Galatea Logo
ListyPomoc
Wilkołaki i zmiennokształtni
Mafia
Romans z miliarderem
Romans z dręczycielem
Powolnie rozwijający się romans
Od wrogów do kochanków
Romans paranormalny
Przeznaczeni sobie partnerzy
Historie sportowe
Powieści dziejące się na uniwersytecie
Historie o drugiej szansie
Zobacz wszystkie kategorie
Ocena 4,6 w App Store
Regulamin korzystania z usługiPrywatnośćPrawo do odstąpienia od umowyNota prawna
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for Złamana Beta

Złamana Beta

Autorzy
Michelle Torlot
Lektury
18.6K
Rozdziały
39
Autorzy
Michelle Torlot
Lektury
18.6K
Rozdziały
39
😱Suspens🐺Wilkołaki i zmiennokształtni🙅Niechętny partner👩‍❤️‍👨Prawdziwy partner💘Przeznaczeni partnerzy💪🏻Obrońca🧙‍♂️Paranormalne i fantasy💪🏻Samce alfa💪SIlne kobiety⚔️Akcja i przygoda🧙‍♀️Czarodziejki i magowie🐺Paranormaline

Willow od zawsze była wojowniczką — urodzoną, by przewodzić, wyszkoloną, by chronić, i przeznaczoną do wielkich rzeczy. Jednak gdy brutalny atak samotników niszczy jej świat, dziewczyna zostaje złamana na wiele sposobów. Jej matka odeszła, jej wilczyca nie potrafi się wyleczyć, a wataha, która kiedyś była jej domem, teraz przypomina jej tylko o wszystkim, co straciła. Nie godząc się na bycie duchem we własnym życiu, Willow odcina się od prześladujących ją wspomnień, niepewna, co przyniesie przyszłość. Wie tylko jedno: nie ma już powrotu — może iść tylko naprzód, nawet jeśli droga przed nią jest niepewna.

