Galatea Logo
ListelerDestek
Kurt Adamlar ve Şekil Değiştiriciler
Mafya
Milyarder Romantik
Zorba romantizmi
Yavaş gelişen romantizm
Düşmandan Sevgiliye
Paranormal Romantik
Yetişkin Eşler
Spor hikayeleri
Üniversitede Geçen Kitaplar
İkinci Sans Hikâyeleri
Tüm Kategorileri Gör
App Store'da 4,6 puanlı
Kullanım KoşullarıGizlilikCayma hakkıYasal Bilgiler
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for The Alien Serisi 1. Kitap: Uzaylı Şef

The Alien Serisi 1. Kitap: Uzaylı Şef

Yazar
A. M. Gilbert
Okur
16.2K
Bölüm
41
Yazar
A. M. Gilbert
Okur
16.2K
Bölüm
41
😱Gerilim👩‍❤️‍👨Gerçek Eş💘Kader Eşleri💪🏻Muhafız🧙‍♂️Paranormal & Fantastik💪🏻Alfa Erkekler💪Güçlü Kadınlar🥵Erotika⚔️Aksiyon & Macera🧌Canavarlar

Eleni’nin normal hayatı, bir NASA sergisinden koparılıp ışık yılları uzaklıkta uyandığı an sona erer. Yirmi beş kadın, tuhaf, yeni bir dünya ve imkânsız bir görev: kendilerine ait olmayanı alarak Dünya'yı kurtarmak. Ancak gezegenin yerlileri onu kurtardığında, Eleni tüm canavarların insan olmadığını fark eder. Özellikle de kaderindeki eşi olduğuna yemin eden o heybetli, çıldırtıcı derecede tutkulu şefin. Havi vahşi, sadık ve Eleni'nin iç huzurunu kaçıracak kadar sabırlıdır. Uzaylı dünyasının harikaları, inatçı kalpler ve kozmik bir çekim arasında kalan Eleni, hangi dünyaya—ve hangi adama—gerçekten ait olduğuna karar vermelidir.

