Omdat dat ook zo is,' zei ze vastberaden. 'Je moet je voorbestemde partner vinden. En ik ga je daar niet langer van afleiden.'
Jocelyn kuste me op mijn wang, opende toen de deur en liep weg zonder nog iets te zeggen, waardoor ik alleen achterbleef in de voorraadkast.
Ik voelde me leeg op een manier die ik nog nooit eerder had gevoeld, of misschien had ik het al die tijd genegeerd, maar het voelde alsof ik de helft van mezelf miste.
Was dat wat Jocelyn bedoelde? Ik probeerde alleen maar een leegte te vullen die maar door één persoon gevuld kon worden...
Toen de Haze toesloeg, dacht ik dat ik precies wist wat ik als alfa wilde. Om weer een minnares te claimen, voor nog een seizoen.
Maar deze keer was het anders.
De Haze ging niet alleen over gedachteloos seks hebben - hoewel veel mensen dat dachten - het ging ook om het vinden van je eeuwige partner.
En nu, dankzij Jocelyn, begreep ik wat ik echt wilde...
Mijn voorbestemde partner.
