Galatea Logo
ListyPomoc
Wilkołaki i zmiennokształtni
Mafia
Romans z miliarderem
Romans z dręczycielem
Powolnie rozwijający się romans
Od wrogów do kochanków
Romans paranormalny
Przeznaczeni sobie partnerzy
Historie sportowe
Powieści dziejące się na uniwersytecie
Historie o drugiej szansie
Zobacz wszystkie kategorie
Ocena 4,6 w App Store
Regulamin korzystania z usługiPrywatnośćPrawo do odstąpienia od umowyNota prawna
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for Odrzucenie Omegi

Odrzucenie Omegi

Autorzy
Emit Raveler
Lektury
19.7K
Rozdziały
81
Autorzy
Emit Raveler
Lektury
19.7K
Rozdziały
81
😱Suspens🐺Wilkołaki i zmiennokształtni💔Odrzucony partner👩‍❤️‍👨Prawdziwy partner🐺Lykanie💪🏻Obrońca🧙‍♂️Paranormalne i fantasy💪🏻Samce alfa💪SIlne kobiety⚔️Akcja i przygoda👑Rodzina królewska i arystokraci🐺Paranormaline

Odrzucona. Uciszona. Ukryta pod latami tłumienia. Arwen Thorne zostaje wysłana do Bloodmoon jako polityczna ofiara mająca zapobiec wojnie między watahami. Spodziewa się, że król Likanów ją zniszczy. Zamiast tego Kaine Lockwood ją rozpoznaje. Nie jako złamaną Omegę, którą Silvertail próbowali pogrzebać. Nie jako substytut wysłany w miejsce innej wilczycy. Ale jako dziewczynę, którą poznał lata temu — jedyną, o której naprawdę nigdy nie zapomniał. To, co miało być tymczasowym sojuszem, staje się czymś znacznie niebezpieczniejszym, gdy na jaw wychodzą pogrzebane wspomnienia, zakazane prawdy i ukryta sieć działająca w dolinie. Ponieważ Arwen nigdy nie była słaba. Została uciszona. A więzi między nią a Kaine’em dolina nigdy nie mogła powstrzymać — mogła ją jedynie opóźnić. Teraz, gdy terytoria się dzielą, dawne potęgi upadają, a wilki wreszcie zaczynają przypominać sobie, jak wygląda prawdziwa siła, Arwen musi zdecydować, kim chce się stać: Omegą, którą próbowali wymazać… Czy Królową, na którą dolina zawsze czekała. Bramy są otwarte. 🌙