Bölüm 1: Bilinmeyen

Gözleri netleşmeyi reddederken, mide bulantısı Eleni'ye bir kamyon gibi çarptı. Beyazlıklar birbirine karıştı. Yabancı bir yatağın üzerinde kıvranırken kusacakmış gibi hissetti ve neredeyse yere düşüyordu. Beyninin nerede olduğunu idrak etmesi biraz zaman aldı. Sonrasında ise paniğe kapıldı.
Eleni baş dönmesinin kendisine uyuşturucu verilmesinden kaynaklandığını fark etti. Tanımadığı bir odada olması kaçırıldığı anlamına geliyordu. Ancak hafızası da en az görüşü kadar bulanıktı. Geri kalan her şey koca bir gizem olmadan hemen öncesine dair sadece ufak tefek parçaları hatırlayabiliyordu.
Yatakta doğruldu. Görüşü yeniden netleşene kadar gözlerini kırpıştırdı.
Neredeyse tamamen boş bir odada yalnızdı. Odadaki tek eşya yataktı. Küçük pencereli tek bir kapı ise tek çıkış yoluydu. Eleni mantıklı düşünmesi gerektiğini biliyordu. Paniğe kapılmanın bir anlamı yoktu çünkü önlenebilecek her şey zaten olup bitmişti.
Kendi seçtiği kıyafetlerden bambaşka şeyler giyiyordu. Normal taytının ve bol gömleğinin yerini esnek siyah bir kot pantolon ve gri bir gömlek almıştı. Ayakkabıları ayağını sıkıca sarıyordu ve kalındı. Bileğinde ise tuhaf bir saat vardı.
Eleni aşağı baktığında bir geri sayım ekranı gördü. Ekranda sekiz bin yedi yüz altmış sayısı duruyordu. Sayılar duraklamıştı. Hızlıca bir hesap yaparak bunun üç yüz altmış beş güne denk geldiğini buldu.
Eleni ekrana dokunduğu anda küçük bir pencere projektör gibi üzerinde belirince yerinden sıçradı. Ekranı kaydırdığında bir kalp ritmi cihazı, tansiyon aleti ve genel bir sağlık kaydı ekranı gördü. Aldığı her gergince nefeste durumu kaydediliyor ve ekrana yansıyordu. Sonra kişisel bir günlük fark etti.
Önemli bulduğu her şeyi not alabilmesi için oraya konulduğunu düşündü. Bunu aklının bir köşesine yazdı.
Anıları zihninde yavaş yavaş, kısa kesitler halinde canlanıyordu: bilim fuarı, doğum günü, babasıyla yaptığı o sinir bozucu telefon görüşmesi ve en yakın arkadaşı Alexis ile buluşması. Hafızasındaki bu ufak parçalar, son anı zihnine çarpana kadar dalgalar halinde geri geldi.
Bilim fuarı koca bir yalandı. Alexis ile onu ve hatta diğer kadınları da alıp götürenler o insanlardı.
Eleni, içindeki taze bir öfke ve Alexis ile diğerlerini bulma kararlılığıyla yataktan kalkıp kapıyı kontrol etti. Zaten bir şey beklemiyordu, bu yüzden kapıyı kilitli bulduğunda hiç şaşırmadı. Ancak küçük pencereden dışarı bakıp tıpkı onunkine benzeyen bir sürü kapıyla dolu koridoru gördüğünde büyük bir şaşkınlık yaşadı.
Kısa bir an için diğerlerinin o odalarda olabileceğini düşünerek umutlandı. Eleni'nin onları bulması gerekiyordu; neden kaçırıldıklarını ve nerede olduklarını bilebilirlerdi. Elinde pek bir şey yoktu ama Alexis ve onun ailesi vardı. Onları arıyor olmalıydılar. Endişeleneceklerini bilmek onu daha da endişelendiriyordu.
“Hoş geldin, On Beş Numaralı Denek!”
Eleni korkudan neredeyse aklını kaçıracaktı. Hızla arkasını döndüğünde karşı duvarda devasa bir ekran ve ekranda tanıdığı bir kadını gördü. Sıcak ve samimiymiş gibi davranan ama aslında Eleni'nin burada olmasının tek sorumlusu olan o kadının gözlerinin içine bakarken içinde büyük bir nefret büyüdü.
Ekran normal bir televizyona benziyordu ama bir anda yoktan var olması onu daha da şüphelendirdi.
“Kafanızın karışmış olabileceğini anlıyoruz. Korktuğunuzu ve bize yöneltecek birçok sorunuz olduğunu biliyoruz. Ancak şu an için sadece dinlemenizi istiyoruz,” dedi kadın, konuşurken yüzünde hiçbir duygu belirtisi yoktu. Çok açıktı; görüntünün kesik kesik olması bunun önceden kaydedilmiş bir video olduğunu gösteriyordu. Eleni ne söylerse söylesin ya da ne yaparsa yapsın, hiçbir önemi yoktu.
“Bu projeye katılmanız için neden özel olarak seçildiğinizi gösteren veriler topladık. İnsan ırkı, kendi dünyamızın ve ırkımızın dışında başka dünyalar ve ırklar olduğunu öğrenmeye henüz hazır olmadığı için bu projeyi dünyadan sır gibi sakladık.
“Son elli yıl boyunca yeni gezegenler ve yaşam formları keşfettik; tıpkı bizimkine benzeyen yaşamlar. Bu veriler sayesinde gezegenimize fayda sağlayacak ve umuyoruz ki bizi daha da ileriye taşıyacak kaynaklar elde edebileceğimizi öğrendik. Sen, On Beş Numaralı Denek, mikrobiyoloji alanında son derece üstün bir eğitime sahipsin. Bu düzeydeki bir bilgi, Dünya'daki mevcut imkanlarla tedavi edemediğimiz kanser ve benzeri hastalıkları yenmemize yardımcı olacak.”
Eleni kollarını göğsünde kavuşturdu. Zaten bu konular üzerine araştırmalar yapıyordu ve henüz tek bir çözüm bile bulabilmiş değildi. Bu yüzden bu organizasyonun onu zorla kendi çıkarları için kullanması fikri son derece saçmaydı. Dünya'da olmayan kaynakların başka bir gezegende olacağını düşünmelerine sebep olan şey neydi?
Ve sonra Eleni'nin yüreği ağzına geldi. Eğer bu kadının söyledikleri doğruysa, bu artık Dünya'da olmadığı anlamına geliyordu.
