Gebroken koningin: De finale
Auteur
Lezers
294K
Hoofdstukken
20
Vrije Tijd
ARIEL
„Het lijkt erop dat ik het verneukt heb.“
Ik schrik als ik onze slaapkamer binnenloop. Ik knipper snel met mijn ogen als ik zie dat Alex er al staat. Ik frons verward. „Wat?“
Ik was juist degene die het verneukt had. Mijn hart doet nog steeds pijn door de boze woorden die ik naar hem had geschreeuwd. Maar mijn mate kijkt me aan alsof hij een misdaad heeft gepleegd.
„Het spijt me dat ik je niet heb verteld dat we ons werk aan anderen konden overlaten.“ Alex reikt naar me. Hij pakt mijn gezicht in zijn handen, en ineens begrijp ik het.
„Verontschuldig je daar niet voor!“ Mijn bevel wordt beantwoord met een halve glimlach.
„Het is nooit in me opgekomen om het je te vertellen—“
„Alex.“
„En dat had ik wel moeten doen! Natuurlijk zou jij proberen om alles zelf te doen en er nooit aan denken om—“
„Alex!“ probeer ik opnieuw. Ik leg mijn hand over zijn mond als hij maar blijft praten. Ik kan een giechel niet inhouden, en ik voel zijn lippen bewegen achter mijn hand.
„Het is oké. Nu weet ik het.“ Al betwijfel ik of hij blij zou zijn met de reden waarom ik zo enthousiast was. Ik was alleen maar blij omdat ik nu wat papierwerk kon overdragen en meer met de krijgers kon doen. Hij hoopte vast dat ik me meer op mijn taken als luna zou richten en het werk met de krijgers zou afgeven. Maar dat zit gewoon niet in me.
Alex wachtte tot ik mijn hand weghaalde. Daarna leunde hij naar voren en drukte liefdevol zijn lippen op de mijne, terwijl hij mijn heupen vastpakte.
„Morgen is de BBQ.“ Ik volg de patronen op zijn shirt terwijl ik praat, en grinnik als hij diep zucht. „Natuurlijk kunnen we het mating weekend niet overslaan... maar misschien kunnen we het zien als een date, in plaats van een verplichting?“
Iedereen zou dat doen. Als Helena en Dom ons echt een vrij weekend wilden geven, zouden zij de leiding toch al overnemen.
„We moeten wel onze plichten als koning en koningin vervullen,“ zei Alex, maar hij keek bedachtzaam.
„Misschien kunnen we onze date op die momenten even pauzeren?“ Dat was beter dan rondrennen en alles regelen. Dan zouden we elkaar pas aan het einde van de avond weer zien en uitgeput in bed vallen.
„Dat zou kunnen werken,“ stemt hij soepel in. Ik ril als zijn vingers langs mijn blote huid bij de rand van mijn shirt strijken.
„Weet je zeker dat je niet alleen instemt om mij blij te maken?“ Ik trek een wenkbrauw op. Zijn gezichtsuitdrukking wordt jongensachtig en er verschijnt een ondeugende lach op zijn lippen.
„Wanneer heb ik dat ooit gedaan, mijn lieve mate?“
Ik geef hem een duwtje, lach en schud mijn hoofd.
„Ik denk niet dat het een probleem zal zijn,“ legt hij uit. „Dom en Helena hebben ons werk al op zich genomen. Ik weet zeker dat ze het mating weekend graag voor ons in goede banen leiden.“
Hij trekt me dichterbij, totdat onze lichamen tegen elkaar aan drukken, en kijkt me diep in de ogen.
„Bovendien vind ik dat ik iets goed te maken heb. De vorige keer was tenslotte een ramp voor ons.“
„Er was toen nog helemaal geen ons—“
Alex drukt een vinger op mijn lippen om me te onderbreken. Ik bijt zachtjes op zijn vingertopje en knijp mijn ogen samen.
„Die was er wel. We gaven het alleen nog niet toe. Het had voor ons moeten zijn, maar dat heb ik ook verneukt.“
Ik schudde mijn hoofd, maar onderbrak hem niet.
„Dus deze keer gaan we het goed doen.“
„We hebben het nooit fout gedaan,“ antwoordde ik. Hij pakte mijn hand en bracht me naar de badkamer. Daar zag ik tot mijn verbazing een vol bad, dat bijna overstroomde van het schuim.
