Van Zonde tot Huid
Auteur
Lezers
489K
Hoofdstukken
19
Jou Ontmoeten
KENDRICK
„Hoe gaat het met mijn favoriete grote broer?“
Kendrick rolde met zijn ogen terwijl zijn enige broer breed glimlachte op zijn laptopscherm. „Wat wil je, Kyle?“ bromde hij.
„Als je het zo zegt, klinkt het alsof ik alleen bel als ik iets nodig heb.“
Kendricks vingers jeukten om het Skype-gesprek te beëindigen.
Toen Kyle de blik op Kendricks gezicht zag, zuchtte hij. „Het gaat niet om mij, het gaat om Kai. Ze wil dat je haar naar school brengt.“
„Wil Kai dat ik haar breng, of willen Kyle en Tia dat?“
„Tia voelt zich vandaag niet lekker en ik heb een vergadering. Je weet dat Kai bang is voor de bodyguards, en we hebben de oppas gisteravond ontslagen omdat ze Kai allerlei troep te eten gaf.“
„Troep? Worden haar maaltijden niet altijd van tevoren klaargemaakt?“
„Ze nam het spul zelf mee als ze binnenkwam. Als ik de video's niet had bekeken, had ik het nooit ontdekt. We hadden haar alleen gebeld omdat ik Tia naar het ziekenhuis moest brengen vanwege het overgeven. Ze hebben haar Dramamine gegeven en gezegd dat ze moest rusten. Kai heeft haar oom Kenny nu nodig.“
Het kleine meisje moest het gehoor van een vleermuis hebben, want ze kwam de kamer in stormen terwijl ze schreeuwde: „Oom Kenny! Oom Kenny!“
Kyle grijnsde van oor tot oor. Hij wist dat hij gewonnen had.
„Dan mag jij juf Jordon aan oom Kenny laten zien, hè?“ Kyle tilde zijn dochter op zijn schoot zodat ze in beeld was.
Kai was een prinses van vijf. Met een rijke oom en een welgestelde vader leefde het kleine meisje in luxe. Maar luxe betekende niet dat ze er anders uitzag dan een doorsnee vijfjarige. Haar twee voortanden ontbraken, maar ze was nooit te verlegen om haar oom Kenny een brede glimlach te geven. Zijn kleine nichtje was zijn zwakke plek geworden vanaf de dag dat zijn broer, haar trotse vader, haar in zijn armen legde.
Hij was nu geen haar minder zwak voor haar dan toen. Zeker niet met haar karamelkleurige haar — dat ze van haar moeder had — in staartjes met kleine gele strikken, en haar groene ogen die fonkelden onder lange, dikke wimpers.
Eén ding was duidelijk vanaf het moment dat Kai werd geboren: ze zou precies op haar Latijns-Amerikaanse moeder lijken. Tia was een supermodel dat zijn broer van de catwalk had geplukt en mee naar huis had genomen. Kendrick gruwde bij de gedachte dat zijn kleine prinses ooit een tiener zou worden.
„Je komt toch juf Jordon ontmoeten, hè oom Kenny?“
„Natuurlijk, prinses.“
Kai was zo opgewonden dat ze uit haar vaders armen sprong en de kamer uit rende om het goede nieuws aan haar moeder te vertellen.
Zowel hij als Kyle keken haar na. Kyle draaide zich om met een triomfantelijke grijns. „Je zult juf Jordon leuk vinden. Als ik niet zo verliefd was op Tia…“ Kyle maakte zijn zin niet af, maar Kendrick begreep precies wat hij bedoelde.
Hij wierp zijn broer een afkeurende blik toe. Kyle was ooit een echte rokkenjager geweest, maar zijn vrijgezellenleven eindigde vrijwel meteen toen hij zijn vrouw Tia ontmoette.
Het was liefde op het eerste gezicht… van haar benen, althans daar plaagde zijn broer graag mee. Maar ze wisten allebei dat hij al verliefd was lang voordat hij haar benen zag. In tegenstelling tot Kendrick zelf, die vrouwen ontweek alsof het een eindeloos potje trefbal was.
Als de oudere, rijkere en vrijgezelle broer ging er geen dag voorbij zonder dat Kendrick op de vlucht sloeg voor een potentiële echtgenote.
Kendrick was uitgeroepen tot de Koning der Vrijgezellen. Als de onbereikbare man kon hij niet gevangen worden en weigerde hij zich te binden. Hij claimde niemand, en niemand kon hem claimen, want hij had geen enkele interesse om genoegen te nemen met welke jonge vrouw dan ook die hem als de hoofdprijs beschouwde.
„Ze zal vast net als alle anderen zijn.“ Kendrick rolde met zijn ogen. „Maar het maakt ook niet uit. Ik ben er over tien minuten om haar op te halen,“ zei hij.