Rozdział 1

Willow

Mój tata zawsze powtarzał, że szczęście sprzyja odważnym. W tej chwili nie czuję się zbytnio szczęściarą. Czy byłam odważna? Myślę, że tak. Moja mama również, ale ona miała jeszcze mniej szczęścia niż ja.
Wszędzie śmierdzi krwią. Powietrze wypełnia metaliczny zapach miedzi. Z trudem utrzymuję przytomność, podczas gdy krew powoli spływa po moim ciele.
Nie jestem nieśmiertelna, a moja mama też nie była. Jako wilkołaki szybciej się goimy, ale nawet to ma swoje granice.
Słyszę spanikowany głos mojego ojca, gdy wpada na polanę. Polana jest pełna wyrzutków, wielu martwych wyrzutków. Wiem, że podbiegnie do mamy, chociaż wie, że ona już odeszła. Ja też to czuję, ponieważ nasza więź rodzinna została zerwana.
Próbowała odeprzeć atak wyrzutków. Zabiła nawet kilku z nich, ale nie była wojowniczką. Urodziła się z krwią alfy, to prawda. Jednak przestała się przemieniać na wiele lat przed moim narodzeniem. Czysty rodowód niewiele znaczy bez praktyki.
Jestem szkolącą się wojowniczką, ale nie jestem wystarczająco dobra, by ocalić życie mojej mamy.
Następny głos, który słyszę, należy do alfy. Wcześniej wysłałam ostrzeżenie przez więź stada. Miałam nadzieję, że wyśle pomoc, ale ta nadeszła zbyt późno.
„Sprawdźcie, co z Willow”, słyszę jego krzyk, zanim pochłania mnie ciemność.
***
Budzi mnie irytujące pikanie aparatury. A więc to nie był tylko zły sen. Moja mama nie żyje, a ja zostałam niemal rozerwana na strzępy. Byłoby o wiele lepiej, gdyby to moją mamę udało się uratować. Z radością zajęłabym jej miejsce.
Mój tata jest betą w naszym stadzie i jest mu potrzebny o wiele bardziej niż ja. Utrata przeznaczonej partnerki mocno na niego wpłynie, dobrze o tym wiem. Muszę z nim porozmawiać i powiedzieć mu, że mi przykro. Powiedzieć mu, że przepraszam za moją porażkę. Powinnam była spisać się lepiej; w końcu jestem wojowniczką.
Otwieram oczy i ogarnia mnie panika. Coś jest nie tak. Widzę, ale tylko na jedno oko. Próbuję usiąść, ale jakaś niewidzialna dłoń mocno naciska na moje ramię.
„Spokojnie, Willow”, mówi ktoś łagodnym głosem. „Wszystko będzie dobrze”.
Odwracam głowę w prawo, żeby móc na nich spojrzeć. „Gówno prawda”, syczę.
„Wystarczy, Willow!”
Odwracam głowę z powrotem, żeby zobaczyć, gdzie on jest. Alfa. Stoi w drzwiach ze skrzyżowanymi na piersi rękami. Oczywiście to ja jestem ta zła. Mój ojciec prawdopodobnie rozsypuje się na kawałki z mojego powodu.
Jego wyraz twarzy łagodnieje, a on opuszcza ręce wzdłuż ciała. „Robili, co w ich mocy, Willow. Twoje obrażenia były rozległe i niestety nie udało im się uratować twojego oka”.
Zamykam oczy i wzdycham ciężko. Alfa Jacob nigdy nie owijał w bawełnę. Zwyczajnie w to nie wierzy. Nie chodzi o to, że jest okrutny. Czasami jednak, jak mówi ludzkie powiedzenie, lepiej jest szybko zerwać plaster.
Otwieram oczy, a Alfa Jacob nadal tam stoi.
„Przepraszam”, szepczę z żalem.
Kiwa głową. „To zrozumiałe. To musi być dla ciebie szok… po tym wszystkim…”.
Kręcę głową. „Nie… Przepraszam, że nie byłam wystarczająco dobra”, mówię, a mój głos się łamie.
Alfa Jacob robi krok do przodu. Nie należy do zbyt uczuciowych alf, ale kładzie dłoń na moim ramieniu. „Nie masz za co przepraszać. Zabiłaś siedmiu wyrzutków. Twoja matka…” Waha się przez chwilę. „Twoja matka zabiła dwóch. Zrobiłaś wszystko, co w twojej mocy”.
Kręcę głową. „To nie wystarczyło”.
Zamykam oczy i odwracam głowę. To nie wystarczyło, by uratować moją mamę, a tata na pewno będzie mnie za to obwiniał. W przeciwnym razie byłby tu teraz. To on pocieszałby mnie zamiast alfy.
Słyszę, jak on wzdycha. Nie może powiedzieć nic, co by pomogło. Nic nie sprawi, że przestanę czuć się jak gówno.
„Dam znać twojemu ojcu, jak się czujesz”, mówi.
To gówniarskie z mojej strony, że nie mówię „dziękuję”. W głębi serca wiem jednak, że mojego tatę to tak naprawdę nie obchodzi. Będzie zbyt pochłonięty żalem po stracie swojej partnerki. Może nawet nie przetrwać tej straty.
To nic niezwykłego, że wilki o wyższej pozycji w stadzie usychają z żalu i umierają, gdy ich partnerka zostanie zabita.
Słyszę jego kroki, gdy wychodzi z pokoju. Pielęgniarka podchodzi z drugiej strony łóżka. „Przepraszam. Nie powinnam zachodzić cię od niewidomej strony”.
Otwieram oczy i kręcę głową. „To nie ma znaczenia”, mamroczę. „Kiedy będę mogła wyjść?”
Patrzy na mnie z zaskoczeniem. „Och… do jutra powinnaś być już wyleczona. Pozostaną jednak blizny. Twoja wilczyca mogła zrobić tylko tyle”.
Kiwam głową i ponownie zamykam oczy. Lekarz przychodzi po południu. Mówi, że jeśli będę odpoczywać, mogę wrócić do domu.
Więc teraz stoję w łazience i wpatruję się w swoje odbicie. Kości zrosły się stosunkowo szybko, ale mam bliznę z boku twarzy. Zaczyna się na czole, biegnie przez oko i kończy na policzku.
Ślady pazurów na moim brzuchu pozostawiły delikatną bliznę. Lekarz twierdzi, że moja wilczyca skupiła się na leczeniu obrażeń wewnętrznych. Właśnie dlatego straciłam wzrok w jednym oku i mam blizny na skórze.
Wcale nie pomaga fakt, że ona też odczuwa stratę naszej mamy. To ją osłabia.
Wkładam bluzę z kapturem i dżinsy, które ktoś mi przyniósł. Nie wiem kto. Wątpię, by był to mój tata. Naciągam kaptur na głowę. Pozwalam, by moje długie, czarne włosy opadły na oszpeconą stronę twarzy.
Lekarz nie usunął mojego oka, na wypadek gdyby moja wilczyca była w stanie je zregenerować. Jednak to się nigdy nie wydarzyło. Teraz mam jedno mętne, białe oko i jedno zielone. Moja mama również miała zielone oczy. Tata zawsze powtarzał, że urodę odziedziczyłam po niej.
Teraz to nie ma znaczenia. Moja twarz jest pokryta bliznami. Wątpię, żeby ktokolwiek zwrócił na mnie uwagę, chyba że z obrzydzeniem. Jeśli chodzi o znalezienie przeznaczonego partnera, to się nigdy nie wydarzy. Nie teraz.
Nie chodzi o to, że wilkołaki są powierzchowne, ale wszyscy mamy oszałamiającą urodę, zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Właśnie dlatego samotne wilki bez par od czasu do czasu zapuszczają się na terytorium ludzi.
W porównaniu z większością ludzi wyglądamy jak bogowie i boginie.
Łatwo nam nawiązać romans z człowiekiem. Teraz wątpię, by nawet człowiek spojrzał na mnie drugi raz. Z całą pewnością żaden wilkołak nie będzie chciał mnie za partnerkę.
Wychodzę ze szpitala, ale nie zachodzę daleko. Czeka na mnie Aaron, gamma Alfy Jacoba.
„Twój ojciec uważa, że będzie najlepiej, jeśli przeprowadzisz się do domu stada. Przeniosłem już twoje rzeczy do twojego nowego pokoju”, mówi.
Kiwam głową. Oczywiście mój ojciec nie chce mnie widzieć. Nie jest to żadnym zaskoczeniem. Chociaż trochę mnie boli, że nie mogę już mieszkać w domu, w którym się wychowałam.
„Pokażę ci, gdzie to jest”, dodaje Aaron.
Mamroczę podziękowanie i ruszam za nim. Pokój jest całkiem ładny. Podwójne łóżko, przyległa łazienka i duża garderoba. Moje ubrania zostały już powieszone w środku.
W pokoju znajduje się również biurko. Jestem wdzięczna, że przeniesiono także rzeczy niebędące ubraniami. To zaledwie kilka drobiazgów zebranych z biegiem lat oraz kilka zdjęć moich, mamy i taty.
„Jeśli będziesz czegoś potrzebować, Willow, po prostu daj mi znać”, proponuje Aaron.
„Dziękuję. Czy mój tata… ma się dobrze?”
Aaron wzrusza ramionami. To prawdopodobnie oznacza „nie”. Stoi w miejscu przez kilka chwil, dopóki cisza nie staje się trochę niezręczna.
„Ja będę już…” Aaron wskazuje dłonią na drzwi.
„Tak”, mamroczę. „I jeszcze raz dziękuję”.
Patrzę, jak Aaron znika za drzwiami, delikatnie zamykając je za sobą. A więc tak to wygląda. Nawet nie wiem, co powinnam teraz zrobić.
Znaczy, jaki jest pożytek z w połowie ślepej wojowniczki? A co gorsza, w połowie ślepej bety.
Kiedy ukończę szkolenie na wojownika, mam rozpocząć szkolenie na betę. Nie ma znaczenia, że jestem kobietą. To stado nie robi różnicy między mężczyznami a kobietami.
Zawsze planowano, że przejmę stanowisko po moim ojcu, kiedy syn Jacoba przejmie rolę alfy.
Marcus znalazł już swoją przeznaczoną partnerkę. Abigail zostanie następną luną. Cała nasza trójka się przyjaźni. To dobrze wróży dla stada, ponieważ alfa, beta i luna muszą ze sobą współpracować.
Dobre relacje między tą trójką to absolutna podstawa. Znamy się i przyjaźnimy od dziecka. Zastanawiam się, kto teraz zostanie betą. Mogę niemal zagwarantować, że to nie będę ja.
Moja wilczyca skomle w mojej głowie. Ona odczuwa to mocniej niż ja. Fakt, że nasza pozycja w stadzie stoi teraz pod znakiem zapytania, a ojciec praktycznie się nas wyrzekł.
Wzdycham ciężko i kładę się na łóżku. Zapewne zobaczymy, co przyniesie jutro.

