Wild Boek 2
Auteur
Kristen Mullings
Lezers
16.2K
Hoofdstukken
16
Sages leven neemt een dramatische wending wanneer ze verstrikt raakt in een ingewikkeld web van zakelijke en persoonlijke relaties. Haar baas, meneer Heinrich, doet een onverwachte romantische toenadering, wat leidt tot een reeks ongemakkelijke en intense ontmoetingen. Terwijl Sage worstelt met haar gevoelens en de verhoudingen op de werkvloer, moet ze ook haar verleden onder ogen zien en belangrijke beslissingen nemen over haar toekomst. Vol romantiek, spanning en zelfontdekking is Sages reis allesbehalve gewoon.
Nieuwe Start 🌶️🌶️🌶️
Salie
„Je bent een heel stout meisje geweest, mijn kleine katje,“ zei Roman zachtjes terwijl hij om me heen liep, tikkend met een houten stok tegen zijn hand. „Het is tijd voor je straf.“
Mijn handen zaten vast met leren riemen en ik lag voorover op een kleine metalen tafel. De koude tafel drukte tegen mijn borst en maakte mijn tepels hard.
Roman noemde deze kamer de 'Donkere Kamer'.
Donker.
Niet veel licht.
Vochtig.
Maar de kamer was niet het enige dat vochtig was...
Elke keer als Roman achter me langs liep, voelde ik opwinding tussen mijn benen.
Het gevoel van spanning.
Wat zou hij met me gaan doen?
Zou het pijn doen?
Fijn voelen?
Of allebei?
„Ik stelde je een vraag,“ zei Roman met zijn sterke Duitse accent. Hij duwde plotseling tegen mijn rug en ik voelde hoe mijn korte rokje omhoog schoof, waardoor de onderkant van mijn billen zichtbaar werd.
„Als jij vindt dat ik dat verdien,“ zei ik met een klein lachje, wetend dat Roman niet kon zien hoe opgewonden ik was.
Hij trok mijn strakke rokje op tot mijn middel en ik voelde zijn harde bobbel tegen mijn billen drukken.
Roman greep mijn billen stevig vast en gaf er een harde klap op.
Ja, schatje. Zo is het goed. Straf me.
Ik liet een zacht geluidje ontsnappen, maar probeerde het meteen in te houden, wetend dat ik een fout had gemaakt.
Verdomme...
Roman kwam weer voor me staan en tilde mijn kin op met zijn vinger. Zijn heldere ogen keken me aan onder zijn korte blonde haar dat hij de laatste tijd wat langer liet groeien. Het was nat van het zweet.
„Geniet je hiervan, kleine kat?“
Vanuit deze hoek leek Romans pak bijna uit zijn voegen te barsten terwijl zijn zware ademhaling zijn borstspieren deed opbollen onder zijn witte overhemd.
Mijn tepels waren niet het enige dat hard was.
„Roman, ik ben alleen maar—„
„Lieg niet, kleine kat. Het maakt je straf alleen maar erger,“ waarschuwde Roman. „Liegen is de reden waarom je hier in de eerste plaats bent.“
Oké, misschien had ik een klein leugentje verteld. Had ik wat verf gemorst op een van Romans beste Valentino-pakken terwijl ik aan een ontwerp werkte in de slaapkamer?
Ja.
Had ik hem, niet erg overtuigend, verteld dat ik niet in de buurt van zijn pak van zesduizend euro aan het schilderen was en dat ik niet wist hoe het gebeurd was?
Ook ja.
Maar had ik het misschien allemaal expres gedaan, zodat ik voorovergebogen en vastgebonden zou worden, met Roman in controle?
Absoluut ja.
„Het spijt me, Roman. Het zal niet meer gebeuren,“ zei ik zachtjes en onderdanig.
„Je hebt een regel van de overeenkomst overtreden - de overeenkomst die je hebt ondertekend en beloofd na te leven,“ zei Roman terwijl hij naar een zwart houten kastje aan de muur liep en het opende.
Ik probeerde mijn hoofd te draaien om te zien wat voor opwindende marteling me te wachten stond.