“On dakika içinde o kapının kilidi açılacak. Oradan sağınızdaki koridoru takip ederek dışarı çıkacaksınız. Ardından önümüzdeki bir yıl boyunca veri örnekleri toplayacağınız yeni hayatınıza başlayacaksınız. Son altı aydır uyuyorsunuz; vücudunuzun toparlanması biraz zaman alacaktır. Bununla birlikte, yeni bir gezegendeki ilk gününüzü geçirebileceğiniz en iyi gün haline getireceğinize ve başarılı olacağınıza inancımız tam.
“Birazdan yanınızdaki duvar açılacak ve orada size önümüzdeki üç gün boyunca yetecek bazı malzemeler verilecek. Ondan sonra kendi başınıza hayatta kalmak zorundasınız. Eğer tesadüfen diğer kızlarla karşılaşırsanız, bir arada kalmanızı tavsiye ederiz. Toplam yirmi beş kişi olacaksınız ve umarız ki yirmi beşinizin hepsi üç yüz altmış beş günün sonunda bize sağ salim geri döner.”
Eleni gözlerini kırpıştırdı; duvarın açılmasıyla birlikte her kelimeyi yavaş yavaş idrak ediyordu. Ayağa kalktı ve malzemelere doğru yaklaştı. Küçük bir hançer, bir yay ve on iki ok, bir kasap bıçağı, ip, bir ilk yardım çantası, bir sırt çantası, üç su şişesi ve beş protein barı olduğunu gördü.
Eleni bir seçeneği olmasını istiyordu. Söz hakkı istiyordu. Ancak ne istediğinin aslında hiçbir önemi olmadığını yavaş yavaş anlamaya başlıyordu.
Mevcut olan her eşyayı alıp çantasına yerleştirdi. Yayı ve ok kılıfını vücuduna düzgünce taktı.
Sırt çantası biraz ağırdı ama taşınmayacak gibi değildi. Bıçakları üst bacaklarına bağladığında bacaklarına tam oturdular. Tüm bu olanlar sırasında elleri korkudan ve heyecandan titriyordu.
Asıl amacı basitti: Alexis'i ve diğerlerini bulmak. Birlikte hareket etmeli ve hayatta kalmak için bir plan yapmalıydılar. Sonrasında belki bu insanların istedikleri şeyleri toplayabilirlerdi.
Eleni aptal değildi; onların istediklerini görmezden gelmek hayatta kalıp kalmayacağını belirleyebilirdi. Yine de içindeki küçük bir parça o verileri toplamak istiyordu. Bunu bu organizasyon için değil, kendi için yapmak istiyordu.
Hiçbir sınır olmadan araştırma yapmak ve henüz el değmemiş topraklara sahip yeni bir gezegeni keşfetmek düşüncesi onu heyecanlandırdı. Bir laboratuvara ilk adım attığı günden beri böyle heyecan verici bir his yaşamamıştı.
“Vakit geldi. Umarım her şeyi almışsınızdır ve yeni hayatınıza başlamaya hazırsınızdır. Gelecek yıl bu zamanlar sizi sıcak bir şekilde karşılamayı umuyoruz ve böylece binlerce insana yardım edebileceğiz.” Sonra duraksadı ve Eleni'ye ciddi bir şekilde baktı. “Gitmeden önce son bir şey daha. Yerel dil beyninize yerleştirildi. Yerlilerle iletişim kurmanıza gerek kalacağını sanmıyoruz. Yine de dillerini incelemenin ve bu verileri bir çipe kaydetmenin en iyisi olduğunu düşündük.”
Zihni karmakarışık olan Eleni, insana benzeyen bir türden bahsedildiğini zar zor fark etti. Organizasyonun iletişim kurabilmesi için beynine bir çip yerleştirecek kadar veriyi nasıl topladığına anında şüpheyle yaklaştı. Ancak en büyük sorunu bu değildi.
Ya tehlikelilerse? Ya bu insanlar kendi topraklarında yabancıları istemeyip onları gördükleri yerde öldürürlerse?
Ama zihninin başka bir köşesi onların dost canlısı olabileceklerini söylüyordu. Belki de yardım etmek isterler ve geri dönme vakti gelene kadar onları güvende tutup korurlardı.
Ya Eleni ve diğer kadınlar bu insanların hastalıklarına çare bulmalarına yardımcı olursa? Ya türlerinin gelecek nesiller için çoğalıp gelişmesine katkı sağlarlarsa?
Düşünceleri iyice birbirine girmişti. Kapının kilidinin açıldığını duyduğunda, zihni üzerine doğru gelen bir tren gibi daha da fazla senaryo üretti. Korkusu ona üstün geliyordu. Karşı koymak, yatağa oturmak ve hareket etmeyi reddetmek istedikçe, şu anda büyük ihtimalle izlendiği gerçeğini daha net fark ediyordu.
Karşı koymak zarar görmesine, hatta ölmesine bile neden olabilirdi.
Önceliği Alexis olmalıydı. Alexis'i düşündükçe korkusu o kadar çabuk kayboluyor ve yerini güçlü bir kararlılığa bırakıyordu.
Eleni ilk adımlarını attı ve yavaşça koridordan aşağı yürüyerek kendini dışarıda buldu. Dış dünya bir anda nefesini kesti.
Ormanlar, geniş açık araziler, yaban hayatının sesleri ve tertemiz, taze havanın kokusu onu aynı anda karşıladı. Bu güzellik onu adeta büyülemişti. Gökyüzü pastel bir mor rengindeydi. Bunun artık Dünya olmadığını fark etmesini sağlayan tek büyük farklılık buydu.
Ve sonra çok sevimli bir manzara gördü. Tavşan ile kedi karışımına benzeyen pofuduk canlılar gruplar halinde zıplayarak geçiyordu.
Sarkık kulakları ve uzun kuyrukları karşısında şaşkınlıkla iç çekti. Sesi onları korkuttu ve hayvanlar tekrar ağaçların arasına kaçtılar.
O kısacık an içinde, belki, sadece belki de bu yeni yerin ilk başta düşündüğü kadar kötü olmayacağını aklından geçirdi. Ta ki geride kalan son birkaç pofuduk hayvan adımlarını durdurup tehlikedeymiş gibi havayı koklayana kadar.
Hayvanların kulakları seyirdi. Ardından vadide aniden, uzaktan gelen yüksek bir kükreme yankılandı. Eleni sesin tam olarak nereden geldiğini anlayamadı. Ama o an, ilk baştaki düşüncelerini geri aldı. Eğer hayatta kalmayı başarırsa, bu gerçekten çok zorlu bir yıl olacaktı.

