Zij is mijn vrouw
Auteur
Heather Teston
Lezers
160K
Hoofdstukken
31
Carrie Matthews bouwt haar leven weer op uit de as van een gebroken hart, nadat ze haar man verloor bij een tragisch vliegtuigongeluk waarbij zijn lichaam nooit werd gevonden. Eens verwoest door verdriet, krabbelt ze langzaam weer overeind met de hulp van een goede vriend en de kunstgalerie waar zij en haar man samen van droomden. Maar net nu ze zich weer een beetje zichzelf begint te voelen, weigert het verleden begraven te blijven. Herinneringen aan jeugdliefde, gestolen momenten en beloftes uit de middelbare schooltijd sluimeren voort en vermengen zich met het leven dat ze zo zorgvuldig heeft opgebouwd. Wanneer het onmogelijke werkelijkheid wordt, wordt Carrie geconfronteerd met emoties waarvan ze dacht dat ze die had weggestopt. In een verhaal verweven met eerste liefdes en tweede kansen, moet ze haar weg zien te vinden met een hart dat zich alles herinnert.
Hoofdstuk 1
Hoe het allemaal begon: Carrie Dunn, Dante Matthews en Hal Cooper zaten op dezelfde middelbare school in South Carolina. Ze begon net aan haar tweede jaar toen zij en haar ouders vanuit Washington, D.C., hiernaartoe verhuisden. De twee jongens zaten in hun laatste jaar toen ze elkaar ontmoetten.
Dante en Hal zaten in hetzelfde American footballteam, en tijdens een van de wedstrijden zag Dante haar voor het eerst. Dante had net een touchdown gescoord toen hij naar de juichende menigte op de tribune keek. Zijn oog viel op een kleine brunette die hij nog nooit eerder had gezien, maar hij voelde zich meteen tot haar aangetrokken.
Toen de wedstrijd voorbij was, legde hij zijn hand op Hals schouder en liet hem kijken naar de plek waar de brunette met een ander meisje zat.
„Wie is dat meisje?“ vroeg hij, terwijl hij haar aanstaarde.
Hal haalde zijn schouders op. „Ik heb geen idee. Ze is vast net nieuw hier, maar ze is zeker mooi.“
„Ik ga even hallo tegen haar zeggen,“ zei Dante, terwijl hij zijn helm in Hals hand duwde.
Terwijl hij naar de tribune liep, werd hij steeds tegengehouden door een paar cheerleaders. Hij werd altijd versierd door hen en de andere meiden van school. Toen hij eindelijk aan hen wist te ontsnappen, zonk de moed hem in de schoenen: ze was al vertrokken.
Terug in de kleedkamer, nadat ze hadden gedoucht en zich hadden aangekleed, liep Hal naar hem toe. „En, hoe ging het met dat nieuwe grietje?“
„Ik heb niet de kans gekregen om met haar te praten. Tegen de tijd dat ik van die irritante cheerleaders af was, was ze al weg. Ik moet dat meisje vinden en haar mee uit vragen voordat een of andere eikel me voor is. Het zou niet moeilijk moeten zijn als ze bij ons op school zit.“
Omdat het vrijdag was, moest hij tot maandag wachten om haar weer te zien. Hij hoopte maar dat ze naar dezelfde school ging. Hij zou het aan het meisje naast haar hebben gevraagd als hij haar had gekend. Het probleem was dat hij haar ook niet kende, en zij was evengoed verdwenen.
„Hé, ga je nog naar het feestje na de wedstrijd bij Freddie?“ vroeg Hal, terwijl hij hem een por in zijn arm gaf.
„Ik heb er eigenlijk niet zo'n zin in,“ antwoordde Dante, en hij schudde zijn hoofd.
„Ach, kom op. Jij hebt de winnende touchdown gescoord, je moet wel gaan. Je kunt niet het hele weekend lopen kniezen over een meisje dat je misschien wel nooit meer terugziet. Misschien zit ze niet eens bij ons op school. Er komen een hoop lekkere meiden naar het feest. Als je meegaat, mag jij als eerste kiezen,“ zei Hal, terwijl hij hardop lachte.