Rozdział 1: Zapach zdrady

ARWEN

Dwór tętnił śmiechem.
Wilki ze stada Silvertail przechadzały się po dziedzińcu w srebrno-białych barwach, a wstążki i płatki kwiatów leżały na kamiennych płytach jak śnieg. Zapach wiciokrzewu, szampana i delikatna nuta księżycowej magii unosiły się w powietrzu – tak jasnym, że aż bolały od niego oczy.
To powinien być idealny dzień.
Dzień ślubu Cindy. Promiennej córki alfy. Dumy naszego stada.
Oraz moje dwudzieste piąte urodziny.
Dwa powody do uśmiechu. Dwa powody, by udawać, że ból z powodu braku partnera wciąż nie kłuje mnie w serce.
Zacisnęłam dłonie na krawędzi spódnicy i przeszłam przez korytarze posiadłości Hawthorne'ów, grzecznie kiwając głową mijanym członkom stada. Nauczyłam się już, kiedy należy się uśmiechać, a kiedy znikać w tle.
Wewnątrz każdy korytarz tętnił ekscytacją i szeptami o sojuszu naszego stada z likanami. Z kuchni dobiegał brzęk garnków, wybuchy śmiechu i zapach pieczonego mięsa; gdzieś z boku skrzypce grały romantyczną melodię, przez którą tylko jeszcze bardziej bolało mnie serce.
Ale pod całą tą radością, coś w powietrzu wydawało się nie tak.
Powietrze napierało na moją skórę jak ostrzeżenie – gęste i niespokojne, jakby same ściany wstrzymywały oddech. Jednak to nie była Nyra. Moja wilczyca znikała od lat.
Większość wilków żyła ze swoją drugą połową, która tętniła tuż pod ich skórą jako ciągła obecność – bicie serca tuż obok ich własnego. Moja wilczyca nigdy się tak naprawdę nie obudziła. Od moich szesnastych urodzin czułam tylko przelotne szepty Nyry, zanim znów zapadała w milczenie. To był jeden z powodów, dla których stado nazywało mnie słabą i kruchą. Utrata obojga rodziców w tym samym roku dała im kolejną wymówkę. Matki patrzyły na mnie z litością, a wojownicy z pogardą.
Spojrzenie Alfy Fenrisa zawsze zatrzymywało się na mnie nieco zbyt długo. Oceniał mnie i ważył.
Kiedy więc poczułam teraz niepokój, powiedziałam sobie, że to tylko nerwy – ciężar ślubu Cindy i moich urodzin bez partnera połączył się w jeden okrutny żart losu. Powiedziałam sobie, że jestem śmieszna. Zbyt wrażliwa. Miękka jak omega.
„Cindy?” – zawołałam cicho, zbliżając się do jej komnat.
Brak odpowiedzi. Dziwne.
Panna młoda powinna być otoczona pokojówkami, piszczącymi i martwiącymi się o loki oraz welony – a nie znikać na kilka godzin przed swoim ślubem z Kainem Lockwoodem. Królem likanów. Władcą Klanu Krwawego Księżyca, najbardziej przerażającego stada, jakie kiedykolwiek istniało.
Alfa Fenris już raz tego ranka omal nie rozniósł domu z powodu jej spóźnienia. Gdyby znowu zniknęła, wszyscy mielibyśmy przez to piekło.
Nacisnęłam rzeźbioną klamkę. Zamknięte. Oczywiście.
Z zaciśniętą szczęką wślizgnęłam się za aksamitną zasłonę do wąskiego korytarza dla służby, który ciągnął się jak ukryta żyła za pokojami dla gości. Kamień był chłodny pod moimi palcami, gdy przesuwałam dłonią po ścianie, a moje serce biło trochę zbyt mocno.
„Cindy, czy ty...”
Słowa uwięzły mi w gardle. Najpierw uderzył mnie zapach.
Jesienne liście. Ciepłe futro. Mężczyzna.
Zapach wypełnił moje płuca jak iskra padająca na suche drewno. Mój puls przyspieszył, a nogi prawie się pode mną ugięły.
A potem pojawiła się Nyra. Moja wilczyca.
Wychynęła z cieni mojego umysłu, gwałtownie i drapieżnie, rozbłyskując niczym pożar tam, gdzie od lat był tylko popiół. „Przeznaczony.” To słowo nie tyle zostało wypowiedziane, co wręcz wyryte w moich kościach.
Zapowietrzyłam się. Moje serce waliło jak młotem.
Medalion na mojej szyi zrobił się ciepły, a obecność Nyry zamigotała, gdy jej głos dotarł do mnie przez dziwną mgłę.
Nie. Nie tutaj.
Nie teraz.
Pokój za ukrytymi drzwiami był mroczny, zasłony zaciągnięte, a powietrze ciężkie od ciepła i czegoś mroczniejszego. Czegoś, od czego na mojej skórze pojawiła się gęsia skórka, a żołądek zwinął się w supeł.
Przesunęłam panel na bok, weszłam do środka i gwałtownie rozsunęłam zasłony. Światło dzienne zalało łóżko.
Jedwabna pościel. Splątane nogi i ręce. Cindy leżała na łóżku w połowie odkryta, a jej złote włosy tworzyły aureolę na poduszkach.
A obok niej mężczyzna, odwracający się z przekleństwem na ustach, którego oczy rozszerzyły się z przerażenia, gdy światło padło na jego nagą skórę –
Jasper Hale. Syn bety. Następny w kolejce do przejęcia tej roli. Zaufany przez wszystkich. Stworzony do dowodzenia.
Chłopak, którego uśmiech sprawiał kiedyś, że potykałam się o własne nogi podczas treningu. Chłopak, z którym ścigałam się po sadach jabłoniowych i który trzymał mnie w ramionach w noc śmierci moich rodziców. Chłopak, którego kochałam cicho i beznadziejnie, odkąd tylko pamiętam.
Ten zapach snujący się po pokoju i przenikający mnie – jesienne liście i ciepłe futro – należał do niego.
A on był moim przeznaczonym.
Więź zaiskrzyła między nami ostrym, elektrycznym przyciąganiem, które sprawiło, że mimo wszystko moje palce drgnęły w jego stronę. Nyra zawyła we mnie, wydając z siebie cichy, rozpaczliwy dźwięk. „Przeznaczony.”
Cindy zamrugała i obudziła się, marszcząc brwi, jakbym weszła do pokoju podczas jej drzemki, a nie podczas... tego. Jej wzrok odnalazł mój – wyrażał irytację, a nie wstyd. Wzięła głęboki wdech, by na mnie warknąć, po czym nagle zakrztusiła się, a jej dłoń szybko powędrowała do ust.
„Bogowie” – syknęła, po czym zsunęła się chwiejnie z łóżka, ciągnąc za sobą prześcieradło w stronę łazienki. Odgłos wymiotów, który po tym nastąpił, brzmiał niezwykle gwałtownie.
Walczyłam z chęcią zrobienia tego samego. Mój żołądek ścisnął się, gdy dotarła do mnie prawda. Mój przeznaczony był tutaj, w łóżku Cindy. Wewnątrz niej.
Nawet po tym wszystkim, co zobaczyłam, więź wciąż do niego lgnęła.
Nyra zaszamotała się z jękiem – dźwiękiem, który bardziej poczułam, niż usłyszałam.
Skupiłam wzrok na przeciwległej ścianie, nie chcąc patrzeć na nagą skórę Jaspera, gdy w pośpiechu szukał ubrań. „To się nie dzieje” – szepnęłam, powstrzymując szloch tak mocny, że aż mnie to zabolało.
„Arwen...” – głos Jaspera był cichy, pełen czegoś, co przypominało żal.
Nie. Żal to za mało. Żal tego nie naprawi.
„Nie...” – mój głos załamał się, gdy wciągnął spodnie i wyciągnął do mnie rękę.
Słabe iskry więzi zapłonęły na mojej skórze, gorące, odurzające i całkowicie niewłaściwe. Mój żołądek wywrócił się do góry nogami, a pokój zawirował przed moimi oczami.
Cindy wyłoniła się chwiejnie z łazienki, wycierając usta rogiem prześcieradła. Odwróciłam się i rzuciłam się do łazienki, mijając ją, z całej siły zakrywając dłonią własne usta.
Jasper. Moja miłość z dzieciństwa. Mój prawie-wszystko. Mój przeznaczony.
A on był w łóżku Cindy.
Nie ze mną.
Nigdy ze mną.