„Kijk naar beneden,“ klonk het korte bevel.
Ik gehoorzaamde en bewoog mijn billen terwijl mijn slipje in mijn schaamlippen sneed en me nog meer naar Romans aanraking deed verlangen.
Zacht of ruw - het kon me niet schelen.
Ik wilde gewoon zijn huid op de mijne voelen.
Ik hoorde het kastje dichtgaan. Roman had zijn keuze gemaakt.
Het geluid van zijn leren Louis Vuitton-schoenen klonk luid in de stille kamer terwijl hij weer achter me kwam staan.
Misschien als ik ook verf op die schoenen mors, kom ik pas echt in de problemen...
„Als je beweegt van genot, laat ik je huilen van de pijn,“ zei Roman terwijl hij mijn slipje naar mijn enkels trok. „Dit is een straf. Het is niet de bedoeling dat je ervan geniet.“
„Ja, meneer,“ antwoordde ik, mijn hoofd naar beneden houdend. Straf me dan, jij sexy klootzak. Geef me je ergste.
KRAK!
Ik voelde de zweepslag op mijn blote huid.
Dus je koos voor de slangenzweep? Goede keuze.
Ik kende Romans gereedschap en speeltjes inmiddels maar al te goed.
KRAK!
Roman sloeg de zweep op dezelfde plek. Deze keer deed het echt pijn.
Ik trok een grimas, maar mijn lichaam verlangde naar meer.
„Heb je je lesje al geleerd?“ vroeg Roman, maar het was duidelijk dat hij geen antwoord verwachtte. „Nee... Ik denk het niet.“
KRAK!
Die moet een flinke streep hebben achtergelaten.
Inmiddels was ik doorweekt, dus toen ik Romans rits naar beneden hoorde gaan, kon ik mezelf niet beheersen.
„Neuk me!“ schreeuwde ik, mijn benen verder spreidend. „Stop die grote lul nu in me!“
„Vertel jij mij wat ik moet doen?“ gromde Roman.
„Ja,“ zei ik zonder aarzeling.
Roman begon met zijn eikel over mijn schaamlippen te wrijven en ik voelde elektriciteit door mijn lichaam schieten.
„Is dit wat je wilt?“ vroeg hij, zijn stem klonk minder dreigend.
„God, ja,“ antwoordde ik kreunend.
Roman duwde zijn lul hard in mijn kutje, drukte tegen mijn gevoelige plekje terwijl hij keer op keer in en uit bewoog en me liet kronkelen van genot.
Ik balde mijn vuisten, niet in staat mijn handen te bewegen, en drukte mijn nagels in mijn handpalmen terwijl hij steeds harder en sneller stootte.
De pijn van zijn grote lid dat me opende veranderde in pure extase toen ik een orgasme kreeg, schokkend van genot.
Roman trok zich terug en spoot zijn warme zaad op mijn rug, een ongecontroleerd geluid makend terwijl hij klaarkwam.
Langzaam maakte Roman mijn boeien los en tilde me op in zijn armen. „Nou, mijn kleine katje, ik denk dat je eindelijk je lesje hebt geleerd.“
„Ik heb de beste leermeester,“ antwoordde ik, mijn gezicht in zijn nek verbergend.
***
Sommigen denken misschien dat een overeenkomst je seksleven minder spannend maakt, maar ik merkte juist het tegenovergestelde.
De overeenkomst die Roman me gaf, opende een hele nieuwe wereld van seksuele ervaringen waar ik nog nooit aan had gedacht.
Ik ontdekte dat ik Romans „straffen“ eigenlijk lekker vond. Er zat passie achter de pijn, en dat was waar ik van hield.
En nog beter, we waren het samen eens geworden over wat er in de overeenkomst stond. Er zouden geen grenzen overschreden worden. Niets zou gebeuren zonder mijn toestemming.
Weken werden maanden en ik merkte dat ik steeds meer tijd doorbracht in Romans grote appartement. Ik was niet precies ingetrokken, maar...