„Ach, wat maakt het ook uit, waarom niet?“
„Ik leen de auto van mijn ouwe heer wel, dan vertrekken we rond een uur of acht,“ zei Hal. Hij zwaaide gedag terwijl hij de kleedkamer uitliep.
Later die avond trok Dante een spijkerbroek en een wit T-shirt aan. Daarna deed hij zijn zwarte leren jasje aan en ontmoette hij Hal buiten. Nadat ze in de auto waren gestapt, reden ze weg. „Ik ben niet van plan om meer dan één biertje te drinken. Dus als jij wilt drinken, rijd ik ons wel naar huis,“ vertelde Dante aan zijn vriend.
„Verdomme, dit feest is nu al geweldig,“ zei Hal toen ze uit de auto stapten en naar de achtertuin liepen.
Overal slingerden lege bierflesjes en her en der stonden stelletjes te zoenen. Hal pakte twee biertjes en gaf er eentje aan Dante. Ze hadden nog maar net een slok genomen toen er een paar meiden op hen af kwamen.
Hal sloeg zijn arm om een van de meiden heen. „Wat dacht je ervan om een rustig plekje te zoeken om elkaar wat beter te leren kennen?“
Toen het meisje glimlachte en knikte, draaide hij zich weer om naar Dante. „Verontschuldig me even, ga jij je maar lekker onder de mensen begeven,“ zei hij. Met zijn arm om het meisje heen liepen ze samen weg.
Een schattige blondine raakte Dantes arm aan en glimlachte naar hem. „Zou je een rustig plekje willen zoeken waar we kunnen praten?“
Hij keek haar aan, en hij wist dondersgoed dat praten wel het laatste was waar ze aan dacht. „Nee bedankt, lieverd, maar ik zie je nog wel.“ Hij liep bij haar weg.
Twee uur later begon hij zich te vervelen. Het was lastig om met een stel dronkaards te praten. Ook werd hij moe van het ontwijken van de meiden die zich constant aan hem opdrongen. Hij ging op zoek naar Hal en vond hem bij een paar andere jongens. Dante liep naar hem toe, want hij wilde weg van het feest. „Hé, Hal, laten we hier weggaan.“
Hal gaf Dante een dronken grijns. „Ik dacht juist dat je wel wilde blijven hangen, aangezien je kleine brunette hier is.“
„Wat, waar is ze?“ vroeg hij, en hij voelde zich ineens opgewonden.
„Ik weet het niet. De laatste keer dat ik haar zag, was ze binnen met Cal aan het praten.“
Hij rolde met zijn ogen naar Hal. „Waarom ben je me niet komen vertellen dat ze hier was? Ik kan haar niet alleen laten met die klootzak.“ Hij draaide zich om en haastte zich naar het huis.
Binnen waren nog meer mensen, en hij moest door verschillende kamers lopen om haar te vinden. Hij wilde het bijna opgeven toen hij hen in de gaten kreeg. Cal had haar in het nauw gedreven en probeerde haar whisky rechtstreeks uit de fles te laten drinken.
„Ik hoef niet,“ riep ze uit, en ze duwde de fles weg van haar gezicht.
„Kom op, schatje, gewoon één slokje om wat losser te worden,“ zei hij. Hij probeerde wat drank in haar mond te gieten, maar de fles werd uit zijn hand geslagen. „What the fuck,“ vloekte hij, terwijl hij over zijn woorden struikelde.
„Ze zei toch dat ze niet wilde, rot nu op voordat ik mijn geduld verlies,“ gromde Dante. Hij haatte het als jongens meiden op deze manier behandelden. Het zorgde ervoor dat hij de kop van die gozer tegen een stenen muur wilde slaan.
Cal strompelde naar achteren. „Ze is het toch niet waard,“ zei hij, en hij liep weg.
Hij draaide zich naar haar toe. Haar gezicht was rood aangelopen en haar handen trilden. „Gaat het wel met je?“
„Ja, ik had hier niet naartoe moeten komen. Ik wil naar huis,“ zei ze, terwijl ze hem aankeek. Ze herkende hem van de wedstrijd en er was haar verteld dat hij de sterspeler was. Van dichtbij was hij nog knapper, en ze had het gevoel dat ze kon verdwalen in zijn groene ogen.
