I Didn't Belong to You (Nederlands) Boek 2: Ik geloofde niet in ons
Auteur
Elfy G
Lezers
340K
Hoofdstukken
30
Juliets leven neemt een turbulente wending wanneer ze de raadselachtige Travis ontmoet op een strandfeest. Ondanks zijn reputatie als rokkenjager voelt Juliet zich onweerstaanbaar tot hem aangetrokken. Terwijl hun paden elkaar blijven kruisen, belandt Juliet in een wervelwind van emoties, onverwachte relaties en gevaarlijke ontmoetingen. Met geheimen die aan het licht komen en passies die oplaaien, moet Juliet beslissen of ze Travis haar hart en haar veiligheid kan toevertrouwen.
Hoofdstuk 1.
Boek 2:Ik Geloofde Niet in Ons.
Toen Juliet Travis voor het eerst in het oog kreeg, was ze op slag verliefd. Hij was precies wat ze in een man zocht, en zijn aantrekkelijke, getatoeëerde lijf maakte hem nog begeerlijker. Er was echter één heikel punt - hij datete met veel vrouwen. Telkens als ze hem tegenkwam, hing er een ander meisje aan zijn arm. Ze besefte dat ze hem niet kon vertrouwen met haar gevoelens... maar kon ze haar hart ervan weerhouden voor hem te vallen?
JULIET
Ik herinner me nog goed de dag dat ik hem voor het eerst zag. Het was een stralende dag op het strand. Ik was dat jaar negentien.
Kristen vroeg me om naar het strand te komen, en ik reed met mijn eigen auto zodat ik kon vertrekken wanneer ik wilde. Ik wilde niet afhankelijk zijn van iemand anders om me naar huis te brengen.
Toen ik aankwam, zag ik Kristen, Will en Finn. Ik zag ook Wills zusje, met haar hond, een eindje verderop zitten.
Kristen kwam op me afgerend om me te begroeten. 'Juliet, wat fijn dat je er bent.' Ze omhelsde me.
'Ik ben blij dat je me hebt uitgenodigd.' Ik omhelsde haar terug en zwaaide naar de anderen.
Toen ik naar Finn keek, dacht ik dat hij er erg aantrekkelijk uitzag. Ik begreep waarom Lauren, Kristens nicht, zo gek op hem was. Elk meisje dat met hem zou daten, zou boffen.
Plotseling begon mijn hart sneller te kloppen toen ik iemand nieuws zag.
Wie is dat in hemelsnaam? vroeg ik me af.
Ik kon mijn ogen niet van hem afhouden. Hij droeg geen shirt! Zijn lichaam was bedekt met tatoeages, maar dat was niet wat me het meest opviel.
Het waren zijn ogen, zijn helderblauwe ogen. Ik kon er uren naar staren.
Hij glimlachte toen hij zag dat ik naar hem keek.
Verdorie!
'Uhm, Juliet, je hebt een beetje kwijl op je mond.' Kristen wees naar haar mondhoek.
Ik veegde het snel weg met mijn hand.
Verdorie! Verdorie! Verdorie!
'Juliet! Hé, meid.' Lauren voegde zich bij ons.
Ik was blij dat ze erbij kwam. 'Hé meid, hoe gaat het?'
'O. Mijn. God. Heb je Finn gezien? Hij is zo knap. Ik wil hem zo graag!' Lauren keek naar Finn, die met een willekeurig meisje aan het praten was.
Kristen schudde haar hoofd en ging naar Jamie toe.
Ik zuchtte. 'Heeft hij je niet gezegd dat hij niet geïnteresseerd was?'
Sinds Finn single was, wilde Lauren bij hem zijn. Nu hij met willekeurige meisjes sliep, hoopte ze dat hij van gedachten zou veranderen over haar.
Maar hij zei altijd nee tegen Lauren omdat hij geen problemen wilde veroorzaken in onze vriendengroep.
Ze haalde haar schouders op. 'Dat deed hij, maar het kan me niet schelen.' Ze fatsoeneerde haar haar.
'Finn!' riep Lauren terwijl ze naar hem toe liep.
Dat meisje zal het nooit leren.
Ik schrok een beetje toen ik vacht tegen mijn benen voelde. Ik keek naar beneden en zag Jamie's hond naar me opkijken.
