Vluchten voor de miljardair
Auteur
Kimi L. Davis
Lezers
6,9M
Hoofdstukken
87
Mijn nieuwe baas is fysiek perfect. Hij is ook arrogant en dominant. Precies het type man waar ik bij uit de buurt probeer te blijven. Maar hoe meer tijd ik met hem doorbreng, hoe minder ik mijn aantrekkingskracht tot hem kan ontkennen. Ik probeerde weg te rennen, maar hij vond me. Kan ik ooit aan hem ontsnappen? Of is mijn hart voorbestemd om van hem te zijn?
Hoofdstuk 1.
. . Ik streek mijn kokerrok glad voordat ik op de deur van meneer Caldwell klopte. 'Meneer Caldwell, u wilde me spreken,' zei ik zachtjes terwijl ik binnenkwam.
'Ja, Hailey, kom binnen,' zei hij.
Toen ik naar meneer Caldwell liep, zag ik een man in een stoel voor zijn bureau zitten. Ik kende hem niet, ook al was ik al meer dan vijf jaar de assistente van meneer Caldwell. De man droeg een chic pak en zijn haar zat perfect in model.
Meneer Caldwell keek wat ongemakkelijk toen hij naar mij en de bezoeker keek. De twee mannen leken gespannen en ik wist niet goed hoe ik me moest opstellen.
'Hailey, ik wil je voorstellen aan je nieuwe baas,' zei meneer Caldwell.
Ik was met stomheid geslagen.
'Pardon, meneer, zei u... nieuwe baas?' vroeg ik verbaasd.
'Ja, Hailey. Dit is meneer Theodore Benson, de nieuwe eigenaar van wat nu Benson Enterprises zal heten,' zei meneer Caldwell, terwijl hij naar de andere man wees.
Meneer Benson stond op en draaide zich naar mij toe, en ik was verrast. Hij had een knap gezicht met een rechte neus en hoge jukbeenderen. Zijn lippen waren perfect - vol met een lichte frons. Ik stelde me voor hoe ze mijn nek zouden aanraken en probeerde mijn gezicht in de plooi te houden.
Zijn ogen gleden over mijn lichaam, van onder naar boven, tot ze de mijne ontmoetten. Mijn hart sloeg op hol toen ik in zijn grijze ogen keek.
Hij zag er perfect uit. Maar hij was ook het soort man waar ik altijd bij uit de buurt probeerde te blijven. Mannen zoals hij maakten meisjes eerst gelukkig, maar lieten ze daarna met een gebroken hart achter.
Ik had veel van mijn vriendinnen zien lijden door dit soort mannen, dus ik moest op mijn hoede zijn. Ik wilde niet dat iemand mijn hart zou breken, en zeker hij niet.
'Goedemorgen, mevrouw Pritchett. Aangenaam kennis te maken,' zei meneer Benson, terwijl hij zijn hand uitstak om te schudden.
Ik keek naar zijn hand. Ik wilde hem eigenlijk niet schudden, maar ik wist dat ik beleefd moest zijn. Ik was de assistente, niet de baas, en ik had deze baan nodig. Dus, ook al wilde ik het niet, ik schudde zijn hand. Het voelde als een elektrische schok en mijn lichaam tintelde.
'Aangenaam kennis te maken, meneer Benson,' zei ik. Mijn stem klonk sterker dan ik me voelde. Ik keek nog eens goed naar meneer Benson. Hij kwam me bekend voor, maar ik kon niet bedenken waarom.
'Mevrouw Pritchett is de afgelopen vijf jaar mijn assistente geweest, en ze is de beste assistente in deze branche,' zei meneer Caldwell trots.
Ik bloosde bij het compliment. 'Nou, ik zou niet zeggen de beste...' Ik stopte, niet wetend wat ik nog meer moest zeggen. Ik merkte dat mijn hand nog steeds in die van meneer Benson lag en trok hem snel terug. De manier waarop hij naar me keek gaf me een vreemd gevoel en ik probeerde niet te huiveren.
'Ach Hailey, altijd zo bescheiden,' zei meneer Caldwell met een glimlach.
'U zei dat meneer Benson mijn nieuwe baas is. Verlaat u het bedrijf, meneer?' vroeg ik, in een poging over iets anders te praten.
'De papieren zijn getekend. Meneer Benson heeft het bedrijf gekocht en is nu de eigenaar en nieuwe baas van wat voorheen Caldwell Industries was,' zei meneer Caldwell, met een licht droevige ondertoon.
Ik staarde hem aan. Ik had niets gehoord over een verkoop van het bedrijf, en ik was nota bene de persoonlijke assistente van de eigenaar!
'Wat betekent dit, meneer? Wat gaat er met u gebeuren?' vroeg ik bezorgd.
'Ik heb dertig jaar aan dit bedrijf gewerkt, maar ik denk dat het tijd is om het rustiger aan te doen. Ik wil tijd doorbrengen met mijn familie,' legde meneer Caldwell uit met een kleine glimlach.
'Maar maak je geen zorgen, Hailey,' zei hij, 'je houdt je baan. Je bent nu de persoonlijke assistente van meneer Benson.'
Ik was geschokt. Meneer Bensons persoonlijke assistente? O jee, ik kon onmogelijk zijn assistente zijn. Hij liet me... dingen voelen. Dingen die ik nog nooit eerder had gevoeld.
Ik keek naar meneer Benson. Zijn ogen gleden over mijn lichaam en ik moest mijn benen tegen elkaar drukken. Nee, ik kon niet voor hem werken. Ik verlangde te veel naar hem en dat verlangen zou alleen maar problemen veroorzaken.
Maar ik was getraind om te doen wat de baas wilde, dus in plaats van mijn verbazing en woede over de plotselinge verandering te uiten, glimlachte ik en knikte.
'Geweldig,' zei meneer Caldwell. 'Ik weet zeker dat jij en meneer Benson goed zullen samenwerken.'
'Ik ga u missen, meneer Caldwell,' zei ik terwijl ik hem omhelsde. Hij was als een vader voor me en ik zou hem enorm missen.
Meneer Caldwell omhelsde me terug en gaf me wat troost. Iemand kuchte en we maakten de omhelzing los. Ik keek naar meneer Benson. Hij stond daar met een gezichtsuitdrukking die ik niet kon lezen. Ik huiverde opnieuw en deze keer kon ik het niet onderdrukken.
'Als jullie klaar zijn, Henry, denk ik dat we ons gesprek moeten afronden,' zei meneer Benson kortaf.
'Ja, ja, natuurlijk. Hailey, waarom ga je niet terug aan het werk terwijl meneer Benson en ik hier afronden,' zei meneer Caldwell terwijl hij me zachtjes naar de deur duwde.
Ik knikte en liep het kantoor van meneer Caldwell uit, maar keek nog één keer om. Meneer Benson bleef me aanstaren met die onleesbare blik.
O jee, ik wilde echt helemaal niet voor meneer Benson werken.