„Wil je dat ik je naar huis breng?“
„Nee bedankt, ik ben met Carla gekomen, dus ik ga haar wel vertellen dat ik klaar ben om te vertrekken.“
„Carla Foster? Ik denk niet dat zij al weg wil,“ zei hij. Hij wees naar de bank waar ze met een andere jongen zat te zoenen. „Ik breng je graag naar huis. Laat me even mijn maatje ophalen, en dan gaan we.“
„Je maatje? Nee bedankt.“
„Hoezo, wat is er mis?“
„Ik heb verhalen gehoord over meiden die bij twee vreemde mannen in de auto stappen en dan verkracht worden. Ik word niet een van hen.“
„Ten eerste is mijn maat te bezopen om ook maar iets te proberen. En ten tweede ben ik niet zo'n type. Ik kan je nu naar huis brengen, of je kunt hier wachten op Carla. Maar zo te zien gaat zij voorlopig nergens heen.“
Ze keek naar haar vriendin en wist dat hij gelijk had. Ze kon haar ouders niet bellen om haar op te halen, want zij wisten niet dat ze naar een feest was gegaan. Ze zouden haar nooit hebben laten gaan. Haar ouders waren een beetje streng, en haar vader was de nieuwe dominee in de stad.
„Oké, maar je moet het niet wagen om iets te proberen. Ik ken zelfverdediging.“
„Dat zal ik onthouden. Wacht precies hier.“ Hij liet haar achter om Hal te halen. Toen hij hem vond, moest hij zijn arm om hem heen houden om te voorkomen dat hij omviel. Hij liep met hem terug naar haar en maakte een gebaar dat ze hem moest volgen, wat ze deed.
Het lukte hem om Hal op de achterbank te krijgen. Hij gooide de deur dicht en draaide zich naar haar toe voordat hij het passagiersportier opende. „Trouwens, mijn naam is Dante Matthews. En jij bent?“
„Ik weet wie je bent.“
Toen ze zag hoe zijn wenkbrauwen omhoogschoten terwijl hij naar haar keek, wilde ze niet dat hij zou denken dat ze naar hem had rondgevraagd. „Ik bedoel, iedereen weet dat jij de footballheld van de school bent.“ Ze schraapte zenuwachtig haar keel. „Ik ben Carrie Dunn.“
„Dunn. Ben je familie van dominee Dunn?“
„Ja, hij is mijn vader.“
Hij opende de autodeur voor haar zodat ze kon instappen. „Ik betwijfel of hij blij zou zijn als hij wist dat je hier was, dus ik kan je maar beter thuisbrengen.“
„Komt het wel goed met je vriend?“ vroeg ze, terwijl ze naar de achterbank keek toen Hal luid kreunde.
Hij grinnikte. „Ja, maar hij gaat morgenochtend wel een enorme kater hebben. Weet je vader dat je naar een feest van het footballteam bent gegaan?“ Hij bleef steeds even naar haar kijken. Ze was zo schattig met haar lange bruine haar in een paardenstaart.
„Nee,“ antwoordde ze, en ze keek hem geschokt aan. „Je gaat het hem toch niet vertellen, of wel?“
„Ik zeg niets, maar je zou echt niet in je eentje naar dat soort feestjes moeten gaan. Het kan er nogal uit de hand lopen. Dus, hoe vind je het om hier te wonen?“
„Het is wel oké. Ik heb alleen nog niet veel mensen ontmoet.“
Toen ze bij haar huis aankwamen, stapte hij uit de auto en liep met haar mee naar de voordeur. Hij had een enorme neiging om haar te kussen, maar hij wist dat als hij het probeerde, ze hem waarschijnlijk een klap zou geven. Daarom besloot hij te wachten tot ze hem wat beter kende.