Ik had niet zomaar een la bij hem - ik had een hele kledingkast, zo groot als een klein appartement.
Terwijl ik die kledingkast binnenliep en door alle kleren keek die ik had gekregen sinds ik mijn goedbetaalde ontwerpbaan had, voelde ik me schuldig.
Het was niet dat ik niet van mijn nieuwe baan hield. Ik bedoel, het geld was geweldig.
Het daagde me gewoon niet uit. Elke dag begon langzamer te voelen en elke taak minder belangrijk. Ik was niet geïnspireerd, en geen hoeveelheid geld kon inspiratie kopen.
Ik wist in ieder geval één persoon die zou begrijpen hoe ik me voelde. Ik pakte mijn telefoon van de marmeren tafel waar mijn sieraden lagen en begon te appen.
Sage
Ik haat je een beetje dat je bent verhuisd TBH
Sage
Je bent ZO ver weg
Sage
Ik heb je nodig om me die „blik“ te geven
Sage
Je weet wel, die blik die zegt „Sage, je staat op het punt een domme beslissing te nemen“
Ronnie
oh god
Ronnie
Ik ben maar aan de andere kant van de oceaan
Ronnie
en welke beslissing???
Sage
Aan de andere kant van de oceaan mijn reet!
Sage
Londen is zo'n 6500 km ver!
Sage
En ik eh...
Sage
Denk erover om ontslag te nemen bij het ontwerpbedrijf
Ronnie
meid dat geld kan een klein leger voeden
Ronnie
weet je zeker dat je wilt stoppen?
Sage
Daarom vraag ik je om me tot rede te brengen
Sage
Vertel me dat ik een gekke trut ben omdat ik er zelfs maar aan denk
Ronnie
nee meid, je weet dat ik je beter ken dan dat
Ronnie
je zou alleen aan vertrekken denken als je niet wordt uitgedaagd
Ronnie
naar europa verhuizen was eerlijk gezegd het beste wat ik creatief gezien heb gedaan
Ronnie
misschien heb jij ook een verandering nodig
Sage
Ugh je hebt gelijk
Sage
Zoals gewoonlijk 🙄
Ronnie
doe wat je opwindt, schat
Sage
💜💜💜
***
Ik had de hele dag nagedacht over mijn gesprek met Ronnie, en nu, knuffelend in bed met Roman, nam ik mijn besluit.
Ik hoopte dat hij het zou begrijpen. Het leek echt gestoord om een baan weg te gooien die meer dan 100.000 euro per jaar betaalde aan de top van mijn vakgebied.
Maar misschien was het nog gekker om ergens te werken dat me niet opwond.
„Ik neem ontslag,“ zei ik plotseling hardop. Roman liet het boek dat hij aan het lezen was zakken, maar slechts voor een moment. Zijn ogen gingen terug naar de pagina, zonder enige bezorgdheid te tonen.
„Als dat is wat je wilt, steun ik je daarin,“ zei hij kalm.
„Wacht, echt?“ vroeg ik verbaasd. We waren elkaar de afgelopen maanden echt gaan begrijpen zonder het zelfs te beseffen. „Vind je het niet gestoord?“
„Nou, je bent altijd een beetje gek, dus dat is normaal voor jou,“ antwoordde Roman grappend. „Maar met jouw vaardigheden en talent kun je alles. Het is jouw reis, dus je moet de weg volgen die voor jou goed voelt.“
„Dat klinkt als een poster die je in de kantine van je kantoor hebt hangen,“ zei ik lachend. Maar hij had geen ongelijk. Behalve...
„Het is niet alleen mijn reis,“ zei ik, mijn hand over die van Roman leggend en zijn hand vasthoudend. „Het voelt alsof we hier samen in zitten.“
Roman glimlachte en sloeg zijn sterke arm om mijn schouder, me tegen zijn borst trekkend.
„Kom bij me wonen,“ zei hij plotseling. „Echt.“
„Zoals, mijn naam op het contract? Je houdt wel van overeenkomsten tekenen,“ antwoordde ik gekscherend. Ik probeerde kalm te blijven, maar mijn hart ging tekeer.