Odkryj Galateę

Z królewskiej rodziny Książka 2Requiem City Książka 5Przeznaczeni Prequel: Serce LosuCienie i Zaklęcia Księga 2Nie ma czegoś takiego

Najnowsze publikacje

Niebezpieczny związek. Tom 2Zakochana w braciach mafii Księga 3Zakochana w braciach mafii Księga 2Druga szansaSeria Stado Ridge Mountain, tom 5: Przepowiednia

Listy książek

Wyświetl wszystko

Sięgnij do kolekcji romansów przygotowanych przez naszych czytelników

Ksiązki które czytam

autor: Magdalena gajewska

liczba książek: 358

Vivienne Wren

autor: goshka

liczba książek: 9

Najlepsze

autor: IwonaT

liczba książek: 63

Zakończona

autor: Hinatka118

liczba książek: 156

Jen Cooper

autor: goshka

liczba książek: 12

Annie Wipple UpP

autor: Izabela28

liczba książek: 4

Evelyn Miller

autor: goshka

liczba książek: 6

Brak zakończenia

autor: Hinatka118

liczba książek: 79

Całe

autor: Aassiiaa

liczba książek: 68

Czytam

autor: Iwonna

liczba książek: 9

Fajne

autor: soft_melon_300

liczba książek: 89

Bestsellery

autor: Agnieszka

liczba książek: 15

Gotowe

autor: Marlena R

liczba książek: 19

Fajne

autor: Aleksandra W

liczba książek: 37

Czekające

autor: Martita

liczba książek: 10