Odkryj Galateę

Mateo SantiagoUniwersum Cross to Bear: Trujący Motyl 1Alfa i Doe Bonus: Świąteczny pocałunekStado Greystone Ridge Książka 4: WarwickObiekt Testów

Najnowsze publikacje

Niebezpieczny związek. Tom 2Zakochana w braciach mafii Księga 3Zakochana w braciach mafii Księga 2Druga szansaSeria Stado Ridge Mountain, tom 5: Przepowiednia

Listy książek

Wyświetl wszystko

Sięgnij do kolekcji romansów przygotowanych przez naszych czytelników

Aktualne

autor: Magdalena gajewska

liczba książek: 276

Vivienne Wren

autor: goshka

liczba książek: 9

Najlepsze

autor: IwonaT

liczba książek: 63

Zakończona

autor: Hinatka118

liczba książek: 156

Jen Cooper

autor: goshka

liczba książek: 12

Annie Wipple UpP

autor: Izabela28

liczba książek: 4

Evelyn Miller

autor: goshka

liczba książek: 6

Brak zakończenia

autor: Hinatka118

liczba książek: 79

Całe

autor: Aassiiaa

liczba książek: 68

Bestsellery

autor: Agnieszka

liczba książek: 15

Fajne

autor: soft_melon_300

liczba książek: 89

Czytam

autor: Iwonna

liczba książek: 9

Gotowe

autor: Marlena R

liczba książek: 19

Fajne

autor: Aleksandra W

liczba książek: 37

MOJA

autor: Vajlet e63

liczba książek: 8