Ik bukte me om zijn kop te aaien. 'Hallo, knappe jongen. Hoe heet je?'
'Shadow,' vertelde Kristen me. 'Jamie is een wandeling gaan maken. Ze vroeg me om even op hem te letten.'
Ze vertelde me hoe Jamie ongeveer een jaar geleden het leven van deze hond had gered. Shadow was een zwerfhond geweest, maar ze had hem toch geholpen. Ze was een geweldige jonge vrouw.
'Waar is Jamie?' vroeg Finn, mijn gedachten onderbrekend.
Arme Lauren, ze was eindelijk met hem aan het praten, en het enige waar hij om geeft is Jamie, dacht ik terwijl ik stopte met het aaien van Shadow en opstond.
'Ze is een wandeling gaan maken,' zei Kristen.
Finn keek naar Will. 'Ik ga haar zoeken, als je dat goed vindt?'
Will knikte. 'Tuurlijk. Zeg haar dat ze moet opschieten, ik heb er niet mee ingestemd om op haar hond te passen. Dat heb ik haar gezegd voordat we vertrokken.'
En zo vertrok Finn om Jamie te zoeken. Lauren was daar niet blij mee.
Finn had Jamie altijd beschermd. Hij kende haar al sinds ze kinderen waren. Hij was ook beste vrienden met Will. Finn voelde het waarschijnlijk als zijn taak om haar veilig te houden.
Ik had het gevoel dat iemand me in de gaten hield. Ik keek om me heen en mijn benen trilden toen ik de jongen van eerder naar me toe zag lopen.
'Hallo, Rooie. Hoe heet je?'
Ik wilde hem antwoorden, maar ik kon geen woord uitbrengen. Zijn helderblauwe ogen lieten me mijn naam vergeten.
Hij lachte zachtjes. 'Moet ik het je nog een keer vragen, Rooie?'
'Uhm... wat?' Ik kon niet eens een volledige zin uitbrengen.
Wat was dat? schreeuwde ik tegen mezelf in mijn hoofd.
Hij glimlachte, waardoor hij er nog knapper uitzag. 'Hoe heet je, Rooie?'
Ik voelde me stom en schraapte mijn keel. 'Juliet Swimmer.'
Hij pakte mijn hand en kuste de bovenkant ervan. 'Travis. Travis Johnson.'
Toen hij mijn hand aanraakte, voelde ik een bijzonder gevoel door mijn lichaam gaan. Ik had nog nooit zoiets gevoeld.
'Schatje, ik ben terug met onze drankjes.' Ik hoorde een vrouwenstem achter hem.
Op dat moment liet hij mijn hand los en draaide zich om om zijn drankje aan te nemen. 'Dank je, schat.' Hij keek toen weer naar mij. 'Leuk je te ontmoeten, J.'
Ik hield er niet van als mensen me een bijnaam gaven. Ik had een naam, en dat was Juliet. Maar om de een of andere reden vond ik het niet erg als hij het deed.
Het meisje lachte toen Travis haar billen greep en haar op de lippen kuste.
Waarom voelde ik me plotseling zo jaloers? Ik had de jongen net ontmoet. Kom tot jezelf, zei ik boos tegen mezelf.
Dus, wacht, hij was hier met een ander meisje, en hij flirtte met mij?
Ik vermoedde dat dat er twee van hen maakte. Ik dacht ook aan Finn. De enige die niet zo was, was Will.
Kristen en Will waren al lang samen en lieten zelfs hun langeafstandsrelatie werken. Niets kon die twee uit elkaar halen omdat ze zo veel van elkaar hielden. Ik was soms jaloers op hen.
Ik hoopte dat ik op een dag ook zo'n liefde zou vinden.
Travis was knap en mijn type jongen, maar ik viel niet op jongens zoals hij. Ik wilde iemand die alleen mij wilde, niet een jongen die van veel vrouwen hield zoals hij.
Ik herhaalde dit steeds weer in mijn hoofd, want als ik naar hem keek, wilde ik niets liever dan ervoor gaan en vergeten dat hij van veel vrouwen hield.
Ik hoopte alleen dat ik geen spijt zou krijgen van mijn beslissing.