„Prima, wat jij zegt. Kai is dan klaar.“
***
Ze was niet klaar.
Prinses Kai had haar hele ontbijt uitgebraakt.
„Kai, je mag vandaag thuisblijven als je je niet lekker voelt.“
„Nee, papa. Ik wil naar school.“
Kendrick en Kyle stonden in de deuropening van de badkamer met gefronste wenkbrauwen van bezorgdheid. „Prinses, je mag vandaag uitrusten,“ drong Kyle aan, ook al wist hij dat noch hij, noch Tia beschikbaar was om bij haar te blijven. Kyle wist dat Kai dat ook doorhad. Toch kon hij het gerust zeggen.
Kyle keek achterom naar zijn oudere broer, ervan overtuigd dat die zonder aarzelen elke vergadering, elk plan of elke afspraak zou laten vallen voor zijn nichtje. Daarom wist Kyle dat hij hem vanmorgen moest bellen, ook al wist hij dat Kendrick van plan was de locatie van zijn nieuwste restaurant te bezoeken.
Kendrick legde zijn hand op de schouder van zijn broer terwijl het kleine meisje bleef volhouden: „Ik wil naar school.“ De geur van haar braaksel hing nog in de lucht. Haar wangen bolden op en ze perste haar lippen op elkaar alsof ze haar tranen tegenhield. Haar kleine vuisten waren gebald terwijl ze voet bij stuk hield.
Met een zucht gaf Kyle het op. „Dan gaan we je aankleden.“
„De roze jurk deze keer!“ Het kleine meisje juichte, maar haar gebruikelijke vrolijke toon miste een groot deel van haar enthousiasme.
Na een uur kwam ze eindelijk de slaapkamer uit getrippeld in een volledig roze outfit. Haar haar zat nu in een wippende paardenstaart met een grote roze strik.
„Klaar om te gaan?“ vroeg Kendrick haar terwijl hij op zijn hurken ging zitten om haar te bekijken.
Ze gaf hem een brede glimlach en draaide een rondje zodat hij haar outfit kon zien, terwijl ze knikte. „Helemaal beter,“ zei ze, maar Kendrick geloofde het nog niet helemaal.
Ze pakte zijn hand en ze klommen in de achterbank van zijn Rover. Toen ze de oprit af reden, draaide Kai haar raampje omlaag om naar haar vader te zwaaien, die in stille bezorgdheid toekeek terwijl zijn dochter naar school vertrok.
JEMMA
„Kai!“
Jemma hoorde meerdere leerlingen achter haar roepen. De kinderen waren van hun stoelen gesprongen om naar de deur van het klaslokaal te rennen en de zeer late Kai Brooks te begroeten. Jemma keek om zich heen en verwachtte Tia of Kyle Brooks te zien. In plaats daarvan stond ze oog in oog met meneer Lang, Donker en Jezus christus!
De man in de deuropening had een netjes verzorgde baard, volle lippen en een licht scheef staande neus. Heeft hij die gebroken? vroeg ze zich kort af. Hij had indringende, serieuze bruine ogen, dikke wenkbrauwen en donker haar dat tot in de puntjes gestyled was.
Jemma liet haar krijt vallen, raapte haar kin van de grond en baande zich een weg door de groep kinderen om uiteindelijk voor de vreemdeling te staan die de hand vasthield van het grijnzende kleine meisje.
„Juf Jordon!“ begroette Kai haar, terwijl ze de hand van de man losliet om haar kleine armpjes om de benen van haar juf te slaan. Kai deed een stap achteruit, haar tandeloze grijns volop aanwezig.
„Sorry dat ze zo laat is. Ze voelde zich vanochtend niet lekker.“
Kai boog haar hoofd en mompelde: „Ik heb overgegeven.“
„Oh nee, lieverd,“ begon Jemma, maar Kai schudde haar hoofd.
„Ik voel me nu helemaal beter, echt waar.“
„Is dat zo?“ vroeg Jemma, en Kai knikte haastig. „Ga dan maar naar binnen, schatje.“
Het kleine meisje rende naar binnen om haar vriendjes te begroeten. Achter haar waren de kinderen afgeleid, blij om hun klasgenootje te zien. Maar voor haar stond meneer Lang, Donker en Knap te wachten op aandacht. En zodra hij die had, liet hij niet meer los.
Hij boog zich naar haar toe, het profiel van zijn gezicht blokkeerde het zicht op haar leerlingen in haar ooghoek. Dat vond ze niet erg. Sterker nog, ze was te druk bezig om te bewonderen hoe scherp zijn kaaklijn was. Zijn eau de cologne kriebelde in haar neus, precies de juiste geur. Het overweldigde haar niet, maar het omhulde haar wel. Jemma voelde haar hart sneller kloppen.