Roman Heinrich had me net gevraagd om bij hem in te trekken.
„Dus, is dat een ja?“ vroeg hij, wachtend op mijn antwoord.
„Ja!“
Ik sloeg mijn armen om hem heen en gaf hem een dikke kus op zijn lippen. „Ik zou bij je intrekken of we nu in dit grote appartement zaten of in een klein huisje ver weg.“
Roman trok zich snel terug toen zijn telefoon oplichtte. Hij keek bezorgd naar de berichten, waardoor het vrolijke moment werd onderbroken.
„Wat is er aan de hand?“ vroeg ik nerveus.
Roman keek me ernstig aan.
„Je zei dat je met me mee zou verhuizen, ver weg?“
„Ja,“ antwoordde ik langzaam. Waar denkt hij aan?
„Hoe voel je je dan over een verhuizing naar Berlijn?“ vroeg hij.
Berlijn!?
Ik zei dat ik een verandering wilde, maar...
Zou dit de nieuwe start zijn die ik nodig had?
Roman
„Eindelijk thuis,“ mompelde ik toen de chauffeur de auto voor een statig, oud stenen pand in hartje Berlijn parkeerde.
'Wat bedoel je daarmee?' vroeg Sage, terwijl ze met grote ogen vol ontzag naar het gebouw staarde.
'Dat we weer thuis zijn,' antwoordde ik simpelweg.
Het was een eeuwigheid geleden dat ik in Duitsland was geweest, vooral in Berlijn, waar ik een flink deel van mijn jeugd had doorgebracht.
Deze stad zat vol herinneringen voor me... en niet allemaal even rooskleurig.
We stapten uit en ik pakte Sage's hand terwijl we de brede trap opliepen naar een imposante houten deur.
'Ben je hier opgegroeid?' vroeg Sage toen we voor de ingang stilstonden. 'Het gebouw is prachtig - net een plaatje uit vervlogen tijden.'
Ik was blij dat Sage ermee had ingestemd om met mij naar Berlijn te verhuizen. Aan haar enthousiaste blik te zien, denk ik dat zij ook wel toe was aan verandering.
Voor mij was het werk. Het oudste deel van mijn bedrijf zat in Berlijn, en voordat we internationaal gingen, was dit het enige hoofdkantoor.
Hier was het allemaal begonnen...
'Ik woonde hier in mijn vroege twintiger jaren, maar ik groeide op buiten de stad, op het platteland,' legde ik uit, terwijl ik langzaam mijn hand op de deurknop legde. 'In dit gebouw zette ik mijn eerste stappen als ondernemer.'
Nu was ik hier om de boel op orde te brengen. Na het plotselinge overlijden van mijn oude zakenpartner Luka, en met Ekko achter de tralies, was ik de enige eigenaar die over was. Ik zou deze tent van de grond af aan moeten opbouwen als het weer op eigen benen moest staan.
Mijn hand trilde licht toen ik de knop probeerde om te draaien, maar Sage legde haar hand op de mijne om te helpen.
'Je moet hier veel herinneringen hebben,' zei ze zachtjes.
Je hebt er geen idee van, lieverd.
Om te zeggen dat de herinneringen slecht waren, zou de understatement van de eeuw zijn.
De kantoordeuren vlogen met een daverende klap open, waardoor Sage en ik ons omdraaiden om de laatste persoon te zien die we hadden verwacht.
De koning van de nare herinneringen himself.
Ik was niet voorbereid op de terugkeer van deze etter. Maar hij wist altijd wel een manier te vinden om weer in mijn leven op te duiken.
'Het lijkt erop dat deze plek vol ongedierte is gekropen terwijl ik weg was,' beet ik hem toe.
'Is dat hoe je je eigen broer verwelkomt? Fijn om jou ook te zien,' zei Ekko met een griezelige grijns, terwijl hij opstond van de stoel waar hij zat, als een lelijk stenen beeld dat tot leven kwam.
Ik voelde een stortvloed aan emoties toen hij dichterbij kwam, maar één gevoel overstemde alle andere...
Woede.