„Vanavond maken we er een fijne, ontspannen avond van. En vanaf morgen gaan we meedoen aan het mating weekend.“
***
ALEX
Ariel stuitert bijna van opwinding naast me in haar zomerjurkje. Omdat dit een BBQ was en geen bal, hadden we gekozen voor vrijetijdskleding. Toch zag ze er prachtig uit terwijl ze met Helena praatte over het programma voor het weekend.
„Ga! Ga plezier maken met iedereen!“ dringt de andere vrouw eindelijk aan terwijl ze met haar handen wappert. Ze grijnst als Ariel zachtjes kreunt.
„Maar—“
„Geen gemaar! Maak je geen zorgen en ga genieten met je mate! Dom en ik regelen dit wel.“ Helena's opgestoken duim stelt Ariel niet echt gerust. Ik zie het echter als mijn teken om haar voorzichtig mee te trekken.
„We zijn op date, mijn koningin,“ plaag ik. „Je hebt het werk uit handen gegeven, dus laat ze het maar doen.“
„Het voelt verkeerd,“ klaagt ze, en ik moet wel grinniken.
„Dat is echt zo, hè?“
„Fijn dat we het eens zijn, dus laten we—“
„Nee! Vandaag geen werk!“ Ik schiet in de lach. Ze draait zich om en kijkt Helena bijna verlangend aan. Helena praat met de krijgers die de beveiliging van het evenement verzorgen. Dom staat naast haar. Hij ziet eruit als een extreem beschermende mate terwijl hij ze allemaal streng aankijkt.
„Kom op, we gaan onze vrienden zoeken en iets te eten pakken.“
Ariel protesteert niet als ik haar over het terrein leid. We lopen naar de tafels die al vol staan met eten.
„Het verbaast me dat niemand ophef maakt over onze aanwezigheid,“ geeft ze toe, en ik haal mijn schouders op.
„Dat zouden ze waarschijnlijk doen als we journalisten binnenlieten. Maar we waren daar erg streng in dit jaar. Als je niet meedoet, kom je het terrein niet op. Daarom staan er overal tenten om het park heen.“ Ik wijs, en haar ogen volgen mijn hand. Ik zie dat ze het begrijpt, en dan verschijnt er een glimlach op haar gezicht. De enorme witte tenten blokkeren alles wat de bomen en struiken niet verbergen. Daardoor is het bijna onmogelijk om van buitenaf een goede foto te maken.
„Oh, dat is slim bedacht.“
Ik voel me trots door haar woorden. Het was namelijk mijn idee, hoewel mijn moeder had geklaagd over het gebrek aan pers. Ze geeft me een duw en schudt haar hoofd.
„Hoeveel mensen gaan er meedoen?“ vraagt ze zich hardop af terwijl we ons eten opscheppen. Ik pak een van de gratis picknickkleden en klem het onder mijn arm.
„Ik weet zeker dat Dom de lijst heeft. Maar we moeten ontspannen, mijn koningin.“
Ariel zucht theatraal.
„Begrepen, mijn koning.“
Ik lach hardop terwijl we over het grasveld kijken. We zien een schaduwrijke plek aan de rand van het park. We lopen ernaartoe en ik maak ons plekje klaar. Ik leg het kleed neer en maak een gebaar dat ze mag gaan zitten.
„Oh, we zijn het drinken vergeten.“ Ze fronst, en ik draai me om. Ik zie een koelbox in de buurt staan.
„Ik haal wel even wat voor ons.“
„Water is prima voor mij.“
Ik knik en loop weg. Ik wil net twee flessen water uit de koelbox halen als een flits mijn aandacht trekt. Ik draai me om en zie een eenzame journalist. Hij heeft zich met een camera tussen twee witte tenten door gewurmd. Voordat ik boos kan worden, slaat er een hand stevig op mijn schouder.
„Ik regel dit wel,“ belooft Dom voordat hij langs me loopt. Het gezicht van de journalist wordt lijkbleek als hij beseft dat hij is betrapt. Ik dwing mezelf om terug te gaan naar Ariel. Ik vecht tegen de neiging om het probleem zelf op te lossen. De zelfvoldane blik van mijn mate laat me zien dat ze me doorheeft. Ik laat me met een diepe zucht naast haar vallen.
„Vandaag geen werk,“ plaagt ze. Ze gooit mijn eigen woorden terug in mijn gezicht, en ik kreun.
„Ik weet het, ik weet het!“
Ariel giechelt en pakt haar water van me aan met een stralende glimlach.
Ik moet wel lachen als ik zie dat Dom de man een paar meter verderop op zijn kop geeft.
„Ik vroeg me al af waar jullie twee waren.“
Ik draai me om naar de stem. Ik probeer te bedenken van wie hij is, en dan grijns ik.