„Zou je vandaag een extra oogje op haar willen houden? Ze stond erop naar school te komen, maar we weten niet zeker of het echt goed met haar gaat.“ Hij fluisterde, maar zijn stem was diep en gebiedend. Wat voor man hoort er bij zo'n stem?
Jemma merkte dat ze knikte. Ze durfde niet te praten, bang dat haar stem zou overslaan. Vanbinnen vocht ze tegen de drang om naar de warmte te leunen die van zijn lichaam afstraalde. De vreemdeling bleef ook even hangen.
Hij bleef dichtbij, en ze was er vrij zeker van dat ze hem had horen inademen. Ze drukte haar dijen dichter tegen elkaar. Ze had een naam nodig. Wie was deze man in hemelsnaam? Een van Kai's bodyguards? Ze had hem nog nooit eerder gezien.
„Mag ik vragen wie u bent?“ Jemma bedankte God dat ze de zin eruit kreeg zonder te stotteren.
De man deed een stap achteruit en gaf haar een sluwe grijns. „Ik ben Kai's oom.“ Hij stak een grote hand uit, zijn horloge — een eenvoudig, glanzend gouden exemplaar — trok Jemma's blik. Ze wist dat het duur was. Dat kon ze zien aan het ontwerp en aan de zelfverzekerde manier waarop hij zijn naam uitsprak: „Kendrick Brooks.“
Op de een of andere manier wist Jemma zeker dat ze die naam ergens eerder had gehoord. Waar — waar kende ze die naam van? Ze pakte zijn hand en voelde de brandende warmte ervan. Nou, shit! dacht ze.
Jemma keek omlaag naar waar hun handen elkaar raakten. Ze voelde haar hart bonzen in haar borst, maar ze deed het toch.
Ze knipperde verleidelijk met haar ogen en likte over haar lippen terwijl ze zichzelf voorstelde: „Jemma Jordon.“
KENDRICK
Kendrick voelde de adem uit zijn longen geslagen worden toen ze met haar ogen knipperde. Ze sprak haar naam uit alsof ze hem de enige woorden van het Onze Vader gaf.
Fuck! Hij had nog nooit zo'n vrouw gezien. Haar ogen hadden een vuur dat zijn pik deed verstijven in zijn broek. Ken had in zijn leven al genoeg mooie vrouwen gezien.
Eind dertig als hij was, waren prachtige vrouwen hem niet vreemd. Hij was tenslotte niet alleen knap, maar ook nog eens belachelijk rijk. Ja, dat klopte.
Hij had alle soorten vrouwen meegemaakt in zijn leven, maar nog nooit… Geen van hen had ooit haar aandacht toegeworpen alsof ze een kwijlende hond een bot toewierp. En hij was… een kwijlende hond.
Hij onderdrukte de neiging om te sissen: „Jezus!“ Kleedde ze zich altijd zo?
Haar koningsblauwe zijden blouse gaf een glimp vrij van haar decolleté. De blouse met lange mouwen was ingestopt in een strakke zwarte rok, en ze droeg kousen die om haar benen sloten en onder haar rok verdwenen.
Kendrick liet zijn blik schaamteloos over haar lichaam glijden. Haar rok, haar verdomde rok spande strak om dikke dijen en een ronde, perfecte, hartvormige kont. Een kont die hij al had gezien vanaf het moment dat hij naar haar klaslokaaldeur liep.
Hij zou iedere cent die hij bezat geven om die kont voorovergebogen over een bureau te zien. Christus! De vrouw had ook nog het lef om een split achter in haar rok te hebben, alsof die outfit zijn hart en pik niet al genoeg schade toebracht.
Kyle had haar geen recht gedaan. Simpele woorden als 'mooi' en 'lekker' waren niet toereikend om Jemma Jordon te beschrijven. Die woorden schoten tekort.
Ze was ronduit adembenemend met haar cacaokleurige haar, haar waanzinnig grote bruine ogen en haar verleidelijke boogvormige lippen. Om nog maar te zwijgen over haar sensuele stem en de manier waarop woorden van haar tong rolden. Een man zou zijn hart verkopen — nee, zijn ziel — alleen al om die stem zijn naam te horen noemen.
Als hij daar langer had kunnen staan, had hij het gedaan. Maar Kai had besloten dat haar oom te veel van haar lestijd afsnoepte. Het kleine meisje riep naar haar juf: „Juf Jordon, we hebben een regenboog van krijtjes gemaakt!“
Ja, het was tijd dat de kinderen verdergingen met hun dag. Maar hij zou snel meer te weten moeten komen over deze juf Jordon, voordat er te veel tijd verstreek.
