Gemerkt Book 3
Auteur
Tori R. Hayes
Lezers
317K
Hoofdstukken
26
Rieka's leven neemt een dramatische wending wanneer ze een gevaarlijk geheim ontdekt dat haar roedel en een afvallige weerwolf genaamd Icarus betreft. Terwijl ze zich een weg baant door complexe relaties en haar veranderende rol als Luna, moet Rieka haar angsten onder ogen zien en haar innerlijke kracht aanwenden om haar geliefden te beschermen. Met de hulp van haar partner Shay en hun bondgenoten begint ze aan een gevaarlijke reis om Icarus te stoppen en haar familie te redden, waarbij ze gaandeweg haar ware kracht ontdekt.
Onbekende Beller
Boek Drie:Bloedmaan
Het was bijna twee maanden geleden dat ik Shay vertelde over de afspraak met Harvey.
Shay reageerde heel begripvol. Hij had al met Harvey gesproken voordat hij mij ontmoette.
Ze hadden het gehad over de situatie van Icarus en de mogelijkheid om hem op een veilige plek vrij te laten zodat Harvey hem kon aanpakken.
Er was niets van gekomen omdat Shay vond dat het niet aan hem was om die keuze te maken. Maar als ik er zeker van was dat het de juiste beslissing was, zou hij achter me staan.
De afgelopen maanden heb ik mijn wilde kant leren kennen. We hadden overal de liefde bedreven sinds die dag. Ik bedoel écht overal. Zelfs op zijn kantoor.
Ik dacht dat ik alle standjes wel had uitgeprobeerd, maar Everly liet me zien dat ik het mis had. Alleen al de gedachte eraan deed mijn benen trillen.
Het weer was eindelijk aangenaam. We konden zonder dikke jas naar buiten zonder dat mensen raar opkeken.
Het paringsseizoen liep over een paar weken af en ik begon me er steeds meer op te verheugen.
Caleb en Everly hadden een datum geprikt voor hun Paringceremonie, en dat hielp me om niet aan andere dingen te piekeren. 25 juni. Een zomerbruiloft, precies zoals Everly altijd al droomde.
Vandaag hadden Everly en ik afgesproken voor een brunch. We zouden de details van haar Paringceremonie doornemen.
Door de jaren heen hadden we onze favoriete plekjes ontdekt om te eten en te brunchen.
Het was een schattig klein tentje, vol schilderijen en planten. Het voelde alsof je een andere wereld binnenstapte als we hier kwamen.
Ik was er een half uur te vroeg en bestelde Thaise thee. Ik pakte mijn schetsboek en begon te tekenen.
Deze plek gaf me altijd veel inspiratie, ik kon de ideeën in mijn hoofd voelen borrelen.
Everly was al mijn beste vriendin sinds de kleuterschool. Ik kende haar door en door. Behalve dat ik zes maanden geleden niet wist dat ze een weerwolf was. Maar ik kende haar karakter.
Ze wilde een sprookjesachtige Paringceremonie, en ik vond de jurk altijd het mooiste onderdeel van bruiloften. Ik wilde haar droomjurk ontwerpen.
Ik kon tekenen en ontwerpen, en Everly kon naaien. We vulden elkaar goed aan.
Ik wist dat ze een spierwitte jurk wilde, maar ik voegde ook wat goud toe. Gewoon om het wat magischer te maken.
De tijd vloog voorbij en het voelde alsof er maar vijf minuten waren verstreken toen Everly binnenkwam.
'Ben je er al?! Ik dacht dat ik vroeg was.' Ze lachte. 'Waar ben je mee bezig?'
Ik had een brede glimlach op mijn gezicht die ik niet kon verbergen. 'Ik ben je jurk aan het ontwerpen.'
Ik was tevreden met het ontwerp, ook al was het maar een ruwe schets.
'Echt waar?!' Ze legde haar tas op tafel en schoof haar stoel naast de mijne. 'Hij is prachtig, Rieka!'
'Ik weet dat je helemaal wit of crème zei, maar je wilde ook wat magie...'
'Ja, ja, ja, ja.' Ze luisterde niet. Ze keek aandachtig naar mijn tekening.
Ik had de bovenkant strak gemaakt, tot halverwege de billen. Een beetje zoals de jurk die ze droeg bij hun verbintenis. Daarna werd de jurk wijd uitlopend.
De rok moest minstens zes lagen hebben om hem echt volumineus te maken.
Om de rok af te maken, tekende ik gouden cirkels die op vuurvliegjes leken. In mijn hoofd zouden ze in het donker moeten gloeien, maar ik wist niet hoe ik dat moest aanpakken.
Ik voegde wat dunne, speelse gouden lijnen toe aan de bovenkant om bij de weelderige rok te passen.
De halslijn was off-shoulder, waar ik bloemen had getekend omdat ze van de natuur houdt. Ook met een vleugje goud. Niet veel, maar net genoeg om het langs de randen te zien.
Wit was nog steeds de hoofdkleur, maar de gouden accenten hier en daar maakten de jurk interessanter.
'Wat vind je ervan?' vroeg ik. 'Ik weet dat het maar een schets is, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik voor ogen heb.'
'Hij is prachtig, Rieka... Ik meen het echt, en ik kan niet wachten om hem te gaan maken!' Ze pakte mijn hand en kneep erin.
'Zijn de dames klaar om te bestellen?' Een ober kwam naar ons toe en onderbrak ons, maar ik was in een goede bui.
'We nemen de deluxe brunch, alstublieft,' zei ik vriendelijk.
'Twee deluxe brunchborden. Nog iets anders?'
Ik keek naar Everly. We begonnen allebei te glimlachen omdat we precies wisten wat we wilden. Hetzelfde als altijd.
'Twee mango smoothies,' zeiden we tegelijk en schoten in de lach.
We kletsten en lachten de rest van de ochtend. Vooral over schoenen, sieraden en kapsels. Het was fijn om zorgeloos door de stad te kunnen lopen.
Harvey hield zich aan zijn woord. Ik had Archer nergens gezien. Ik had hem zelfs niet geroken of gevoeld sinds Harvey met me in de auto had gesproken.
We vroegen om de rekening nadat we er bijna drie uur hadden gezeten.
Net toen we naar buiten wilden gaan in de regen, begon mijn telefoon te trillen. Ik haalde hem uit mijn zak en keek naar het scherm.
Onbekende beller? Wie zou dat kunnen zijn? Ik drukte op accepteren en hield de telefoon tegen mijn oor.
'Hallo?' zei ik, en een diepe stem die ik herkende antwoordde.
'Het is zover.'