Bij de deur stopte ze en draaide ze zich naar hem om. „Bedankt dat je me hebt thuisgebracht en dat je me hebt gered van die jongen.“
„Graag gedaan. Nou, dan zie ik je waarschijnlijk op school.“ Hij draaide zich om om weg te gaan, maar draaide zich toen weer naar haar toe. „Ik vroeg me af of je misschien morgen zin hebt om naar de film te gaan en daarna wat te eten?“
Ze bloosde toen ze in zijn ogen keek en moest toen wegkijken. „Dat kan niet. Het is niet dat ik niet wil, maar mijn vader vindt dat ik nog te jong ben om te daten.“
„Dan moet ik misschien maar eens met hem praten. Misschien kan ik hem op andere gedachten brengen.“
„Dat doet hij niet,“ zei ze. Ze wenste vurig dat ze wel met hem uit kon gaan.
„Hoe laat is hij morgen thuis?“
„Hij is meestal rond vijf uur thuis.“
„Dan ben ik hier,“ zei hij, en hij glimlachte naar haar terwijl hij terugliep naar de auto. Hij stapte in en startte de motor.
„En, heb je haar gekust?“ vroeg Hal. Hij ging rechtop zitten en keek uit het raam om te zien hoe ze naar binnen ging. „Ze is echt heel mooi hoor.“
„Ja, dat is ze, en nee, ik heb haar niet gekust.“
„Nou, waarom niet?“
„Zij is niet zo'n soort meisje. Ik wil het rustig aan met haar doen.“
„Waarom?“ vroeg hij lallend.
„Omdat ze het meisje is met wie ik de rest van mijn leven wil doorbrengen.“
„Oh god, zet de auto nu maar aan de kant, ik word misselijk.“
Hij vond een verlaten plek en zette de auto precies op tijd langs de kant. Hal opende de deur en sprong eruit, waarna hij zijn maag leeggooide. Hal veegde zijn mond af met de rug van zijn hand en keek Dante aan. „Wat is er eigenlijk zo speciaal aan haar?“
Hij leunde tegen de auto en staarde voor zich uit. „Toen ze naar me terugkeek, begon mijn hart sneller te kloppen. Ik kreeg een warm gevoel vanbinnen, alsof ik vlinders in mijn buik had. Ik weet zeker dat zij de ware voor me is.“
Hal stond naast hem en leunde tegen de auto om niet om te vallen. „Je hebt haar vandaag pas ontmoet en je praat alsof je al hevig verliefd op haar bent. Je weet toch wel hoe gek dat klinkt, of niet?“
„Ik weet dat het gek klinkt, maar ik denk echt dat ik verliefd op haar ben.“ Hij keek naar Hal. „Ik kan ons maar beter naar huis brengen,“ zei hij, waarna ze allebei instapten.
„Wanneer ga je haar weer zien?“
„Ik ga morgen naar haar huis om haar vader om toestemming te vragen. Ik wil haar meenemen naar de film en daarna ergens een pizza eten.“
„Maak je een grapje? Wie vraagt er tegenwoordig nou nog om toestemming?“
„Weet je, Hal, het zou je geen kwaad doen om wat meer respect te tonen voor de vader van het meisje als je met iemand uitgaat.“
Hal schudde zijn hoofd. „Soms zweer ik dat je uit een andere tijd komt. Een tijd waarin je een jongedame nog het hof moest maken terwijl er een chaperonne achter jullie aan liep. Je bent gewoon veel te netjes voor deze tijd.“
„Ik heb tenminste respect voor de vrouwen, dat zou jij ook eens moeten proberen.“
Toen ze thuiskwamen, parkeerde hij de auto op de oprit. Hij zorgde ervoor dat Hal veilig binnenkwam. Daarna liep hij naar het huis ernaast, waar hij met zijn ouders en twee zussen woonde. Zijn zussen waren een tien jaar oude tweeling, Jane en Joyce.
Hij liep naar de achterkant en ging via de keuken naar binnen. Zijn vader keek op van zijn krant toen Dante binnenliep. „Je bent vroeg thuis, jongen.“
„Ja,“ antwoordde hij, en hij pakte een pakje sap uit de koelkast. „Mag ik u iets vragen?“
„Natuurlijk, jongen. Ga zitten.“