Galatea’yı Keşfet

Willowbrook Serisi 1: İyileşen KalplerArtemis OneGünahkârlar ve Casuslarİkinci Şans 2: Theo'yu SevmekDerin Sular

En Yeni Yayınlar

Mafya ve Aşk Kitap 3Mafya ve Aşk Kitap 2İkinci Bir ŞansDağyarı Sürüsü Serisi 5. Kitap: KehanetPierce Charming Akademisi 2: Yarı Tanrı Kralı Öpmek ve Diğer Kötü Kararlar

Okuma listeleri

Hepsini gör

Okuyucu topluluğumuzun derlediğ kitap koleksiyonları ile romantizmin dünyasına dalın.

Türkçe

Yazar: Asliiturkiye

369 kitap

Zıt kutuplar 3

Yazar: sunny_dragonfruit_023

19 kitap

Alfa serisi

Yazar: yasemin175

21 kitap

Iyilik A.Ş

Yazar: Kynta

10 kitap

2. Kitap Bekleniyor

Yazar: Elf

14 kitap

🌕Moon Goddess🌙

Yazar: Moon Goddess

67 kitap

Okudum

Yazar: urbeknt

287 kitap

OKUDUKLARIM

312 kitap

D.- Devam ettiklerim

Yazar: Hygge

21 kitap

Ceo

Yazar: Anamenya

48 kitap

En güzel kitaplar

Yazar: Nermin

212 kitap

En çok sevdiğim kitaplar

Yazar: tyrion

46 kitap

Beğendiklerimden

Yazar: Hygge

28 kitap

Yeni okuma önerileri

Yazar: Hygge

10 kitap

Severek okuduklarım

Yazar: Hygge

17 kitap